Αναιρέθηκε καταλογιστική πράξη εις βάρος αρχιλοχία

Σε αναί­ρεση κατα­λο­γι­στι­κής από­φα­σης του V τμή­μα­τος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου σε βάρος ενός Αρχι­λο­χία, που φέρεται να είχε εμπλοκή σε δια­χει­ρι­στι­κές ανω­μα­λίες στο σούπερ μάρκετ της 95 ΑΔΤΕ, προ­χώ­ρησε η Ολο­μέ­λεια του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου με την υπ’ αρίθμ. 2243/2014 απόφαση της.

Με πράξη της 95 Ανω­τέ­ρας Διοι­κή­σεως Ταγ­μά­των Εθνο­φυ­λα­κής (ΑΔΤΕΑ) τον Ιούνιο του 2006 κατα­λο­γί­στηκε συγκε­κρι­μένα ένας Εθε­λο­ντής Μακράς Θητείας (ΕΜΘ) Αρχι­λο­χίας (ΠΖ), με το ποσό των 3.087,84 ευρώ, που αντι­στοι­χεί σε ισόποσο έλλειμμα που φέρεται να δημιουρ­γή­θηκε στο Τμήμα Σούπερ Μάρκετ του Στρα­τιω­τι­κού Πρα­τη­ρίου Ρόδου κατά το χρονικό διά­στημα που αυτός υπη­ρε­τούσε ως Τμη­μα­τάρ­χης.

Το εξαι­ρε­τικά ενδια­φέ­ρον ζήτημα που ανα­κύ­πτει είναι ότι είχαν τοπο­θε­τη­θεί ηλε­κτρι­κές συσκευές σε θαλά­μους οπλιτών και σε γραφείο, ενώ ήταν εμπό­ρευμα προς πώληση στο σούπερ μάρκετ.

Μετά τη διε­νέρ­γεια ένορκης διοι­κη­τι­κής εξέ­τα­σης στις 13 Μαΐου 2009 από Ταγ­μα­τάρχη (ΜΧ) προ­έ­κυψε ότι ο Αρχι­λο­χίας, ορί­στηκε στις 11 Μαρτίου 2008 δια­χει­ρι­στής του Τμή­μα­τος Σούπερ Μάρκετ του Στρα­τιω­τι­κού Πρα­τη­ρίου Ρόδου (ΣΠΡ) χωρίς να συντα­χθεί πρω­τό­κολλο παρά­δο­σης – παρα­λα­βής μεταξύ αυτού και του προ­κα­τό­χου του και χωρίς η ανάθεση αυτή καθη­κό­ντων να ανα­γρα­φεί στην ημε­ρή­σια διαταγή του ΣΠΡ.

Για την παρα­λαβή του εν λόγω Τμή­μα­τος ενη­με­ρώ­θηκε προ­φο­ρικά ο Διοι­κη­τής του ΣΠΡ, Ταγ­μα­τάρ­χης (ΦΠΖ).

Στη συνέ­χεια, και λόγω αλλαγής διοί­κη­σης στο ΣΠΡ, διε­νερ­γή­θηκε απο­γραφή στο ΣΠΡ κατά το χρονικό διά­στημα από 5 Μαΐου 2008 έως και 9 Μαΐου 2008. Μετά το πέρας της απο­γρα­φής ο ήδη Αρχι­λο­χίας ορί­στηκε Τμη­μα­τάρ­χης του Τμή­μα­τος Σούπερ Μάρκετ του ΣΠΡ με την ημε­ρή­σια διαταγή συντά­χθηκε δε πρω­τό­κολλο παρά­δο­σης – παρα­λα­βής, το οποίο χρέωνε στο Τμήμα Σούπερ Μάρκετ εμπό­ρευμα αξίας 161.678,93 ευρώ και το οποίο παρέ­λαβε μεν αλλά αρνή­θηκε να υπο­γρά­ψει, επειδή ήθελε να διε­νερ­γή­σει ο ίδιος έλεγχο επί των ευρη­μά­των της απο­γρα­φής.

