Ξενοδοχειακές επιχειρήσεις θεωρούν παράνομα τα τέλη που επιβάλλει η ΔΕΥΑΡ

•  Προει­δο­ποιούν για προ­σφυγή στη Δικαιο­σύνη

Εξώδικη δια­μαρ­τυ­ρία, πρό­σκληση και δήλωση, με επι­φύ­λαξη δικαιω­μά­των, απηύ­θυ­ναν στην ΔΕΥΑ Ρόδου, τρεις ξενο­δο­χεια­κές εται­ρείες, που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στα Κολύ­μπια, δια­μαρ­τυ­ρό­με­νες για παρά­νομη επιβολή τελών στους λογα­ρια­σμούς τους.

Οι τρείς εται­ρείες δια­τεί­νο­νται ότι ουδεμία υπη­ρε­σία χρήσης υπο­νό­μων και απο­χέ­τευ­σης παρέ­χε­ται από την Δ.Ε.Υ.Α.Ρ., ενώ τονί­ζουν παρα­πέρα ότι η επιβολή ειδικού τέλους νέων έργων μετά τη συμπλή­ρωση τριάντα ετών από τη σύσταση της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. αντί­κει­ται στις κεί­με­νες δια­τά­ξεις.

Προ­σθέ­τουν επι­πλέον ότι ο υπο­λο­γι­σμός των ανωτέρω τελών επί τη βάσει τεκ­μαρ­τής δαπάνης κατα­νά­λω­σης, αντί­κει­ται στον αντα­πο­δο­τικό χαρα­κτήρα των παρε­χο­μέ­νων από τη Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. υπη­ρε­σιών και τυγ­χά­νει παρά­νο­μος και κατα­χρη­στι­κός, ενώ προει­δο­ποιούν για προ­σφυγή στις αρμό­διες Εισαγ­γε­λι­κές και Δικα­στι­κές Αρχές αφού η επιβολή και δια­τή­ρηση των παρά­νο­μων χρε­ώ­σεων πληροί την αντι­κει­με­νική και ποινική υπό­σταση πλεί­στων ποι­νι­κώς κολά­σι­μων αδι­κη­μά­των.

Όπως εκθέ­τουν στην εξώδικη δήλωσή τους, δυνάμει της υπ’ αριθμό 180/24-08-2012 από­φα­σης του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (Δ.Ε.Υ.Α.Ρ.), που επι­κυ­ρώ­θηκε από το δημο­τικό συμ­βού­λιο Ρόδου, εγκρί­θηκε η νέα τιμο­λο­γιακή πολι­τική της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ..

Πέραν των ήδη εισπρατ­το­μέ­νων χρε­ώ­σεων κατα­νά­λω­σης ύδατος και παγίου τέλους, απο­φα­σί­στηκε επι­προ­σθέ­τως ότι ειδικώς για τα ξενο­δο­χειακά κατα­λύ­ματα, που εξυ­πη­ρε­τού­νται (μερικώς ή ολικώς) από νομίμως αδειο­δο­τη­μέ­νες γεω­τρή­σεις, εφεξής όλα τα κον­δύ­λια του εκδι­δό­με­νου λογα­ρια­σμού για τους μήνες Μάιο έως Οκτώ­βριο (τέλος έργων, τέλος χρήσης υπο­νό­μων και απο­χέ­τευ­σης κτλ), θα υπο­λο­γί­ζο­νται επί τεκ­μαρ­τής δαπάνης κατα­νά­λω­σης νερού, η οποία βασί­ζε­ται σε μία αυθαι­ρέ­τως επι­λε­γείσα από την Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. εξίσωση.

Η απόφαση, όμως, αυτή, κατά το μέρος που αφορά την επιβολή τέλους χρήσης υπο­νό­μων και απο­χέ­τευ­σης σε βάρος των ευρι­σκο­μέ­νων στα Κολύ­μπια ξενο­δο­χείων και μάλιστα υπο­λο­γι­ζο­μέ­νου επί τεκ­μαρ­τής δαπάνης κατα­νά­λω­σης ύδατος, εκτός από αναι­τιο­λό­γητη τυγ­χά­νει και ευθέως παρά­νομη, καθώς η Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. δεν δια­τη­ρεί δίκτυο υπο­νό­μων στην περιοχή ούτε παρέχει οια­δή­ποτε υπη­ρε­σία απο­χέ­τευ­σης.

Κατά τις σαφείς δια­τά­ξεις του άρθρου 16 Ν. 1069/1980, που διέπει τη λει­τουρ­γία των Επι­χει­ρή­σεων Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης όλης της Χώρας και καθιε­ρώ­νει ρητά τον αντα­πο­δο­τικό χαρα­κτήρα των παρε­χο­μέ­νων (από αυτές) υπη­ρε­σιών, το τέλος υπο­νό­μων επι­βάλ­λε­ται μόνον «δι’ όσον χρόνο διαρκεί ή μέλλει να διαρ­κέ­σει» η σύνδεση ακι­νή­του με το δίκτυο απο­χέ­τευ­σης.

