Υπέρ του «ναι» τάσσονται 30 Έλληνες οικονομολόγοι

Ο ελλη­νι­κός λαός πρέπει να ψηφίσει ΝΑΙ στο δημο­ψή­φι­σμα. ΝΑΙ στην Ευρω­ζώνη και στην Ευρώπη, τονί­ζουν τριάντα δια­κε­κρι­μέ­νοι Έλληνες οικο­νο­μο­λό­γοι.

Δημο­ψή­φι­σμα: Δια­κή­ρυξη υπέρ του «ναι» από 30 δια­κε­κρι­μέ­νους Έλληνες οικο­νο­μο­λό­γους

Το δημο­ψή­φι­σμα της 5ης Ιουλίου ΔΕΝ είναι υπέρ ή κατά μιας συγκε­κρι­μέ­νης συμ­φω­νίας. Είναι υπέρ ή κατά της ευρω­παϊ­κής προ­ο­πτι­κής της χώρας. «Ναι» στο δημο­ψή­φι­σμα σημαί­νει «Ναι» στην παρα­μονή της Ελλάδας στην Ευρω­ζώνη και την Ευρω­παϊκή Ενωση, σύμφωνα με την Καθη­με­ρινή.

Το «Ναι» εγγυά­ται ότι η Ελλάδα θα συνε­χί­σει την προ­σπά­θεια βελ­τί­ω­σης της οικο­νο­μίας και των θεσμών της, ώστε να καλύψει την από­σταση που τη χωρίζει από τις ανε­πτυγ­μέ­νες ευρω­παϊ­κές χώρες. Το «Ναι» είναι η σωστή επιλογή! Το «Οχι» θα έφερνε την Ελλάδα έξω από την Ευρω­ζώνη και πιθανώς έξω και από την Ε.Ε. Αυτό θα είχε κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες, τόσο άμεσα όσο και σε βάθος χρόνου.

Οι άμεσες συνέ­πειες ενός «Οχι» έχουν αρχίσει να φαί­νο­νται ήδη με το κλεί­σιμο των τρα­πε­ζών. Επειτα από ενδε­χό­μενο «Οχι» στο δημο­ψή­φι­σμα, η μετα­τροπή των κατα­θέ­σεων σε δραχμές, με μείωση της αξίας τους του­λά­χι­στον στο μισό, θα είναι ζήτημα λίγου χρόνου. Η ανα­στά­τωση στο τρα­πε­ζικό σύστημα θα έχει επίσης ως συνέ­πεια τη χρε­ο­κο­πία πολλών επι­χει­ρή­σεων, και η ανεργία θα εκτο­ξευ­θεί. Η νέα δραχμή θα είναι έντονα υπο­τι­μη­μένη σε σχέση με το ευρώ, και μισθοί και συντά­ξεις θα χάσουν του­λά­χι­στον το μισό της αξίας τους. Η κυβέρ­νηση, αδύναμη να ισο­σκε­λί­σει έσοδα και δαπάνες, θα τυπώνει πλη­θω­ρι­στικό χρήμα εξα­λεί­φο­ντας την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα από το αδύναμο νόμισμα.

Τόσο οι εξα­γω­γές όσο και οι εισα­γω­γές θα μειω­θούν, και χωρίς ανθρω­πι­στική βοήθεια από την Ευρώπη θα υπάρ­ξουν ελλεί­ψεις σε βασικά αγαθά όπως φάρμακα και καύσιμα. Η λιτό­τητα θα είναι κατά πολύ χει­ρό­τερη από οποια­δή­ποτε συμ­φω­νία παρα­μο­νής στο ευρώ και περισ­σό­τερο από όλους θα πληγούν οι ασθε­νέ­στε­ροι.

Οι μακρο­χρό­νιες συνέ­πειες ενός «Οχι» θα είναι εξίσου σημα­ντι­κές. Οι σύγ­χρο­νες και ευη­με­ρού­σες οικο­νο­μίες, στην Ευρώπη και τον υπό­λοιπο κόσμο, βασί­ζο­νται στην αγορά και τον υγιή αντα­γω­νι­σμό, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τον πλούτο που παρά­γε­ται για να χρη­μα­το­δο­τή­σουν ένα ισχυρό κοι­νω­νικό κράτος. Εχουν επίσης έναν απο­τε­λε­σμα­τικό δημόσιο τομέα που λει­τουρ­γεί ανε­ξάρ­τητα από την εκά­στοτε κυβέρ­νηση και, συνεπώς, περιο­ρί­ζει τις κομ­μα­τι­κές επιρ­ροές. Η συμ­με­τοχή της Ελλάδας στον πυρήνα της Ευρώπης ενι­σχύει τη μακρο­χρό­νια σύγκλισή μας προς τους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς.

