Δικαστική «βόμβα» για δημόσιο ακίνητο! – Δεκτή η αγωγή του Δημοσίου

Με απόφαση «βόμβα» του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, που δημο­σιεύ­θηκε χθες και εκκρε­μεί στο στάδιο της θεώ­ρη­σης, έγινε δεκτή αγωγή του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου κατά 6 ατόμων και δύο τρα­πε­ζών ως προς τα εμπράγ­ματα αιτή­ματα του και δια­τάσ­σε­ται η απόδοση ακι­νή­του που είχε υφαρ­πα­γεί και τη χρήση ανυ­πό­στα­της από­φα­σης εκποί­η­σής του, σε έναν κάτοικο της Ιαλυσού!

Το ακίνητο βρί­σκε­ται στην Κτηµατοµερίδα 117Α Ιξιάς. Σύµφωνα µε τη µε αριθµ. 3546/23-4-1997 κτηµατολογική εγγραφή, δυνάµει της µε αριθµ. ΔΚ 3973/86/13-4-1987 απο­φά­σεως Νοµάρχη Δωδε­κα­νή­σου, τµήµα του ακι­νή­του αυτού εκτά­σεως 2400 τ.µ. µεταβιβάσθηκε, λόγω πωλή­σεως, στον Π. Π. του Μ., σύµφωνα µε τις δια­τά­ξεις του νόµου 719/1977.

Το ανωτέρω τµήµα απο­σπα­σθέν απο­τέ­λεσε τη µερίδα 117ΑΑ γαιών Ιξιάς και η γενόµενη «διόρ­θωση» της αποµένουσας έκτασης της KM 117 γαιών Ιξιάς, µετά την από­σταση του τµήµατος 2400 τ.µ., το οποίο φέρεται να πωλή­θηκε κατά το νόµο 719/1977 στον κατηγορούµενο, τυγ­χά­νει εσφαλµένη, αφού η αρχική έκταση των 56.624 τ.µ. διορ­θώ­θηκε σε 46.224 τ.µ., αντί του ορθού 54224 τ.µ..

Το ακίνητο µε KM 117ΑΑ γαιών Ιξιάς, δυνάµει του µε αριθµ. 25281/26-8-1997 συµβολαίου µεταβιβάσθηκε λόγω πωλή­σεως στον τρίτο των εναγοµένων, αντί δηλω­θέ­ντος τιµήµατος 8.000.000 δρχ και αξίας κατά την προ­σω­ρινή εκτίµηση της Δ.Ο.Υ. Ρόδου 15.000.000 δρχ..

Εν συνε­χεία, το ίδιο ακίνητο µεταβιβάσθηκε, λόγω πωλή­σεως, σε δύο άτοµα κατά ποσοστό ½ εξ’ αδιαι­ρέ­του, αντί δηλω­θέ­ντος τιµήµατος 14.000.000 δρχ και εκτίµησης Δ.Ο.Υ. Ρόδου κατά τον αντικειµενικό προσδιορισµό 9.698.270 δρχ. Εν συνε­χεία µεταβιβάσθηκε και πάλι, λόγω πωλή­σεως, σε δύο άτοµα κατά ποσοστό ½ εξ’ αδιαι­ρέ­του, αντί δηλω­θέ­ντος τιµήµατος 30.000.000 δρχ και αντικειµενικής εκτίµησης Δ.Ο.Υ. Ρόδου 9.698.270 δρχ.

Εγγρά­φηκε σε αυτό προσηµείωση υπο­θή­κης υπέρ Τρά­πε­ζας για ποσό 36.270.000 δρχ.

Ακο­λού­θη­σαν η σύσταση δου­λείας δια­βά­σεως και νέες προσηµειώσεις.

Όπως επε­σή­μανε το Ελλη­νικό Δηµόσιο, η µε αριθµ. ΔΚ 3973/86/13-4-1987 απόφαση Νοµάρχη περί εκποί­η­σης τµήµατος εµβαδού 2400 τ.µ. από το ακίνητο µε KM 117ΑΑ γαιών Ιξιάς, ιδιο­κτη­σίας του Ελλη­νι­κού Δηµοσίου, ουδέ­ποτε εκδό­θηκε, ούτε ανευ­ρέθη στα αρχείο της. Η συγκεκριµένη απόφαση Νοµάρχη Δωδε­κα­νή­σου, ανευ­ρέθη µόνο στα αρχεία πράξεων του Κτηµατολογίου Ρόδου και όπως προ­έ­κυψε, είναι πλαστή.

