Β. Καλοπήτας: «Το τουριστικό προϊόν μας πάσχει από έλλειμμα ανταγωνιστικότητας»

Θέλετε να σχο­λιά­σετε την κυβερ­νη­τική πολι­τική στο θέμα του Του­ρι­σμού;

Τα θετικά μεγέθη του 2015 που προ­βάλ­λο­νται  δεν επαρ­κούν για να αξιο­λο­γή­σουν την κυβερ­νη­τική πολι­τική κυρίως διότι αυτά επι­τεύ­χθη­καν εξαι­τίας των διεθνών συγκυ­ριών. Δυστυ­χώς η αδυ­να­μία σχε­δια­σμού, επι­χει­ρη­σια­κού προ­γραμ­μα­τι­σμού και συντο­νι­σμού στα πεδία εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής και του­ρι­σμού, οδηγεί στο να μην έχουμε ως χώρα τα απο­τε­λέ­σματα που θα μπο­ρού­σαμε να έχουμε για το 2016. Το ελλη­νικό του­ρι­στικό προϊόν είναι πολυ­διά­στατο και  μπορεί να καλύψει όλο το εύρος απαι­τή­σεων των επι­σκε­πτών ωστόσο η προσ­δο­κία αύξησης προ­σκρούει στις παρα­λεί­ψεις των υπουρ­γείων της κυβέρ­νη­σης, όπως με τις καθυ­στε­ρή­σεις στην έκδοση Visa όπου έχουμε ακυ­ρώ­σεις Ρώσων επι­σκε­πτών. Σύμφωνα με εκτι­μή­σεις, για να έχουμε τα επι­θυ­μητά απο­τε­λέ­σματα και να αυξη­θούν οι αφίξεις από τη Ρωσία πρέπει  τα κέντρα θεω­ρή­σεων να είχαν υπερ­τρι­πλα­σιά­σει τον αριθμό των θεω­ρή­σεων που εξέ­δι­δαν. Παρά τη συνε­χι­ζό­μενη πίεση που ασκή­θηκε από φορείς και επι­χει­ρή­σεις του του­ρι­σμού και τις επα­νει­λημ­μέ­νες ερω­τή­σεις προς την κυβέρ­νηση και τα συναρ­μό­δια υπουρ­γεία, το πρό­βλημα με τις καθυ­στε­ρή­σεις στην έκδοση Visa παρα­μέ­νει, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για την Ελλη­νική οικο­νο­μία.

Ποια είναι η δική σας αίσθηση για την ρευστή, όπως λένε, του­ρι­στική χρονιά;

Αν και η οικο­νο­μική κατά­σταση των επι­σκε­πτών επι­δει­νώ­θηκε τα τελευ­ταία χρόνια, όπως και η διάθεση για αναψυχή, λόγω της τρο­μο­κρα­τίας και του αστα­θούς γεω­πο­λι­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος ,για φέτος υπάρχει η προσ­δο­κία αύξησης της του­ρι­στι­κής κίνησης, ιδιαί­τερα λόγω σημα­ντι­κών παρα­μέ­τρων ανα­κα­τα­νο­μής (κλεί­σιμο των του­ρι­στι­κών αγορών Τουρ­κίας – Αιγύ­πτου) και δεδο­μέ­νου βέβαια πως η Ελλάδα θεω­ρεί­ται ένας ασφαλής προ­ο­ρι­σμός. Μπαί­νουμε σε μια νέα περίοδο αυτή του «ασφα­λούς» Του­ρι­σμού. Το μεγάλο στοί­χημα τα επόμενα έτη θα είναι να πείσεις τον επι­σκέ­πτη πως απο­τε­λείς έναν ασφαλή προ­ο­ρι­σμό. Η Ελλάδα έχει πλε­ο­νε­κτή­ματα έναντι των άλλων προ­ο­ρι­σμών, πόσω μάλλον αν ενδυ­να­μώ­σει την εξω­τε­ρική της πολι­τική , περιο­ρί­σει το «προ­σφυ­γικό» και δια­μορ­φώ­σει ένα σταθερό περι­βάλ­λον που να εμπνέει σιγου­ριά στον επι­σκέ­πτη.

