Αναβλήθηκε η εκδίκαση υπόθεσης μεγάλης απάτης

Για την 20η Μαΐου 2015 ανα­βλή­θη­κε χθες από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου η εκ­δί­κα­ση υπό­θε­σης απά­της με τη χρήση πλα­στών επι­τα­γών με κα­τη­γο­ρού­με­νους δύο Αθη­ναί­ους, που φέ­ρο­νται να εμπλέ­κο­νται σε κύ­κλω­μα που έδρα­σε στη χώρα και να απε­κό­μι­σε τε­ρά­στια οφέλη, εξα­πα­τώ­ντας επι­χει­ρη­μα­τί­ες, κυ­ρί­ως του κλά­δου των κα­τα­σκευών.

Από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία προ­έ­κυ­ψε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά από έναν κά­τοι­κο της Ρόδου, δια­χει­ρι­στή γνω­στής ομόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας, που προ­κά­λε­σε την πα­ρα­πο­μπή των δύο κα­τη­γο­ρού­με­νων σε δίκη, δεν είναι η μόνη καθώς η υπό­θε­ση έχει απα­σχο­λή­σει και το Τρι­με­λές Εφε­τείο Αθη­νών επί κα­κουρ­γη­μά­των.

Ο Ρο­δί­της επι­χει­ρη­μα­τί­ας είναι μάρ­τυ­ρας κα­τη­γο­ρί­ας και ενώ­πιον του κα­κουρ­γιο­δι­κεί­ου Αθη­νών και ως εκ τού­του προς απο­φυ­γή εκ­κρε­μο­δι­κί­ας η υπό­θε­ση ανα­βλή­θη­κε, προ­κει­μέ­νου με ενέρ­γειες της Ει­σαγ­γε­λί­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, να ζη­τη­θούν στοι­χεία από την Ει­σαγ­γε­λία Εφε­τών Αθη­νών.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Την 21η Μαΐου 2009 επι­κοι­νώ­νη­σε τη­λε­φω­νι­κά με την εται­ρεία του μη­νυ­τή άτομο που συ­στή­θη­κε ως Κων­στα­ντί­νος Βα­σι­λειά­δης, ενερ­γώ­ντας, όπως ισχυ­ρί­σθη­κε, για λο­γα­ρια­σμό της ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας, η οποία εδρεύ­ει στην Γλυ­φά­δα Ατ­τι­κής και ζή­τη­σε πλη­ρο­φο­ρί­ες σχε­τι­κά με τις προ­δια­γρα­φές και τις τιμές πώ­λη­σης εξω­τε­ρι­κών (ασφα­λεί­ας) και εσω­τε­ρι­κών πορ­τών, που η εται­ρεία ει­σά­γει από το εξω­τε­ρι­κό και δια­θέ­τει στην αγορά.

Την επό­με­νη ημέρα, το ίδιο άτομο επι­κοι­νώ­νη­σε ξανά τη­λε­φω­νι­κά με την εται­ρεία και πα­ρήγ­γει­λε, για λο­γα­ρια­σμό της προ­α­να­φε­ρό­με­νης ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας, 22 εξω­τε­ρι­κές ατσά­λι­νες πόρ­τες ασφα­λεί­ας, σα­ρά­ντα άβα­φες ξύ­λι­νες και μία βαμ­μέ­νη ξύ­λι­νη πόρτα.

Συμ­φω­νή­θη­κε δε να πα­ρα­δο­θούν οι πόρ­τες στην ανώ­νυ­μη εται­ρεία, μέσω πρα­κτο­ρεί­ου με­τα­φο­ρών και να κα­τα­βλη­θεί το τί­μη­μα τους με με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές και με την μέ­θο­δο της αντι­κα­τα­βο­λής. Στις 25.05.09 η εται­ρεία εξέ­δω­σε για την πώ­λη­ση των προ­α­να­φε­ρό­με­νων πορ­τών, το τι­μο­λό­γιο πώ­λη­σης, ποσού 9.689,12 ευρώ και τις πα­ρέ­δω­σε, προ­κει­μέ­νου να τις με­τα­φέ­ρει στην Αθήνα, σε πρα­κτο­ρείο με­τα­φο­ρών.

