Καταδικάστηκε επιχειρηματίας που κατηγόρησε τον αστυνομικό διευθυντή της ΕΛ.ΑΣ. για το «ναυάγιο» της συναυλίας Ρέμου

• 6 μήνες με ανα­στολή για τις αιχμές μετά την ακύρωση της συναυ­λίας • Ο κατη­γο­ρού­με­νος έκανε λόγο για αιφ­νι­δια­σμό και επι­λε­κτική αστυ­νό­μευση

Η ακύρωση της προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νης συναυ­λίας του Αντώνη Ρέμου, η οποία επρό­κειτο να διε­ξα­χθεί στις 8 Αυγού­στου 2020 στην παραλία Αγίας Μαρίνας στη Ρόδο, στον χώρο του κατα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος με την επω­νυ­μία «Santa Marina», που εκμε­ταλ­λευό­ταν η εται­ρεία «Δια­φή­μιση και Τρο­φο­δο­σίες Ε.Ε.» του κ. Εμμα­νουήλ Μαρ­γέλ­λου, απα­σχό­λησε χθες το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου.

Η συναυ­λία, που είχε λάβει ευρεία δημο­σιό­τητα τόσο τοπικά όσο και πανελ­λα­δικά, τελικά ματαιώ­θηκε κατόπιν εντολής της αστυ­νο­μίας, λόγω παρα­βά­σεων της νομο­θε­σίας περί αιγια­λού (ν. 2971/01) και ζητη­μά­των σχετικά με τη νόμιμη λει­τουρ­γία του κατα­στή­μα­τος.

Οι επί­μα­χες δηλώ­σεις

Ακο­λού­θησε μπαράζ δημο­σιεύ­σεων από τον κατη­γο­ρού­μενο σε Facebook, Instagram και σε τοπικά και εθνικά μέσα ενη­μέ­ρω­σης, με τις οποίες απέδιδε ευθέως την ευθύνη για την ακύρωση στον διευ­θυ­ντή της Α’ Διεύ­θυν­σης Αστυ­νο­μίας Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μιχαήλ Καληω­ράκη.

Στις 11 Αυγού­στου 2020, μέσω του λογα­ρια­σμού της επι­χεί­ρη­σης στο Facebook, αναρ­τή­θηκε δήλωση που ανέφερε ότι «η ακύρωση της συναυ­λίας οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά σε προ­σω­πι­κούς λόγους, για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν τα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα και για να εξα­σφα­λι­στεί η επαγ­γελ­μα­τική ανέλιξη του Αστυ­νο­μι­κού Διευ­θυ­ντή Δωδε­κα­νή­σου».

Την επόμενη ημέρα, στις 12 Αυγού­στου, η ίδια θέση επα­να­λή­φθηκε μέσω Instagram, με δελτίο Τύπου της εται­ρείας, όπου γινόταν λόγος για «σαφή κατά­χρηση εξου­σίας» από τον αστυ­νο­μικό διευ­θυ­ντή «προς ικα­νο­ποί­ηση προ­σω­πι­κού, επαγ­γελ­μα­τι­κού και οικο­νο­μι­κού οφέλους».

Στις 13 Αυγού­στου, δημο­σιεύ­τηκε απά­ντηση σε ανα­κοί­νωση στή­ρι­ξης προς τον αξιω­μα­τικό από την Ένωση Αξιω­μα­τι­κών Νοτίου Αιγαίου. Ο κατη­γο­ρού­με­νος καλούσε τον κ. Μ. Καληω­ράκη «να πει την αλήθεια για το τι πραγ­μα­τικά συνέβη» και τον κατη­γο­ρούσε ότι «κρύ­βε­ται πίσω από δηλώ­σεις τρίτων».