Προ­τεί­νετε κάποια λύση για τις του­ρι­στι­κές περιο­χές που έχουν πληγεί από το προ­σφυ­γικό;

Πρό­σφατα ο υπουρ­γός Εθνικής Άμυνας κ. Καμ­μέ­νος δήλωσε πως η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά την οποία πρό­τεινε η κυβέρ­νησή του, είναι αντι­συ­νταγ­μα­τική. Επο­μέ­νως δεν βρίσκω δικαιο­λο­γία μετά από αυτή την κοινή ομο­λο­γία να μην προ­χω­ρή­σουμε στην επα­νε­ξέ­ταση και στον εξορ­θο­λο­γι­σμό του τρόπου υπο­λο­γι­σμού του ΦΠΑ στο του­ρι­στικό πακέτο για όλη τη χώρα και ειδι­κό­τερα για τις περιο­χές που πλήτ­το­νται από τις μεγάλες προ­σφυ­γι­κές και μετα­να­στευ­τι­κές ροές. Ήδη, σε νησιά όπως είναι η Κως, η Λέσβος και η Σάμος,  παρα­τη­ρεί­ται μεγάλη μείωση κρα­τή­σεων. Ειδικά για αυτές τις περιο­χές είναι ανα­γκαία η εφαρ­μογή ενός ειδικού καθε­στώ­τος φορο­λό­γη­σης αλλά και μείωσης των εργο­δο­τι­κών εισφο­ρών προ­κει­μέ­νου να στη­ρι­χθεί επί της ουσίας η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα.

Ακούμε για την περί­φημη επέ­κταση της σεζόν, χωρίς ωστόσο να βλέ­πουμε τις αντί­στοι­χες πρω­το­βου­λίες που χρειά­ζο­νται ώστε να υπο­στη­ρι­χθεί αυτό το εγχεί­ρημα. Τι προ­τεί­νετε για την αντι­με­τώ­πιση του θέματος;

Η επο­χι­κό­τητα του του­ρι­σμού στην ελλη­νική επι­κρά­τεια εκδη­λώ­νε­ται με δια­φο­ρε­τικό τρόπο ανά του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό, γεγονός που καθιστά ανα­γκαίο τον περι­φε­ρειακό σχε­δια­σμό. Ο στόχος της επέ­κτα­σης της σεζόν ή όπως προ­τι­μάμε να λέμε του «12μηνου του­ρι­σμού», μπορεί να επι­τευ­χθεί μόνο μέσα από συντο­νι­σμό των εμπλε­κό­με­νων φορέων (οργα­νι­σμοί τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, ΕΟΤ, ΣΕΤΕ) και την προβολή των συγκρι­τι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των της κάθε του­ρι­στι­κής περιο­χής. Ταυ­τό­χρονα είναι απα­ραί­τητο να στη­ρί­ξουμε και να προ­ω­θή­σουμε τα νέα είδη του­ρι­σμού (αλιευ­τι­κός, φυσιο­λα­τρι­κός, ιατρι­κός/ιαμα­τι­κός, θρη­σκευ­τι­κός, συνε­δρια­κός, αγρο­του­ρι­σμός, τρίτης ηλικίας, κτλ.), και κυρίως να σχε­διά­σουμε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο που θα αντα­πο­κρί­νε­ται στις ανάγκες και θα διευ­κο­λύ­νει την ανά­πτυξη των νέων αυτών  μορφών του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης.

Εδώ και αρκετά χρόνια γίνεται λόγος για τις αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις του «all inclusive». Ποια η άποψη σας;

Το ζήτημα των all inclusive ξενο­δο­χείων έχει απα­σχο­λή­σει κατά καιρούς και έχει διχάσει την κοινή γνώμη. Στα πλαίσια του πολι­τι­κού λαϊ­κι­σμού, έχει στο­χο­ποι­η­θεί ως ένα επι­χει­ρη­μα­τικό μοντέλο που βλάπτει τις τοπικές οικο­νο­μίες και που διαλύει οτι­δή­ποτε  βρί­σκε­ται γύρω από ένα all inclusive ξενο­δο­χείο. Είναι όμως, του­λά­χι­στον παρά­λογο, να μιλάμε για κατάρ­γηση του (Αλέξης Τσίπρας, Γενάρης 2015). Προ­φα­νώς ο κ. Τσίπρας κατά­λαβε ότι όσα υπο­σχό­ταν περί κατάρ­γη­σης ήταν ανε­φάρ­μο­στα. Βέβαια, θα μου πείτε, ότι η μεγάλη πλειο­ψη­φία όσων υπο­σχέ­θηκε ήταν φθηνοί λαι­κι­σμοί. Σε κάθε περί­πτωση, η αγορά του all inclusive μοντέ­λου, παγκο­σμίως είναι τερά­στια και είναι σαφές ότι η Ελλάδα αυτο­κτο­νεί του­ρι­στικά με το να απέχει από αυτή. Εμείς, προ­τεί­νουμε τη σύνδεση του ξενο­δο­χείου all  inclusive με τοπι­κούς παρα­γω­γούς (Πρω­το­γενή τομέα) και  την τοπική οικο­νο­μία. Επίσης να δοθεί κατεύ­θυνση και κίνητρα σε άλλες μορφές του­ρι­στι­κής εξυ­πη­ρέ­τη­σης εκεί που η συγκε­κρι­μένη υπη­ρε­σία είναι κορε­σμένη.

