“Αναγκαίος ένας ισχυρός ανανεωμένος κεντρώος πολιτικός χώρος για τη χώρα”

Αρθρο του Γ, Νικη­τιάδη στον ιστό­τοπο  Huffington Post

“Οι φιλό­τι­μες προ­σπά­θειες της Προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ και επι­κε­φα­λής της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης κας Γεν­νη­ματά να ενο­ποι­η­θεί ο ταλαι­πω­ρη­μέ­νος και δια­σπα­σμέ­νος τα τελευ­ταία χρόνια χώρος της Δημο­κρα­τι­κού Σοσια­λι­σμού , φαί­νε­ται να βρί­σκουν επι­τέ­λους αντί­κρι­σμα μετά την πρό­σφατη συνά­ντηση της με τον Πρόεδρο του ΚΙΔΗΣΟ και π. Πρω­θυ­πουργό Γιώργο Παπαν­δρέου. Ο τελευ­ταίος δείχνει δια­τε­θει­μέ­νος πλέον «να βάλει νερό στο κρασί του» προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σει η χώρα ένα πολι­τικό φορέα του Δημο­κρα­τι­κού Κέντρου που θα μπο­ρούσε να λει­τουρ­γή­σει ως κατα­λύ­της στο πολι­τικό γίγνε­σθαι.

Η ανάγκη της παρου­σίας και δράσης ενός τέτοιου ισχυρού φορέα είναι απο­λύ­τως ανα­γκαία σήμερα, όχι μόνον εξαι­τίας του αδιε­ξό­δου στο οποίο βρί­σκε­ται η πολι­τική ζωή με εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες νέους ανθρώ­πους ν ’αναζητούν μια τύχη εκτός Ελλάδας και με εκα­τομ­μύ­ρια άλλους να ζουν στα όρια της επι­βί­ω­σης, αλλά και εξαι­τίας των νέων δεδο­μέ­νων που φέρνει η έξοδος της Μεγάλης Βρε­τα­νίας από την Ευρω­παϊκή Ένωση.

Ο κατα­κερ­μα­τι­σμός των δυνά­μεων του κεντρώου πολι­τι­κού χώρου στην πατρίδα μας, ευνοεί δυστυ­χώς την ενί­σχυση των αδιε­ξό­δων που αντι­με­τω­πί­ζουμε ως χώρα καθότι επι­τρέ­πει ευκο­λό­τερα, τόσο στο κυβερ­νών κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και στην αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση να χαρά­ζουν την στρα­τη­γική τους και να εφαρ­μό­ζουν πρα­κτι­κές με κύριο στόχο την φθορά του ενός προς το άλλο και όχι με προ­τά­σεις που θα βοη­θή­σουν τον τόπο να επα­νέλ­θει σε κανο­νική πορεία ανόρ­θω­σης και εξέ­λι­ξης.

Ένας ισχυρός κεντρώος πόλος, με καθαρό ιδε­ο­λο­γικό στίγμα το δημο­κρα­τικό σοσια­λι­σμό , θα μπο­ρούσε με τις θέσεις του και με το στε­λε­χειακό δυνα­μικό που δια­θέ­τει, να επα­να­κα­θο­ρί­σει το πολι­τικό σκηνικό της χώρας και τις συμ­μα­χίες που θα δια­μορ­φώ­νο­νται μέσα σε αυτόν. Θα κατά­φερνε ας πούμε να οδη­γή­σει, το συντη­ρη­τικό κόμμα των ΑΝΕΛ σε συμ­μα­χία με την δεξιά Ν.Δ στον ευρύ­τερο χώρο της οποίας ανήκει, και δυνά­μεις όπως το ΠΟΤΑΜΙ και η Ένωση Κεντρώων από το κοι­νο­βού­λιο και το ΚΙΔΗΣΟ και οι άλλες διά­σπαρ­τες δυνά­μεις της κεντρο­α­ρι­στε­ράς, να ενο­ποι­η­θούν μέσα στο ευρύ­τερο πολι­τικό φάσμα που καλύ­πτει σήμερα η Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη. Αυτό βεβαίως είναι μόνο η αρχή δεδο­μέ­νου ότι ένας νέος χώρος οφείλει δια­μορ­φού­με­νος να συνα­ντη­θεί με τις απαι­τή­σεις και τις ανάγκες των καιρών και όχι να ανα­πα­λαιώ­σει τις κομ­μα­τι­κές νοο­τρο­πίες του παρελ­θό­ντος. Οφείλει να ανα­νε­ώ­σει σε μεγάλο βαθμό το στε­λε­χειακό δυνα­μικό του και να ανα­φερ­θεί σε αλή­θειες που ακόμη και σήμερα, οι ηγεσίες των πολυ­δια­σπα­σμέ­νων χώρων δεν τολμούν. Ένας νέος φορέας για παρά­δειγμα πρέπει να έχει ξεκά­θαρη άποψη στο θέμα των μνη­μο­νίων και να μην κινεί­ται τη μία υπέρ και την άλλη κατά των μνη­μο­νίων που υπο­γρά­ψαμε και που και τα ίδια τα κόμματα του χώρου ψήφισαν πανη­γυ­ρι­κώς στη Βουλή. Ένας νέος φορέας , οφείλει να έχει καθαρή στρα­τη­γική για το που θέλει να οδη­γή­σει τη χώρα και με ποιες συμ­μα­χίες θα το επι­διώ­ξει. Με ποια κοι­νω­νικά στρώ­ματα και με ποια κόμματα θα συμ­μα­χή­σει ; Είναι έτοιμοι οι προ­ε­ξάρ­χο­ντες του χώρου να δηλώ­σουν αν τελικώς θα ήθελαν να συγκυ­βερ­νή­σουν με την Ν.Δ ή με τον ΣΥΡΙΖΑ ; Αν δεν απα­ντη­θούν τα παρα­πάνω, ο νέος φορέας θα γεν­νη­θεί τραυ­μα­τι­σμέ­νος και κατα­δι­κα­σμέ­νος να πεθάνει γρήγορα. Και αυτό δεν απο­τε­λεί ανάγκη των καιρών. Του­να­ντίον.

