Η εμμονή της ΕΕ στην αύξηση του ΦΠΑ στον τουρισμό

Την εμμονή της στην αύξηση του ΦΠΑ στον του­ρι­σμό επι­βε­βαιώ­νει η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή, δια στό­μα­τος του κ. Μοσκο­βισί, στην απά­ντησή της σε σχετική ερώτηση του Ευρω­βου­λευτή Κώστα Χρυ­σό­γο­νου.

Όπως ανα­φέ­ρει το δελτίο τύπου που εξέδωσε ο Ευρω­βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ, το οξύμωρο είναι ότι ο ίδιος ο κ. Μοσκο­βισί, ως Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών της Γαλλίας στο παρελ­θόν (Μάιος 2012-Μάιος 2014) είχε κρα­τή­σει στο 10% το μειω­μένο συντε­λε­στή ΦΠΑ στα γαλλικά εστια­τό­ρια, ενώ τώρα μας συνιστά να τον αυξή­σουμε στα ελλη­νικά, ίσως ακριβώς για να μειώσει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού απέ­να­ντι στον γαλλικό.

Ακο­λου­θούν τα κείμενα της ερώ­τη­σης και της απά­ντη­σης:

Στα πλαίσια των μέτρων ανα­διάρ­θρω­σης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, προ­κει­μέ­νου να συνε­χί­σει η Ελλάδα να λαμ­βά­νει χρη­μα­το­δό­τηση, η τρόικα, η οποία απο­τε­λεί­ται κατά τα 2/3 από την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή και την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα, φέρεται να απαιτεί, σύμφωνα με δημο­σιο­γρα­φι­κές πλη­ρο­φο­ρίες, από την ελλη­νική κυβέρ­νηση να αυξηθεί ο Φόρος Προ­στι­θέ­με­νης Αξίας (ΦΠΑ) στον τομέα του του­ρι­σμού από 6,5% σε 13%[1]. Όπως προ­κύ­πτει, όμως, από έρευνα της εται­ρίας Ernst & Young, μια τέτοια αύξηση θα σήμαινε απώ­λειες έως -1,4% του ΑΕΠ ή έως -3 δισ. ευρώ, ενώ οι απώ­λειες των θέσεων απα­σχό­λη­σης σε βάθος πεντα­ε­τίας κυμαί­νο­νται από 44.000 σε 73.000[2].

Ερω­τά­ται η Επι­τροπή:

Σε συνέ­χεια της δημο­σί­ευ­σης των ανωτέρω στοι­χείων που κατα­δει­κνύ­ουν τις κατα­στρο­φι­κές επι­πτώ­σεις που θα έχει η αύξηση του ΦΠΑ στον του­ρι­σμό, του οποίου η συνο­λική συνει­σφορά στο ΑΕΠ για το 2013 ανήλθε σε 16,3%[3] ενώ για το 2014 υπο­λο­γί­ζε­ται ότι θα ξεπε­ρά­σει το 20%[4], προ­τί­θε­ται να εμμεί­νει στην απαί­τησή της για αύξησή του; Ποια σκο­πι­μό­τητα εξυ­πη­ρε­τεί η κατ’ αυτόν τον τρόπο εξό­ντωση του δυνα­μι­κό­τε­ρου τομέα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας;

Απά­ντηση του κ. Moscovici εξ ονό­μα­τος της Επι­τρο­πής (29.4.2015):

Η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή γνω­ρί­ζει καλά τα μειο­νε­κτή­ματα της αύξησης του συντε­λε­στή ΦΠΑ στον τομέα του του­ρι­σμού. Ενώ η αύξηση του φόρου μπορεί να έχει ανε­πι­θύ­μητο αντί­κτυπο στην απα­σχό­ληση, σύμφωνα με πρό­σφατη μελέτη της ένωσης του ελλη­νι­κού κλάδου φιλο­ξε­νίας μια τέτοια κίνηση θα αυξήσει τα φορο­λο­γικά έσοδα κατά περίπου 200-250 εκατ. ευρώ το 2015[5], θα βελ­τιώ­σει τον δημο­σιο­νο­μικό προ­σα­να­το­λι­σμό του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και θα επι­τρέ­ψει τη χρη­μα­το­δό­τηση δαπανών για διά­φο­ρες υπη­ρε­σίες, μεταξύ άλλων και των υπη­ρε­σιών για τη βελ­τί­ωση των συν­θη­κών απα­σχό­λη­σης στην οικο­νο­μία. Πρέπει να προ­στε­θεί ότι ο σχε­δια­σμός και οι επι­λο­γές της φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής παρα­μέ­νουν τελικά στην αρμο­διό­τητα των εθνικών αρχών.

Από τεχνική άποψη, το μέτρο συμ­βάλ­λει στην αντι­με­τώ­πιση ορι­σμέ­νων διαρ­θρω­τι­κών προ­βλη­μά­των του ελλη­νι­κού συστή­μα­τος ΦΠΑ. Το σύστημα του ΦΠΑ είναι κατα­κερ­μα­τι­σμένο, με δια­φο­ρε­τική δομή στους διά­φο­ρους τομείς και τις διά­φο­ρες περι­φέ­ρειες, με απο­τέ­λε­σμα να είναι δύσκολη η δια­χεί­ρισή του από τις φορο­λο­γι­κές αρχές και δύσκολο για τις επι­χει­ρή­σεις να συμ­μορ­φω­θούν προς αυτό.

Αυτό συμ­βάλ­λει στη χαμηλή φορο­λο­γική συμ­μόρ­φωση, η οποία, μαζί με τα μεγάλα κενά πολι­τι­κής, οδηγεί σε έναν από τους χαμη­λό­τε­ρους δείκτες εσόδων ΦΠΑ[6] μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ. Συγκε­κρι­μένα, ειδικά στον κλάδο της φιλο­ξε­νίας, η διττή φορο­λο­γική μετα­χεί­ριση δημιουρ­γεί π.χ. προ­βλή­ματα κατα­νο­μής μεταξύ των κανο­νι­κών και των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών και συμ­βάλ­λει σε υψηλό κόστος συμ­μόρ­φω­σης και διοι­κη­τικό κόστος.

Πηγή: real.gr