Ένας στους πέντε πολίτες απα­σχο­λεί­ται άμεσα ή έμμεσα στον του­ρι­σμό. Εξα­κο­λου­θούν, όπως και στο παρελ­θόν, να παρα­τη­ρού­νται σημα­ντικά περι­στα­τικά «μαύρης» απα­σχό­λη­σης. Τι νομί­ζετε πως πρέπει να γίνει για να υπάρξει βελ­τί­ωση;

Δεν είναι δυνατόν να αντι­με­τω­πί­ζε­ται σήμερα, ο εργα­ζό­με­νος στον του­ρι­σμό, ως εργα­ζό­με­νος μιας βιο­μη­χα­νίας που βρί­σκε­ται σε κρίση, γιατί πολύ απλά, ο του­ρι­σμός,   δεν βρί­σκε­ται σε κρίση. Εμείς ως ΠΑΣΟΚ, έχουμε τη πολι­τική βούληση να συν­δρά­μουμε στο διάλογο με πρω­το­βου­λίες και προ­τά­σεις που θα έχουν ως στόχο την σύναψη κλα­δι­κών συμ­βά­σεων, που θα προ­στα­τεύ­ουν τους εργα­ζό­με­νους αλλά και θα δίνουν προ­ο­πτι­κές περαι­τέρω ανά­πτυ­ξης και ενί­σχυ­σης της του­ρι­στι­κής/ξενο­δο­χεια­κής επι­χεί­ρη­σης και του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος, γενι­κό­τερα. Αυτό που επίσης θα πρέπει να γίνει είναι να λει­τουρ­γή­σουν απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερα οι επο­πτι­κές αρχές (Επι­θε­ώ­ρηση Εργα­σίας, ΙΚΑ) ούτως ώστε να κατα­πο­λε­μη­θούν φαι­νό­μενα παράνομης-μαύρης εργα­σίας και γενι­κό­τε­ρης κατα­στρα­τή­γη­σης της εργα­τι­κής νομο­θε­σίας.

Βρί­σκετε ικα­νο­ποι­η­τική την προβολή της Ρόδου;

Θεωρώ πως και ο Δήμος και η Περι­φέ­ρεια έχουν δια­χει­ρι­στεί αρκετά ικα­νο­ποι­η­τικά την προβολή της Ρόδου , τα προ­βλή­ματα εντο­πί­ζο­νται στην δια­χεί­ριση από το κεντρικό κράτος. Ανε­ξάρ­τητα από την προβολή , το προϊόν μας πάσχει από έλλειμμα αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας  σε οικο­νο­μική βάση. Με ΦΠΑ 24% και με τέλος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης  προ­σε­χώς,  μοιραία οδη­γούμε τον επι­σκέ­πτη σε έναν άλλο προ­ο­ρι­σμό όσο αξιό­λογη και αν είναι η Του­ρι­στική μας Προβολή.

