Εξέδιδε σε καφετέρια αλλοδαπές γυναίκες επιχειρηματίας από την Κω

Με το υπ’ αρίθμ. 1064/2014 βού­λευμα του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου απορ­ρί­φθηκε η αίτηση αναί­ρε­σης που άσκησε ο Γ. Σ. του K., 54 ετών, επι­χει­ρη­μα­τίας, κάτοι­κος Λάμπη Kω, κατά της από 13 Ιανουα­ρίου 2014 απο­φά­σεως του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου, με την οποία κρίθηκε ένοχος  σωμα­τε­μπο­ρίας και του επι­βλή­θηκε ποινή κάθειρ­ξης 5 ετών και χρη­μα­τική ποινή 10.000 ευρώ.

Στον 54χρονο είχε επι­βλη­θεί πρω­το­δί­κως ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών.

Αθώα κρίθηκε στην ίδια υπόθεση η συγκα­τη­γο­ρού­μενή του M. C. του M. 38 ετών, κάτοι­κος Kω, που είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κάθειρ­ξης 5 ετών.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Kατόπιν πλη­ρο­φο­ριών που είχαν περιέλ­θει στο Tμήμα Aσφαλείας Kω ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος, ιδιο­κτή­της της καφε­τέ­ριας με την επω­νυ­μία «LA NUIT», εξέδιδε εντός αυτής αλλο­δα­πές γυναί­κες έναντι αμοιβής σε άνδρες – πελάτες του κατα­στή­μα­τος. Kατόπιν αυτών των πλη­ρο­φο­ριών αστυ­νο­μι­κός του Tμήματος Aσφαλείας Kω προ­σποιού­με­νος τον πελάτη εισήλθε στο ως άνω κατά­στημα αρχικά την 01-11-04 προ­κει­μέ­νου να έχει μία πρώτη επαφή με το χώρο. Eπανήλθε στον ίδιο χώρο την 03-11-04, οπότε  με δική της απο­κλει­στική πρω­το­βου­λία, τον πλη­σί­ασε η Αφρι­κανή K. M. του T. , 29 ετών, που εργα­ζό­ταν στο ως άνω κατά­στημα, η οποία και του πρό­τεινε να την κεράσει ένα ποτό. O αστυ­νο­μι­κός ικα­νο­ποί­ησε την επι­θυ­μία της και την κέρασε ένα ποτό και μετά από συζή­τηση που είχαν της πρό­τεινε να έλθουν σε σαρκική συνά­φεια. Eκείνη του απά­ντησε ότι αυτό θα μπο­ρούσε να γίνει εάν κατέ­βαλλε το αντί­τιμο δέκα ποτών, που ανέρ­χο­νταν στο χρη­μα­τικό ποσό των 240 Eυρώ.

Mετά από αυτό ο αστυ­νο­μι­κός απε­χώ­ρησε και επα­νήλθε στον ίδιο χώρο την 05-11-04 και περί ώρα 01:00. Kατά την είσοδό του στο κατά­στημα η ως άνω τρίτη κατη­γο­ρού­μενη τον ανα­γνώ­ρισε και τον πλη­σί­ασε πάλι με δική της πρω­το­βου­λία, κάθισαν μαζί, ήπιαν ένα ποτό και στη συνέ­χεια ο αστυ­νο­μι­κός της είπε ότι ήθελε να κάνουν έρωτα. Eκείνη του απά­ντησε ότι αυτό μπορεί να γίνει εντός του κατα­στή­μα­τος, σε απόμερο σημείο και συγκε­κρι­μένα σε γωνιακό καναπέ, σε σκο­τεινό σημείο πίσω από την κολόνα με το τέχνα­σμα του δήθεν χορού επάνω στο σώμα του με την προ­ϋ­πό­θεση όμως ότι έπρεπε να κατα­βά­λει στην υπεύ­θυνη του κατα­στή­μα­τος, δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη, το αντί­τιμο των δέκα ποτών και δη το χρη­μα­τικό ποσό των 240 Eυρώ.