Τις παρα­τη­ρή­σεις του σχετικά με ορι­σμέ­νες λογι­στι­κές δια­φο­ρές στα επι­μέ­ρους αθροί­σματα περιέ­λαβε στην από 19 Ιουνίου 2008 αναφορά του, κατόπιν δε αυτής επα­να­συ­στά­θηκε η επι­τροπή απο­γρα­φής και διορ­θώ­θηκε το ποσό που χρε­ώ­θηκε στο Τμήμα Σούπερ Μάρκετ σε 156.331,73 ευρώ, χωρίς όμως να προ­κύ­πτει ότι συνε­τάγη νέο πρω­τό­κολλο παρά­δο­σης – παρα­λα­βής, με ενσω­μα­τω­μέ­νες τις διορ­θώ­σεις, το οποίο μάλιστα να υπέ­γραψε ο Αρχι­λο­χίας.

Ακο­λού­θως, και ενόψει της μετά­θε­σής του, διε­νερ­γή­θηκε νέα απο­γραφή στο Τμήμα Σούπερ Μάρκετ από 7 Ιουλίου2008 έως 11 Ιουλίου 2008, από την οποία προ­έ­κυψε ότι η αξία των εμπο­ρευ­μά­των στα ράφια του Σούπερ Μάρκετ ανερ­χό­ταν στο ποσό των 139.573,97 ευρώ, δια­πι­στώ­θηκε δε έλλειμμα ύψους 3.087,84 ευρώ, το οποίο δεν απο­δέ­χθηκε, υπο­γρά­φο­ντας το από 17 Ιουλίου 2008 πρω­τό­κολλο παρά­δο­σης – παρα­λα­βής με επι­φύ­λαξη.

Στο πλαίσιο της ΕΔΕ, που διε­νήρ­γησε ο Ταγ­μα­τάρ­χης (ΜΧ) ο Αρχι­λο­χίας ισχυ­ρί­σθηκε ότι το έλλειμμα που δια­πί­στωσε η επι­τροπή απο­γρα­φής οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά στο γεγονός της μη κατα­μέ­τρη­σης ορι­σμέ­νου αριθμού ηλε­κτρι­κών ειδών κατά τη δεύτερη απο­γραφή, τη στιγμή που τα υλικά αυτά είχαν κατα­με­τρη­θεί κατά την προ­γε­νέ­στερη απο­γραφή.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε, τα μη κατα­με­τρη­θέ­ντα είδη βρί­σκο­νταν στο γραφείο του Σούπερ Μάρκετ και στο θάλαμο των οπλιτών.

Μετά από έλεγχο στους χώρους αυτούς, δια­πι­στώ­θηκε ότι τα είδη που είχε υπο­δεί­ξει ήταν ήδη χρη­σι­μο­ποι­η­μένα, σε ορι­σμένα δε από αυτά ανα­γρά­φο­νταν τιμές, που όμως δεν αντα­πο­κρί­νο­νταν στην κατά­σταση στην οποία αυτά βρί­σκο­νταν.

Τα υλικά αυτά κατα­γρά­φη­καν με τις τιμές που αυτά έφεραν χωρίς όμως να περι­λη­φθούν στις κατα­στά­σεις απο­γρα­φής, διότι δεν είχαν βρεθεί στα ράφια του Σούπερ Μάρκετ, αλλά σε άλλους χώρους και μάλιστα μετα­χει­ρι­σμένα, με απο­τέ­λε­σμα να είναι αδύνατη η πώλησή τους.

Περαι­τέρω προ­έ­βαλε ότι το έλλειμμα δεν οφεί­λε­ται σε δική του δόλια ενέρ­γεια ή ασυγ­χώ­ρητη αμέλεια αλλά σε αδυ­να­μία της υπη­ρε­σίας να εξα­σφα­λί­σει το απαι­τού­μενο προ­σω­πικό για την ορθή δια­κί­νηση των υλικών, ώστε να απο­φεύ­γο­νται οι παρά­τυ­πες δια­θέ­σεις αυτών και οι παρα­λεί­ψεις στα τηρού­μενα βιβλία, ενώ η τυχόν ελαφρά αμέλεια και αδια­φο­ρία στην άσκηση των καθη­κό­ντων του μερικού δια­χει­ρι­στή, συνε­πεία της οποίας εμφα­νί­ζο­νται σφάλ­ματα στη χρέωση των υλικών, με απο­τέ­λε­σμα τη δημιουρ­γία ελλειμ­μά­των, δεν επαρκεί για τον κατα­λο­γι­σμό του.

Με βάση τα ως άνω πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά, το V Τμήμα ήχθη στην κρίση ότι οι ισχυ­ρι­σμοί του δεν ευστα­θούν.

H Oλομέλεια έκρινε, ωστόσο, ότι η υπόθεση χρήζει περαι­τέρω ερεύνης.