Ν. Κεραμέως: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει το καταστροφικό έργο της και στην Παιδεία»

Κυρία Κερα­μέως, ως τομε­άρ­χης Παι­δείας, Έρευνας και Θρη­σκευ­μά­των της Ν.Δ. θα ήθελα να μας μιλή­σετε για τις ‘μεταρρυθμίσεις’ τις οποίες ευαγ­γε­λί­ζε­ται ότι προωθεί στο εκπαι­δευ­τικό σύστημα η κυβέρ­νηση. Αν και είναι μια μεγάλη συζή­τηση, εκτι­μάτε πως πρό­κει­ται για ουσια­στι­κές αλλαγές που θα ανα­βαθ­μί­σουν την Παιδεία;

Πέρα από την οικο­νο­μία, η Κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ έχει επι­φέ­ρει ισχυρά πλήγ­ματα σε καί­ριους τομείς του δημό­σιου βίου, όπως οι θεσμοί, η δικαιο­σύνη, η ελευ­θε­ρο­τυ­πία, η ασφά­λεια, η παιδεία. Η τελευ­ταία έχει πληγεί ιδιαι­τέ­ρως τη διετία της δια­κυ­βέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, καίτοι συνιστά την κορω­νίδα των πολι­τι­κών μίας χώρας, καθώς το μέλλον της εξαρ­τά­ται εν πολλοίς από την εκπαί­δευση που θα δώσει στις επό­με­νες γενεές. Η ιδε­ο­λη­πτική Κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ παγίως οπι­σθο­δρο­μεί, επα­να­φέ­ρο­ντας παρω­χη­μένα εκπαι­δευ­τικά μοντέλα που δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στις σύγ­χρο­νες επι­τα­γές ενός διε­θνο­ποι­η­μέ­νου αντα­γω­νι­στι­κού περι­βάλ­λο­ντος, ωθώντας σε εξι­σω­τι­σμό προς τα κάτω, επι­βρα­βεύ­ο­ντας την ήσσονα προ­σπά­θεια, εξο­βε­λί­ζο­ντας την αξιο­λό­γηση και την αρι­στεία.

Ενδει­κτικά, την τελευ­ταία διετία καταρ­γή­θη­καν τα Πρότυπα και εκφυ­λί­στη­καν τα Πει­ρα­μα­τικά Σχολεία, νησίδες αρι­στείας, ποιό­τη­τας, δημιουρ­γίας στη δημόσια εκπαί­δευση. Υπο­βαθ­μί­στη­καν τα ολο­ή­μερα σχολεία, κρίθηκε αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός ο νόμος για επιλογή στε­λε­χών στην εκπαί­δευση, επα­νήλ­θαν οι «αιώνιοι» φοι­τη­τές με υπουρ­γική τρο­πο­λο­γία, υπο­βαθ­μί­στηκε ο ρόλος των Συμ­βου­λίων ΑΕΙ με συνέ­πεια τις παραι­τή­σεις δια­κε­κρι­μέ­νων προσωπικοτήτων-μελών, απα­γο­ρεύ­θηκε η αξιο­λό­γηση εκπαι­δευ­τι­κών στην ιδιω­τική εκπαί­δευση. Η, δε, νομο­θε­τική πρω­το­βου­λία του υπουρ­γείου Παι­δείας για την Ανώτατη Εκπαί­δευση, σημα­το­δο­τεί την ολική επα­να­φορά σε ένα ξεπε­ρα­σμένο και περι­χα­ρα­κω­μένο εκπαι­δευ­τικό πρότυπο, που αναιρεί κάθε ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική των Ιδρυ­μά­των. Και οι κυβερ­νη­τι­κές προ­σπά­θειες άλωσης της δημό­σιας και ιδιω­τι­κής εκπαί­δευ­σης καλά κρατούν.

Ωστόσο, είδαμε και ένα θέατρο του παρα­λό­γου με την εξαγ­γε­λία του υπουρ­γού Παι­δείας στις αρχές Μαΐου περί κατάρ­γη­σης των πανελ­λη­νίων εξε­τά­σεων. Τελικά, ήταν και αυτό ακόμη ένα επι­κοι­νω­νιακό τέχνα­σμα παί­ζο­ντας με την αγωνία των μαθητών;

