CNBC: Οι οκτώ πολιτικοί που συγκλόνισαν την Ευρώπη

Η Ευρώπη έχει περάσει τερά­στιες αλλαγές τα τελευ­ταία 50 χρόνια. Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η διεύ­ρυνση της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης από τα αρχικά έξι μέλη στα 28 σημερα, και η είσοδος του ενιαίου νομί­σμα­τος, συνέ­βα­λαν στο να γίνει η περιοχή μια παγκό­σμια οικο­νο­μική δύναμη, με πλούσιο πολι­τι­σμό και με δια­φο­ρε­τι­κό­τητα.

Καθώς τα επόμενα χρόνια είναι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες αρκετές εθνικές εκλογές, το CNBC παρου­σιά­ζει μερι­κούς από τους πιο επι­δει­κτι­κούς, επι­βλη­τι­κούς και σημαί­νο­ντες πολι­τι­κούς ηγέτες –από το παρελ­θόν και το παρόν- και αξιο­λο­γεί την επί­δρασή τους στην Ευρώπη και στον κόσμο.

Adolfo Suarez: Πρω­θυ­πουρ­γός της Ισπα­νίας, 1976-1981

Ο θάνατος του φασίστα ηγέτη Francisco Franco το 1975 μετά από σχεδόν 40 χρόνια στην εξουσία, προ­οιώ­νιζε ένα αβέβαιο και ενδε­χο­μέ­νως αιμα­τηρό μέλλον για την Ισπανία. Όμως, ο διά­δο­χος που επέλεξε ο Franco, ο ισπανός βασι­λιάς Juan Carlos I, προ­τί­μησε να απορ­ρί­ψει την υπερ­συ­ντη­ρη­τική δικτα­το­ρία και να διο­ρί­σει τον Adolfo Suarez –μέλος του καθε­στώ­τος του Franco- για να ηγηθεί της μετά­βα­σης της χώρας από τη δικτα­το­ρία στην δημο­κρα­τία.

Το 1977 ο Suarez επέ­βλεψε τις πρώτες δημο­κρα­τι­κές εκλογές στην Ισπανία μετά από 30 χρόνια. Κέρδισε στις εκλογές και παρέ­μεινε στην εξουσία μέχρι το 1981.

Κατά τη διάρ­κεια της θητείας του, θεσπί­στηκε σύνταγμα και τα πολι­τικά κόμματα –μεταξύ των οποίων και το Κομ­μου­νι­στικό Κόμμα που είχε συντρί­ψει ο Franco- νομι­μο­ποι­ή­θη­καν.

Ο Suarez ήταν γνωστός για τη χάρη και την ωραία του εμφά­νιση, αλλά και για τον ζήλο του για εκδη­μο­κρα­τι­σμό.

Μετά τον θάνατό του, ο βασι­λιάς Juan Carlos τον περιέ­γραψε ως «παρά­δειγμα για όλους μας, και από­δειξη ότι οι Ισπανοί είναι ικανοί να ξεπερ­νούν τις μεγα­λύ­τε­ρες δυσκο­λίες και να δημιουρ­γούν, συνερ­γα­ζό­με­νοι, το καλύ­τερο μέλλον για όλους μας».

Margaret Thatcher: Πρω­θυ­πουρ­γός της Βρε­τα­νίας, 1978-1990

Η Margaret Thatcher απέ­κτησε παγκό­σμια φήμη ως η πρώτη και –μέχρι σήμερα- μόνη γυναίκα πρω­θυ­πουρ­γός της Βρε­τα­νίας, αλλά και ως μια από τις μακρο­βιό­τε­ρες πρω­θυ­πουρ­γούς. Η «Σιδηρά Κυρία» ήταν επίσης η πρώτη γυναίκα ηγέτης Δυτικής χώρας.

Η ηγεσία της Thatcher έφερε την επα­νά­σταση στο Συντη­ρη­τικό Κόμμα, αλλά και στην βρε­τα­νική οικο­νο­μία, όμως οι απόψεις για τη θητεία της είναι διχα­σμέ­νες. Επέ­βλεψε την ιδιω­τι­κο­ποί­ηση ισχυρών κρα­τι­κών οντο­τή­των όπως η British Gas και η British Telecom, απε­λευ­θέ­ρωσε της χρη­μα­τα­γο­ρές και διέ­σπασε ορι­σμένα από τα ισχυ­ρό­τερα εμπο­ρικά συν­δι­κάτα της χώρας.

Το μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ με τρέ­χου­σες τιμές αυξή­θηκε στις £10.759 από £3.686 κατά τη διάρ­κεια της θητείας της, σύμφωνα με τα επίσημα στα­τι­στικά στοι­χεία.

Στον αντί­ποδα, η ανεργία αυξή­θηκε στο 7,1% από 5,4%, ενώ ορι­σμέ­νες μεταλ­λευ­τι­κές και βιο­μη­χα­νι­κές κοι­νό­τη­τες δεν ανέ­καμ­ψαν ποτέ από τις πολι­τι­κές της.

