Εκτός ελέγχου τα μέτωπα στον Εβρο – Νέα «112»

Πολύ δύ­σκο­λη πα­ρα­μέ­νει η κα­τά­στα­ση στο πύ­ρι­νο μέ­τω­πο του Εβρου, όπου δί­νε­ται μάχη για δω­δέ­κα­τη συ­νε­χό­με­νη ημέρα, ενώ πριν από λίγο εστά­λη­σαν δύο μη­νύ­μα­τα εκ­κέ­νω­σης από το 112 για τις πε­ριο­χές Γιαν­νού­λη και Σι­δη­ρώ.

Στο πρώτο μή­νυ­μα, κα­λού­νται όσοι βρί­σκο­νται στην πε­ριο­χή Γιαν­νού­λη να απο­μα­κρυν­θούν προς Σου­φλί.

Τα δύο με­γά­λα μέ­τω­πα πα­ρα­μέ­νουν ενερ­γά, στις πε­ριο­χές της Λε­πτο­κα­ρυάς και ει­δι­κό­τε­ρα στη θέση Με­γά­λο Ρέμα και στην Κο­τρω­νιά.

Το έργο της κα­τά­σβε­σης, παρά τις ισχυ­ρές πυ­ρο­σβε­στι­κές δυ­νά­μεις -επί­γειες και ενα­έ­ριες- που επι­χει­ρούν αδιά­λει­πτα στην πε­ριο­χή, τις τε­λευ­ταί­ες ώρες κα­θί­στα­ται ακόμη δυ­σκο­λό­τε­ρο κυ­ρί­ως στο πύ­ρι­νο μέ­τω­πο της Κο­τρω­νιάς καθώς η αλ­λα­γή στην κα­τεύ­θυν­ση των ανέ­μων σε νο­τιά­δες, από βο­ρειο­α­να­το­λι­κούς που έπνε­αν κό­ντρα στις φλό­γες τις προη­γού­με­νες ημέ­ρες, σή­με­ρα σπρώ­χνει τη φωτιά με την πο­ρεία της να μοιά­ζει ανε­ξέ­λεγ­κτη.

Ση­μειώ­νε­ται ότι στην πε­ριο­χή έχουν δια­τε­θεί για τις επι­χει­ρή­σεις κα­τά­σβε­σης 475 πυ­ρο­σβέ­στες με 100 οχή­μα­τα, 16 πε­ζο­πό­ρα τμή­μα­τα με τη συν­δρο­μή από αέρος 11 αε­ρο­σκα­φών και πέντε ελι­κο­πτέ­ρων.

Όπως με­τα­δί­δει η ΕΡΤ, το συ­νερ­γείο της κρα­τι­κής τη­λε­ό­ρα­σης στην πε­ριο­χή της Κο­τρω­νιάς ανα­γκά­στη­κε να απο­χω­ρή­σει από δα­σι­κό δρόμο, όπου κά­λυ­πτε τις εξε­λί­ξεις, υπό τις οδη­γί­ες του στρα­τού, ενώ ζη­τή­θη­κε από τους δη­μο­σιο­γρά­φους να απο­μα­κρυν­θούν προς Σου­φλί.

Όπως με­τα­δί­δε­ται, το χωριό είχε ελά­χι­στους μό­νι­μους κα­τοί­κους που ήδη έχουν απο­μα­κρυν­θεί, ενώ πα­ρα­μέ­νουν εθε­λο­ντές από τα γύρω χωριά και ενι­σχύ­ο­νται οι πυ­ρο­σβε­στι­κές δυ­νά­μεις με συν­δρο­μή και από το πα­ρα­κεί­με­νο στρα­τό­πε­δο.

Ανά­με­σα στους πυ­ρο­σβέ­στες που πα­λεύ­ουν με τις φλό­γες στην πε­ριο­χή, είναι δυ­νά­μεις από Κύπρο, Γερ­μα­νία, Βουλ­γα­ρία, Σερ­βία, Γαλ­λία, Τσε­χία, Ρου­μα­νία, Σλο­βα­κία, Αλ­βα­νία.

Ει­κό­νες κα­τα­στρο­φής: Το πριν και το μετά στη Δαδιά

Εν τω με­τα­ξύ, φω­το­γρα­φί­ες πριν και μετά το πέ­ρα­σμα της κα­τα­στρο­φι­κής πυρ­κα­γιάς από το δάσος της Δα­διάς έδωσε στη δη­μο­σιό­τη­τα η Εται­ρεία Προ­στα­σί­ας Βιο­ποι­κι­λό­τη­τας Θρά­κης.

