Economist: Ενθουσιώδης προς την καταστροφή

Ένα ακόμα αιχμηρό άρθρο για τις τακτι­κές της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης δημο­σιεύει, σήμερα, ο Economist με τίτλο «Ενθου­σιώ­δης προς την κατα­στροφή». Όπως ανα­φέ­ρει το δημο­σί­ευμα, τη στιγμή που η Ελλάδα θα έπρεπε να καταρ­τί­σει ένα σχέδιο διαρ­θρω­τι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων και στη συνέ­χεια να το εφαρ­μό­σει, οι υπουρ­γοί του ΣΥΡΙΖΑ ξοδεύ­ουν το χρόνο τους με το να συμπε­ρι­φέ­ρο­νται σαν κλόουν.

«Ο Τσίπρας ζητάει από τη Γερ­μα­νία πολε­μι­κές απο­ζη­μιώ­σεις, ο Καμ­μέ­νος λέει πως θα ανοίξει τα σύνορα για να φύγουν οι μετα­νά­στες και ο Βαρου­φά­κης φωτο­γρα­φί­ζε­ται στο Paris Match. Εν τω μεταξύ, το έργο της επί­λυ­σης των προ­βλη­μά­των της χώρας δεν έχει καν ξεκι­νή­σει».

Επίσης το δημο­σί­ευμα ανα­φέ­ρει πως τα τεχνικά κλι­μά­κια που μετέ­βη­σαν στην Αθήνα δια­πί­στω­σαν κωλυ­σιερ­γία και απρο­θυ­μία από την πλευρά της Ελλάδας.

«Ουδείς γνω­ρί­ζει μέχρι πόσο ακόμη η χώρα θα έχει μετρητά για να απο­πλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις της, αν και οι περισ­σό­τε­ροι πιστεύ­ουν πως της φτάνουν για ελά­χι­στες μόλις εβδο­μά­δες. Η, δε, περι­βό­ητη λύση δεν εμφα­νί­ζε­ται στον ορί­ζο­ντα» ανα­φέ­ρει ο Economist.

Σχετικά με το τι μπορεί να περι­μέ­νει ο Αλέξης Τσίπρας από τη σημε­ρινή επτα­μερή συνά­ντηση που θα έχει με τους υπό­λοι­πους ηγέτες στο περι­θώ­ριο της Συνόδου Κορυφής, το περιο­δικό ανα­φέ­ρει ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­πτύσ­σει την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία του, στη λογική ότι επι­διώ­κει μια πολι­τική λύση, αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι πολύ δύσκολο να κερ­δί­σει κάτι περισ­σό­τερο από μια απο­κα­τά­σταση της εμπι­στο­σύ­νης της κυβέρ­νη­σής του που έχει κομ­μα­τια­στεί τους τελευ­ταί­ους δύο μήνες.

«Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η Μέρκελ, ή οποιοσ­δή­ποτε άλλο, επι­διώ­ξει να απο­κλί­νει από τη γραμμή στην οποία η Ευρω­ζώνη έχει εμμεί­νει έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Ήτοι: τα προ­βλή­ματα της Ελλάδα πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται πολι­τικά στο Eurogroup και τεχνικά μέσω των θεσμι­κών οργάνων που μέχρι πρό­σφατα συγκρο­τού­σαν την Τρόικα. Κι όμως, ακόμη και έτσι ο Τσίπρας εξα­κο­λου­θεί να εμφα­νί­ζε­ται βέβαιος ότι μπορεί να κερ­δί­σει μια παρά­ταση για τη χώρα του που θα προ­κύ­ψει ως απο­τέ­λε­σμα πολι­τι­κής βού­λη­σης. Ωστόσο, από τον Φεβρουά­ριο και μετά δεν έχει εμφα­νι­στεί κάποια άλλη επιλογή. Ο Ντράγκι δεν φαί­νε­ται να υπο­κύ­πτει στις παρα­κλή­σεις της Αθήνας για αύξηση του ορίου έκδοσης εντόκων γραμ­μα­τίων. Το θέματα των δημο­σιο­νο­μι­κών στόχων και του χρέους θα επα­νέλ­θουν, αλλά στην παρούσα φάση είναι άσχετα με την κρίση ρευ­στό­τη­τας που αντι­με­τω­πί­ζει η Ελλάδα. Οι πιστω­τές δεν δεί­χνουν να μαλα­κώ­νουν τα αιτή­ματά τους για τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις, ενώ η αδιαλ­λα­ξία του ΣΥΡΙΖΑ το μόνο που έχει κατα­φέ­ρει είναι να ενι­σχύ­σει την απο­φα­σι­στι­κό­τητα των δανει­στών» εξηγεί το άρθρο.

Δεν είναι, όμως, μόνο αυτά τα αρνη­τικά δεδο­μένα που υπάρ­χουν στο τραπέζι. «Τα σκο­τεινά σύννεφα μαζεύ­ο­νται από παντού. Υπάρ­χουν ανη­συ­χη­τικά σημάδια για νέα επι­τα­χυ­νό­μενη εκροή κατα­θέ­σεων. Τα φορο­λο­γικά έσοδα πέφτουν κατα­κό­ρυφα. Το ΔΝΤ είναι απο­γοη­τευ­μένο, η ΕΚΤ είναι επι­φυ­λα­κτική, ενώ ακόμη και η Κομι­σιόν που θέλει να βλέπει τον εαυτό της στο ρόλο του έντιμου δια­με­σο­λα­βητή, αρχίζει να χάνει την υπομονή της. Μέσα σε όλα ο Ντάι­σελ­μπλουμ μίλησε για την εκδοχή της Κύπρου. Άρα, καθί­στα­ται ολοένα και πιο δύσκολο να δει κανείς πως μπορεί να επι­τύ­χει η τακτική του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κατα­νοητό να θέλει η κυβέρ­νηση να ανα­κτή­σει τον πολι­τικό έλεγχο έπειτα από πέντε χρόνια κατα­στρο­φι­κής λιτό­τη­τας, αλλά δεν είναι κοντά στο να λύσει το βασικό αίνιγμα που προ­βά­λει μπροστά της: πώς θα χρη­μα­το­δο­τή­σει τις ανάγκες της; Η υπε­ρο­πτική στάση του Τσίπρα δεν πρό­κει­ται να αλλάξει κάτι» γράφει ο Economist.

ΑΠΕ-ΜΠΕ