Το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου έπαυσε οριστικά τη δίωξη σε υπόθεση απάτης λόγω παραγραφής

• Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, ηλι­κί­ας 63 και 80 ετών, εκ­προ­σω­πή­θη­καν από τους συ­νη­γό­ρους τους που προ­έ­βα­λαν έν­στα­ση πα­ρα­γρα­φής, η οποία έγινε δεκτή από το δι­κα­στή­ριο

Μία υπό­θε­ση που είχε απα­σχο­λή­σει για πολλά χρό­νια τη Δι­καιο­σύ­νη στα Δω­δε­κά­νη­σα οδη­γή­θη­κε χθες σε ορι­στι­κή κα­τά­λη­ξη, με το Τρι­με­λές Εφε­τείο Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου να απο­φα­σί­ζει την παύση της ποι­νι­κής δί­ω­ξης κατά των δύο κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, εξαι­τί­ας της πα­ρα­γρα­φής των αδι­κη­μά­των.

Η εξέ­λι­ξη αυτή προ­έ­κυ­ψε ύστε­ρα από σχε­τι­κή έν­στα­ση που υπέ­βα­λαν οι συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης κ.κ. Μα­νώ­λης Κου­τσού­κος και Μα­νώ­λης Χα­τζηά­μαλ­λος.

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι, μια 63χρονη Τουρ­κά­λα κά­τοι­κος Σμύρ­νης και ένας 80χρο­νος κά­τοι­κος Κω, βα­ρύ­νο­νταν με σο­βα­ρές κα­τη­γο­ρί­ες περί απά­της ενώ­πιον Δι­κα­στη­ρί­ου και χρή­σης πλα­στών εγ­γρά­φων, οι οποί­ες συν­δέ­ο­νταν με διεκ­δι­κή­σεις επί ακι­νή­του στην Κω.

Η υπό­θε­ση είχε ξε­κι­νή­σει πριν από σχε­δόν δύο δε­κα­ε­τί­ες, έπει­τα από μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά που είχε κα­τα­τε­θεί το 2010, και πέ­ρα­σε από πολ­λα­πλά στά­δια, τόσο σε πρω­το­βάθ­μια όσο και σε δευ­τε­ρο­βάθ­μια δι­κα­στή­ρια.

Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι φέ­ρο­νταν να είχαν προ­βεί σε χρήση πλα­στού ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού του 1964, με σκοπό την ανα­γνώ­ρι­ση κυ­ριό­τη­τας σε αγρο­τε­μά­χιο 5.600 τ.μ. στη θέση «Ατ­τά­μι» της Κω.

Το συμ­φω­νη­τι­κό αυτό θε­ω­ρή­θη­κε το κε­ντρι­κό απο­δει­κτι­κό στοι­χείο στην προ­σπά­θεια ανα­τρο­πής πα­λαιό­τε­ρης δι­κα­στι­κής από­φα­σης που είχε ανα­γνω­ρί­σει ως νό­μι­μη ιδιο­κτή­τρια τρίτο πρό­σω­πο.

Η κα­τη­γο­ρία στη­ρι­ζό­ταν στην εκτί­μη­ση ότι από την πράξη αυτή προ­έ­κυ­πτε πα­ρά­νο­μο πε­ριου­σια­κό όφε­λος άνω των 120.000 ευρώ, γε­γο­νός που είχε προσ­δώ­σει στις απο­δι­δό­με­νες πρά­ξεις τον χα­ρα­κτή­ρα του κα­κουρ­γή­μα­τος.

Ωστό­σο, οι συ­νή­γο­ροι υπο­στή­ρι­ξαν ότι η πραγ­μα­τι­κή αξία του ακι­νή­του ήταν πολύ χα­μη­λό­τε­ρη, επι­κα­λού­με­νοι επί­ση­μα έγ­γρα­φα και εκ­θέ­σεις εκτί­μη­σης, με απο­τέ­λε­σμα οι πρά­ξεις να συ­νι­στούν πλημ­με­λή­μα­τα και ως εκ τού­του να έχουν πα­ρα­γρα­φεί.

Ση­μειώ­νε­ται ότι πρω­το­δί­κως είχαν κα­τα­δι­κα­στεί σε ποινή κά­θειρ­ξης 7 ετών!