Δεν δικαιούσαι!

Ει­κό­νες ντρο­πής με εξα­θλιω­μέ­νους πρό­σφυ­γες έκα­ναν τον γύρο των ΜΜΕ εσω­τε­ρι­κού και εξω­τε­ρι­κού,  ει­κό­νες είναι απο­καρ­διω­τι­κές και πε­ρι­γρά­φουν πε­ρί­τρα­να την ανορ­γα­νω­σιά αλλά και την πε­ρι­φρό­νη­ση της αν­θρώ­πι­νης ύπαρ­ξης. Εκα­το­ντά­δες άτομα, από μικρά παι­διά μέχρι και ηλι­κιω­μέ­νους πα­ρα­μέ­νουν στο κρύο με μο­να­δι­κό μέτρο προ­στα­σί­ας μία βρεγ­μέ­νη κου­βέρ­τα. Παι­διά χωρίς πα­πού­τσια, με­τα­νά­στες με κι­νη­τι­κά προ­βλή­μα­τα αφη­μέ­νοι στην τύχη τους, οι­κο­γέ­νειες ολό­κλη­ρες κάτω από πά­νι­νες σκη­νές μέσα στα χω­ρά­φια πε­ρι­με­τρι­κά του hotspot συν­θέ­τουν τη θλι­βε­ρή ει­κό­να ενός Κέ­ντρου που απο­τε­λεί προ­σβο­λή για την αν­θρώ­πι­νη ύπαρ­ξη στη ση­με­ρι­νή Ελ­λά­δα. Οι πρό­σφυ­γες και οι με­τα­νά­στες στην από­γνω­σή τους, χρη­σι­μο­ποί­η­σαν τις κου­βέρ­τες που τους δό­θη­καν και με τη χρήση κα­λα­μιών έστη­σαν όπως – όπως πρό­χει­ρες σκη­νές είτε πάνω στο χώμα και στη λάσπη, είτε ακόμα και πάνω στα δέ­ντρα! Όταν υπάρ­χουν όλα αυτά  ως  μαρ­τυ­ρία της εγκλη­μα­τι­κής σου ανι­κα­νό­τη­τας και αναι­σθη­σί­ας, εκεί που η αν­θρώ­πι­νη αξιο­πρέ­πεια κα­ταρ­ρα­κώ­νε­ται με τον πλέον εξευ­τε­λι­στι­κό τρόπο, εκεί που τον χει­μώ­να οι άν­θρω­ποι θα κιν­δυ­νεύ­σουν να αφα­νι­στούν, δεν κά­νεις εκ­δη­λώ­σεις μνή­μης στην Μα­κρό­νη­σο ούτε υψώ­νεις το κουλό σου σε έν­δει­ξη δύ­να­μης και πί­στης σε ιδέες. Δεν το δι­καιού­σαι, οι ει­κό­νες αυτές   σε στοι­χειώ­νουν και θα σε στοι­χειώ­νουν.