Deutsche Welle: Εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας για τη σωτηρία της ευρωζώνης;

Αυτό προ­τεί­νουν Τουσκ, Γιούν­κερ, Σούλτς, Ντάι­σελ­μπλουμ και Ντράγκι σε μακρο­σκε­λές κείμενο θέσεων που παρου­σιά­ζε­ται στις Βρυ­ξέλ­λες. Στόχος να γίνει η ευρω­ζώνη πιο ανθε­κτική σε κρίσεις τύπου Ελλάδας

Το χαμό­γελο στα χείλη μετά από μήνες δια­πραγ­μα­τεύ­σεων προ­κά­λεσε το tweet του Μάρτιν Ζελ­μάιερ, διευ­θυ­ντή του πολι­τι­κού γρα­φείου του προ­έ­δρου της Κομι­σιόν. Το δεξί χέρι του Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ λίγο μετά τα μεσά­νυ­χτα εξήγ­γειλε ότι οι νέες ελλη­νι­κές προ­τά­σεις απο­τε­λούν καλή βάση για δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, στα γερ­μα­νικά όμως πρό­σθεσε το εξής: “γέννα με εμβρυουλκό”.

Κείμενο 27 σελίδων

Με εμβρυουλκό ή χωρίς η σημε­ρινή ημέρα κυο­φο­ρεί εξε­λί­ξεις που θα σημα­το­δο­τή­σουν τη μελ­λο­ντική πορεία της Ελλάδας, αλλά και της ίδιας της ευρω­ζώ­νης. Και μπορεί τα βλέμ­ματα να στρέ­φο­νται στις διμε­ρείς και πολυ­με­ρείς συνα­ντή­σεις των πρω­τα­γω­νι­στών, αλλά στην ομήγυρη των αρχηγών κρατών και κυβερ­νή­σεων της ευρω­ζώ­νης θα κατα­τε­θεί ένα κείμενο θέσεων με μεταρ­ρυθ­μι­στι­κές προ­τά­σεις προ­κει­μέ­νου να θωρα­κι­στεί καλύ­τερα η ευρω­ζώνη απέ­να­ντι σε κρίσεις, όπως η ελλη­νική. Το κείμενο, που απο­τε­λεί­ται από 27 σελίδες, ονο­μά­ζε­ται κατ΄ευ­φη­μι­σμό και προ­ε­δρικό γιατί έχει εκπο­νη­θεί από πέντε προ­έ­δρους: τον προ­ε­δρεύ­ο­ντα της ΕΕ Ντό­ναλντ Τουσκ, τον πρόεδρο της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ, τον πρόεδρο του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου Μάρτιν Σουλτς και τους επι­κε­φα­λής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι καθώς και του Eurogroup Γερούν Ντάι­σελ­μπλουμ. Το κείμενο, που φέρει τον τίτλο “ολο­κλή­ρωση της οικο­νο­μι­κής και νομι­σμα­τι­κής πολι­τι­κής της ευρω­ζώ­νης”, δεν είχε προ­γραμ­μα­τι­στεί να παρου­σια­στεί στην καυτή φάση της ελλη­νι­κής κρίσης, ωστόσο πρυ­τά­νευ­σαν δεύ­τε­ρες σκέψεις και δίνεται σήμερα στη δημο­σιό­τητα ώστε να συζη­τη­θεί με άνεση χρόνου στα Συμ­βού­λια Κορυφής, στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο και στα εθνικά κοι­νο­βού­λια των κρατών – μελών.