Πολλοί υπο­στη­ρί­ζουν ότι η εποχή μας χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως α-πολιτική. Οι νέοι άνθρω­ποι αδια­φο­ρούν για την πολι­τική. Συμ­φω­νείτε;

Εκτιμώ ότι τα τελευ­ταία χρόνια ισχύει το αντί­θετο. Ακόμα και η πρό­σφατη αποχή θεωρώ πως ήταν σε μεγάλο βαθμό πολι­τική επιλογή. Βέβαια η πολι­τι­κο­ποί­ηση έγινε με ένα βίαιο τρόπο εξαι­τίας της σφο­δρό­τη­τας της κρίσης. Μετά από μια μεγάλη περίοδο που όντως οι νέοι δεν είχαν μεγάλη ενα­σχό­ληση με τα πολι­τικά δρώμενα, πλέον ακούς παντού συζη­τή­σεις για το τι γίνεται, για το που πάμε, τι κάνουμε. Δυστυ­χώς για ένα μεγάλο χρονικό διά­στημα, βλέπαμε σε αυτές τις συζη­τή­σεις να κυριαρ­χούν ο λαϊ­κι­σμός και ο ανορ­θο­λο­γι­σμός. Σε αυτό -πέρα από την κρίση- έπαιξε και η «έκρηξη» του ίντερ­νετ. Στην αρχή κατα­να­λώ­ναμε εύκολα ότι έβγαινε στο timeline μας. Πλέον θεωρώ ότι έχουμε γίνει πιο προ­σε­κτι­κοί, πιο ώριμοι. Τόσο ως κοι­νω­νία, όσο βέβαια και ως «κατα­να­λω­τές» ειδή­σεων. Εμένα προ­σω­πικά η πολι­τι­κο­ποί­ηση των νέων ανθρώ­πων, ανθρώ­πων της ηλικίας μου, με γεμίζει αισιο­δο­ξία.

Πιστεύ­ετε πως ανα­νε­ώ­νε­ται η πολι­τική σκηνή; Θεω­ρείτε πως αφήνουν χώρο για νέους ανθρώ­πους οι «παλιοί»;

Αυτό συμ­βαί­νει είτε το θέλουν οι «παλιοί» όπως λέτε είτε όχι. Αν δούμε τη σύνθεση της Βουλής θα δια­πι­στώ­σουμε ότι έχει ανα­νε­ω­θεί σε πρόσωπα σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό. Και όχι μόνο σε πρόσωπα, αλλά σκε­φτείτε πόσα νέα κόμματα έχουν δημιουρ­γη­θεί τα τελευ­ταία χρόνια. Παρόλα αυτά, η ανα­νέ­ωση κατά τη γνώμη μου, δεν είναι μόνο ηλι­κιακό θέμα.

Ο κόσμος πρέπει να επεν­δύ­σει σε πολι­τι­κούς που δεν είναι ούτε με το πελα­τειακό κράτος, ούτε με το εύκολο ψέμα για να υφαρ­πά­ζουν την ψήφο του, ανε­ξαρ­τή­τως ηλικίας. Αν οι πολίτες κάνουν τέτοιες επι­λο­γές, τότε η χώρα θα έχει προ­ο­πτική. Χρειά­ζο­νται νέες ιδέες, χρειά­ζε­ται μια νέα αντί­ληψη προ­κει­μέ­νου να κατα­νο­ή­σουμε το νέο κόσμο όπως αυτός δια­μορ­φώ­νε­ται. Τα πάντα αλλά­ζουν με πολύ γρή­γο­ρους ρυθμούς όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παντού. Στη γεω­πο­λι­τική, στην οικο­νο­μία, στην τεχνο­λο­γία, συμ­βαί­νουν τεκτο­νι­κές αλλαγές. Ανα­πό­φευ­κτα λοιπόν ανα­νε­ώ­νε­ται και η πολι­τική σκηνή και αυτό είναι κάτι που μπορεί να βοη­θή­σει στην πρόοδο του τόπου μας.

Το ΠΑΣΟΚ –  Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ έχει ρόλο στο νέο, ανα­νε­ω­μένο πολι­τικό σκηνικό που περι­γρά­ψατε;

Η Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη – το ΠΑΣΟΚ σήμερα έχει το μόνο ολο­κλη­ρω­μένο αξιακό πλαίσιο στον ελλη­νικό πολι­τικό χώρο, έχει ιστορία, έχει νέους ανθρώ­πους , έχει στο πολι­τικό DNAτου την σύνθεση. Είναι ο πολι­τι­κός φορέας που μπορεί να αξιο­ποι­ή­σει αυτό το πλαίσιο προς όφελος της κοι­νω­νίας και να πάει το πολι­τικό σύστημα ένα βήμα μπροστά , το οποίο δυστυ­χώς  έχει «κολ­λή­σει» επα­να­λαμ­βά­νο­ντας εμμο­νικά τα λάθη της μετα­πο­λί­τευ­σης πότε ως αυτα­πά­τες και πότε ως ψέματα.