Διενέργεια κύριας ανάκρισης για απόπειρα γενετήσιων πράξεων με ανήλικο από 64χρονο βασισμένη σε… φήμες

Υπόθεση που θα εξε­τα­στεί στις 5 Φεβρουα­ρίου 2025 από τον Επί­κουρο Ανα­κριτή αφορά στη διε­ρεύ­νηση σοβαρών καταγ­γε­λιών για από­πειρα γενε­τή­σιων πράξεων με ανήλικο κάτω των 12 ετών, με ανταλ­λάγ­ματα.

Ο ελεγ­χό­με­νος, ημε­δα­πός άνδρας, ηλικίας 64 ετών, βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο μίας υπό­θε­σης που ανα­δεί­χθηκε μέσα από φήμες και υποψίες, γεγονός που εγείρει ερω­τή­ματα σχετικά με την εγκυ­ρό­τητα των στοι­χείων και τη δια­χεί­ριση των κοι­νω­νι­κών αντι­δρά­σεων απέ­να­ντι σε παρό­μοιες κατη­γο­ρίες.

Η διε­ρεύ­νηση ξεκί­νησε από μία καταγ­γε­λία προς την Εισαγ­γε­λία Ρόδου, στην οποία γινόταν λόγος για ανη­συ­χη­τι­κές συν­θή­κες δια­βί­ω­σης μίας οικο­γέ­νειας, καθώς και για την παρου­σία ενός άνδρα, ο οποίος είχε κατη­γο­ρη­θεί στο παρελ­θόν για ασελ­γείς πράξεις σε ανήλικα.

Η καταγ­γε­λία περιε­λάμ­βανε ανα­φο­ρές σε παρα­τη­ρή­σεις του περί­γυ­ρου σχετικά με την αλλη­λε­πί­δρασή του με μία 10χρονη ανήλικη.

Η κοι­νω­νική έρευνα που ακο­λού­θησε ανέ­δειξε μία οικο­γέ­νεια που αντι­με­τώ­πιζε οικο­νο­μι­κές δυσκο­λίες, με τον πατέρα (42 ετών) να έχει ιστο­ρικό χρήσης ναρ­κω­τι­κών και τη μητέρα (38 ετών) να προ­σπα­θεί να δια­χει­ρι­στεί τις ανάγκες των παιδιών της υπό δύσκο­λες συν­θή­κες.

Παρά τα οικο­γε­νειακά προ­βλή­ματα, οι αρχές κατέ­γρα­ψαν ότι τα παιδιά ελάμ­βα­ναν φρο­ντίδα, αν και υπήρχαν ελλεί­ψεις στην επιβολή ορίων, ιδίως για την πρω­τό­τοκη κόρη.

Καθο­ρι­στική για την εξέλιξη της υπό­θε­σης υπήρξε η μαρ­τυ­ρία της ανή­λι­κης, η οποία εξε­τά­στηκε παρου­σία παι­δο­ψυ­χο­λό­γου. Η ανήλικη περιέ­γραψε ένα περι­στα­τικό κατά το οποίο ο κατη­γο­ρού­με­νος προ­σέγ­γισε την ίδια και φίλες της κοντά στο σχολείο τους, προ­σφέ­ρο­ντάς τους χρήματα με πρό­σχημα την επί­σκεψη σε ένα “μουσείο” στο σπίτι του.

Παρότι καμία από τις ανή­λι­κες δεν απο­δέ­χθηκε την πρότασή του, η ανήλικη ισχυ­ρί­στηκε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος με υπο­νο­ού­μενα φανέ­ρωσε ανάρ­μο­στες προ­θέ­σεις, χωρίς όμως να επι­χει­ρή­σει σωμα­τική επαφή.

Ο αδελφός της μητέρας κατέ­θεσε ότι είχε ακούσει παλαιό­τε­ρες φήμες για τον κατη­γο­ρού­μενο, χωρίς όμως να έχει δει κάτι ανη­συ­χη­τικό.

Παρα­δέ­χθηκε ότι αντι­με­τώ­πισε τον κατη­γο­ρού­μενο όταν τον είδε κοντά στο σχολείο της ανιψιάς του, ζητώ­ντας του να μείνει μακριά. Ωστόσο, δεν είχε προ­σω­πική γνώση για τυχόν αξιό­ποι­νες πράξεις εις βάρος της ανή­λι­κης.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνή­θηκε τις κατη­γο­ρίες, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι είχε κοι­νω­νι­κές σχέσεις με την οικο­γέ­νεια της ανή­λι­κης και τόνισε ότι ποτέ δεν έκανε ανή­θι­κες προ­τά­σεις ή προ­σπά­θησε να έρθει σε φυσική επαφή με την ανήλικη ή άλλες κοπέλες.

Η υπόθεση βασί­ζε­ται σε φήμες και σε μία κατά­θεση ανή­λι­κης, η οποία, αν και σοβαρή, παρου­σιά­ζει κάποια αδυ­να­μία ως προς την ύπαρξη αδιά­σει­στων απο­δει­κτι­κών στοι­χείων. Δεν υπάρ­χουν μάρ­τυ­ρες που να επι­βε­βαιώ­νουν την ύπαρξη φυσικής παρε­νό­χλη­σης ή εξα­να­γκα­σμού, γεγονός που δημιουρ­γεί νομικές δυσκο­λίες ως προς την τεκ­μη­ρί­ωση της κατη­γο­ρίας.

Η υπόθεση αυτή απο­τε­λεί ένα χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα των προ­κλή­σεων που αντι­με­τω­πί­ζει η ποινική δικαιο­σύνη όταν καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί ευαί­σθη­τες υπο­θέ­σεις που στη­ρί­ζο­νται περισ­σό­τερο σε μαρ­τυ­ρίες και λιγό­τερο σε αδιά­σει­στα στοι­χεία.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Ματούλα Παπα­βεργή.