Η αρχιτεκτονική του τουρισμού στην κρίση

Η κρίση δίνει και πάλι την ευκαι­ρία στην αρχι­τε­κτο­νική να επα­νέλ­θει στο προ­σκή­νιο, αλλά μ’ έναν δια­φο­ρε­τικό τρόπο. Οχι πια στη λογική της υπερ­βο­λής, που επι­κρά­τησε τα προη­γού­μενα «καλά» χρόνια και απο­θέ­ωσε το εσω­τε­ρικό των κτιρίων σε βάρος του εξω­τε­ρι­κού, αλλά ως μια ανα­ζή­τηση του «λιγό­τε­ρου». Η έκθεση «Τοπία του­ρι­σμού: Ανα­κα­τα­σκευά­ζο­ντας την Ελλάδα», που εγκαι­νιά­ζε­ται μεθαύ­ριο στο Μουσείο της Ακρό­πο­λης, διε­ρευνά τον ρόλο του του­ρι­σμού ως εργα­λείο εκσυγ­χρο­νι­σμού της χώρας και παράλ­ληλα την επί­δραση της κρίσης στην αρχι­τε­κτο­νική της «βαριάς βιο­μη­χα­νίας» της χώρας μας.

Στην έκθεση «ανα­κα­τα­σκευά­ζε­ται» σε φυσική κλίμακα το ελλη­νικό περί­πτερο στην περσινή Biennalle της Βενε­τίας. Χωρί­ζε­ται σε δύο ενό­τη­τες: το Αρχείο 1914-2014, με έργα και μελέτες του τελευ­ταίου αιώνα, και τα Νέα Εργα, προ­τά­σεις 10 ελλη­νι­κών και 5 ξένων αρχι­τε­κτο­νι­κών γρα­φείων για μια σύγ­χρονη του­ρι­στική κατοί­κηση στο τοπίο μετά-την-κρίση. «Η έκθεση εξε­τά­ζει τον ρόλο του του­ρι­σμού ως όχημα εκμο­ντερ­νι­σμού της χώρας και ως ανα­δια­μορ­φωτή του δομη­μέ­νου περι­βάλ­λο­ντος και της εθνικής ταυ­τό­τη­τας», εξήγησε χθες ο επι­με­λη­τής της έκθεσης, Γιάννης Αίσωπος. «Παράλ­ληλα, ασχο­λεί­ται με το πώς η κρίση μάς οδηγεί σ’ έναν ανα­σχη­μα­τι­σμό και την ανα­ζή­τηση ενός νέου παρα­δείγ­μα­τος. Στη συνει­δη­το­ποί­ηση ότι έχουμε μειω­μέ­νους πόρους, φυσι­κούς και οικο­νο­μι­κούς, ότι πρέπει να σκε­φτούμε το απο­τύ­πωμα στο περι­βάλ­λον».

Ο κ. Αίσωπος εκτιμά ότι η κρίση μπορεί να επα­να­φέ­ρει την αρχι­τε­κτο­νική στον του­ρι­στικό κλάδο. «Η αρχι­τε­κτο­νική έχει σχεδόν εξα­φα­νι­στεί. Ο,τι παρά­γε­ται είναι σε περιο­χές με του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα. Επο­μέ­νως, απο­τε­λεί μια ευκαι­ρία. Αυτό που ζήσαμε την προη­γού­μενη δεκα­ε­τία ήταν μια ανα­βάθ­μιση της δια­δι­κα­σίας του εσω­τε­ρι­κού –με περισ­σό­τε­ρες ανέσεις, τεχνο­λο­γικά gadgets κι άλλα– που απέκοψε το εσω­τε­ρικό των χώρων φιλο­ξε­νίας από το εξω­τε­ρικό. Σήμερα, μας δίνεται η ευκαι­ρία να φύγουμε από την εποχή της φαντα­σμα­γο­ρίας και να ανα­ζη­τή­σουμε το “λιγό­τερο”, παράλ­ληλα με μια πνευ­μα­τική ανα­συ­γκρό­τηση ώστε να μην ιδωθεί ως “φτω­χο­ποί­ηση”».

Την έκθεση υπο­στη­ρί­ζει το υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος. «Η κρίση είναι μια χρυσή ευκαι­ρία να ξανα­πιά­σουμε το νήμα» εκτί­μησε ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός, Γ. Τσι­ρώ­νης. Ερω­τώ­με­νος από την «Κ» σχετικά με τα προ­σφά­τως νομο­θε­τη­θέ­ντα του­ρι­στικά μοντέλα, όπως οι σύν­θε­τες του­ρι­στι­κές κατοι­κίες, ο κ. Τσι­ρώ­νης απέφυγε τους αφο­ρι­σμούς. «Δεν θέλω να μιλήσω ορι­ζό­ντια, μπορεί κάποια από αυτά να είναι εξαι­ρε­τικά. Σε γενικές γραμμές, όμως, το να λέμε ότι θα πάμε σε μια χώρα με τέτοιο βαθμό υπερ­δό­μη­σης και να λέμε ότι θα φτιά­ξουμε και άλλα τόσα δεν το θεωρώ λογικό» ανέφερε. «Απο­στολή μας δεν είναι να γκρε­μί­σουμε ό,τι παρα­λά­βαμε. Θα κάνουμε, όμως, ορι­σμέ­νες άμεσες και κατε­πεί­γου­σες τρο­πο­ποι­ή­σεις, ώστε να στα­μα­τή­σουμε πράγ­ματα που δημιουρ­γούν τετε­λε­σμένα, και μετά θα ξεκι­νή­σει μια ευρύ­τερη θεώρηση των χωρο­τα­ξι­κών νόμων, της δασικής νομο­θε­σίας κ.λπ.».

Καθη­με­ρινή