François Mitterrand: Πρό­ε­δρος της Γαλλίας, 1981-1995

Ο Mitterand, ο οποίος πέθανε το 1996, παρα­μέ­νει ο μακρο­βιό­τε­ρος πρό­ε­δρος της Γαλλίας. Εξελέγη το 1981 και ήταν ο πρώτος σοσια­λι­στής επι­κε­φα­λής του γαλ­λι­κού κράτους μετά από περισ­σό­τερο από 30 χρόνια.

Κατά τη διάρ­κεια της θητείας του, η ανεργία αυξή­θηκε στο 9,6% στο τελευ­ταίο τρίμηνο του 1995 από 6,4% στο τελευ­ταίο τρίμηνο του 1981, σύμφωνα με τα στοι­χεία του Γαλ­λι­κού Εθνικού Ινστι­τού­του Στα­τι­στι­κής και Οικο­νο­μι­κών Μελετών.

Όμως, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ με τρέ­χου­σες τιμές αυξή­θηκε στα $27.013 το 1995 από $11.138 το 1981, σύμφωνα με το Τμήμα Στα­τι­στι­κής του ΟΗΕ.

Helmut Kohl: Καγκε­λά­ριος της Γερ­μα­νίας, 1982-1998

Γεν­νη­μέ­νος το 1930, Helmut Kohl ήταν παιδί τόσο του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου όσο και του Ψυχρού Πολέμου.

Εξελέγη Καγκε­λά­ριος της Γερ­μα­νίας το 1982 και ηγήθηκε σε μια περίοδο σημα­ντι­κών πολι­τι­κών και οικο­νο­μι­κών ανα­τα­ρά­ξεων –μεταξύ των οποίων και η πτώση του Τείχους του Βερο­λί­νου το 1989. Η επα­κό­λουθη επα­νέ­νωση της Δυτικής και της Ανα­το­λι­κής Γερ­μα­νίας οφεί­λε­ται σε μεγάλο βαθμό στην απο­φα­σι­στι­κό­τητα του Kohl για αλλαγή.

Οι οικο­νο­μι­κές πραγ­μα­τι­κό­τη­τες της επα­νέ­νω­σης, όμως, ήταν σκληρές, με την Ανα­το­λική Γερ­μα­νία να αγω­νί­ζε­ται να φτάσει τη Δυτική, μετά από 40 χρόνια ως σοβιε­τικό κράτος-δορυφόρος.

Όταν ο Kohl έφυγε από την Καγκε­λα­ρία το 1998, η ανεργία στα New Lander –στα ομό­σπονδα κρα­τί­δια της πρώην Ανα­το­λι­κής Γερμανίας- ήταν 17,8% έναντι του 9,2% στην πρώην Δυτική Γερ­μα­νία, σύμφωνα με το Destatis.

Lech Wałesa: Πρό­ε­δρος της Πολω­νίας, 1990-1995

Κερ­δί­ζο­ντας το Νόμπελ Ειρήνης το 1983, ο Lech Walesa περιέ­γραψε τον εαυτό του ως έναν «πολωνό εργάτη από το Ναυ­πη­γείο Gdansk», όμως για πολλούς Πολω­νούς είναι πολλά περισ­σό­τερα.

Ο Walesa έγινε γνωστός μέσω του ακτι­βι­σμού του στα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα, όταν ηγήθηκε της απερ­γίας στο Ναυ­πη­γείο Gdansk το 1980 και έγινε ηγέτης του πρώτου ανε­ξάρ­τη­του εμπο­ρι­κού συν­δι­κά­του στην κομ­μου­νι­στική ιστορία της Πολω­νίας.

Φυλα­κί­στηκε στα τέλη του 1981 μετά την επιβολή στρα­τιω­τι­κού νόμου, αλλά απε­λευ­θε­ρώ­θηκε το επόμενο έτος.

Τις τελευ­ταίες ημέρες της Σοβιε­τι­κής Ένωσης, ο Walesa εξελέγη Πρό­ε­δρος της Πολω­νίας και επέ­βλεψε την ιδιω­τι­κο­ποί­ηση της χώρας και μια σειρά μεταρ­ρυθ­μί­σεων στην αγορά που προη­γή­θη­καν της εισόδου της στην Ευρω­παϊκή Ένωση το 2004.

Το 1990, την πρώτη χρονιά που ήρθε στην εξουσία ο Walesa, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ ήταν $1.698, με τη χώρα να μαστί­ζε­ται από τον υπερ­πλη­θω­ρι­σμό καθώς οι τιμές κατα­να­λωτή αυξά­νο­νταν με ρυθμό 555,4%, σύμφωνα με τα στοι­χεία της Παγκό­σμιας Τρά­πε­ζας.

Ωστόσο, την τελευ­ταία χρονιά της εξου­σίας του Walesa, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ δια­μορ­φώ­νο­νταν στα $3.612,20, η πολω­νική οικο­νο­μία ανα­πτύσ­σο­νταν με ρυθμό 7% και οι τιμές αυξά­νο­νταν κατά 28,1%, σύμφωνα με την Παγκό­σμια Τράπεζα.

