Ο Νίκος Γερονικόλας μιλά για το κενό στρατηγικής, τα χωριά που αδειάζουν και την ανάγκη επιβολής κανόνων

Σε ένα μήνα θα συμπλη­ρω­θούν δύο χρόνια από τότε που ανέλαβε η νέα Δημο­τική Αρχή Ρόδου. Πώς σχο­λιά­ζετε τη μέχρι σήμερα πορεία της;

Από όλους έχει, πια, γίνει κατα­νοητή η έλλειψη στρα­τη­γι­κής και ορά­μα­τος στο Δήμο Ρόδου. Δυστυ­χώς, είναι κάτι που το περι­μέ­ναμε, καθώς η παρά­ταξη του κ. Κολιάδη κατέ­βηκε στις εκλογές χωρίς συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα. Ωστόσο, ακόμα κι αν δεχθούμε ότι ο τότε υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος απο­τε­λούσε τον πεφω­τι­σμένο Μεσσία, που με την εκλογή του, ως εκ θαύ­μα­τος θα ανοί­γο­νταν μπροστά του σελίδες σχεδίων, μελετών και στρα­τη­γι­κών για το μέλλον της Ρόδου, το μέχρι σήμερα απο­τέ­λε­σμα έδειξε ότι ο «επα­να­στά­της» του λαού, φορούσε προ­σω­πείο για να κρύψει έναν αμε­τα­νό­ητο Ιούδα, που καθη­με­ρινά προ­δί­δει τις προσ­δο­κίες εκείνων που τον ψήφισαν. Στα δύο χρόνια πορείας της δημο­τι­κής αρχής, έμεινε μόνο ΕΝΑ να μας θυμίζει το έργο του: Οι φωτο­γρα­φίες από τα μπα­λώ­ματα που έκανε στις λακ­κού­βες στο δρόμο της πλα­τείας Χαρίτου (100 χουρ­μα­διές). Πολύ φοβάμαι ότι γι’ αυτό το ΕΝΑ οι πολίτες θα μετα­νιώ­νουν πολλά χρόνια.

Τι εννο­είτε;

Είναι ξεκά­θαρο ότι το μόνο πρό­γραμμα που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη είναι εκείνο των έργων που είχαν ξεκι­νή­σει οι προη­γού­με­νες δημο­τι­κές αρχές. Κάπως έτσι είναι δομη­μένο το σύστημα. Όλοι υλο­ποιούν τους σχε­δια­σμούς των προη­γού­με­νων και τους δικούς τους σχε­δια­σμούς θα τους υλο­ποι­ή­σουν οι επό­με­νοι. Γι’ αυτό και ήρθε ο «Κλει­σθέ­νης» να αυξήσει τη θητεία των αιρετών, ώστε να βοη­θή­σει την αυτο­διοί­κηση και την περι­φε­ρειακή διοί­κηση στην πορεία ωρί­μαν­σης και εκτέ­λε­σης των έργων. Πείτε μου, εσείς, ποια είναι τα έργα που αυτή τη στιγμή ωρι­μά­ζει η δημο­τική αρχή Ρόδου και τα οποία θα υλο­ποι­ή­σει, μετά το 2028 η επόμενη δημο­τική αρχή; Γνω­ρί­ζετε κάποιο μεγάλο έργο; Κάποια συζή­τηση για χάραξη δρόμων, επέ­κταση των σχεδίων πόλεων και οικι­σμών του νησιού μας, κάποιο πρό­γραμμα πρά­σι­νης μετά­βα­σης, κάτι που να αφορά το μέλλον της μεσαιω­νι­κής πόλης; Θα περάσει η πεντα­ε­τία και η επόμενη δημο­τική αρχή θα βρει: Μηδέν ταμείο και μηδέν ώριμα έργα για να υλο­ποι­ή­σει. Τότε θα γίνει αντι­λη­πτό το πόσο επι­ζή­μιος για τον τόπο ήταν ο κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης.