Σε τρεις φάσεις

Σύμφωνα με τις συστά­σεις των πέντε συγ­γρα­φέων δια­κη­ρυγ­μέ­νος στόχος είναι η μεγα­λύ­τερη συγκέ­ντρωση εξου­σιών στις Βρυ­ξέλ­λες ή η εμβά­θυνση της ομο­σπον­διο­ποί­η­σης με στόχο τον καλύ­τερο συντο­νι­σμό της οικο­νο­μι­κής και δημο­σιο­νο­μι­κής πολι­τι­κής στην ευρω­ζώνη σε έναν χρονικό ορί­ζο­ντα δεκα­ε­τίας, με άλλα λόγια να γίνει το 2025 η ευρω­ζώνη εστία στα­θε­ρό­τη­τας και ευμά­ρειας για τους πολίτες της. Η υλο­ποί­ηση του στόχου προ­βλέ­πε­ται να γίνει σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη περι­λαμ­βά­νε­ται η εμβά­θυνση της τρα­πε­ζι­κής ένωσης παρα­δείγ­μα­τος χάριν, με την εξα­σφά­λιση των τρα­πε­ζι­κών κατα­θέ­σεων απο­τα­μιευ­τών, την απα­γό­ρευση μονο­με­ρούς υιο­θέ­τη­σης συντε­λε­στών ΦΠΑ, γιατί αυτό θα επι­δρούσε και στην υπό­λοιπη ευρω­ζώνη ή την εκπρο­σώ­πηση της ευρω­ζώ­νης στο ΔΝΤ με μία έδρα. Στη δεύτερη φάση περι­λαμ­βά­νε­ται η πρό­βλεψη ενός υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών της ευρω­ζώνη, με ένα υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών με δικό του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, που να ζητά μεταρ­ρυθ­μί­σεις και να μπορεί να εξου­δε­τε­ρώ­νει “οικο­νο­μικά σοκ”. Όλα αυτά οδηγούν στην τελευ­ταία φάση και στο κύριο ερώτημα, που το ίδιο το κείμενο απο­φεύ­γει να θέσει ανοιχτά: εάν είναι απα­ραί­τητη και η τρο­πο­ποί­ηση των ευρω­παϊ­κών συν­θη­κών, έτσι ώστε από την νομι­σμα­τική ένωση να προ­κύ­ψει και μια πολι­τική ένωση. Ο λόγος έχει να κάνει με τις δια­φω­νίες των πέντε συγ­γρα­φέων του.

Υπέρ και κατά της τρο­πο­ποί­η­σης των συν­θη­κών

Ενώ οι Γιούν­κερ, Σουλτς και ο Ντράγκι αντι­με­τω­πί­ζουν θετικά ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο, οι Τουσκ και Ντάι­σελ­μπλουμ στέ­κο­νται με σκε­πτι­κι­σμό. Ο πολωνός Τουσκ φοβάται ότι με την ενί­σχυση των κεντρο­μό­λων δια­δι­κα­σιών θα είχαν πολλές δυσκο­λίες χώρες που δεν είναι στο ευρώ να απο­κτή­σουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να μπουν. Από την άλλη πλευρά ο Ντάι­σελ­μπλουμ προει­δο­ποιεί για τους κιν­δύ­νους που επι­φυ­λάσ­σουν τα δημο­ψη­φί­σματα – μιλώ­ντας εξ ιδίας πείρας από το απο­τυ­χη­μένο δημο­ψή­φι­σμα στην Ολλαν­δία το 2005 για την επι­κύ­ρωση του ευρω­παϊ­κού συντάγ­μα­τος – λόγω της μειω­μέ­νης εμπι­στο­σύ­νης των ευρω­παίων πολιτών προς το ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα. Και οι δύο γνω­ρί­ζουν ότι εκπρο­σω­πούν τα περισ­σό­τερα κράτη – μέλη της ΕΕ συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και τη Γερ­μα­νίας. Πριν δύο χρόνια η Μέρκελ έπαιξε με την ιδέα της τρο­πο­ποί­η­σης των συν­θη­κών αλλά την εγκα­τέ­λειψε σεβό­μενη τις ευαι­σθη­σίες του γάλλου προ­έ­δρου Ολάντ. Ωστόσο οι δύο συμ­φώ­νη­σαν πριν λίγο καιρό να ξεκι­νή­σουν ένα σοβαρό διάλογο για την εμβά­θυνση της ευρω­ζώ­νης μετά το 2017, μετά δηλαδή από τις επό­με­νες προ­ε­δρι­κές εκλογές στη Γαλλία, όπου η οποια­δή­ποτε νύξη περί εκχώ­ρη­σης κρα­τι­κής κυριαρ­χίας στις Βρυ­ξέλ­λες θα ήταν θεό­σταλτο δώρο για τη Μαρίν λε Πεν.

Πηγή dw.de