ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δύο χρόνια μαγικά που δεν επιστρέφουν

news room 2 λεπτά ανάγνωση
παιδί-έφηβος-σχολείο

Xρόνια τώρα, γονείς και καθη­γη­τές, όχι απλώς παρα­κο­λου­θούμε αλλά επι­τρέ­πουμε, συντη­ρούμε και συχνά είμαστε υπαί­τιοι για το εξής: τα παιδιά μας που επι­λέ­γουν τον δρόμο της εισα­γω­γής στην ανώτερη και ανώτατη εκπαί­δευση, μπαί­νουν, στις δυο τελευ­ταίες τάξεις του Λυκείου, σε έναν φρενήρη και εξα­ντλη­τικό ρυθμό δια­βά­σμα­τος και φρο­ντι­στη­ρια­κών μαθη­μά­των, που μόνο με το πέρασμα μιας βαριάς αρρώ­στιας μπορεί να συγκρι­θεί. Παχαί­νουν ή αδυ­να­τί­ζουν, παρα­με­λούν το σώμα τους, στα­μα­τούν την άσκηση, τρώνε άτσαλα και βια­στικά, παρα­τάνε τα χόμπι και τα ενδια­φέ­ρο­ντά τους, παθαί­νουν κρίσεις πανικού Και τι κάνουμε; Κάποιοι γονείς οδηγούν παιδιά σε ψυχο­λό­γους, κάποια σχολεία οργα­νώ­νουν βιω­μα­τικά σεμι­νά­ρια δια­χεί­ρι­σης άγχους και ΜΜΕ δίνουν συμ­βου­λές για καλή δια­τροφή. «Τα παιδιά εμφα­νί­ζο­νται με όλα τα σωμα­τικά συμ­πτώ­ματα του πανικού», λεει η ψυχο­λό­γος Ολγα Κων­στα­ντί­νου σε ρεπορ­τάζ για τις Πανελ­λα­δι­κές παρέα με τον ψυχο­λόγο… Φέτος παρα­κο­λου­θούσε έξι μαθητές, ενώ άλλες χρονιές δεχόταν το πολύ δύο περι­στα­τικά. Συχνά οι παρα­πο­μπές των μαθητών σε ψυχο­λό­γους γίνο­νται από καρ­διο­λό­γους. Αυτούς επι­σκέ­πτο­νται πρώτα τα παιδιά με δύσπνοια και ταχυ­παλ­μία. Πριν από μερικά χρόνια η ψυχο­λό­γος Σοφία Δάτση δέχτηκε στο γραφείο της μια μαθή­τρια με παρό­μοια συμ­πτώ­ματα. «Κοι­μό­ταν τρεις ώρες την ημέρα», λέει. Οι γονείς της είχαν πάρει δάνειο 10.000 ευρώ για να καλύ­ψουν τα έξοδα των φρο­ντι­στη­ρίων και η μαθή­τρια αφιέ­ρωνε 11 ώρες την εβδο­μάδα μόνο σε ιδιαί­τερα για τα φιλο­λο­γικά μαθή­ματα. Ακόμη και το Σάββατο, στις επτά το πρωί, είχε προ­γραμ­μα­τί­σει ιδιαί­τερο. Είχε βγάλει την ύλη των εξε­τά­σεων μέχρι τον Μάρτιο επτά φορές και σκόπευε να την επα­να­λά­βει άλλες πέντε μέχρι τις πανελ­λα­δι­κές. Ηταν τόσο πιε­σμένο το πρό­γραμμά της, θυμάται η ψυχο­λό­γος, που δεν περίσ­σευε χρόνος για συνε­δρίες. Οι γονείς ανη­συ­χού­σαν ότι αν μείωναν τις ώρες των ιδιαί­τε­ρων και του φρο­ντι­στη­ρίου θα δημιουρ­γού­σαν ανα­σφά­λεια στην κόρη τους. ΄Ολοι, υπα­κού­ο­ντας σε μια απρό­σωπη προ­σταγή μια προ­σταγή του ίδιου του εκπαι­δευ­τι­κού συστή­μα­τος: «Δυο χρόνια είναι, δυο χρόνια που κρί­νε­ται το μέλλον σας, εστιά­στε στο σκοπό σας! Μην σκέ­φτε­στε τίποτα άλλο, δια­βά­στε, προ­ε­τοι­μα­στείτε, είναι σκληρός ο αντα­γω­νι­σμός!». Όμως, αυτά τα δυο χρόνια είναι τα χρόνια από τα 16 έως τα 18 τους. Χρόνια υπέροχα και μαγικά, χρόνια που δεν θα επι­στρέ­ψουν. Το χει­ρό­τερο δε, είναι ότι θα ποντά­ρουν εκεί ακόμα και αν δεν τους ενδια­φέ­ρει. Διότι τι στο διάολο πλήρωνε ο μπαμπάς; Πώς θα σταθείς οικο­γε­νειακά και κοι­νω­νικά, όταν η εισα­γωγή στο πανε­πι­στή­μιο, εκτός από αναβολή στρά­τευ­σης, χορηγεί και πιστο­ποι­η­τικό επι­τυ­χίας; Στις πόλη της, όπως και σε άλλες μικρές κοι­νω­νίες, η πίεση για επι­τυ­χία μεγε­θύ­νε­ται από τον περί­γυρο. Οι τοπικές εφη­με­ρί­δες πέρα από τα ονόματα των αρι­στού­χων δημο­σιεύ­ουν ανα­λυ­τικά τις σχολές στις οποίες εισά­γο­νται όλοι οι από­φοι­τοι, τρο­φο­δο­τώ­ντας την περιέρ­γεια και τις συζη­τή­σεις των γει­τό­νων. Το δράμα αυτής της χώρας είναι ότι αξίζει τον κόπο να περά­σεις στα πανε­πι­στή­μια της επειδή, πιθα­νό­τατα, δεν υπάρχει και κάτι καλύ­τερο για να κάνεις. Και έτσι τα παιδιά που ξεκι­νούν σήμερα πανελ­λα­δι­κές, έχουν κάψει μυαλό εδώ και ένα χρόνο. Να μάθουν κάθε λέξη, κάθε σημείο στίξης του βιβλίου. Γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Και γιατί, πολλά, έχουν πιστέ­ψει πλέον ότι για αυτό τον σκοπό γεν­νή­θη­καν.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.