Έτσι, όμως, η επιβολή και η είσπραξη του ανωτέρω τέλους σε βάρος των κατα­να­λω­τών – αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νων της στην ευρύ­τερη περιοχή των Κολυ­μπίων, τυγ­χά­νει, σύμφωνα με τις ρητές επι­τα­γές των δια­τά­ξεων των άρθρων 1, 8, 10, 11, 12, 15, 16 και 25 του Νόμου 1069/1980, ευθέως παρά­νομη, αφού ουδεμία σχετική υπη­ρε­σία παρέχει σ’ αυτούς η κοι­νω­φε­λούς χαρα­κτήρα Δ.Ε.Υ.Α.Ρ..

Παρά­νομη και κατα­χρη­στική τυγ­χά­νει, όπως υπο­στη­ρί­ζουν και η επιβολή σε βάρος των κατα­να­λω­τών της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. του προ­βλε­πο­μέ­νου στο άρθρο 11 παρ. 1 του Ν. 1069/1980 προ­σθέ­του τέλους νέων έργων, καθώς από τη σύστασή της (:23-01-1978) έως σήμερα έχει παρέλ­θει χρονικό διά­στημα μεγα­λύ­τερο των τριάντα (30) ετών, που ο Έλληνας Νομο­θέ­της επι­τρέ­πει ως απώτατο όριο την είσπραξή του. Παρά ταύτα, η Δ.Ε.ΥΑ.Ρ. εξα­κο­λου­θεί έως σήμερα να αξιώνει την είσπραξη του ανωτέρω προ­σθέ­του τέλους και μάλιστα υπο­λο­γι­ζο­μέ­νου όχι επί της πραγ­μα­τι­κής αλλά επί τεκ­μαρ­τής κατα­νά­λω­σης ύδατος.

Σημειω­τέον ότι οι εται­ρείες υπο­χρε­ού­νται κατά νόμο να δια­θέ­τουν ιδιω­τικό βιο­λο­γικό καθα­ρι­σμό για την ολο­κλη­ρω­μένη δια­χεί­ριση των λυμάτων, που παρά­γο­νται στις εγκα­τα­στά­σεις τους, επι­βα­ρυ­νό­με­νες ασφαλώς και με το κόστος εγκα­τά­στα­σης, λει­τουρ­γίας και συντή­ρη­σής του, που ανέρ­χε­ται σε αρκετές δεκάδες χιλιά­δες ευρώ. Συνεπώς, η επιβολή του εν λόγω τέλους δεν αντί­κει­ται μόνον στον αντα­πο­δο­τικό χαρα­κτήρα των παρε­χο­μέ­νων υπη­ρε­σιών της Δ.Ε.ΥΑ.Ρ., που επι­βά­λουν τα άρθρα Ν. 1069/1980, αλλά παράλ­ληλα παρα­βιά­ζει και τους κανόνες του ελεύ­θε­ρου αντα­γω­νι­σμού και ανά­πτυ­ξης της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, που προ­στα­τεύ­ο­νται ευθέως από το Σύνταγμα.

Οι εται­ρείες δια­τεί­νο­νται ότι επα­νει­λημ­μέ­νως έχουν απευ­θυν­θεί στις υπη­ρε­σίες της Δ.Ε.ΥΑ.Ρ. για τη διευ­θέ­τηση και εξό­φληση των τιμο­λο­γίων της κατά το σκέλος που αφορούν σύν­νο­μες χρε­ώ­σεις, αίτημα που επα­να­λαμ­βά­νουν και πάλι, αρνού­με­νοι ωστόσο να εξο­φλή­σουν το τέλος υπο­νό­μων και απο­χέ­τευ­σης καθώς και το ειδικό τέλος νέων έργων.

Τονί­ζουν παρα­πέρα ότι την 24η Απρι­λίου 2015 ο πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της Δ.Ε.ΥΑ.Ρ. υπέ­γραψε και απέ­στειλε στις εται­ρείες επι­στολή με τίτλο «ειδο­ποί­ηση δια­κο­πής», με την οποία τους «ενη­με­ρώ­νει ότι η επι­χεί­ρησή μας θα προ­χω­ρή­σει άμεσα στη διακοπή υδρο­δό­τη­σης του ακι­νή­του σας λόγω των ανε­ξό­φλη­των λογα­ρια­σμών ύδρευ­σης», καλώ­ντας τες να προ­σέλ­θουν «εντός τριών ημερών από τη λήψη της παρού­σης στα γραφεία της ΔΕΥΑΡ για τακτο­ποί­ηση των όποιων εκκρε­μο­τή­των σας για την ομαλή παροχή των υπη­ρε­σιών μας προς την επι­χεί­ρησή σας».

Σημειώ­νουν εξάλλου ότι ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της ΔΕΥ.ΑΡ. κοι­νο­ποί­ησε παρα­νό­μως, ως μη όφειλε, την ανωτέρω επι­στολή του τόσο στην Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία όσο και στο Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού / Περι­φε­ρειακή Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σου (Ε.Ο.Τ.)., προ­δή­λως προς άσκηση περαι­τέρω πίεσης για την εξό­φληση των ανωτέρω ανα­λυ­τι­κώς περι­γρα­φό­με­νων παρά­νο­μων και κατα­χρη­στι­κών χρε­ώ­σεων.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Νικό­λαος Κόλλιας.