Η δημο­τική αρχή δεν είναι μόνο ο Δήμαρ­χος…

Θα μου επι­τρέ­ψετε να δια­φω­νήσω. Στις εκλογές, ο κόσμος ψήφισε Κολιάδη, όχι τα πρόσωπα της παρά­τα­ξής του. Μην παρα­βλέ­πετε το απο­τέ­λε­σμα της πρώτης Κυρια­κής των εκλογών. Στη 2η Κυριακή, αυτόν εμπι­στεύ­τηκε, όχι τους δημο­τι­κούς του συμ­βού­λους, ούτε και το ανύ­παρ­κτο πρό­γραμμά του. Άρα, οι ευθύνες πρέπει να προ­σω­πο­ποιού­νται. Δεν είναι σωστό να γενι­κεύ­ο­νται. Επίσης, οφεί­λουμε να στε­κό­μα­στε δίκαιοι έναντι προ­σώ­πων της δημο­τι­κής αρχής που έδειξαν ότι κάνουν δουλειά. Εμείς στο πρό­γραμμά μας είχαμε μιλήσει για τον θεσμό του Ανά­δο­χου Πάρκου. Αυτό το μέτρο υλο­ποιεί­ται και φέρνει απο­τέ­λε­σμα. Αυτό το βλέ­πουμε να λει­τουρ­γεί και κοντά σε αυτό υπάρχει περι­θώ­ριο για την Υπη­ρε­σία Περι­βάλ­λο­ντος και Πρα­σί­νου να κάνει περισ­σό­τερη δουλειά στα υπό­λοιπα πάρκα. Η αλλαγή είναι εμφανής, δεν είναι τέλεια, διότι και τα πάρκα μας είναι πολλά και το προ­σω­πικό λίγο, όμως πρέπει να το ανα­γνω­ρί­σουμε. Το ίδιο και στην πολι­τική προ­στα­σία. Τα πρόσωπα εκεί έδειξαν ότι έχουν φιλό­τιμο και όταν ο τόπος μας δοκι­μά­στηκε στη Bora, ήταν παρόντα. Σε τέτοιου είδους επι­μέ­ρους ανάγκες, τα νεαρά πρόσωπα της δημο­τι­κής αρχής κάνουν δουλειά και αν θέλετε σώζουν κάπως την κατά­σταση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας στην πόλη.

Μόνο στην πόλη;

Μόνο στην πόλη. Στα χωριά, υπάρχει πρό­βλημα, μεγάλο, πολυ­σύν­θετο και εξαι­ρε­τικά δύσκολο στη δια­χεί­ρισή του. Να ένα ζήτημα για το οποίο υπάρχει απουσία ορά­μα­τος. Κλεί­νουν τα δημο­τικά σχολεία στα χωριά και αυτό διότι οι οικο­γέ­νειες ανα­γκά­ζο­νται να μετα­κι­νη­θούν προς Αφάντου, Καλυ­θιές, Κρε­μα­στή, Ιαλυσό, Ρόδο. Κι επειδή μετα­κι­νού­νται οι οικο­γέ­νειες προς τη βόρεια πλευρά του νησιού, το πρό­βλημα στα κεντρικά και στα νότια γίνεται ακόμα πιο σύνθετο. Σκε­φτείτε το! Αυτή τη στιγμή συμ­βαί­νει κάτι τόσο τραγικό για το μέλλον των χωριών μας, μετα­τρέ­πο­νται σε παραρ­τή­ματα του Airbnb βρα­χυ­χρό­νιας δια­μο­νής, χωρίς παιδιά, χωρίς μέλλον και στη δημο­τική αρχή ούτε «φαγούρα».

Μήπως, από τη θέση της αντι­πο­λί­τευ­σης είναι εύκολο να κρίνετε και μήπως στην πραγ­μα­τι­κό­τητα εσείς, από μια θέση δημάρ­χου, μπορεί να κάνατε τα ίδια;