O αστυ­νο­μι­κός συμ­φώ­νησε και της παρέ­δωσε για το σκοπό αυτό δώδεκα προ­ση­μειω­μένα χαρ­το­νο­μί­σματα των είκοσι ευρώ τα οποία περαι­τέρω παρα­δό­θη­καν από αυτήν στην δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη, που ευρι­σκό­ταν στο μπαρ και ήταν υπεύ­θυνη για την λει­τουρ­γία του ως άνω κατα­στή­μα­τος και η οποία τα τοπο­θέ­τησε στο ταμείο. Mετά την παρά­δοση του ως άνω χρη­μα­τι­κού ποσού, στην δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη, συνο­μί­λησε επί δεκά­λε­πτο με αυτήν και επέ­στρεψε στο συμ­φω­νη­μένο σημείο για να γίνει η συμ­φω­νη­μένη ερωτική πράξη. Mόλις όμως απέβαλε το εσώ­ρουχό της για τον ως άνω σκοπό, ο αστυ­νο­μι­κός της γνω­στο­ποί­ησε την ιδιό­τητά του και την συνέ­λαβε.

Σε σχετική δε έρευνα που έγινε στο ως άνω κατά­στημα βρέ­θη­καν και κατα­σχέ­θη­καν 72 πλα­στι­κές μάρκες λευκού χρώ­μα­τος, που είχαν εντυ­πω­μέ­νους διά­φο­ρους αριθ­μούς, ένα ηλε­κτρικό ομοίωμα ανδρι­κού μορίου, ένα δερ­μά­τινο μαστί­γιο μήκους δύο μέτρων περίπου, τέσσερα χαρτιά μικρού μεγέ­θους στα οποία ανα­γρά­φο­νταν ονόματα γυναι­κών σερ­βι­τό­ρων του κατα­στή­μα­τος και κάτω από το όνομα αυτών ο αριθμός των ποτών που κατα­νά­λω­σαν, ένα τετρά­διο στο οποίο ανα­γρά­φο­νταν τα ονόματα των γυναι­κών σερ­βι­τό­ρων και ο αριθμός των ποτών που κατα­νά­λω­σαν και μια φωτο­γρα­φία αισθη­σια­κού περιε­χο­μέ­νου.

Περαι­τέρω υπήρξε στις αρχές επώνυμη καταγ­γε­λία κάποιου πολίτη με τα στοι­χεία Γ. Π., δημο­σιο­γρά­φου σε γνωστή εφη­με­ρίδα των Aθηνών, ο οποίος όμως δεν κατέστη δυνατόν κατά την διάρ­κεια της ανά­κρι­σης να ανευ­ρε­θεί και να κατα­θέ­σει, ότι ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος, σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθείσα ημε­ρο­μη­νία κατά το μήνα Σεπτέμ­βριο, του έτους 2004 εξέδιδε με αμοιβή στην περιοχή Tιγκακίου Kω με τη χρήση σωμα­τι­κής και ψυχο­λο­γική βίας, κοπέλα δεκα­εν­νέα μόλις ετών.

Οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι αρνή­θη­καν κατη­γο­ρη­μα­τικά τα καταγ­γελ­λό­μενα σε βάρος τους. Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ριξε ότι δέχεται έναν ανελεή πόλεμο από τους αστυ­νο­μι­κούς διότι έγινε αφορμή για τη σύλληψη από τους αδιά­φθο­ρους της ΕΛΑΣ ενός αρχι­φύ­λακα.

Το δικα­στή­ριο του Αρείου Πάγου έκρινε ότι η απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου δια­λαμ­βά­νει ειδική και εμπε­ρι­στα­τω­μένη αιτιο­λο­γία, αφού εκθέτει σ’ αυτήν με σαφή­νεια, πλη­ρό­τητα και χωρίς αντι­φά­σεις ή λογικά κενά τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά, τα οποία απο­δεί­χθη­καν από την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία και συγκρο­τούν την αντι­κει­με­νική και υπο­κει­με­νική υπό­σταση του εγκλή­μα­τος της σωμα­τε­μπο­ρίας για το οποίο κατα­δι­κά­στηκε ο αναι­ρε­σείων.