Tony Blair: Πρω­θυ­πουρ­γός της Βρε­τα­νίας, 1997-2007

Ο Tony Blair ήρθε στην εξουσία με μια συντρι­πτική νίκη στις γενικές εκλογές του 1997, όταν το Εργα­τικό Κόμμα κέρδισε 418 έδρες.

Χαρι­σμα­τι­κός ομι­λη­τής και εκλε­πτυ­σμέ­νος πολι­τι­κός, υπό την πρω­θυ­πουρ­γία του οποίου η ανεργία μειώ­θηκε στο 5,3% το 2007 από 6,9% το 1997. Εν τω μεταξύ, η βρε­τα­νική οικο­νο­μία ανα­πτύ­χθηκε, με το μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε τρέ­χου­σες τιμές να αυξά­νε­ται σε £24.152 το 2007 από £15.070 το 1997, σύμφωνα με την βρε­τα­νική στα­τι­στική υπη­ρε­σία.

Για τους υπο­στη­ρι­κτές του, ο Blair ήταν αυτός που μετα­μόρ­φωσε τη Βρε­τα­νία σε μια δυνα­μική, προ­ο­δευ­τική, ισχυρή χώρα, αλλά για πολλούς η «κλη­ρο­νο­μιά» του επι­σκιά­ζε­ται από την απόφασή του να στη­ρί­ξει την αμε­ρι­κα­νική επέμ­βαση στο Ιράκ το 2003, καθώς και από την οικο­νο­μική επι­βρά­δυνση του 2008.

Angela Merkel: Καγκε­λά­ριος της Γερ­μα­νίας, 2005-σήμερα

Μια από τις ισχυ­ρό­τε­ρες γυναί­κες του κόσμου, η κεντρο­δε­ξιά Angela Merkel είναι Καγκε­λά­ριος της Γερ­μα­νίας από το 2005.

Γνωστή ως Mutti («μανούλα» στα γερ­μα­νικά) στη χώρα της, η Merkel σπανίως χρη­σι­μο­ποιεί τα αγγλικά στις επί­ση­μες ομιλίες της, καθώς διδά­χθηκε τη ρωσική ως βασική ξένη γλώσσα όταν μεγά­λωνε στην κομ­μου­νι­στική Ανα­το­λική Γερ­μα­νία.

Υπό την ηγεσία της, η Γερ­μα­νία έχει εδραιώ­σει τη θέση της ως η ισχυ­ρό­τερη οικο­νο­μία στην Ευρώπη.

Το ΑΕΠ ανα­μέ­νε­ται να αυξηθεί κατά 1,6% φέτος και κατά 1,7% το 2016, σύμφωνα με τις εκτι­μή­σεις του ΔΝΤ. Το Ινστι­τούτο Ifo του Βερο­λί­νου είναι ακόμα πιο αισιό­δοξο, προ­βλέ­πο­ντας αύξηση του γερ­μα­νι­κού ΑΕΠ κατά 2,1% φέτος.

Αλέξης Τσίπρας: Πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλάδας 2015-σήμερα

Ο νεό­τε­ρος πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλάδας από το 1865. Ο 40χρονος Αλέξης Τσίπρας κέρδισε στις πρόωρες εκλογές φέτος, με όχημα την στάση του κατά της λιτό­τη­τας.

Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ «κλη­ρο­νό­μη­σαν» μια οικο­νο­μία σε ανα­τα­ραχή, με το χρέος της Ελλάδας στο 177% του ΑΕΠ και την ανεργία των νέων περίπου στο 50%.

Ο φλο­γε­ρός ηγέτης έχει δώσει τόνο ανυ­πα­κοής στις ομιλίες του, απευ­θυ­νό­με­νος στην οργή και την δυσα­ρέ­σκεια που αισθά­νο­νται πολλοί Έλληνες.

Προς το παρόν προ­σπα­θεί να επα­να­δια­πραγ­μα­τευ­τεί τους όρους του προ­γράμ­μα­τος διά­σω­σης της Ελλάδας χωρίς να υπο­κύ­ψει στις απαι­τή­σεις των διεθνών πιστω­τών για μεταρ­ρυθ­μί­σεις λιτό­τη­τας με αντάλ­λαγμα δάνεια. Η αδιαλ­λα­ξία του έχει συμ­βά­λει στην παρά­ταση για εβδο­μά­δες των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με αυτούς που επο­πτεύ­ουν τη διάσωση, με λίγες ενδεί­ξεις επι­τυ­χίας.

Μετά τη νίκη του στις ελλη­νι­κές εκλογές, ο Τσίπρας είπε στους υπο­στη­ρι­κτές του πως «η ετυ­μη­γο­ρία του λαού κλείνει, πέρα από κάθε αμφι­βο­λία, τον φαύλο κύκλο της λιτό­τη­τας στη χώρα μας».

euro2day.gr