Καμπανάκι από την έκθεση της ΤτΕ-Απαραίτητη η συμφωνία

Απα­ραί­τητη είναι η σύναψη µιας νέας συµφωνίας µε τους εταί­ρους προ­κει­μέ­νου, να απο­σο­βη­θούν οι άµεσοι κίν­δυ­νοι που υπάρ­χουν σήµερα για την οικονοµία, να περιο­ρι­στεί η αβε­βαιό­τητα και να δοθεί µια διατηρήσιµη ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική στη χώρα, υπο­στη­ρί­ζει ο διοι­κη­τής της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρ­νά­ρας,στην έκθεση της νομι­σμα­τι­κής πολι­τι­κής για το 20140-201

Σε αντί­θετη περί­πτωση «η απο­τυ­χία στις διαπραγµατεύσεις θα είναι η αρχή µιας επώ­δυ­νης πορείας που θα οδη­γή­σει αρχικά σε πτώ­χευση και τελικά στην έξοδο της χώρας από τη ζώνη του ευρώ και ―πιθα­νό­τατα― από την Ευρω­παϊκή Ένωση. Μια ελεγχόµενη κρίση χρέους, όπως αυτή που διαχειριζόµαστε σήµερα µε τη βοήθεια των εταίρων, θα µετατραπεί σε ανε­ξέ­λεγ­κτη κρίση, µε µεγάλους κιν­δύ­νους για το τρα­πε­ζικό σύστηµα και τη χρηµατοπιστωτική στα­θε­ρό­τητα. Η έξοδος από το ευρώ θα προ­σθέ­σει στο ήδη βεβαρηµένο περι­βάλ­λον µια νέα οξύτατη συναλλαγµατική κρίση που θα εκτι­νά­ξει τον πλη­θω­ρι­σμό.

Όλα αυτά σηµαίνουν βαθιά ύφεση, δραµατική µείωση των εισοδηµάτων, πολλαπλασιασµό της ανερ­γίας και κατάρ­ρευση όσων έχει πετύχει η ελλη­νική οικονοµία στα χρόνια της ένταξης στην ΕΕ και κυρίως την περίοδο του ευρώ».

«Η Ελλάδα, από ισότιµο µέλος στον πυρήνα των ευρω­παϊ­κών χωρών, θα µετατραπεί σε µια φτωχή χώρα της Νότιας Ευρώπης. Γι’ αυτό η Τράπεζα της Ελλάδος υπο­στη­ρί­ζει ακρά­δα­ντα ότι η συµφωνία µε τους εταί­ρους είναι ιστο­ρική επιταγή που δεν µπορούµε να αγνοήσουµε».

Χρεός

Από όλες τις διαθέσιµες ενδεί­ξεις µέχρι σήµερα φαί­νε­ται ότι υπάρχει σοβαρή προ­σέγ­γιση στους όρους και η από­σταση που αποµένει να δια­νυ­θεί για την ολο­κλή­ρωση της συµφωνίας είναι σχετικά µικρή, υπο­στη­ρί­ζει ο Γ. Στουρ­νά­ρας.

Χαρα­κτη­ρι­σί­ζει σημα­ντική την απόφαση για μικρό­τερα πλε­ο­νά­σματα και «εξίσου σηµαντική» την επα­να­βε­βαί­ωση και εξει­δί­κευση της πρό­θε­σης των εταίρων για την ανα­διάρ­θρωση του χρέους, όπως δια­τυ­πώ­θηκε αρχικά στη σύνοδο του Eurogroup της 27ης Νοεµβρίου 2012. «Χρειαζόµαστε σήµερα µια βιώσιµη συµφωνία που θα στη­ρι­χθεί σε βιώσιµο χρέος, απαλ­λάσ­σο­ντας τις επόµενες γενιές από τα βάρη που δεν δικαιούµαστε να τους κληροδοτήσουµε».

Κίν­δυ­νος νέας φάσης ύφεσης

Στα τέλη του 2014 υπήρχαν σοβαρές ενδεί­ξεις ότι η ελλη­νική οικονοµία, έχοντας υπερβεί την ύφεση, εισέρ­χε­ται σε φάση ανά­πτυ­ξης. Η Τράπεζα της Ελλάδος, όπως και όλοι οι διε­θνείς οργανισµοί, προ­έ­βλε­παν τότε άνοδο του ΑΕΠ το 2015 και επι­τά­χυνση της ανόδου το 2016. Σήµερα οι προ­βλέ­ψεις αυτές έχουν ανα­θε­ω­ρη­θεί προς τα κάτω, καθώς τα πρό­σφατα στοι­χεία για το ΑΕΠ δεί­χνουν σηµαντική επι­βρά­δυνση του ετήσιου ρυθµού ανά­πτυ­ξης και συρ­ρί­κνωση του ΑΕΠ σε τριµηνιαία βάση για δύο συνεχόµενα τρίµηνα. Η επι­δεί­νωση των δεικτών οικονοµικού κλίµατος και των συν­θη­κών χρηµατοδότησης του ιδιω­τι­κού τοµέα υπο­δη­λώ­νουν ότι η επι­βρά­δυνση του ρυθµού ανά­πτυ­ξης της οικονοµίας θα γίνει εντο­νό­τερη το β’ τρίµηνο του 2015, µε κίνδυνο η οικονοµία να µπει σε µια νέα φάση ύφεσης.

«Οι προ­βλέ­ψεις για την πορεία της οικονοµίας παραµένουν ιδιαί­τερα επι­σφα­λείς. Με δεδοµένο ότι τα µεγαλύτερα προβλήµατα που αντιµετωπίζει σήµερα η ελλη­νική οικονοµία οφεί­λο­νται στην αβε­βαιό­τητα και την απώλεια εµπιστοσύνης, είναι βάσιµο να προ­βλε­φθεί ότι, αν βελ­τιω­θεί το κλίµα, η οικονοµία µπορεί να επα­νέλ­θει σχετικά σύντοµα σε ανοδική τροχιά. Βασική, απόλυτα καθο­ρι­στική προ­ϋ­πό­θεση για να συµβεί αυτό είναι να απο­κλει­στεί το ενδεχόµενο πιστω­τι­κού γεγο­νό­τος και να δια­σφα­λι­στεί η παραµονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ. Και αυτό µπορεί να γίνει µόνο εάν, σε πρώτη φάση, επι­τευ­χθεί σύντοµα ρεα­λι­στική συµφωνία και, στη συνέ­χεια, εάν εφαρµοστούν µε συνέ­πεια και χωρίς καθυ­στε­ρή­σεις οι όροι της µέσα σε συν­θή­κες πολι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας.

Μία συμ­φω­νία θα δημιουρ­γούσε θετικές προ­ο­πτι­κές και θα μπο­ρούσε να καλύψει το έδαφος που χάθηκε κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015. Ειδι­κό­τερα, μια συμ­φω­νία με τους εταί­ρους:

– απο­τρέ­πει πολύ δυσμε­νείς εξε­λί­ξεις και δια­σφα­λί­ζει ότι οι έως τώρα θυσίες των Ελλήνων πολιτών δεν θα πάνε χαμένες

– απο­κα­θι­στά την εμπι­στο­σύνη μεταξύ των ελλη­νι­κών αρχών και των εταίρων,

– εξα­σφα­λί­ζει, μέσω της συν­δρο­μής των εταίρων μας και του ∆ΝΤ, τη χρη­μα­το­δο­τική στήριξη της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας,

– δηλώνει έμπρα­κτα τη βούληση για τη συνέ­χιση και επέ­κταση των απαι­τού­με­νων διαρ­θρω­τι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων και τη δια­σφά­λιση των δημο­σιο­νο­μι­κών επι­τευγ­μά­των,

– παρέχει τη δυνα­τό­τητα μιας ηπιό­τε­ρης δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής, η οποία βασί­ζε­ται σε χαμη­λό­τε­ρους και πιο ρεα­λι­στι­κούς στόχους για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα της Γενικής Κυβέρ­νη­σης, ενι­σχύ­ο­ντας παράλ­ληλα τις ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές,

– δημιουρ­γεί τις συν­θή­κες για τη μετά­βαση προς μια νέα μεσο­μα­κρο­πρό­θε­σμη συμ­φω­νία με τους εταί­ρους, η οποία θα έχει ως στόχο την ομαλή έξοδο της χώρας στις διε­θνείς αγορές και θα συνο­δεύ­ε­ται από την υλο­ποί­ηση της δέσμευ­σης του Eurogroup της 27ης Νοεμ­βρίου 2012 για την ελά­φρυνση του δημό­σιου χρέους, έτσι ώστε η ελλη­νική οικο­νο­μία να εξέλθει ορι­στικά από την κρίση καινα δια­σφα­λι­στεί η δια­τη­ρή­σιμη ανά­πτυξη,

– επι­πλέον, η επί­τευξη συμ­φω­νίας θα επι­τρέ­ψει στην Ελλάδα να εκμε­ταλ­λευ­θεί το ευνοϊκό διεθνές περι­βάλ­λον και να ωφε­λη­θεί από το πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ.

