Τέλος η προσωποκράτηση για χρέη έως και 50.000 ευρώ

Με διάταξη της Γενικής Γραμ­μα­τείας Δημο­σίων Εσόδων απο­συν­δέ­ε­ται πλέον η ποινική δίωξη του οφει­λέτη για χρέη έως και 50.000 ευρώ προς το Δημόσιο.

Μέχρι και σήμερα ακόμα και για οφειλές 5.000 ευρώ, ο φορο­λο­γού­με­νος ερχόταν αντι­μέ­τω­πος με το …αυτό­φωρο.

Σύμφωνα με τη σχετική εγκύ­κλιο της Γενικής Γραμ­μα­τέως Εσόδων, Κατε­ρί­νας Σαβ­βα­ΐ­δου:

Αυξά­νε­ται το κατώ­τερο ποσό της συνο­λι­κής ληξι­πρό­θε­σμης οφειλής συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των κάθε είδους τόκων ή προ­σαυ­ξή­σεων και λοιπών επι­βα­ρύν­σεων προς το Δημόσιο και τα ανωτέρω νομικά πρόσωπα, άνω του οποίου ζητεί­ται η ποινική δίωξη των υπευ­θύ­νων, από πέντε χιλιά­δες (5.000) ευρώ, σε πενήντα χιλιά­δες (50.000) ευρώ. Απο­ποι­νι­κο­ποιεί­ται, δηλαδή, η μη κατα­βολή χρεών για συνο­λικά ποσά μικρό­τερα των 50.000 ευρώ.

Καταρ­γεί­ται η διάταξη που όριζε ως χρόνο τέλεσης του αδι­κή­μα­τος το χρονικό διά­στημα από την παρέ­λευση τεσ­σά­ρων μηνών μέχρι τη συμπλή­ρωση χρόνου αντί­στοι­χου με το 1/3 της κατά περί­πτωση προ­βλε­πό­με­νης προ­θε­σμίας παρα­γρα­φής, καθι­στώ­ντας το εν λόγω αδίκημα διαρκές και συνεχές αυτό­φωρο.

Με τις νέες δια­τά­ξεις επα­νέρ­χε­ται ο προ­γε­νέ­στε­ρος χαρα­κτη­ρι­σμός του εν λόγω αδι­κή­μα­τος ως «στιγ­μιαίου», με χρόνο τέλεσης αυτού την παρέ­λευση τεσ­σά­ρων μηνών από την ημε­ρο­μη­νία λήξης κατα­βο­λής των οφειλών.

Απο­φά­σεις ποι­νι­κών δικα­στη­ρίων που εκδό­θη­καν για μη κατα­βολή συνο­λι­κών ποσών κάτω των πενήντα χιλιά­δων (50.000) ευρώ, και δεν έχουν εκτε­λε­στεί μέχρι τη δημο­σί­ευση του νόμου, δεν εκτε­λού­νται. Αν άρχισε η εκτέ­λεσή τους, αυτή δια­κό­πτε­ται. Εκκρε­μείς αιτή­σεις ή ένδικα μέσα κατά απο­φά­σεων για χρέη που υπο­λεί­πο­νται του ποσού των 50.000 ευρώ, δεν εισά­γο­νται για συζή­τηση στο δικα­στή­ριο.

Η ανα­στολή παρα­γρα­φής των χρεών που άρχισε με την υποβολή αίτησης ποι­νι­κής δίωξης για συνο­λικά ποσά κατώ­τερα των πενήντα χιλιά­δων (50.000) ευρώ, λήγει την ημε­ρο­μη­νία δημο­σί­ευ­σης του νόμου, δηλαδή την 21-03-2015, και δεν συμπλη­ρώ­νε­ται, σε κάθε περί­πτωση, πριν από την πάροδο ενός έτους από τη λήξη της ανα­στο­λής.

Το αδίκημα κατέστη πλέον στιγ­μιαίο, με χρόνο τέλεσης αυτού, το χρονικό σημείο παρέ­λευ­σης τεσ­σά­ρων μηνών από την ημε­ρο­μη­νία λήξης κατα­βο­λής των οφειλών.

Κατά συνέ­πεια την ίδια χρονική στιγμή αρχίζει και η παρα­γραφή του αδι­κή­μα­τος, η οποία λόγω του πλημ­με­λη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα αυτού είναι πεντα­ε­τής.