Συμφωνία στις αρχές Ιουνίου «βλέπουν» Τσίπρας – Γιουνκέρ

Ολο­κλη­ρώ­θηκε η συνά­ντηση του επι­κε­φα­λής της Κομι­σιόν Ζαν Κλοντ Γιουν­κέρ με τον πρω­θυ­πουργό Αλέξη Τσίπρα. Η συνά­ντηση διήρ­κησε μισή ώρα και σύμφωνα με κυβερ­νη­τι­κές πηγές εξε­λί­χθηκε σε πολύ καλό κλίμα αμοι­βαίας συνερ­γα­σίας και συν­νε­νό­η­σης.

Ο Ελληνας πρω­θυ­πουρ­γός ενη­μέ­ρωσε τον επι­κε­φα­λής της Κομι­σιόν για την πορεία των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, ενώ ο κ. Γιουν­κέρ από την μεριά του ανα­γνώ­ρισε ότι έχει γίνει πρόοδος στα τεχνικά κλι­μά­κια.

Παράλ­ληλα, ο κ. Γιουν­κέρ εκτί­μησε ότι είναι εφικτή η επί­τευξη συμ­φω­νίας μέσα στο χρονικό πλαίσιο που έχει τεθεί, το οποίο φαί­νε­ται πως για την Αθήνα μετα­κι­νεί­ται προς τις αρχές του Ιουνίου.

Συνερ­γά­τες του πρω­θυ­πουρ­γού σε μια πρώτη απο­τί­μηση των συζη­τή­σεων χθες και σήμερα στη Ρίγα, μιλούν για επαφές που είχαν ουσία με κατεύ­θυνση προ­ώ­θη­σης των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, επι­μέ­νο­ντας ωστόσο ότι για να υπάρξει αμοι­βαία απο­δε­κτή συμ­φω­νία θα πρέπει να γίνουν με ρεα­λι­σμό βήματα από όλες τις πλευρές.

Ο κ. Τσίπρας συνα­ντή­θηκε επίσης με τον πρόεδρο της Ουκρα­νίας Πέτρο Πορο­σένκο με τον οποίο συζή­τησε για τις διμε­ρείς σχέσεις Ελλάδας – Ουκρα­νίας και για την ανθρω­πι­στική βοήθεια που η χώρα μας έχει παρά­σχει προς το Κίεβο για την στήριξη της εκεί ελλη­νι­κής κοι­νό­τη­τας. Ακόμη, ο Έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός επι­σή­μανε τη σημασία της ειρήνης και της στα­θε­ρό­τη­τας στην περιοχή στη βάση της συμ­φω­νίας του Μινσκ.

Τέλος, ο κ. Τσίπρας συνα­ντή­θηκε και με τον Γεωρ­γιανό ομόλογό του Ιρακλί Γκα­ρι­μπα­σβίλι.

Νωρί­τερα, όσον αφορά το θέμα της Ουκρα­νίας, ο πρω­θυ­πουρ­γός υπο­γράμ­μισε, μεταξύ άλλων, στην Σύνοδο Κορυφής:

«Είναι ξεκά­θαρο ότι, με όρους διεθνών σχέσεων, η κρίση στην Ουκρα­νία παρα­μέ­νει ένα κρίσιμο ζήτημα στην περιοχή και πέρα από αυτή. Η Ελλάδα έχει επι­πρό­σθε­τους λόγους να στη­ρί­ζει την ειρήνη και τη στα­θε­ρό­τητα, δεδο­μέ­νου ότι δεκάδες χιλιά­δες Ουκρα­νοί ελλη­νι­κής κατα­γω­γής δια­μέ­νουν στην περιοχή των συγκρού­σεων.

Η ΕΕ θα πρέπει να υπο­στη­ρί­ξει με απο­φα­σι­στι­κό­τητα τις ειρη­νευ­τι­κές διπλω­μα­τι­κές πρω­το­βου­λίες -στη βάση της συμ­φω­νίας του Μινσκ- και τον ρόλο του Οργα­νι­σμού για την Ασφά­λεια και τη Συνερ­γα­σία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) στην περιοχή, καθώς ο μόνος τρόπος επί­λυ­σης αυτής της σύγκρου­σης είναι μέσω ειρη­νι­κών τρόπων και δια­δι­κα­σιών.

Αντι­θέ­τως, καμιά λύση δεν μπορεί να βρεθεί μέσα από ένα φαύλο κύκλο κυρώ­σεων, στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης και ψυχρο­πο­λε­μι­κής ρητο­ρείας. Οι λύσεις βρί­σκο­νται μόνο αν η επι­δει­κνυό­μενη απο­φα­σι­στι­κό­τητα συν­δυά­ζε­ται με την προ­σπά­θεια εξεύ­ρε­σης και υπό­δει­ξης διε­ξό­δου για το μέλλον.

Είναι συνεπώς σημα­ντικό να ξεκα­θα­ρί­σουμε ότι οι σημε­ρι­νές απο­φά­σεις δεν στρέ­φο­νται ενα­ντίον οιασ­δή­ποτε άλλης χώρας, αλλά εξα­σφα­λί­ζουν την ειρήνη, τη στα­θε­ρό­τητα και την ευη­με­ρία στην ευρύ­τερη περιοχή και δημιουρ­γούν κίνητρα για τη συνερ­γα­σία. Σε αυτό το πλαίσιο, πιστεύω ότι θα πρέπει να μην ξεχνάμε την ανάγκη οικο­δό­μη­σης μιας Ευρω­παϊ­κής Αρχι­τε­κτο­νι­κής Ασφά­λειας που θα εξα­σφα­λί­ζει τα μεσο-μακροπρόθεσμα συμ­φέ­ρο­ντα της ΕΕ, συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­ντας τη Ρωσία στο τραπέζι του δια­λό­γου, όσο απαι­τη­τική και αν απο­δει­χθεί η πρό­κληση αυτή».

Καθη­με­ρινή