Καταδίκη επιχειρηματία, που υποστήριξε ότι είχε πέσει θύμα τοκογλυφίας, για έκδοση ακάλυπτων επιταγών

Σε ποινή φυ­λά­κι­σης 12 μηνών με 3ετή ανα­στο­λή κα­τα­δι­κά­στη­κε χθες από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου επι­χει­ρη­μα­τί­ας της Ρόδου που κρί­θη­κε ένο­χος έκ­δο­σης 6 ακά­λυ­πτων επι­τα­γών.

Πο­λι­τι­κός ενά­γων στην υπό­θε­ση ήταν συ­ντα­ξιού­χος διευ­θυ­ντής υπο­κα­τα­στή­μα­τος γνω­στής τρά­πε­ζας του νη­σιού, που είχε κα­τα­μη­νυ­θεί από τον επι­χει­ρη­μα­τία, κα­τη­γο­ρή­θη­κε για τις πρά­ξεις της απά­της ενώ­πιον Δι­κα­στη­ρί­ου με συ­νο­λι­κή ζημία που υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ και της το­κο­γλυ­φί­ας κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια και απηλ­λά­γη με Βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Ο συ­ντα­ξιού­χος τρα­πε­ζι­κός αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα κα­ταγ­γέλ­θη­καν σε βάρος του για το­κο­γλυ­φία, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας την έγκλη­ση ψευδή, αβά­σι­μη και απα­ρά­δε­κτη και το­νί­ζο­ντας ότι υπε­βλή­θη για αντι­πε­ρι­σπα­σμό από τον επι­χει­ρη­μα­τία σε μία προ­σπά­θεια να απο­φύ­γει την κα­τα­βο­λή των χρη­μά­των που του επι­δί­κα­σε το δι­κα­στή­ριο δυ­νά­μει δύο δια­τα­γών πλη­ρω­μής.

Υπο­στή­ρι­ξε ότι ο μη­νυ­τής απέ­κρυ­ψε ότι ο αρ­χι­κός κο­μι­στής των επι­τα­γών δεν ήταν απλά ένας παι­δι­κός του φίλος αλλά ο συ­νε­ταί­ρος του από το έτος 2002 μέχρι και την 28η Μαρ­τί­ου 2007 σε ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία.

Δια­τεί­νε­ται ότι ο τε­λευ­ταί­ος με­τα­βί­βα­σε στον μη­νυ­τή λόγω πώ­λη­σης τα εται­ρι­κά του με­ρί­δια και ότι οι επί­δι­κες επι­τα­γές αφο­ρούν το τί­μη­μα.

Τό­νι­σε επι­πλέ­ον ότι ο μη­νυ­τής αγό­ρα­σε από τον ίδιο φίλο του ένα δια­μέ­ρι­σμα και για την εξό­φλη­ση εξέ­δω­σε και πα­ρέ­δω­σε μια άλλη σειρά με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νων επι­τα­γών.

Πρό­σθε­σε ακόμη ότι ο ίδιος ο μη­νυ­τής ανα­γνώ­ρι­σε την οφει­λή του προς τον ίδιο την πα­ρα­μο­νή που εκ­πλει­στη­ριά­ζο­ντο τα κα­τα­σχε­θέ­ντα από εκεί­νον ακί­νη­τα του.

Ο συ­ντα­ξιού­χος τρα­πε­ζι­κός υπο­στή­ρι­ξε ακόμη ότι διευ­κό­λυ­νε τον φίλο του μη­νυ­τή να κα­λύ­ψει λη­ξι­πρό­θε­σμη οφει­λή προς τρά­πε­ζα από πα­ρά­τυ­πο δά­νειο που είχε λάβει και πα­ράλ­λη­λα να βοη­θή­σει συ­νά­δελ­φο και φίλο του, που είχε χο­ρη­γή­σει το δά­νειο χωρίς εξα­σφά­λι­ση.

Για τον ισχυ­ρι­σμό του αυτό πα­ρέ­θε­σε και συ­γκε­κρι­μέ­να στοι­χεία το­νί­ζο­ντας ότι δέ­χτη­κε ο ίδιος να τον διευ­κο­λύ­νει και του δά­νει­σε το συ­νο­λι­κό ποσό των 125.000 ευρώ κι εκεί­νος του πα­ρέ­δω­σε 6 επι­τα­γές ενώ στην πο­ρεία, όπως υπο­στή­ρι­ξε, με­θό­δευ­σε την δήθεν απώ­λεια των επι­τα­γών.

Υπο­στή­ρι­ξε με­τα­ξύ άλλων ότι η όλη συ­ναλ­λα­γή αφορά την διευ­θέ­τη­ση υπό­θε­σης άλλου τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή, που βρέ­θη­κε στο επί­κε­ντρο ελέγ­χου επι­θε­ω­ρη­τή και ήθελε να κα­λύ­ψει τρύπα από δά­νειο, που είχε χο­ρη­γή­σει πα­ρά­τυ­πα στον φίλο του μη­νυ­τή και συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νο του.

Ως συ­νή­γο­ρος πο­λι­τι­κής αγω­γής πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Μα­νώ­λης Κου­τσού­κος και υπε­ρά­σπι­σης ο δι­κη­γό­ρος κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης.