Η αναδιάρθρωση του χρέους το… “εισιτήριο” της Βελκουλέσκου

Το ΔΝΤ έχει θέσει ως όρο συμ­με­το­χής του στο τρίτο πρό­γραμμα για την Ελλάδα την δια­σφά­λιση της βιω­σι­μό­τη­τας του ελλη­νι­κού χρέους. Με άλλα λόγια, την απόφαση για την μακρο­πρό­θε­σμη ανα­διάρ­θρωσή του.

Και η χθεσινή απόφαση του Συμ­βου­λίου των Διευ­θυ­ντών του ΔΝΤ να επι­τρέ­ψουν την απο­στολή της κας Βελ­κου­λέ­σκου στην Αθήνα και την συμ­με­τοχή της στο περι­βό­ητο “κουαρ­τέτο” των ελεγ­κτών επι­σφρα­γί­ζει οτι η “δέσμευση” αυτή έχει δοθεί από την πλευρά της Ευρω­ζώ­νης.

Από την πλευρά της Κομι­σιόν υπάρ­χουν στελέχη της που υπο­στη­ρί­ζουν ότι η άποψη αυτή, αν και στη­ρί­ζε­ται σε μια ρεα­λι­στική βάση, θα μπο­ρούσε να χαρα­κτη­ρι­στεί σχετικά αισιό­δοξη καθώς παρα­μέ­νουν σε εκκρε­μό­τητα τα conditionalities αυτής της συμ­με­το­χής. Διπλω­μα­τι­κοί κύκλοι στις Βρυ­ξέλ­λες μιλώ­ντας στο Capital.gr ανα­φέ­ρουν ότι η συμ­με­τοχή αυτή του ΔΝΤ εμπε­ριέ­χει μια “δυνα­μική” που ενδε­χο­μέ­νως τους επό­με­νους μήνες απο­δει­χθεί ότι συν­δέ­ε­ται και με κάποιες πολι­τι­κές μετα­βλη­τές στο θέμα του ποια κυβέρ­νηση θα απο­δει­χθεί ικανή να προ­ω­θή­σει εμπρά­κτως την υπό δια­μόρ­φωση συμ­φω­νία.

Να θυμί­σουμε οτι η κα. Λαγκάρντ χθες σε συνέ­ντευξή της επα­νέ­λαβε αυτά που είχαν επι­σή­μως εκτεθεί με την Έκθεση του ΔΝΤ παρα­μο­νές του δημο­ψη­φί­σμα­τος στην Ελλάδα, οτι δηλαδή το ελλη­νικό χρέος έχει πάψει υπό τις παρού­σες συν­θή­κες να είναι βιώσιμο, δηλαδή να μπορεί να εξυ­πη­ρε­τη­θεί από τον “οφει­λέτη”.

Η δια­πί­στωση εκείνη απο­τε­λούσε την αμε­τά­κλητη δημόσια “κόκκινη γραμμή” που ορί­ζε­ται άλλωστε από το κατα­στα­τικό του ΔΝΤ σύμφωνα με την οποία το ΔΝΤ δεν μπορεί να δανεί­ζει μία χώρα στην οποία δεν έχει δια­σφα­λι­σθεί η βιω­σι­μό­τητα του χρέους της αν δεν υπάρχει “κάτι” ή “κάποιος” που να είναι ο “εγγυ­η­τής”.

Για το δεύτερο πρό­γραμμα ο τύποις εγγυ­η­τής του προ­γράμ­μα­τος ήταν η Ευρω­ζώνη η οποία μέσω του Eurοgroup είχε απο­φα­σί­σει και δεσμευ­θεί έναντι του ΔΝΤ τον Νοέμ­βριο του 2012 οτι ανα­λαμ­βά­νει την δια­σφά­λιση της βιω­σι­μό­τη­τας του ελλη­νι­κού χρέους στην βάση της υλο­ποί­η­σης του προ­γράμ­μα­τος (παρα­γωγή πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των). Απόφαση την οποία όμως ουδέ­ποτε εφάρ­μοσε (με πρω­το­βου­λία της Γερ­μα­νίας) με απο­τέ­λε­σμα να δια­κο­πεί η εκτα­μί­ευση των δόσεων από το ΔΝΤ από το δεύτερο εξάμηνο του 2014.