Με την αγωγή ζητή­θηκε να δια­τα­χθεί η ακύρωση των από 23-4-1997 και 9-10-1997 κατα­φα­τι­κών δια­τά­ξεων του Κτηµατολογικού Δικαστή περί κατα­χώ­ρη­σης στα κτηµατολογικά βιβλία τόσο της πλαστής από­φα­σης του Νοµάρχη Δωδε­κα­νή­σου όσο και του συµβολαίου πώλησής του, της 26ης Αυγού­στου 1997 και το αίτημα έγινε δεκτό από το δικα­στή­ριο.

Ικα­νο­ποι­ή­θηκε παρα­πέρα το αίτημα του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου να δια­τα­χθεί η διόρ­θωση της έκτασης του ακι­νή­του µε KM 117 γαιών Ιξιάς, να δια­τα­χθεί η ακύρωση των µεταγενεστέρων κατα­φα­τι­κών δια­τά­ξεων του Κτηµατολογικού Δικαστή περί κατα­χώ­ρη­σης στα κτηµατολογικά βιβλία τριών συµβολαίων, να δια­τα­χθεί η ακύρωση των δύο κατα­φα­τι­κών δια­τά­ξεων του Κτηµατολογικού Δικαστή, περί κατα­χώ­ρη­σης στα οικεία Κτηµατολογικά βιβλία δύο πράξεων περί σύστα­σης δου­λείας και να δια­τα­χθεί η ακύρωση 4 δια­τά­ξεων δια των οποίων δια­τάσ­σε­ται η εγγραφή προσηµείωσης υπο­θή­κης στο ακίνητο. Ανα­γνω­ρί­στηκε συγκε­κρι­μένα ότι είναι άκυρες οι επ’ ονόµατι των 4 εναγοµένων φερόµενες αγο­ρα­πω­λη­σίες και µια δωρεά, ανα­γνω­ρί­στηκε η κυριό­τητα του Ελλη­νι­κού Δηµοσίου επί του ακι­νή­του και δια­τάσ­σε­ται η απόδοσή του!.

Με την ίδια απόφαση το δικα­στή­ριο δια­τάσ­σει την επα­νά­ληψη της συζή­τη­σης προ­κει­μέ­νου να διε­νερ­γη­θεί γρα­φο­λο­γική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη.

Από το περιε­χό­μενο της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης θα κριθεί σε επόμενη συνε­δρί­αση αν θα ικα­νο­ποι­η­θεί το αίτημα του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου να υπο­χρε­ω­θούν δύο εκ των εναγοµένων να κατα­βά­λουν εις ολό­κλη­ρον έκαστος στο Ελλη­νικό Δηµόσιο το ποσόν των 174.000 ευρώ ως δια­φυ­γόν κέρδος και το ποσόν των 150.000 ευρώ ως χρηµατική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης.

Ο πρώτος ενα­γό­με­νος, κάτοι­κος Ιαλυσού, ισχυ­ρί­στηκε ότι δεν είχε απο­λύ­τως καμία σχέση και καμία συμ­με­τοχή στην κατάρ­τιση των πλαστών εγγρά­φων αλλά και με τη χρήση αυτών.

Επε­σή­μανε ότι η υπ’ αριθμ. ΔΚ3973/86 πλαστή απόφαση που έχει εκδοθεί στο όνομά του δεν έχει πουθενά τον γραφικό του χαρα­κτήρα, ότι ο αριθμός της ταυ­τό­τη­τας που μνη­μο­νεύ­ε­ται σ’ αυτήν δεν είναι ο δικός του και ότι το επίμαχο ακίνητο το αγνο­ούσε.

Επε­σή­μανε επι­πλέον ότι η αίτηση για τη μετα­γραφή της πλαστής από­φα­σης στο Κτη­μα­το­λό­γιο δεν έχει συμπλη­ρω­θεί απ’ αυτόν, ενώ δεν φέρει την υπο­γραφή του.

Απέδωσε την απο­κλει­στική ευθύνη για την εμπλοκή του στην υπόθεση σε δικη­γόρο ο οποίος εμπλέ­κε­ται σε ακόμη 16 όμοιες υπο­θέ­σεις.

Τονίζει ότι επ΄ο­νό­ματί του και κατόπιν ενερ­γειών του είχε εξα­σφα­λί­σει την εξαγορά από το Δημόσιο παρα­κεί­με­νης μερίδας με νόμιμο τρόπο και ότι ουδέ­ποτε είχε δηλώσει απώλεια του τίτλου για τη μερίδα αυτή, όπως ανα­φέ­ρε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο.

Σε ό,τι αφορά τη δήθεν ακυ­ρό­τητα της από­φα­σης επειδή ήταν μέλος της επι­τρο­πής εκποί­η­σης, ως πρό­ε­δρος γεωρ­γι­κού συνε­ται­ρι­σμού, επε­σή­μανε ότι η άποψη αυτή είναι νομικά αστή­ρι­κτη.