Η επόμενη μέρα

Με την άρση της αβε­βαιό­τη­τας πρέπει να ξεκι­νή­σει αμέσως η συζή­τηση για τη δια­μόρ­φωση της ανα­πτυ­ξια­κής πολι­τι­κής που θα δια­σφα­λί­ζει ορι­στική έξοδο από την κρίση και στροφή της οικο­νο­μίας προς ένα νέο εξω­στρε­φές και βιώσιμο ανα­πτυ­ξιακό πρότυπο.

Μια τέτοια πολι­τική απαιτεί:

– Συνέ­χιση των διαρ­θρω­τι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων στις αγορές προ­ϊ­ό­ντων και υπη­ρε­σιών καθώς διευ­κο­λύ­νουν την είσοδο νέων επι­χει­ρή­σεων, ενι­σχύ­ουν τον αντα­γω­νι­σμό και ενθαρ­ρύ­νουν την και­νο­το­μία.

– Ενί­σχυση των ενερ­γη­τι­κών πολι­τι­κών στην αγορά εργα­σίας, προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στεί το υψηλό ποσοστό ανερ­γίας.

– ∆ιαμόρ­φωση και εφαρ­μογή ενός συνε­κτι­κού και στο­χευ­μέ­νου δικτύου κοι­νω­νι­κής προ­στα­σίας, που θα εξα­σφα­λί­ζει μόνιμη και όχι απο­σπα­σμα­τική βοήθεια σε όσους έχουν πραγ­μα­τικά ανάγκη.

– Εξορ­θο­λο­γι­σμό της λει­τουρ­γίας του κράτους, βελ­τί­ωση του θεσμι­κού και νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου, υιο­θέ­τηση ενός στα­θε­ρού φορο­λο­γι­κού πλαι­σίου και γενι­κό­τερα ενός φιλικού επι­χει­ρη­μα­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος.

– ∆ιασφά­λιση της δηµοσιονοµικής πει­θαρ­χίας και επί­τευξη πρω­το­γε­νών πλεονασµάτων µέσα από παρεµβάσεις κυρίως διαρ­θρω­τι­κού και λιγό­τερο φοροει­σπρα­κτι­κού χαρα­κτήρα. Έµφαση θα πρέπει να δοθεί στη δια­σφά­λιση της βιωσιµότητας των ασφα­λι­στι­κών ταµείων, µέσω περιορισµού των ποι­κί­λων εξαι­ρέ­σεων από τις γενικές δια­τά­ξεις. Επα­νε­ξέ­ταση των δια­φό­ρων εξαι­ρέ­σεων που υπάρ­χουν στους άµεσους και έµµεσους φόρους και δια­τή­ρηση µόνο αυτών που δικαιο­λο­γού­νται από ανα­πτυ­ξιακά και κοι­νω­νικά κρι­τή­ρια.

– Αντιµετώπιση των προ­κλή­σεων της δια­χεί­ρι­σης των δανείων σε καθυ­στέ­ρηση προκειµένου να ενδυναµωθεί η δυνα­τό­τητα του τρα­πε­ζι­κού συστήµατος να σταθεί αρωγός στην προ­σπά­θεια ανάκαµψης της ελλη­νι­κής οικονοµίας. Παράλ­ληλα απαι­τού­νται αλλαγές στο θεσµικό πλαίσιο, όπως για παράδειγµα στο (προ)πτω­χευ­τικό δίκαιο, τον Κώδικα Πολι­τι­κής ∆ικονοµίας και τον εξω­δι­κα­στικό συµβιβασµό, προκειµένου να υπο­βοη­θη­θεί η προ­σπά­θεια των τρα­πε­ζών για την καλύ­τερη δια­χεί­ριση των δανείων σε καθυ­στέ­ρηση.