Οι πόρ­τες αυτές πα­ρε­λή­φθη­σαν στην Αθήνα από τις εγκα­τα­στά­σεις του πρα­κτο­ρεί­ου με­τα­φο­ρών από άτομο το οποίο κατά δή­λω­ση του ονο­μα­ζό­ταν Κων­στα­ντί­νος Βα­σι­λειά­δης, το οποίο, όπως συμ­φω­νή­θη­κε, πα­ρέ­δω­σε κατά την πα­ρα­λα­βή τους και ένα­ντι του τι­μή­μα­τος τους, με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νη επι­τα­γή ποσού 9689,00 ευρώ έκ­δο­σης της ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας, σε δια­τα­γή της εται­ρεί­ας της Ρόδου.

Στις 10.06.09, το ίδιο προ­α­να­φε­ρό­με­νο άτομο, που συ­στή­θη­κε ως Κων­στα­ντί­νος Βα­σι­λειά­δης επι­κοι­νώ­νη­σε ξανά με την εται­ρεία και πα­ρήγ­γει­λε αυτή τη φορά 25 εξω­τε­ρι­κές ατσά­λι­νες πόρ­τες ασφα­λεί­ας, 44 βαμ­μέ­νες ξύ­λι­νες πόρ­τες, 51 άβα­φες ξύ­λι­νες πόρ­τες, 14 έπι­πλα μπά­νιου μι­κρού με­γέ­θους και δέκα έπι­πλα μπά­νιου με­γά­λου με­γέ­θους με κα­θρέ­φτη.  Λόγω του με­γά­λου όγκου της πα­ραγ­γε­λί­ας αυτής οι εκ­πρό­σω­ποι της ρο­δί­τι­κης εται­ρεί­ας ζή­τη­σαν από την ICAP Credit Rating να τους πα­ρά­σχει πλη­ρο­φο­ρί­ες για την οι­κο­νο­μι­κή επι­φά­νεια και στα­θε­ρό­τη­τα της ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας, η οποία, σύμ­φω­να με τις εγ­γρα­φές στο ανα­λυ­τι­κό δελ­τίο που της χο­ρη­γή­θη­κε, εμ­φα­νι­ζό­ταν συ­νε­πέ­στα­τη σε κάθε εί­δους υπο­χρέ­ω­σή της.

Στις 16.06.09 η εται­ρεία εξέ­δω­σε, για την δεύ­τε­ρη πώ­λη­ση, τι­μο­λό­γιο πώ­λη­σης – δελ­τίο απο­στο­λής συ­νο­λι­κού ποσού 23.600,11 ευρώ και πα­ρέ­δω­σε τα προ­α­να­φε­ρό­με­να είδη που απο­τε­λού­σαν την νέα πα­ραγ­γε­λία στην ίδια με­τα­φο­ρι­κή εται­ρεία. Οι πόρ­τες αυτές πα­ρε­λή­φθη­σαν και πάλι στην Αθήνα από τις εγκα­τα­στά­σεις του πρα­κτο­ρεί­ου με­τα­φο­ρών από το ίδιο προ­α­να­φε­ρό­με­νο άτομο το οποίο πα­ρέ­δω­σε κατά την πα­ρα­λα­βή τους και ένα­ντι του τι­μή­μα­τος τους τρεις επι­τα­γές.

Στις 01.07.2009 οι εκ­πρό­σω­ποι της ρο­δί­τι­κης εται­ρεί­ας πα­ρέ­λα­βαν στη Ρόδο, από το πρα­κτο­ρείο με­τα­φο­ρών τις 4 επι­τα­γές.