Η απόφαση του δικα­στη­ρίου

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι οι αναρ­τή­σεις περιεί­χαν ψευδείς ισχυ­ρι­σμούς που προ­σέ­βα­λαν την τιμή και την υπόληψη του εγκα­λού­ντος και ότι έγιναν εν γνώσει της ανα­λή­θειας τους. Ο κ. Εμμ. Μαρ­γέλ­λος κατα­δι­κά­στηκε για συκο­φα­ντική δυσφή­μηση μέσω δια­δι­κτύου και του επι­βλή­θηκε ποινή φυλά­κι­σης έξι μηνών με ανα­στολή και χρη­μα­τική ποινή 1.000 ευρώ. Ο κατη­γο­ρού­με­νος άσκησε έφεση.

Τι υπο­στή­ριξε ο κατη­γο­ρού­με­νος

Ο κ. Εμμα­νουήλ Μαρ­γέλ­λος στην απο­λο­γία του αρνή­θηκε τις κατη­γο­ρίες και υπο­στή­ριξε ότι έπεσε θύμα αιφ­νι­δια­σμού. Όπως δήλωσε, ενη­με­ρώ­θηκε για την ακύρωση της εκδή­λω­σης μόλις λίγες ώρες πριν την έναρξή της, παρά το γεγονός ότι ήταν δημο­σίως γνωστή και είχε ανα­κοι­νω­θεί και προ­ω­θη­θεί ευρέως.

Ισχυ­ρί­στηκε πως αν η αστυ­νο­μία τον είχε ενη­με­ρώ­σει έγκαιρα, θα είχε τη δυνα­τό­τητα να απο­τρέ­ψει την οικο­νο­μική ζημιά και το πλήγμα στη φήμη της επι­χεί­ρη­σής του. Τόνισε επίσης ότι δεν υπήρχε πρόθεση σπί­λω­σης του αστυ­νο­μι­κού, αλλά επρό­κειτο για αυθόρ­μητη αντί­δραση υπό το βάρος των γεγο­νό­των.

Καταγ­γε­λία για άνιση μετα­χεί­ριση

Ο κατη­γο­ρού­με­νος προ­χώ­ρησε και σε σοβαρές αιχμές για επι­λε­κτική μετα­χεί­ριση από την ΕΛ.ΑΣ. Υπο­στή­ριξε ότι την ίδια χρονική περίοδο διε­ξή­χθη­σαν κι άλλες εκδη­λώ­σεις στο νησί, ακόμα και την ίδια ημέρα, χωρίς να υπάρξει ανάλογη παρέμ­βαση ή αυστη­ρό­τητα.

Επίσης, αμφι­σβή­τησε την εγκυ­ρό­τητα των διοι­κη­τι­κών μέτρων κατά του κατα­στή­μα­τος, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι το «Santa Marina» φέρεται να λει­τουρ­γούσε κανο­νικά πριν και μετά την επίμαχη ημε­ρο­μη­νία, παρά τους ισχυ­ρι­σμούς περί σφρά­γι­σης.

Οι συνή­γο­ροι και τα επόμενα βήματα

Τον κ. Εμμ. Μαρ­γέλλο υπε­ρα­σπί­στηκε στο ακρο­α­τή­ριο ο δικη­γό­ρος κ. Θρα­σύ­βου­λος Κοντα­ξής, ενώ ως συνή­γο­ρος υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας παρέστη ο κ. Γ. Λιάπης. Μετά την έκδοση της από­φα­σης, υπο­βλή­θηκε έφεση, οπότε η υπόθεση θα επα­νε­ξε­τα­στεί από το Εφετείο.

Η υπόθεση απο­τε­λεί χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα του πώς ένα περι­στα­τικό ματαί­ω­σης μίας δημο­φι­λούς συναυ­λίας μπορεί να εξε­λι­χθεί σε μακρά δικα­στική διαμάχη, με ποι­νι­κές συνέ­πειες για δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις στο δια­δί­κτυο. Εγείρει ζητή­ματα θεσμι­κής εμπι­στο­σύ­νης, ορίων ελευ­θε­ρίας του λόγου και ευθύνης κατά την άσκηση κρι­τι­κής σε δημόσια πρόσωπα.