Στις εν λόγω ει­κό­νες απο­τυ­πώ­νε­ται ο ολέ­θριος αντί­κτυ­πος στο οι­κο­σύ­στη­μα, το οποίο πα­ρα­δό­θη­κε στις φλό­γες, με τις κα­τα­πρά­σι­νες εκτά­σεις να έχουν δώσει πλέον τη θέση τους σε ένα θλι­βε­ρό τοπίο από κα­μέ­να δέ­ντρα.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι ο πρό­ε­δρος του τμή­μα­τος Δα­σο­λο­γί­ας και Φυ­σι­κού Πε­ρι­βάλ­λο­ντος του ΑΠΘ, Αλέ­ξαν­δρος Δη­μη­τρα­κό­που­λος, εξέ­φρα­σε φό­βους ότι το δάσος της Δα­διάς «δεν θα το ξα­να­δού­με όπως το ξέ­ρα­με» μετά την πυρ­κα­γιά.

Μι­λώ­ντας στο ρα­διο­φω­νι­κό σταθ­μό του ΑΠΕ – ΜΠΕ, ο κ. Δη­μη­τρα­κό­που­λος ανέ­φε­ρε πως «δεν θα μπο­ρέ­σου­με να ξα­να­έ­χου­με το οι­κο­σύ­στη­μα της Δα­διάς. Δεν μπο­ρού­με το συ­γκε­κρι­μέ­νο οι­κο­σύ­στη­μα να το εντά­ξου­με στις γε­νι­κό­τε­ρες απώ­λειες του 1.500.000 στρεμ­μά­των δα­σι­κών εκτά­σε­ων που κά­η­καν. Είναι κάτι το μο­να­δι­κό», πρό­σθε­σε.

Δε­κα­ε­τί­ες για ανα­γέν­νη­ση του δα­σι­κού θη­σαυ­ρού

Οπως έγρα­φε η «Κ» σε πρό­σφα­το ρε­πορ­τάζ, ό,τι κα­τα­στρά­φη­κε μέσα σε λίγες ημέ­ρες, θα χρεια­στεί δε­κα­ε­τί­ες για να δη­μιουρ­γη­θεί και πάλι εφό­σον υπάρ­ξουν οι ανα­γκαί­ες συν­θή­κες και πρό­νοιες.

Ενα με­γά­λο πο­σο­στό των κα­μέ­νων εκτά­σε­ων του δά­σους βρί­σκε­ται στον πυ­ρή­να του οι­κο­συ­στή­μα­τος στη ζώνη Α, που συ­νο­λι­κά εκτεί­νε­ται σε 73.000 στρέμ­μα­τα. Μετά και τη φε­τι­νή πυρ­κα­γιά –καθώς πέ­ρυ­σι είχαν καεί 45.000 στρέμ­μα­τα του δά­σους ένα­ντι των 133.000 φέτος–, έχει απο­μεί­νει μόνο το βό­ρειο κομ­μά­τι της ζώνης Α του δά­σους σύμ­φω­να με τα έως τώρα δε­δο­μέ­να.

Η Δαδιά δεν είναι ένα απλό πευ­κο­δά­σος αλλά ένα ώριμο πευ­κο­δά­σος, με αρ­κε­τά με­γά­λα δέ­ντρα τα οποία μπο­ρούν να υπο­στη­ρί­ξουν τη ζωή αρ­πα­κτι­κών που­λιών, τα οποία η φωτιά φέτος τα βρήκε ακρι­βώς τη στιγ­μή που με­γά­λω­ναν τα μικρά τους.

«Είναι φαύ­λος κύ­κλος»

Χά­σα­με τη Δαδιά για πάντα; «Κα­νείς δεν μπο­ρεί να πει με βε­βαιό­τη­τα πώς θα είναι η επό­με­νη ημέρα. Είναι πολύ πρό­ω­ρο και η κα­τα­στρο­φή είναι τε­ρα­στί­ων δια­στά­σε­ων, αδια­νό­η­τη θα έλεγα», το­νί­ζει η Γε­ωρ­γία Αλε­ξό­που­λου από την Ελ­λη­νι­κή Ορ­νι­θο­λο­γι­κή Εται­ρεία.

