FT: Τα πέντε λάθη που μπορεί να οδηγήσουν εκτός ευρώ

Παρά το γεγονός ότι πολλές από τις κινή­σεις της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης έχουν την οικο­νο­μική λογική με το μέρος τους, η κυβέρ­νηση βρί­σκε­ται μακριά από το στόχο να απο­κα­τα­στή­σει τη δυνα­μική στην ελλη­νική οικο­νο­μία. Ως απο­τέ­λε­σμα, τόσο η Ελλάδα όσο και ευρω­παίοι εταίροι της κιν­δυ­νεύ­ουν να χάσουν τον έλεγχο ακόμη και στο μονα­δικό πράγμα που συμ­φω­νούν, την δια­τή­ρηση της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ. Σύμφωνα με άρθρο του Mohamed El-Erian στους Financial Times, αυτό συμ­βαί­νει γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει πέντε λάθη τα οποία δεί­χνουν και τι πρέπει να γίνει στο άμεσο μέλλον.

Η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ εξελέγη με ένα μανι­φέ­στο το οποίο περι­λαμ­βά­νει τον περιο­ρι­σμό της έντονης λιτό­τη­τας, οικο­νο­μι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που θα ενι­σχύ­σουν την οικο­νο­μία και την ελά­φρυνση του χρέους που υπο­νο­μεύει τις προ­σπά­θειες για ανά­πτυξη και εμπο­δί­ζει τις επεν­δύ­σεις.

Αλλά η προ­σπά­θεια να μετα­τρα­πούν οι προ­θέ­σεις σε ενέρ­γειες «σκά­λω­σαν» σε πέντε θέματα, στα οποία η νεο­ε­κλεγ­μένη και άπειρη κυβέρ­νηση χει­ρί­στηκε με λάθος τρόπο.

Επέλεξε να δια­πραγ­μα­τευ­θεί με τους εταί­ρους και συγκε­κρι­μένα με τη Γερ­μα­νία, με ένα συγκρου­σιακό τρόπο.

Εξορ­γι­σμέ­νοι από την αδιαλ­λα­ξία των ευρω­παίων, κατέ­λη­ξαν να πολι­τι­κο­ποι­ή­σουν αυτό που θα έπρεπε να απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο τεχνο­κρα­τι­κών και εξει­δι­κευ­μέ­νων οικο­νο­μι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων. Οποια­δή­ποτε πιθανή επί­τευξη συμ­φω­νίας υπο­νο­μεύ­θηκε από θορυ­βώ­δεις πολι­τι­κές κατη­γο­ρίες. Σε ένα τέτοιο περι­βάλ­λον ήταν δύσκολο να δια­μορ­φω­θεί θετικό κλίμα στην οικο­νο­μία.

Η Αθήνα έχει λίγους συμ­μά­χους στην Ευρώπη, οι χώρες της περι­φέ­ρειας με μεγάλα χρέη, όπως Ιρλαν­δία, Πορ­το­γα­λία και Ισπανία έχουν κρα­τή­σει απο­στά­σεις από την Ελλάδα. Αυτό αντα­να­κλά και την «απειλή» που αντι­με­τω­πί­ζει η Ισπανία να κερ­δί­σουν τις εκλογές οι Podemos.

Η Ελλάδα δεν έχει αξιό­πι­στο plan b. Δεν θέλει να φύγει από την ευρω­ζώνη, είναι δύσκολο να εξα­σφα­λί­σει άλλες πηγές χρη­μα­το­δό­τη­σης και δεν μπορεί να επι­βιώ­σει χωρίς εξω­τε­ρική οικο­νο­μική ενί­σχυση.

Αντί­θετα από την προ­σπά­θεια να επι­κε­ντρώ­σει στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, οι Έλληνες πολι­τι­κοί φαί­νε­ται να έχουν κολ­λή­σει στην κινού­μενη άμμο κάποιων αμφι­λε­γό­με­νων μικρο­οι­κο­νο­μι­κών μέτρων.

Όσο αυτά τα λάθη συνε­χί­ζουν να κυριαρ­χούν, τόσο θα μεγα­λώ­νει το ρίσκο για την Ελλάδα και τους Ευρω­παί­ους ότι μπορεί να χαθεί ο έλεγχος στα οικο­νο­μικά της χώρας. Ήδη έχει παρα­τη­ρη­θεί μεγάλη απώλεια κατα­θέ­σεων από τις τρά­πε­ζες που στερούν το οξυγόνο από μία οικο­νο­μία που έχει ανάγκη από αέρα και αυξά­νουν την εξάρ­τηση της χώρας από τη βοήθεια της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας.

Είναι ώρα για την Ελλάδα να σκεφτεί λιγό­τερο την ουσία και περισ­σό­τερο τη δια­δι­κα­σία των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με τους εταί­ρους. Είναι ώρα να ρίξει τους τόνους της πολι­τι­κής ρητο­ρι­κής και να δια­μορ­φώ­σει βάσεις για τεχνο­κρα­τι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και να ξεκι­νή­σει τις δομικές μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Μία τέτοια αλλαγή πορείας θα μειώσει την πιθα­νό­τητα ο ΣΥΡΙΖΑ να κατα­λή­ξει με μία άτακτη έξοδο από το ευρώ. Είναι ήδη πολύ αργά για να περιο­ρι­στεί στο μηδέν η πιθα­νό­τητα, έτσι η ελλη­νική κυβέρ­νηση χρειά­ζε­ται ένα σχέδιο Β για τη ζωή εκτός ευρώ που θα εφαρ­μο­στεί μόνο εάν δεν λει­τουρ­γή­σει το σχέδιο Α.