Εμείς είχαμε και έχουμε πρό­γραμμα. 30 τομές για μια πεντα­ε­τία και εκεί μέσα είναι ξεκά­θαρο το όραμά μας για την καθη­με­ρι­νό­τητα και το Αύριο. Πέραν αυτού, για παρά­δειγμα, ήδη σήμερα κι εννοώ σήμερα, Κυριακή 30 Νοεμ­βρίου, θα έπρεπε να έχουμε έτοιμη την εγγραφή στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2026 ενός ειδικού κον­δυ­λίου, για την πρό­σληψη δημο­τι­κών αστυ­νό­μων. Το εγγρά­φουμε και ακο­λού­θως διεκ­δι­κούμε από το Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών την έγκριση των προ­σλή­ψεων. Είμαστε του­ρι­στι­κός δήμος, δεν μπορεί να έχουμε γεμίσει τους δρόμους πλα­στικά κολω­νά­κια, επειδή δεν μπο­ρούμε να επι­βάλ­λουμε τον Νόμο. Είναι ντροπή αυτό που συμ­βαί­νει στο Μαντράκι και γύρω από τη μεσαιω­νική πόλη. Κι όχι μόνο έξω από τη μεσαιω­νική πόλη. Μέσα σε αυτήν, η κατά­σταση έχει εντελώς ξεφύγει. Κανένας έλεγχος, οι πάντες βγάζουν τα εμπο­ρεύ­ματά τους μέχρι τη μέση των πεζό­δρο­μων, ο καθένας κάνει ό,τι θέλει, όπου θέλει, όπως θέλει. Το ίδιο συμ­βαί­νει και στους πεζό­δρο­μους στα Μαράσια. Ανοίγει ένα γυρά­δικο και βγάζει τρα­πέ­ζια μέχρι το απέ­να­ντι κατά­στημα, βάζει γλά­στρες για να περι­φρου­ρή­σει την κατά­ληψή του και όλα καλά. Ούτε έλεγχος, ούτε σφρά­γιση, ούτε πρό­στιμο, ούτε τίποτα. Τέτοια εγκα­τά­λειψη και τέτοια κατά­ντια δεν την περί­μενα για τον τόπο μας. Κρίμα!

Για την επόμενη σεζόν, τι θα θέτατε ως προ­τε­ραιό­τητα;

Καλή ερώτηση. Σήμερα δεν υπάρχει φραγμός στα ενοι­κια­ζό­μενα αυτο­κί­νητα. Το καλο­καίρι πνί­γε­ται η πόλη στα αυτο­κί­νητα. Τα εμπο­ρικά κατα­στή­ματα δεν δου­λεύ­ουν, διότι δεν κατε­βαί­νει κανένας με το όχημά του, ούτε καν ο ντόπιος, διότι οι θέσεις στάθ­μευ­σης είναι περιο­ρι­σμέ­νες και πάντα κατει­λημ­μέ­νες. Επι­πλέον, ήρθαν τα εκα­το­ντά­δες ηλε­κτρικά πατίνια και ποδή­λατα να κατα­λά­βουν κάθε εκα­το­στό κεντρι­κού – κοι­νό­χρη­στου χώρου. Ταυ­τό­χρονα, τα αστικά λεω­φο­ρεία κινού­νται σε δια­δρο­μές χωρίς στέ­γα­στρα στις στάσεις λεω­φο­ρείων. Ένα μεγάλο ποσοστό των επι­σκε­πτών του νησιού μας είναι επα­να­λαμ­βα­νό­με­νοι, οπότε γνω­ρί­ζουν το τι συμ­βαί­νει και απο­φεύ­γουν να εκτε­θούν στον ήλιο, κάτω από υψηλές θερ­μο­κρα­σίες. Συνεπώς, θα ξεκι­νούσα από αυτά: Έλεγχος στην κίνηση των ενοι­κια­ζο­μέ­νων αυτο­κι­νή­των, έλεγχος στη στάθ­μευση των ηλε­κτρι­κών πατι­νιών και δημιουρ­γία στε­γά­στρων όπου υπάρχει αυξη­μένη συγκέ­ντρωση επι­βα­τών. Να τα κατα­σκευά­σουμε εμείς, ως δήμος Ρόδου, έστω κι αν η ευθύνη βρί­σκε­ται στις εται­ρείες αστικής και υπε­ρα­στι­κής συγκοι­νω­νίας. Να κατα­σκευά­σουμε σύγ­χρο­νες στάσεις λεω­φο­ρείων και να στεί­λουμε το λογα­ρια­σμό σε εκεί­νους που εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται τα λεω­φο­ρεία. Ας ξεκι­νή­σουμε από αυτά ώστε να δώσουμε ανάσα στους δρόμους μας, να βοη­θή­σουμε την τοπική αγορά και ακο­λού­θως, ας καθί­σουμε όλοι μαζί, συνερ­γα­τικά, να μιλή­σουμε για τα μεγάλα έργα.