Τα πανηγύρια «έχουν ψωμί», λένε οι εφοριακοί

Την τιμη­τική τους έχουν όχι μόνο οι άγιοι, αλλά και οι φορο­φυ­γά­δες στα του­λά­χι­στον 20.000 λαϊκά πανη­γύ­ρια που, όπως υπο­λο­γί­ζε­ται, διορ­γα­νώ­νο­νται κάθε χρόνο -ιδιαίτερα το «μικρό Πάσχα» του καλο­και­ριού, τον Δεκαπενταύγουστο- σε ολό­κληρη τη χώρα. Στελέχη των φορο­ε­λεγ­κτι­κών αρχών υπο­λο­γί­ζουν σε 100 εκατ. ευρώ τη φορο­δια­φυγή που γίνεται στα πανη­γύ­ρια – και μάλιστα με την άδεια της Εφορίας!

Τα γεγο­νότα της περα­σμέ­νης εβδο­μά­δας στη Ρόδο, όπου ελεγ­κτές της Εφορίας προ­πη­λα­κί­στη­καν σε πανη­γύρι του Σωτήρος στο χωριό Μαριτσά, πεί­σμω­σαν την ηγεσία του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, η οποία θέλει να στη­ρί­ξει τα στελέχη της να μην κλεί­νουν τα μάτια, ειδικά σε περι­πτώ­σεις απρο­κά­λυ­πτης φορο­δια­φυ­γής.

Σε μεγάλη πληγή, όμως, έχει εξε­λι­χθεί κυρίως η… μη κερ­δο­σκο­πική φορο­δια­φυγή. Υπό τον μανδύα των παρα­δο­σια­κών και πολι­τι­στι­κών συλ­λό­γων, ένα ολό­κληρο κύκλωμα επι­τή­δειων από κάθε πιθανό ή απίθανο επαγ­γελ­μα­τικό κλάδο, κοι­νω­νική ή εθνική προ­έ­λευση κινεί­ται στα όρια της νομι­μό­τη­τας και κατα­φέρ­νει έτσι να βγάζει μαύρο και αφο­ρο­λό­γητο χρήμα εις βάρος των μόνιμων φορο­λο­γι­κών υπο­ζυ­γίων, της οικο­νο­μίας και της κοι­νω­νίας.

«Γεω­γρα­φία» για τα πανη­γύ­ρια

Οι πλη­ρο­φο­ρίες που φτάνουν από όλη την Ελλάδα στις ελεγ­κτι­κές αρχές δεί­χνουν πως γύρω από τα παρα­δο­σιακά πανη­γύ­ρια, στα οποία συρ­ρέ­ουν κάθε χρόνο εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες ή προ­σκυ­νη­τές, στή­νε­ται γλέντι φορο­δια­φυ­γής.

Τα πανη­γύ­ρια αυτά, λένε έμπειρα στελέχη, είναι «θαυ­μα­τουργά» για μια ολό­κληρη φάμπρικα επαγ­γελ­μά­των που υπερ­βαί­νει την επαγ­γελ­μα­τική κάστα των 3.500 νόμιμων πανη­γυρ­τζή­δων, οι οποίοι έχουν χωρίσει τη χώρα σε τέσσερα δια­με­ρί­σματα (όσα τα σημεία του ορί­ζο­ντα) και την οργώ­νουν καθη­με­ρινά με τα φορ­τη­γά­κια τους.

Ετσι, γύρω από τους νόμι­μους πάγκους απλώ­νουν την πρα­μά­τεια τους και πολλές ακόμη χιλιά­δες Ελληνες και αλλο­δα­ποί που παρει­σφρέ­ουν στις εκδη­λώ­σεις, με σκοπό να έρθουν κοντά στους χιλιά­δες παρα­θε­ρι­στές ή τους ντό­πιους κατοί­κους που συρ­ρέ­ουν όταν διορ­γα­νώ­νο­νται λαϊκές ή θρη­σκευ­τι­κές εκδη­λώ­σεις και εμπο­ρο­πα­νη­γύ­ρεις για να προ­σκυ­νή­σουν, να φάνε παρα­δο­σιακή γουρ­νο­πούλα, να ψωνί­σουν ή να γλε­ντή­σουν.

Τιμοκατάλογοι-«θαύμα»

Στο κόλπο βρί­σκο­νται και γνωστές φίρμες της δημο­τι­κής και λαϊκής μου­σι­κής, που κλεί­νουν άτυπα συμ­βό­λαια και προ­πλη­ρώ­νο­νται χοντρά ένα και δύο χρόνια πριν από το πανη­γύρι για μια εμφά­νιση.

Εκτός από τα αμφί­βο­λης ποιό­τη­τας και προ­έ­λευ­σης προ­ϊ­ό­ντα που κατα­λή­γουν στα πανη­γύ­ρια, και όταν οι έλεγχοι δεν εξα­ντλού­νται στους ταλαί­πω­ρους μικρο­πω­λη­τές που γυρνούν σε όλα τα πανη­γύ­ρια της χώρας για το μερο­κά­ματο, απο­κα­λύ­πτε­ται συχνά τερά­στια αισχρο­κέρ­δεια και φορο­δια­φυγή.

