Αντιθέσεις υπουργών και ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για το δημοψήφισμα

Σημα­ντικά ρήγματα παρου­σιά­στη­καν σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες στα κορυ­φαία κυβερ­νη­τικά κλι­μά­κια τις τελευ­ταίες κρί­σι­μες ώρες πριν την διακοπή της «δια­πραγ­μά­τευ­σης» της Αθήνας με τις Βρυ­ξέλ­λες και την ρήξη.

Οπως ανα­φέ­ρουν καλά πλη­ρο­φο­ρη­με­νες πηγές, ήδη κατά τις τελευ­ταίες κρί­σι­μες ώρες των συζη­τή­σεων του κ. Τσίπρα με τους εκπρο­σώ­πους της Ευρώπης, υπήρξαν στελέχη που ειση­γή­θη­καν στον Πρω­θυ­πουργό να απο­δε­χθεί τις βελ­τιω­μέ­νες προ­τά­σεις, στις οποίες ανα­φέρ­θηκε την Δευτέρα δημο­σίως ο Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ και οι οποίες αντί­θετα με ό,τι υπο­στη­ρί­ζει η Αθήνα είχαν γνω­στο­ποι­η­θεί στην κυβέρ­νηση από την Παρα­σκευή – είχαν άλλωστε γίνει γνωστές και μέσω δημο­σιευ­μά­των.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, ένα από τα πρόσωπα που είχαν δια­τυ­πώ­σει σχε­τι­κές ειση­γή­σεις ήταν ο αντι­πρό­ε­δρος της κυβέρ­νη­σης Ι. Δρα­γα­σά­κης, καθώς και ο πρό­ε­δρος του ΣΟΕ Γ. Χου­λια­ρά­κης. Επι­πλέον, πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν ότι κατά τη διάρ­κεια της παρα­μο­νής στις Βρυ­ξέλ­λες εκδη­λώ­θηκε έντονη φρα­στική αντι­πα­ρά­θεση μεταξύ συνερ­γάτη του κ. Τσίπρα και του υπουρ­γού Επι­κρα­τείας Ν. Παππά.

Ο κ. Τσίπρας επέλεξε να μην κάνει δεκτές τις ειση­γή­σεις και επέ­στρεψε στην Αθήνα, προ­κει­μέ­νου να συγκα­λέ­σει το υπουρ­γικο συμ­βού­λιο και εν συνε­χεία να προ­χω­ρή­σει στην αιφ­νι­δια­στική και ολέθρια, όπως απο­δεί­χθηκε ανα­κοί­νωση του δημο­ψη­φί­σμα­τος.

Ακόμη όμως και κατά τη διάρ­κεια της συνε­δρί­α­σης της Παρα­σκευής, όπως και της επό­με­νης της Κυρια­κής, με την οποία ελήφθη η απόφαση για το κλεί­σιμο των τρα­πε­ζών, κάποια μέλη του υπουρ­γι­κού συμ­βου­λίου εξέ­φρα­σαν την αντί­θεσή τους με την δρο­μο­λό­γηση τέτοιων εξε­λί­ξεων, επι­ση­μαί­νο­ντας με τις τοπο­θε­τή­σεις τους, οι οποίες έγιναν σε «εχθρικό» περι­βάλ­λον, ότι οι επι­πτώ­σεις των απο­φά­σεων θα ήταν ολέ­θριες και πιθανώς μη ανα­στρέ­ψι­μες.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, τα κυβερ­νη­τικά στελέχη που τήρησαν τέτοια στάση έχοντας επί­γνωση των επι­πτώ­σεων, ήταν ο υπουρ­γός Ανά­πτυ­ξης Γ. Στα­θά­κης, ο υπουρ­γός Δημό­σιας Τάξης Ι. Πανού­σης (οι οποίοι τις προη­γού­με­νες ημέρες μιλού­σαν με βεβαιό­τητα για την επί­τευξη συμ­φω­νίας) καθώς και ο υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης, Ν. Παρα­σκευό­που­λος.

Ακο­λού­θησε ένα δρα­μα­τικό διά­στημα μερικών ωρών κατά τη διάρ­κεια των οποίων κατα­βλή­θη­καν προ­σπά­θειες ώστε να μετα­πει­στεί ο Πρω­θυ­πουρ­γός και να ανα­ζη­τή­σει κάποια άλλη διέξοδο από την ρήξη με την Ευρώπη.