«Εν­δε­χο­μέ­νως να υπάρ­χουν νη­σί­δες που δια­σώ­θη­καν, αλλά η έκτα­ση της κα­τα­στρο­φής είναι τε­ρά­στια», προ­σθέ­τει η Δώρα Σκαρ­τσή, δια­χει­ρί­στρια της Εται­ρεί­ας Προ­στα­σί­ας Βιο­ποι­κι­λό­τη­τας Θρά­κης, που ιδρύ­θη­κε το 2020 προ­κει­μέ­νου να συ­νε­χι­στεί η δράση που εδώ και τριά­ντα χρό­νια πραγ­μα­το­ποιεί το WWF Ελλάς στην πε­ριο­χή. Εξη­γεί ότι τα μέσα που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για την κα­τά­σβε­ση της πυρ­κα­γιάς στο δάσος όλες αυτές τις ημέ­ρες δεν επαρ­κού­σαν, με απο­τέ­λε­σμα να υπάρ­χουν διαρ­κείς ανα­ζω­πυ­ρώ­σεις.

Οι πυ­ρο­σβε­στι­κές δυ­νά­μεις έδι­ναν προ­τε­ραιό­τη­τα στους οι­κι­σμούς –και λο­γι­κά– «αλλά όσο η φωτιά στο δάσος δεν σβή­νει, τόσο είναι βέ­βαιο ότι θα κιν­δυ­νέ­ψουν και πάλι οι­κι­σμοί», το­νί­ζει η κ. Σκαρ­τσή. «Είναι φαύ­λος κύ­κλος, ιδίως όταν οι και­ρι­κές συν­θή­κες ευ­νο­ούν την πυρ­κα­γιά».

Πόσο εύ­κο­λο είναι να ανα­γεν­νη­θεί το δάσος; «Το δάσος ανα­γεν­νά­ται αλλά χρειά­ζε­ται χρόνο. Χρειά­ζε­ται να υπάρ­ξουν και συ­γκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες. Το τμήμα του δά­σους στα δυ­τι­κά του χω­ριού Λευ­κί­μη, πε­ρί­που 60.000 στρέμ­μα­τα, είχε καεί στη με­γά­λη πυρ­κα­γιά του 2011. Τώρα τε­λευ­ταία είχαν ανα­γεν­νη­θεί, πλή­ρως χρειά­στη­καν 12 χρό­νια και τώρα ξα­να­κά­η­κε», ση­μειώ­νει η κ. Σκαρ­τσή.

«Κον­δύ­λια και χρό­νος»

Οι επό­με­νες ημέ­ρες, ο χει­μώ­νας, αλλά και τα επό­με­να χρό­νια θα είναι δύ­σκο­λα για την πε­ριο­χή. «Θα χρεια­στούν άν­θρω­ποι και χρή­μα­τα. Μόνο για να αντι­κα­τα­στα­θούν οι κο­λό­νες της ΔΕΗ χρειά­ζο­νται με­γά­λα κον­δύ­λια και χρό­νος.

Στα εδάφη που κά­η­καν θα υπάρ­χει διά­βρω­ση. Ο κό­σμος που ζούσε από το δάσος; Καυ­σό­ξυ­λα για θέρ­μαν­ση τον χει­μώ­να;» ανα­ρω­τιέ­ται. «Δεν είναι μόνο το θέμα του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος και της βιο­ποι­κι­λό­τη­τας, αλλά και της κοι­νω­νί­ας σε αυτά τα μέρη. Είναι πολύ σο­βα­ρό το τι θα γίνει με τους αν­θρώ­πους που ζουν και δου­λεύ­ουν εδώ.

Επί­σης χρειά­ζε­ται κό­σμος για να προ­φυ­λα­χθεί ό,τι έχει απο­μεί­νει από το δάσος», επι­ση­μαί­νει. Hρθε η ώρα να απο­φα­σί­σου­με αν τε­λι­κά θέ­λου­με το δάσος της Δα­διάς μαζί με τις ευ­θύ­νες που συ­νε­πά­γε­ται η επι­βί­ω­σή του.

«Υπάρ­χει επό­με­νη ημέρα, αλλά χρειά­ζε­ται πραγ­μα­τι­κή πο­λι­τι­κή βού­λη­ση και στή­ρι­ξη άμεση. Οχι υπο­σχέ­σεις για πράγ­μα­τα που θα γί­νουν», υπο­γραμ­μί­ζει η κ. Σκαρ­τσή.

Πηγή kathimerini.gr