Μην τους κλειδώσεις

‘ Ενα θαυ­μά­σιο κεί­με­νο από τον “Καρ­τέ­σιο”, απά­ντη­ση σε όσους κου­φιο­κε­φα­λά­κη­δες (πο­λι­τι­κούς και πο­λί­τες) έκα­ναν σλό­γκαν το “κλει­δώ­στε τους γέ­ρους στο σπίτι”, προ­κει­μέ­νου για να μην μπο­ρέ­σουν να ψη­φί­σουν. ‘ Οτι πιο ρα­τσι­στι­κό και ασε­βές (ύβριν θα το έλε­γαν οι πρό­γο­νοι) έχει ακου­στεί σ’ αυτές τις εκλο­γές.

“Όχι, μην τον κλει­δώ­σεις επει­δή λέει ότι θα ψη­φί­σει Νέα Δη­μο­κρα­τία. Μην τον απο­κα­λείς αγύ­ρι­στο κε­φά­λι.

Στο κάτω – κάτω τι εί­μα­στε όλοι μας; Ένα παζλ των εμπει­ριών μας.

Κι ο παπ­πούς είναι με­γά­λο παζλ. Και πό­λε­μο έζησε και πείνα και φτώ­χεια κι εμ­φύ­λιο.

Και ύστε­ρα τα πράγ­μα­τα βρή­καν τη σειρά τους και δού­λε­ψε κι έθρε­ψε την οι­κο­γέ­νειά του.

Τον γέρο να τον σέ­βε­σαι. Και τη γριά.

Είδαν κι έζη­σαν πολλά. Εξα­πα­τή­θη­καν, έχα­σαν, πό­νε­σαν. Και πά­λε­ψαν. Μπο­ρεί να μην πά­λε­ψαν στο δρόμο και σ’ επα­να­στά­σεις, αλλά δού­λε­ψαν σε χτι­κιά­ρι­κες δου­λειές και με­γά­λω­σαν φα­μί­λιες.

Μάχη είναι κι αυτή, κα­θη­με­ρι­νή. Αστα­μά­τη­τη. Κι ακόμη αυτή τη μάχη δί­νουν.

Κι ακόμη πο­νά­νε για τα παι­διά και τα εγ­γό­νια τους.

Έτυχε στον παπ­πού και στη για­γιά να ζή­σουν στα γε­ρά­μα­τα ακόμη έναν πό­λε­μο. Της τη­λε­ό­ρα­σης. Με τις σφαί­ρες να τους πε­τυ­χαί­νουν στο μυαλό. Με τις βόμ­βες τρό­μου να τους κό­βουν τα πόδια.

Λες συ­νέ­χεια εκνευ­ρι­σμέ­νος «και τι έχει να φο­βη­θεί ο παπ­πούς;»

Πολλά! Με τα 300, 500 και 800 ευρώ σύ­ντα­ξη που παίρ­νει, συ­ντη­ρεί τα παι­διά τού άνερ­γου παι­διού του.

Με αυτά τα λεφτά τσο­ντά­ρει στη δόση στε­γα­στι­κού των παι­διών του.

Με αυτά τα λεφτά χαρ­τζι­λι­κώ­νει ακόμη και την 40χρονη απο­λυ­μέ­νη κόρη του.

Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι μέχρι και τα χάπια τους κό­βουν για να έχουν να δώ­σουν βο­ή­θεια στα παι­διά και τα εγ­γό­νια τους.

Και τα λεφτά για να φάνε δύο για­ούρ­τια την ημέρα θα τα βρουν ακόμη κι αν αύριο τους κό­ψουν τη σύ­ντα­ξη.

Όμως νιώ­θουν έντο­να την ανά­γκη προ­στα­σί­ας της οι­κο­γέ­νειάς τους.

Έχουν βαθιά μέσα τους ανε­πτυγ­μέ­νη την έν­νοια της αξιο­πρέ­πειας. Αυτά φο­βού­νται ότι θα χά­σουν ο παπ­πούς και η για­γιά. Δεν είναι τσι­φού­τη­δες, ούτε τα πα­στώ­νουν, ούτε θέ­λουν να τα πά­ρουν μαζί τους.

Αυτοί ξέ­ρουν πολλά πε­ρισ­σό­τε­ρα από εμάς για να είναι σί­γου­ροι πως όλα εδώ μέ­νουν.

Όμως δεν ξέ­ρουν από ίντερ­νετ, ούτε από εναλ­λα­κτι­κή ενη­μέ­ρω­ση.

Ότι τους λέει το MEGA, ο ΑΝΤ1 και ο ΣΚΑΪ ξέ­ρουν.

Δεν αντέ­χει ο παπ­πούς και η για­γιά την ιδέα ότι η τρά­πε­ζα θα πάρει το σπίτι των παι­διών τους.

Ούτε αντέ­χουν την ιδέα ότι το εγ­γό­νι τους θα πάει νη­στι­κό στο σχο­λείο.

Αυτός είναι ο φόβος τους. Κι αυτόν τον φόβο δεν τον αντέ­χουν. Όχι για τους ίδιους.

Αυτή είναι η πλειο­ψη­φία των παπ­πού­δων και των για­γιά­δων.

Για τα παι­διά τους τρέ­μουν. Μην έρθει η στιγ­μή που δε θα έχουν να τους δώ­σουν τί­πο­τα.

Μην κά­νεις, λοι­πόν, τη βλα­κεία να τους κλει­δώ­σεις την Κυ­ρια­κή, να μα­λώ­σεις μαζί τους.

Μην τους τρο­μά­ζεις ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο.

Πιάσε τους από τον ώμο και μί­λη­σέ τους. Εξή­γη­σέ τους.

Φτά­νει η μάχη που έδω­σες στα social media. Εντά­ξει, την κέρ­δι­σες. Ξε­κόλ­λα τώρα.

Αν θες να κά­νεις κάτι ου­σια­στι­κό μίλα με τις για­γιά­δες και τους παπ­πού­δες.

Πάρε τον φόβο από πάνω τους. Αυτό έχουν ανά­γκη. Να δουν εσένα να ελ­πί­ζεις.

Και ύστε­ρα να τους πας να ψη­φί­σουν. Μην τους ρί­χνεις ευ­θύ­νες. Ανέ­λα­βε εσύ την ευ­θύ­νη να τους ηρε­μή­σεις. Να τους κά­νεις να νιώ­σουν χρή­σι­μοι για σένα. Πάντα αυτό ήθε­λαν.