Τώρα το ΔΝΤ ανα­κοι­νώ­νει με τον ερχομό της κας Βελ­κου­λέ­σκου την συμ­με­τοχή του στην δια­μόρ­φωση του τρίτου προ­γράμ­μα­τος.

Είναι δυνατό να ανα­λά­βει μία τέτοια πρω­το­βου­λία το ΔΣ του ΔΝΤ χωρίς καμία δια­βε­βαί­ωση για την “εγγύηση” της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους της από την Ευρω­ζώνη;

Αυτό είναι αδύνατο, ανα­φέ­ρουν διπλω­μα­τι­κοί κύκλοι στις Βρυ­ξέλ­λες και υπεν­θυ­μί­ζουν ότι μόλις πρό­σφατα και ο πρό­ε­δρος του Συμ­βου­λίου της ΕΚΤ ο κ. Ντράγκι έκανε …πιό κόκκινη την “κόκκινη γραμμή” του ΔΝΤ, δηλώ­νο­ντας δημόσια ότι η ΕΚΤ θεωρεί υπό τις παρού­σες συν­θή­κες το ελλη­νικό χρέος ως “μη βιώσιμο”… Κατά συνέ­πεια ποιος είναι ο “αόρατος” εγγυ­η­τής;

Στην Κομι­σιόν απο­φεύ­γουν να κάνουν λόγο για το θέμα αυτό, αλλά είναι προ­φα­νές ότι το Συμ­βού­λιο του ΔΝΤ – που έχει θέσει την βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους ως τον πρώτο από τους τέσ­σε­ρις όρους για την συμ­με­τοχή του στο ελλη­νικό πρό­γραμμα – απο­κλεί­ε­ται να δώσει το πράσινο φως και να στείλει την κα Βελ­κου­λέ­σκου στην Αθήνα αν δεν έχει δια­σφα­λι­σθεί από την πλευρά της Ευρω­ζώ­νης ο όρος αυτός με δεσμεύ­σεις ανά­λο­γες εκείνων του Νοεμ­βρίου του 2012.

Άλλωστε χθες η κα. Λαγκάρντ στην συνέ­ντευξή της επα­νέ­λαβε την εκτί­μηση για την μη βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους και την “θερα­πεία” του προ­βλή­μα­τος αυτού, πέραν των απαι­τή­σεων για βιώσιμο ισο­ζύ­γιο πλη­ρω­μών, δια­σφά­λιση ανα­πτυ­ξια­κού προ­γράμ­μα­τος και την δια­μόρ­φωση προ­γράμ­μα­τος εξόδου στις αγορές, ως προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την συμ­με­τοχή του ΔΝΤ.

Με άλλα λόγια η κα Βελ­κου­λέ­σκου, δηλαδή το ΔΝΤ, έρχεται σήμερα στην Αθήνα μόνο αφού “δια­σφα­λί­σθηκε” από πλευράς Ευρω­ζώ­νης η νέα δέσμευση για την δρο­μο­λό­γηση της ανα­διάρ­θρω­σης του χρέους.

Άλλωστε αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο το ΔΝΤ καθυ­στε­ρούσε να δώσει το πράσινο φως για την έκδοση του …εισι­τη­ρίου της.

Αυτό βέβαια δεν αλλάζει ούτε τις …συνή­θειες ούτε τις απαι­τή­σεις του ΔΝΤ απέ­να­ντι στην ελλη­νική κυβέρ­νηση οι οποίες “μετα­φρα­σμέ­νες” μέσα από την νοο­τρο­πία και την μονε­τα­ρι­στική λογική της κας Βελ­κου­λέ­σκου δεν θα διευ­κο­λύ­νουν ιδιαί­τερα τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και το κλίμα που έχει δια­μορ­φω­θεί μέχρι τώρα σ’ αυτές.

capital.gr