Bρες τις διαφορές…

Τα ίδια – χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ακόμη και ολό­κλη­ρες φράσεις ίδιες- ακούμε από τους πρω­θυ­πουρ­γούς στο γενικό πλαίσιο των προ­γραμ­μα­τι­κών του δηλώ­σεων.Ελπί­ζουμε κάποτε, κάποιος, να τις κάνει και πράξη, έτσι ώστε ο επό­με­νος να βρει άλλα πιο ευφά­ντα­στα και και­νούρ­για να πει ότι θα πράξει.

Για του λόγου το αληθές, το από­σπα­σμα από άρθρο του Νικόλα Για­τρο­μα­νω­λάκη, ο οποίος παρα­θέ­τει τις προ­γραμ­μα­τι­κές δηλώ­σεις Τσίπρα (2015) σε συγκρι­τική μορφή με αυτές του Σαμαρά (2012) και Παπαν­δρέου (2009).

Δείτε κάποιες από αυτές:

Περί του «καλού παρα­δείγ­μα­τος» με την κατάρ­γηση προ­νο­μίων υπουρ­γών και βου­λευ­τών:

Τσίπρας 2015: Απο­συμ­φο­ρούμε τη δημόσια διοί­κηση από τις στρα­τιές συμ­βού­λων και μετα­κλη­τών υπαλ­λή­λων των Υπουρ­γών. (…) Στην ίδια κατεύ­θυνση θα ζητήσω από τη Πρόεδρο της Βουλής να επα­νε­ξε­τά­σει και να καταρ­γή­σει το προ­νό­μιο του Βου­λευ­τι­κού αυτο­κι­νή­του. Περιο­ρί­ζουμε το προ­σω­πικό του Μεγάρου Μαξίμου κατά 30% και η μείωση της φρουράς του Πρω­θυ­πουρ­γού κατά 40%. (…) Γιατί ο αστυ­νο­μι­κός πρέπει να φύγει από τα πολι­τικά γραφεία και να πάει στη γει­το­νιά εκεί όπου ο πολίτης έχει ανάγκη από ασφά­λεια και από τη παρου­σία του.

Σαμαράς 2012: Θα εξε­τα­στούν προ­σε­κτικά τα προ­νό­μια των βου­λευ­τών και θα κοπούν όσα δεν είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τητα. Όπως τα αυτο­κί­νητα και οι διπλές συντά­ξεις για τους νέους βου­λευ­τές. Θα περιο­ρι­στούν οι σύμ­βου­λοι, ιδιαί­τερα των υπουρ­γών.

Παπαν­δρέου 2009: Τέρμα στους αστυνομικούς-οικιακούς βοηθούς και στις απο­σπά­σεις σε μη μάχιμες υπη­ρε­σίες. Δίνω το παρά­δειγμα με τη μείωση της φρουράς του Μαξίμου κατά 50%. Μειώ­νουμε δρα­στικά τους αστυ­νο­μι­κούς που δια­τί­θε­νται για φύλαξη υπουρ­γών και άλλων επι­σή­μων.

Περί ελπίδας :

Τσίπρας 2015: Βλέ­πουμε την επάνοδο της ελπίδας, της αξιο­πρέ­πειας και της περη­φά­νιας.

Σαμαράς 2012: Ο λαός έχει ανάγκη σήμερα από τέσσερα πράγ­ματα: Από αλήθεια. Από Προ­ο­πτική. Από Ελπίδα. Κι από κου­ρά­γιο.

Παπαν­δρέου 2009: Το βλέ­πουμε, το νιώ­θουμε γύρω μας, το αισθα­νό­μα­στε: ένας άνεμος ελπίδας πνέει πια στη χώρα μας. Οι Έλληνες ελπί­ζουν ξανά.

Περί ανη­φό­ρας

Τσίπρας 2015: Ο δρόμος που έχουμε μπροστά μας είναι ανη­φο­ρι­κός.

Σαμαράς 2012: Η Ελλάδα βρί­σκε­ται, ναι, σε δύσκολη θέση.

Παπαν­δρέου 2009: Ποτέ δεν είπαμε ότι ο δρόμος είναι εύκολος.

Περί δια­πραγ­μά­τευ­σης και μεταρ­ρυθ­μί­σεων

Τσίπρας 2015: Στη δια­πραγ­μά­τευση που επι­τέ­λους ξεκί­νησε η Ελλάδα κατα­θέ­τει προ­τά­σεις. Δεν δέχεται εντολές. (..,) Να δικαιώ­σουμε τις προσ­δο­κίες του ελλη­νι­κού λαού για μια ριζική μεταρ­ρύθ­μιση του κράτους. Γιατί χωρίς αυτή τη ριζική μεταρ­ρύθ­μιση, ακόμη και με την καλύ­τερη δυνατή συμ­φω­νία για το χρέος, το αδιέ­ξοδο θα επα­νέλ­θει.

Σαμαράς 2012: Σήμερα εγκαι­νιά­ζουμε μια νέα πολι­τική, μια πιο επι­θε­τική προ­σέγ­γιση. Δεν επαι­τούμε βοήθεια, δεν εκλι­πα­ρούμε για ελα­φρύν­σεις. Είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι να κάνουμε μια σειρά από μεγάλες διαρ­θρω­τι­κές και μεταρ­ρυθ­μι­στι­κές τομές, όχι γιατί μας τις ζητά η δανειακή σύμβαση, αλλά γιατί πρέπει να τις κάνουμε. Μερικές, μάλιστα, απ’ αυτές έπρεπε να είχαν γίνει από χρόνια. Κι αν είχαν γίνει, ίσως δεν θα φτάναμε ποτέ σε αυτή την κατά­σταση.

Παπαν­δρέου 2009: Η δια­πραγ­μά­τευση με την Ευρω­παϊκή Ένωση θα είναι δύσκολη, αλλά δεν φοβό­μα­στε γιατί ξέρουμε και μπο­ρούμε. Έχουμε και βούληση και πρό­γραμμα για να κερ­δί­σουμε ξανά την αξιο­πι­στία της χώρας μας, ακο­λου­θώ­ντας μερι­κούς απλούς κανόνες. (…) Η κατά­σταση δεν επι­τρέ­πει σε κανέναν να εξυ­πη­ρε­τεί ιδιο­τελή ή συντε­χνιακά συμ­φέ­ρο­ντα και να σταθεί εμπόδιο στις μεγάλες αλλαγές που ζητούν οι Έλληνες πολίτες – στις αλλαγές για τις οποίες έχουμε καθαρή εντολή.