ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Για γέλια και πολλά κλάματα

news room 2 λεπτά ανάγνωση
κλαυσιγελος

Σε ουρά ΑΤΜ λίγο πριν σημά­νουν μεσά­νυ­χτα και αρχίσει το όριο ανα­λή­ψεων των capital controls.

Τους πέρασα και πήγα πρώτη. Δεν υπήρχε κανείς, κάτι που μου δημιούρ­γησε την υποψία ότι έχει ξεμεί­νει από χρήματα.

΄Εκανα δοκι­μα­στική προ­σπά­θεια, αντα­πο­κρί­θηκε στις προσ­δο­κίες μου. Μέχρι να κάνω και την δεύτερη, γιατί δεν είναι ώρα για γεν­ναιό­τη­τες ( είδα τον κ. Ξυδάκη και Φίλη στην ουρά του ΑΤΜ της Βουλής και πήρα «γραμμή») να’ την η ουρά πίσω μου, να με ρωτούν ενα­γω­νίως εάν υπάρ­χουν χρήματα.

Μια νεαρά, προ­χώ­ρησε ένα βήμα παρα­πέρα. Αρχισε τα επα­να­στα­τικά, εκ του ασφα­λούς της κατα­φα­τι­κής απά­ντη­σης ότι βγάζει ευρώ το μηάνημα «Αυτός ο πανικός είναι τρο­μο­κρα­τία των ΜΜΕ. Οι αλήτες οι δημο­σιο­γρά­φοι, που φοβί­ζουν τον κόσμο λες και θα μας σώσουν αυτά που θα σηκώ­σουμε.» Τελεί­ωσε σε αυτό το κρίσιμο σημείο η συναλ­λαγή μου, ευχή­θηκα καλη­νύ­χτα και καλή τύχη στην ουρά μου και έφυγα ησύχως, υπε­ρή­φανη, ότι έμεινα συνεπής στην άποψη ότι είμαι κατά της βίας- συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της λεκτικής- αλλά μένο­ντας με την απορία γιατί ήρθε μεσά­νυ­χτα απ’ το κρεβ­βάτι με το νεγκλιζέ μέχρι το ΑΤΜ, υπο­κύ­πτο­ντας στην τρο­μο­κρα­τία των ΜΜΕ;

Σε σούπερ μάρκετ: Πάω να αγοράσω μακα­ρό­νια (για να κάνω τραπέζι στον κ. Φίλη) πολλά ράφια ήταν άδεια, τα φόρτωνε μακα­ρό­νια και εβαπορέ εκείνη την ώρα ο υπάλ­λη­λος, πιάνω κου­βέ­ντα με μια κυρία μπροστά μου: «τέτοια είχα δει και το 1974 με την επι­στρά­τευση» μου λέει. ΄Ενας κύριος κουνάει το κεφάλι του…. «Ούτε στην Ζάμπια κάναμε έτσι» μονο­λο­γεί. Μου εξήγησε ότι όταν ζούσε στην Ζάμπια κάποια τρόφιμα ερχό­ντου­σαν μια φορά τον χρόνο, και σχη­μα­τι­ζό­ντου­σαν ουρές για την διαθέσή τους.

Σε βεν­ζι­νά­δικο και αφού γύρισα προη­γου­μέ­νως τρία, με κίνδυνο να τελειώ­σει η ελά­χι­στη βενζίνη που υπήρχε στο ρεζερ­βουάρ. Δέκα αυτο­κί­νητα περίπου, τα περισ­σό­τερα περα­στι­κοί του­ρί­στες. Αφού με κοίταξε παρά­ξενα ο υπάλ­λη­λος που δεν του είπα προ­φα­νώς «γεμισέ το» , βάζει βενζίνη το 20ευρω που ζήτησα, το παίρνει από το ανοιχτό τζάμι, φεύγει και συνε­χί­ζει στον επόμενο. Από­δειξη είπατε; Όχι φυσικά! Σε κανέναν από τους προη­γού­με­νους δεν είχε δώσει. Γιατί να δώσει σε μένα; Ανέμελα, πάω κοντά του και τον ρωτώ «από­δειξη;». Με ξανα­κοιτά, αυτή τη φορά ενο­χλη­μέ­νος και βαριε­στη­μένα μου κάνει την χάρη και μου φέρνει μια, αφού έψαξε για 20ρικο σε ένα απο­δεί­ξεις που είχε σε ένα κουτί.

Ο Αλαν εν απο­γνώ­σει: Οπου Αλαν, είναι ο Εγγλέ­ζος γεί­το­νάς μου, χτυπά μες τα μαύρα χαρά­ματα την πόρτα να με ρωτήσει, εάν πρέπει να πάει στο σούπερ μάρκετ να πάρει… προ­μή­θειες ( τα’ μαθε και τα είδε τα χαίρια μας με τις ουρές και για προ­μή­θειες). ΄Όχι του λέω. Είχε κι άλλες απορίες ο Αλαν. Θέλουν οι Ελληνες να μείνουν στην ευρω­παϊκή ένωση; Ναι του λέω. Και τι νομί­ζεις ότι θα γίνει την Δευτέρα; Δεν ξέρω του απαντώ. Η έκφρασή του μοιάζει σαν να μην τον έπεισα να μην πάει στο σούπερ μάρκετ…

Στις ειδή­σεις κι αφού άνοιξαν τα ΑΤΜ;s δεί­χνουν τον πρώτο πολίτη που σήκωσε τα 60 ευρώ. Μέχρι τώρα είχαμε το πρώτο μωρό της χρονιάς, το πρώτο πλοίο στο λιμάνι. Αυξά­νε­ται η γκάμα…

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.