Στις 10.07.2009, ο δια­χει­ρι­στής της εται­ρεί­ας εμ­φά­νι­σε την πρώτη από τις προ­α­να­φε­ρό­με­νες επι­τα­γές στο υπο­κα­τά­στη­μα Ρόδου της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς προς εξό­φλη­σή της, αλλά δια­πι­στώ­θη­κε η έλ­λει­ψη επαρ­κούς υπο­λοί­που. Αυτός ζή­τη­σε να μην σφρα­γι­στεί και προ­σπά­θη­σε αμέ­σως να επι­κοι­νω­νή­σει τη­λε­φω­νι­κά με την ανώ­νυ­μη εται­ρεία χωρίς όμως να τα κα­τα­φέ­ρει.

Kατά­φε­ρε όμως να επι­κοι­νω­νή­σει με τον εκ­δό­τη της επι­τα­γής αυτής, ο οποί­ος ισχυ­ρί­στη­κε ότι δεν γνω­ρί­ζει τί­πο­τα για τις προ­α­να­φε­ρό­με­νες τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές έκ­δο­σής του και ότι πι­θα­νό­τα­τα αυτές είναι πα­ράλ­λη­λες (πλα­στές), αφού του είχε ξα­να­συμ­βεί δύο φορές στο πα­ρελ­θόν.

Στην προ­σπά­θειά του να μάθει τι γί­νε­ται, ο δια­χει­ρι­στής της εται­ρεί­ας, επι­κοι­νώ­νη­σε με την ανώ­νυ­μη εται­ρεία, στο τη­λέ­φω­νο που ανα­γρα­φό­ταν στην σφρα­γί­δα των προ­α­να­φε­ρό­με­νων επι­τα­γών και πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε από υπάλ­λη­λό της ότι δεν υπάρ­χει κα­νέ­νας ερ­γα­ζό­με­νος με το ονο­μα­τε­πώ­νυ­μο Κων­στα­ντί­νος Βα­σι­λειά­δης στην εται­ρεία. Επί­σης δή­λω­σε άγνοια για τις πα­ραγ­γε­λί­ες που έγι­ναν από την εται­ρεία τους.

Στις 15.07.2009, ζή­τη­σαν από τις πλη­ρώ­τριες τρά­πε­ζες των προ­α­να­φε­ρό­με­νων επι­τα­γών να προ­χω­ρή­σουν σε έλεγ­χο πλα­στό­τη­τάς τους. Η μεν Τρά­πε­ζα Κύ­πρου και η Γε­νι­κή Τρά­πε­ζα τους ενη­μέ­ρω­σαν πως σύμ­φω­να με τα μέσα που δια­θέ­τουν τα κα­τα­στή­μα­τά τους στη Ρόδο οι πλη­ρω­τέ­ες απ’ αυτές επι­τα­γές από τις πα­ρα­πά­νω ανα­φε­ρό­με­νες δεν είναι πλα­στές, ενώ η τρά­πε­ζα Millennium βε­βαί­ω­σε ότι η πλη­ρω­τέα απ’ αυτήν επι­τα­γή είναι πλα­στή, αφού η κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της γνή­σια είχε ήδη πα­ρου­σια­στεί και εξο­φλη­θεί.

Σε αλ­λε­πάλ­λη­λες τη­λε­φω­νι­κές επι­κοι­νω­νί­ες του δια­χει­ρι­στή της εται­ρεί­ας κατά το διά­στη­μα 10.07.2009 έως 17.07.2009 με τον διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βου­λο ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας που φε­ρό­ταν να είχε εκ­δώ­σει μια εκ των επι­τα­γών, αυτός του είπε ότι η επι­τα­γή ήταν πλα­στή, ότι γνώ­ρι­ζε το πρό­βλη­μα διότι είχαν εμ­φα­νι­στεί προς πλη­ρω­μή και άλλες πλα­στές επι­τα­γές και απέ­στει­λε προς ενί­σχυ­ση των ισχυ­ρι­σμών του αντί­γρα­φο εξώ­δι­κης δή­λω­σης δια­μαρ­τυ­ρί­ας της.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­καν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Κώ­στας και Γιώρ­γος Κυ­πραί­ος.