Γιατί παραπέμφθηκε σε νέα δίκη γυναικολόγος για κατάχρηση σε γενετήσια πράξη σε βάρος γυναίκας ανίκανης να αντισταθεί

• Η Δικαιο­σύνη εστιά­ζει σε νέο περι­στα­τικό του 2017 στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου

Με νέο βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου παρα­πέ­μπε­ται εκ νέου σε δίκη γυναι­κο­λό­γος, ο οποίος έχει ήδη κατα­δι­κα­στεί για σειρά υπο­θέ­σεων γενε­τή­σιων αδι­κη­μά­των. Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» η νέα παρα­πο­μπή βασί­ζε­ται σε πρόταση της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών, κας Αιμι­λίας Σοφίας Μέρη, και αφορά κατά­χρηση σε γενε­τή­σια πράξη εις βάρος γυναί­κας που, κατά την κρίση της Δικαιο­σύ­νης, βρέθηκε σε κατά­σταση ανι­κα­νό­τη­τας να αντι­δρά­σει.

Η πράξη, σύμφωνα με τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, φέρεται να τελέ­στηκε στις 27 Απρι­λίου 2017 εντός του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, όπου ο κατη­γο­ρού­με­νος εργα­ζό­ταν ως Επι­με­λη­τής Α’. Πρό­κει­ται για την 22η κατά σειρά μήνυση που έχει υπο­βλη­θεί ενα­ντίον του, καταγ­γε­λία η οποία αξιο­λο­γή­θηκε αυτο­τε­λώς από τη Δικαιο­σύνη και οδήγησε στη νέα παρα­πο­μπή.

Η περι­γραφή του περι­στα­τι­κού

Από την κύρια ανά­κριση, την έγκληση της παθού­σας, τις ένορκες μαρ­τυ­ρίες και την απο­λο­γία του κατη­γο­ρού­με­νου, προ­έ­κυ­ψαν κρίσιμα στοι­χεία. Ο κατη­γο­ρού­με­νος, γυναι­κο­λό­γος με μακρά θητεία στη Μαιευ­τική Κλινική του Γ.Ν. Ρόδου, φέρεται να προ­χώ­ρησε σε ενέρ­γειες που δεν σχε­τί­ζο­νταν με την ιατρική εξέταση, αλλά με προ­σω­πική σεξουα­λική διέ­γερση.

Η καταγ­γέλ­λουσα, εκπαι­δευ­τι­κός με τόπο κατοι­κίας τη Θεσ­σα­λο­νίκη, είχε προ­σέλ­θει στο νοσο­κο­μείο για προ­γραμ­μα­τι­σμένη γυναι­κο­λο­γική εξέταση. Όπως κατα­γρά­φε­ται, ενώ βρι­σκό­ταν στην ειδική ιατρική καρέκλα, ο κατη­γο­ρού­με­νος άρχισε να την αγγίζει με αισθη­σιακό τρόπο στην περιοχή του κόλπου και της κλει­το­ρί­δας, παρά το γεγονός ότι η ίδια δεν είχε δώσει οποια­δή­ποτε συναί­νεση.

Σύμφωνα με τη μαρ­τυ­ρία της, βρέθηκε σε κατά­σταση σοκ και αδυ­να­μίας αντί­δρα­σης, καταρ­ρί­πτο­ντας έτσι οποιο­δή­ποτε επι­χεί­ρημα περί συναί­νε­σης. Ο κατη­γο­ρού­με­νος, αφού την οδήγησε για “εξέταση στήθους” σε άλλο χώρο, την επα­νέ­φερε στην ιατρική καρέκλα χωρίς να προβεί σε ιατρική ενέρ­γεια. Τότε, σύμφωνα με την καταγ­γε­λία, τοπο­θέ­τησε το χέρι της στο εν στύση μόριό του, ενώ της ανέφερε ότι τα συμ­πτώ­ματά της οφεί­λο­νταν «στο ξέσκι­σμα» – υπο­νο­ώ­ντας έντονη σεξουα­λική δρα­στη­ριό­τητα.

Η παθούσα, όπως ανα­φέ­ρε­ται, βρι­σκό­ταν σε πλήρη σύγχυση και έντονη αμη­χα­νία, κατά­φερε να απο­μα­κρυν­θεί από το ιατρείο χωρίς να λάβει διά­γνωση ή θερα­πεία. Τις εμπει­ρίες της αφη­γή­θηκε σε δύο συνα­δέλ­φους της, γεγονός που ενί­σχυσε τη μετα­γε­νέ­στερη έγκληση.

Νομική εκτί­μηση και απόφαση παρα­πο­μπής

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, υιο­θε­τώ­ντας πλήρως την πρόταση της Εισαγ­γε­λέως, έκρινε ότι υπάρ­χουν επαρ­κείς ενδεί­ξεις τέλεσης του αδι­κή­μα­τος της κατά­χρη­σης σε γενε­τή­σια πράξη εις βάρος ανί­κα­νου προς αντί­σταση προ­σώ­που, όπως προ­βλέ­πε­ται στο άρθρο 338 παρ. 1 του Ποι­νι­κού Κώδικα.