Πρό­κει­ται ακριβώς για άλλο ένα αμιγώς ψηφο­θη­ρικό τέχνα­σμα. Αρχές Μαΐου, ο Πρω­θυ­πουρ­γός εξήγ­γειλε την κατάρ­γηση των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων. Λιγό­τερο από 24 ώρες αργό­τερα, ο Υπουρ­γός Παι­δείας δήλωνε ότι δεν μπορούν να ξεκα­θα­ρί­σουν πώς θα μπαί­νουν τα παιδιά στο πανε­πι­στή­μιο γιατί δεν το ξέρουν. Δύο μήνες μετά, ο Πρό­ε­δρος του Ινστι­τού­του Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής παρου­σί­ασε το νέο σύστημα εισα­γω­γής στην Τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση που θα βασί­ζε­ται, σε τι άλλο; Μα στις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις! Αντί για πραγ­μα­τικό ενδια­φέ­ρον για την Παιδεία, τους νέους και την προ­ο­πτική τους, η Κυβέρ­νηση, με πρω­το­φανή ανευ­θυ­νό­τητα και υπο­κρι­σία, επι­δί­δε­ται σε μικρο­κομ­μα­τικά παι­χνί­δια, εμπαί­ζο­ντας τους μαθητές και τους γονείς τους, αδια­φο­ρώ­ντας πλήρως για την αγωνία τους. Αν μη τι άλλο, θα ανα­μέ­ναμε ότι η εξαγ­γε­λία μιας τέτοιας εμβέ­λειας ριζικής τρο­πο­ποί­η­σης θα βασι­ζό­ταν σε συγκε­κρι­μένη εναλ­λα­κτική πρόταση. Δυστυ­χώς, επι­βε­βαιώ­θηκε ότι η κυβέρ­νηση δεν είναι σε θέση να παρου­σιά­σει απο­λύ­τως καμία πρόταση.

Με αυτά τα δεδο­μένα, θα ανα­βαθ­μι­στεί η ανώτατη εκπαί­δευση; Παρα­κο­λου­θούμε μια άνευ προη­γου­μέ­νου υπο­βάθ­μιση των πανε­πι­στη­μίων που θα έπρεπε αφενός να κρατούν τους Έλληνες μαθητές και να προ­σελ­κύ­ουν ξένους φοι­τη­τές;

Η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δέσμια των ιδε­ο­λη­πτι­κών της αγκυ­λώ­σεων, συνε­χί­ζει το κατα­στρο­φικό έργο της στον τομέα της παι­δείας με ένα νομο­θέ­τημα που επι­φέ­ρει καίρια πλήγ­ματα στην τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση και την έρευνα. Το νομο­σχέ­διο που συζη­τεί­ται αυτές τις ημέρες στη Βουλή, μας γυρίζει δεκα­ε­τίες πίσω, χαρα­κτη­ρί­ζε­ται, δε, από συγκε­ντρω­τι­σμό και εσω­στρέ­φεια. Ενδει­κτικά, επα­να­φέ­ρει μια παρω­χη­μένη και επι­κίν­δυνη αντί­ληψη για το ακα­δη­μαϊκό άσυλο, εισάγει ένα ασφυ­κτικό, υπέρ­με­τρα περιο­ρι­στικό και γρα­φειο­κρα­τικό πλαίσιο για τα μετα­πτυ­χιακά προ­γράμ­ματα, κατα­δι­κά­ζο­ντάς τα σε παρακμή, αν όχι σε αφα­νι­σμό, καταρ­γεί θεσμούς λογο­δο­σίας και δια­φά­νειας, απο­διορ­γα­νώ­νει τη λει­τουρ­γία της πρυ­τα­νείας με απώτερο στόχο τον κομ­μα­τικό έλεγχο των Ιδρυ­μά­των, απο­ψι­λώ­νει από αρμο­διό­τη­τες την Αρχή Δια­σφά­λι­σης και Πιστο­ποί­η­σης της Ποιό­τη­τας στην Ανώτατη Εκπαί­δευση, θεσμο­θε­τεί τα Ακα­δη­μαϊκά Συμ­βού­λια Ανώ­τα­της Εκπαί­δευ­σης και Έρευνας σε κάθε διοι­κη­τική περι­φέ­ρεια θίγο­ντας το αυτο­διοί­κητο των Ιδρυ­μά­των και εκθέ­το­ντάς τα σε πολιτικές-κομματικές σκο­πι­μό­τη­τες. Με αυτά τα χαρα­κτη­ρι­στικά, τα τρι­το­βάθ­μια ιδρύ­ματα δεν θα είναι ελκυ­στικά ούτε σε Έλληνες ούτε σε αλλο­δα­πούς φοι­τη­τές. Στη Νέα Δημο­κρα­τία, το όραμά μας για την Τρι­το­βάθ­μια Εκπαί­δευση, είναι να παρά­σχουμε στην ελλη­νική κοι­νω­νία Ιδρύ­ματα αυτό­νομα, εξω­στρεφή, διεθνώς αντα­γω­νι­στικά, που συν­δέ­ο­νται με την παρα­γω­γική δια­δι­κα­σία και που αντα­πο­κρί­νο­νται στις σύγ­χρο­νες προ­κλή­σεις.