Πλην όμως, με διά­φο­ρους τρόπους και δια της ασκή­σεως πολ­λα­πλών πιέσεων, οι προ­σπά­θειες αυτές κατα­πνί­γη­καν, στον βωμό της καλ­λιέ­γειας μιας εντύ­πω­σης περί άρρη­κτης κυβερ­νη­τι­κής συνοχής.

Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα ήταν σε αυτό το πλαίσιο και το ρήγμα που παρου­σιά­στηκε στην ευρω­ο­μάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Αρχικώς, άμα τη προ­κη­ρύ­ξει του δημο­ψη­φί­σμα­τος ο αντι­πρό­ε­δρος του ευρω­κοι­νο­βου­λίου Δ. Παπα­δη­μού­λης έκανε μία παρέμ­βαση μέσω twitter στην οποία, θεω­ρώ­ντας δεδο­μένη την σύγκλιση έκτα­κτης συνόδυ κορυφής ανέφερε: «Η έκτακτη σύνοδος κορυφής την Τετάρτη μπορεί να οδη­γή­σει σε έντιμο συμ­βι­βα­σμό και αποφυγή του Grexit», ακυ­ρώ­νο­ντας έτσι και την επι­χε­ρη­μα­το­λο­γία της κυβέρ­νη­σης ότι, παρά τις περί του αντι­θέ­του σαφείς προει­δο­ποι­ή­σεις, δεν τίθεται ζήτημα εξόδου της χώρας από το ενιαίο νόμισμα.

Παρά ταύτα, και έπειτα από παρεμ­βά­σεις, ο κ. Παπα­δη­μού­λης μετά την συνέ­ντευξη Τύπου του κ. Γιούν­κερ την Δευτέρα το μεση­μέρι συντά­χθηκε απο­λύ­τως με την κυβερ­νη­τική γραμμή και μετέ­δωσε μέσω της ίδιας πλατ­φόρ­μας κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης – και ενώ απέφυγε να εμφα­νι­στεί δημο­σίως: «Ο Γιούν­κερ ανα­λαμ­βά­νει αρχι­στρά­τη­γος του Ναι και δίνει το στίγμα: ανα­τροπή της κυβέρ­νη­σης Τσίπρα. Απα­ντάμε: Οχι, μένουμε Ευρώπη με αξιο­πρέ­πεια».

Αντι­θέ­τως, ο έτερος εκ των ευρω­βου­λευ­τών του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Χρυ­σό­γο­νος επέλεξε να μην τηρήσει την ίδια στάση και δημο­σιο­ποί­ησε επι­στολή με νομική και πολι­τική τεκ­μη­ρί­ωση των θέσεών του, την οποία είχε απο­στεί­λει στον κ. Τσίπρα από τον προη­γού­μενο Μάρτιο.

Σε αυτήν υπε­ρα­σπι­ζό­ταν την έννοια και την επιλογή της δια­πραγ­μά­τευ­σης με όρο και προ­ϋ­πο­θεση την δια­τή­ρηση της χώρας εντός ΕΕ και ΟΝΕ. Μεταξύ των άλλων ανέφερε, σχετικά με τις επι­πτώ­σεις της αθέ­τη­σης των διεθνών υπο­χρε­ώ­σεων της χώρας: «Σημειω­τέον ότι, σε αντί­θεση με την ευρω­ζώνη όπου νομικά δεν προ­βλέ­πε­ται δια­δι­κα­σία (ακού­σιας) απο­βο­λής κράτους, τέτοια προ­βλέ­πε­ται στο άρθρο 24 του κατα­στα­τι­κού του ΔΝΤ. Το χει­ρό­τερο είναι όμως ότι σε τέτοια περί­πτωση (σ.σ. αθέ­τη­σης πλη­ρω­μών) θα μπο­ρού­σαν να μας επι­βλη­θούν από τα κράτη κάθε είδους οικο­νο­μικά και άλλα αντί­ποινα, μετα­τρέ­πο­ντας την Ελλάδα σε κάτι ελαφρώς χει­ρό­τερο από τη Ζιμπά­μπουε».

Το ΒΗΜΑ