Το βού­λευμα επι­ση­μαί­νει ότι η απουσία σωμα­τι­κής αντί­δρα­σης ή λεκτι­κής δια­μαρ­τυ­ρίας δεν συνιστά τεκ­μή­ριο συναί­νε­σης όταν το θύμα βρί­σκε­ται σε κατά­σταση ψυχο­λο­γι­κού σοκ ή ακι­νη­σίας. Το Συμ­βού­λιο κρίνει ότι οι πράξεις του κατη­γο­ρού­με­νου ουδεμία ιατρική ανα­γκαιό­τητα εξυ­πη­ρε­τού­σαν και αντί­θετα απο­τε­λού­σαν έκφραση ατο­μι­κής επι­δί­ω­ξης για σεξουα­λική ικα­νο­ποί­ηση.

Ως εκ τούτου, ο κατη­γο­ρού­με­νος παρα­πέ­μπε­ται στο Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, του οποίου η σύσταση θα οριστεί με απόφαση του Εισαγ­γε­λέα Εφετών. Παράλ­ληλα, δια­τη­ρού­νται σε ισχύ οι περιο­ρι­στι­κοί όροι της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα και της απα­γό­ρευ­σης άσκησης του ιατρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος, με σκοπό να δια­σφα­λι­στεί η παρου­σία του κατη­γο­ρου­μέ­νου στη δίκη και να απο­τρα­πεί τέλεση νέων παρό­μοιων αδι­κη­μά­των.

Θέση της υπε­ρά­σπι­σης

Ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνεί­ται τις κατη­γο­ρίες, δηλώ­νο­ντας ότι δεν θυμάται την παθούσα και υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η εξέταση έγινε παρου­σία νοση­λεύ­τριας, την οποία όμως δεν κατο­νο­μά­ζει. Επι­πλέον, ισχυ­ρί­ζε­ται πως δεν θα ήταν δυνατό να τελέσει οποια­δή­ποτε αθέμιτη πράξη, καθώς ο εξε­τα­στι­κός χώρος είχε ανοιχτή πόρτα και παρά­θυρο.

Επι­πλέον, απο­δί­δει την καταγ­γε­λία σε οργα­νω­μένη ενέρ­γεια ενα­ντίον του μέσω δια­δι­κτυα­κής ομάδας στο Facebook, που δημιουρ­γή­θηκε μετά τις προη­γού­με­νες 21 καταγ­γε­λίες. Υπο­στη­ρί­ζει ότι οι μηνύ­σεις στό­χευαν σε χρη­μα­τικό όφελος μέσω απειλής από­συρ­σης των εγκλή­σεων έναντι 500.000 ευρώ.

Ωστόσο, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου απορ­ρί­πτει αυτούς τους ισχυ­ρι­σμούς. Όπως ανα­φέ­ρε­ται στο βού­λευμα, η νυν καταγ­γέλ­λουσα δεν είχε καμία σχέση ή επι­κοι­νω­νία με τις προη­γού­με­νες μηνύ­τριες, ενώ υπέβαλε την καταγ­γε­λία της πολύ αργό­τερα από τις υπό­λοι­πες, γεγονός που απο­δυ­να­μώ­νει το σενάριο περί ομα­δι­κής σκευω­ρίας.

Ένα ακόμη κεφά­λαιο σε μια βαριά δικο­γρα­φία

Ο κατη­γο­ρού­με­νος έχει ήδη κατα­δι­κα­στεί σε ποινή κάθειρ­ξης 73 ετών και 3 μηνών (με εκτιτέα τα 20), για 20 αντί­στοι­χες υπο­θέ­σεις βιασμών και γενε­τή­σιων επι­θέ­σεων. Οι προη­γού­με­νες υπο­θέ­σεις περι­λαμ­βά­νουν μαρ­τυ­ρίες από γυναί­κες με κοινά μοτίβα: ανύ­παρ­κτη ιατρική ανάγκη, απουσία τρίτου προ­σώ­που, σεξουα­λικά υπο­νο­ού­μενα και χει­ρι­στική χρήση του ιατρι­κού ρόλου.

Η ημε­ρο­μη­νία της νέας δίκης θα οριστεί από την Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου. Παράλ­ληλα, απορ­ρί­φθηκε πρό­σφατα αίτηση του κατη­γο­ρου­μέ­νου για ανα­στολή εκτέ­λε­σης της ποινής, παρά τα προ­βλή­ματα υγείας που επι­κα­λέ­στηκε.

Ως συνή­γο­ρος για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας παρί­στα­ται η δικη­γό­ρος κ. Ευη Αρνι­θε­νού.