Μεγάλα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα και αυθαι­ρε­σίες συν­δέ­ο­νται με τα κατα­στή­ματα, τις «παρά­γκες» που στή­νο­νται -και συχνά εξε­λίσ­σο­νται σε μόνιμες-, τις άδειες, τους ελέγ­χους, τους προ­μη­θευ­τές, την πρό­σληψη υπαλ­λή­λων κ.λπ. Κάποιοι μάλιστα μετα­τρέ­πουν μέχρι τις αυλές τους σε μαγαζιά.

Το σκηνικό είναι λίγο πολύ παντού το ίδιο: φτά­νο­ντας στο πανη­γύρι, βλέπει κανείς τιμο­κα­τά­λογο που ανα­γρά­φει «γουρ­νο­πούλα 15 ευρώ το κιλό», «μπίρες και ανα­ψυ­κτικά 2,5 ευρώ» το κουτάκι κ.λπ. Οπως και στη Ρόδο πρό­σφατα, συχνά οι ψηστα­ριές της περιο­χής «μετα­κο­μί­ζουν» χωρίς να έχουν άδεια λει­τουρ­γίας υπο­κα­τα­στη­μά­των για να σερ­βί­ρουν 2.000 κόσμο χωρίς να κόβουν απο­δεί­ξεις, αν και ταμειακή μηχανή υπάρχει. Κάποτε ισχύουν διπλοί και τριπλοί κατά­λο­γοι. Π.χ. 5 ευρώ σκέτη η μπίρα, αλλά 2,5 ευρώ για όποιον την πάρει μαζί με φαγητό. Από τα μεσά­νυ­χτα και μετά πάει στα 5 ευρώ για όλους, ακόμα και αν κάποιος είχε πλη­ρώ­σει μισή τιμή μόλις από πριν πέντε ή δέκα λεπτά και γύρω στις 2 τα ξημε­ρώ­ματα (όταν βγαί­νουν στην πίστα οι «φίρμες») πάει στα 10 ευρώ επειδή χρε­ώ­νε­ται σαν κανο­νικό ποτό!

Απαλ­λα­γές ΦΠΑ για τα πανη­γύ­ρια

Πραγ­μα­τικό πανη­γύρι φορο­δια­φυ­γής στήνουν όμως ανά την Ελλάδα και κάποιοι που θησαυ­ρί­ζουν με το πρό­σχημα ότι υπη­ρε­τούν τον πολι­τι­σμό.

Πολι­τι­στι­κοί σύλ­λο­γοι, μόνο κατά τη σφρα­γίδα, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι τοπικά πανη­γύ­ρια, στήνουν εκδη­λώ­σεις που έχουν… αφο­ρο­λό­γητο. Από τα σου­βλά­κια, τις μπίρες, τα κοκο­ρέ­τσια και τα κρασιά κερ­δί­ζουν χιλιά­δες ευρώ, που βέβαια κάθε άλλο παρά στους σκοπούς των πολι­τι­στι­κών συλ­λό­γων πάνε.

Από κόσκινο έξαλλου περνούν νομικά πρόσωπα μη κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα, όπως πολι­τι­στι­κοί και αθλη­τι­κοί σύλ­λο­γοι, τα οποία απαλ­λάσ­σο­νται βάσει νόμου από τον ΦΠΑ για έσοδα που πραγ­μα­το­ποιούν από την οργά­νωση δύο εκδη­λώ­σεων κάθε χρόνο και δεν υπο­χρε­ού­νται σε τήρηση βιβλίων και έκδοση στοι­χείων.

Οι έλεγχοι, όμως, δεί­χνουν ότι πολλές εκδη­λώ­σεις δεν είναι καθόλου μη κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα και κατά περί­πτωση σημειώ­νε­ται σε αυτές όργιο φορο­δια­φυ­γής.

Υπό τον μανδύα του μη κερ­δο­σκο­πι­κού και ενίοτε φιλαν­θρω­πι­κού χαρα­κτήρα ένας σύλ­λο­γος ή όμιλος επι­τρέ­πε­ται να τυπώνει μη θεω­ρη­μένα εισι­τή­ρια και να μην τοπο­θε­τού­νται ταμεια­κές μηχανές για την εκδή­λωση που διορ­γα­νώ­νει.

Οι αφο­ρο­λό­γη­τες εισπρά­ξεις μοι­ρά­ζο­νται στους φανε­ρούς και αφανείς διορ­γα­νω­τές και ενδε­χο­μέ­νως και στους καλ­λι­τέ­χνες που εμφα­νί­ζο­νται. Βάσει νόμου τα νομικά πρόσωπα μη κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα απαλ­λάσ­σο­νται από τον φόρο για τα αγαθά που πωλούν στο πλαίσιο των εκδη­λώ­σεων αυτών.

Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, δε, γνωστοί τρα­γου­δι­στές παρα­κο­λου­θούν… όλως τυχαίως μια εκδή­λωση ανάμεσα στο κοινό στην πλατεία ενός χωριού. Μετά την έναρξη του προ­γράμ­μα­τος και πάνω στο κέφι ανε­βαί­νουν αυθόρ­μητα και εθε­λο­ντικά στη σκηνή και τρα­γου­δούν επί δύο ώρες. Εφόσον η εκδή­λωση είναι «μη κερ­δο­σκο­πική» και η ορχή­στρα παίζει «εθε­λο­ντικά», τότε τα χιλιά­δες «χαρ­τά­κια» (εισι­τή­ρια) που έχουν κοπεί για τη στήριξη των σκοπών του συλ­λό­γου ή του σωμα­τείου που τη διορ­γα­νώ­νει μένουν αφο­ρο­λό­γητα.

newmoney.gr