Πρέπει να ενι­σχυ­θεί η έρευνα στα πανε­πι­στή­μια και τι προ­ο­πτι­κές υπάρ­χουν για να δοθούν κίνητρα με κον­δύ­λια;

Η ενί­σχυση της έρευνας και της και­νο­το­μίας συνιστά εθνικό στόχο: ως το 2020, ο πήχης του δείκτη έντασης δαπανών έχει τεθεί στο 1,2% του ΑΕΠ, από 0,96% που είναι σήμερα. Δεδο­μέ­νης, όμως, της δημο­σιο­νο­μι­κής συγκυ­ρίας, πρέπει να ανα­ζη­τη­θεί εναλ­λα­κτική χρη­μα­το­δό­τηση της κρα­τι­κής, π.χ. εισα­γωγή φορο­λο­γι­κών κινή­τρων για δαπάνες έρευνας και και­νο­το­μίας από ιδιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις, προ­γράμ­ματα επι­δο­τή­σεων για και­νο­τό­μες επι­χει­ρή­σεις, ενί­σχυση της αγοράς των ελλη­νι­κών και­νο­τό­μων κεφα­λαίων, καλύ­τερη αξιο­ποί­ηση των ευρω­παϊ­κών επεν­δυ­τι­κών κον­δυ­λίων. Ταυ­τό­χρονα πρέπει να δοθεί και ιδιαί­τερη έμφαση στην ενί­σχυση της δικτύ­ω­σης και ώσμωσης ανάμεσα στα ερευ­νη­τικά κέντρα, τα πανε­πι­στή­μια και τις επι­χει­ρή­σεις.

Πώς είδατε το νέο ‘αφήγημα’ της κυβέρ­νη­σης Σύριζα-ΑΝΕΛ περί εξόδου της χώρας στις αγορές; Θα κατα­φέ­ρει η οικο­νο­μία να ανα­κάμ­ψει;

Ασφαλώς πρό­κει­ται για μία θετική εξέλιξη για τη χώρα, καθώς μετά από 3 χρόνια απου­σίας βγήκε και πάλι στις αγορές. Όμως, κατ’ αυτή την τριετή καθυ­στέ­ρηση και εξ αιτίας της μέγι­στης δια­χει­ρι­στι­κής ανε­πάρ­κειας της Κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, επήλθαν δύο Μνη­μό­νια, συνο­λική ζημία στην ελλη­νική οικο­νο­μία ύψους 100 δις ευρώ, δυσβά­στα­χτοι φόροι και εισφο­ρές, 14,5 δις πρό­σθετα και αχρεί­α­στα μέτρα λιτό­τη­τας που επι­βα­ρύ­νουν τους πολίτες, διεθνής κατα­πο­ντι­σμός της αξιο­πι­στίας της χώρας. Συνε­πεία των όσων μεσο­λά­βη­σαν λόγω της τρα­γι­κής δια­χεί­ρι­σης της πρώτης Κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το επι­τό­κιο της έκδοσης είναι υψη­λό­τερο από αυτό που δικαιο­λο­γεί το διεθνές οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον, και το σημε­ρινό κόστος δανει­σμού άλλων ευρω­παϊ­κών χωρών που ήταν σε Μνη­μό­νια είναι πολύ χαμη­λό­τερο. Αντί­θετα, αν υπήρχε θετική αξιο­λό­γηση από τους θεσμούς για τη βιω­σι­μό­τητα του χρέους και η χώρα είχε εντα­χθεί στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης, οι όροι θα ήταν καλύ­τε­ροι. Περαι­τέρω, η Ελλάδα, με την έξοδο στις αγορές, άντλησε συνο­λικά 3 δισ. ευρώ, όσα και τον Απρίλιο του 2014. Μόνο που τότε όλο το ποσό αφο­ρούσε νέα έκδοση, ενώ σήμερα “νέο χρήμα” είναι περίπου το μισό. Και όλα αυτά, για να προ­σπα­θή­σουμε να γυρί­σουμε εκεί που ήμασταν το 2014.

Η οικο­νο­μία θα κατα­φέ­ρει να ανα­κάμ­ψει, όταν αλλάξει πολι­τική σελίδα η χώρα και ανα­λά­βει τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας μία πολι­τική δύναμη που πιστεύει στην ανά­πτυξη, την αξιο­κρα­τία, τις επεν­δύ­σεις, την ιδιω­τική πρω­το­βου­λία, την βελ­τι­στο­ποί­ηση του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού. Η μόνη πολι­τική δύναμη που μπορεί να επι­τύ­χει αυτούς τους στόχους και να βγάλει τη χώρα από το τέλμα είναι η Νέα Δημο­κρα­τία του Κυριά­κου Μητσο­τάκη.