Αντι­θέ­τως, η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ενδυ­να­μώ­σει τη ροπή προς τις πελα­τεια­κές δομές και θα ενι­σχύ­σει τις δια­χρο­νι­κές παθο­γέ­νειες της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Αυτό οδηγεί ανα­πό­φευ­κτα σε μια κλειστή και φτωχή οικο­νο­μία με υψηλή δια­φθορά.

Η συμ­φω­νία της τελευ­ταίας στιγμής είναι μέτρια χωρίς ούτε πολλές από τις απαι­τού­με­νες διαρ­θρω­τι­κές αλλαγές ούτε την ανα­γκαία ελά­φρυνση του χρέους και του φορο­λο­γι­κού βάρους. Δια­σφα­λί­ζει όμως την ευρω­παϊκή προ­ο­πτική της χώρας, παρέ­χο­ντάς μας επίσης τη δυνα­τό­τητα να συνε­χί­ζουμε να δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε με τους Ευρω­παί­ους εταί­ρους μας για καλύ­τε­ρους όρους, για ανά­πτυξη, και προ­σαρ­μογή του χρέους. Σε αυτό το πλαίσιο, οι ευρω­παϊ­κοί θεσμοί και οι ισχυρές ευρω­παϊ­κές οικο­νο­μίες οφεί­λουν επίσης να αντα­πο­κρι­θούν τάχιστα, ανα­λαμ­βά­νο­ντας το μερίδιο ευθύνης που τους ανα­λο­γεί για τη στήριξη της ανα­πτυ­ξια­κής τροχιάς της Ελλάδας.

Ο ελλη­νι­κός λαός πρέπει να ψηφίσει ΝΑΙ στο δημο­ψή­φι­σμα. ΝΑΙ στην Ευρω­ζώνη και στην Ευρώπη!

Αγγε­λέ­τος Μάριος, MIT. Αζα­ριά­δης Κώστας, Washington University at St Louis. Βαγια­νός Δημή­τρης, London School of Economics. Βέττας Νίκος, IOBE και Οικο­νο­μικό Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών. Γαλε­νια­νός Μανόλης, Royal Holloway, University of London. Γιαν­νέ­λης Νίκος, University of Iowa. Ιωαν­νί­δης Γιάννης, Tufts University. Καρα­μπαρ­μπού­νης Λουκάς, University of Chicago. Κατσου­λά­κος Γιάννης, Οικο­νο­μικό Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών. Κοτσό­γιαν­νης Χρήστος, University of Exeter. Κων­στα­ντι­νί­δης Γιώργος, University of Chicago. Μακρής Μίλτος, University of Southampton. Μεγήρ Κώστας, Yale University. Μιχα­λό­που­λος Στέλιος, Brown University. Ντελής Μάνθος, University of Surrey. Ντέλλας Χάρης, Universitat Bern. Ξεπα­πα­δέας Τάσος, Οικο­νο­μικό Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών. Οικο­νο­μί­δης Νίκος, New York University. Παλυβός Θόδωρος, Οικο­νο­μικό Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών. Πανα­γέας Σταύρος, University of Chicago. Παπαϊ­ω­άν­νου Ηλίας, London Business School. Παπα­νι­κο­λάου Δημή­τρης, Northwestern University. Παππά Εύη, European University Institute. Περ­ρά­κης Στυ­λια­νός, Concordia University. Πετρά­κης Μανόλης, Πανε­πι­στή­μιο Κρήτης. Πισ­σα­ρί­δης Χρι­στό­φο­ρος, London School of Economics και Πανε­πι­στή­μιο Κύπρου, Νομπέλ Οικο­νο­μι­κής Επι­στή­μης. Σκρέτα Βασι­λική, University College London. Στέγγος Θανάσης, University of Guelph. Τραυλός Νίκος, ALBA. Χαλιά­σος Μιχάλης, Goethe University Frankfurt.