Εφόσον, όμως ξεπε­ρα­στούν οι δυσκο­λίες και συγκρο­τη­θεί ο νέος φορέας και προ­χω­ρή­σει στα παρα­πάνω,σε ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο, είναι προ­φα­νές ότι τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και η Ν.Δ θα υπο­χρε­ώ­νο­νταν σε αλλαγή των πολι­τι­κών τους, επα­να­κα­θο­ρί­ζο­ντας αυτές σε συσχέ­τιση με το τι πρε­σβεύ­ουν οι πλη­σιέ­στε­ρες ιδε­ο­λο­γι­κές και πολι­τι­κές δυνά­μεις. Θα στό­χευαν δηλαδή περισ­σό­τερο στο να μην απω­λέ­σουν δυνά­μεις από τα ισχυρά κοντινά κόμματα, αλλά και το σημα­ντι­κό­τερο, στο να δια­μορ­φώ­σουν με αυτά μελ­λο­ντι­κές συμ­μα­χίες.

Θα βλέπαμε δηλαδή, την μεν Ν.Δ. να μην ασκεί­ται τόσο πολύ (ιδίως δια του αντι­προ­έ­δρου της κ. Γεωρ­γιάδη) σε επι­θέ­σεις κατά του συγ­γε­νι­κού της κόμ­μα­τος των ΑΝΕΛ, και τον ΣΥΡΙΖΑ να μην ενθαρ­ρύ­νει την αντι­πα­σο­κική ρητο­ρική ενι­σχύ­ο­ντας την υστερία που δια­κα­τέ­χει πολλά μέλη του και που περισ­σό­τερο η ερμη­νεία της απαιτεί ψυχα­να­λυ­τι­κές, παρά πολι­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις. Απο­τε­λεί ούτως ή άλλως ένα ακόμη παρα­λο­γι­σμό της σημε­ρι­νής μας πολι­τι­κής, ο Πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ να μιμεί­ται ακόμη και στο ύφος και τις εκφρά­σεις τον αεί­μνη­στο Ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπαν­δρέου, τα δε στελέχη του να δια­κα­τέ­χο­νται από ένα ανυ­πέρ­βλητο σύμπλεγμα (κόμπλεξ) σε ότι σχε­τί­ζε­ται με την Ιστορία και την δράση του ΠΑΣΟΚ. Του ΠΑΣΟΚ που αν επι­δί­ω­καν μια στοι­χειώδη δια­λε­κτική ανάλυση (για όσους από τους συντρό­φους του ΣΥΡΙΖΑ γνω­ρί­ζουν κάτι, ή ενθυ­μού­νται το δια­λε­κτικό υλισμό), θα μπο­ρού­σαν να κατα­λο­γί­σουν αρκετά κακά στο ΠΑΣΟΚ , αλλά ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ θα ανα­γνώ­ρι­ζαν τη μεγάλη συμβολή του στο να αλλάξει αυτός ο τόπος, να ανα­γνω­ρι­στεί η Εθνική Αντί­σταση, να απο­κτή­σουμε ισχυρή και αιρετή Αυτο­διοί­κηση στο Β’ βαθμό , να υπάρξει η μεγα­λύ­τερη ανα­δια­νομή εισο­δή­μα­τος που έγινε ποτέ στη χώρα, να αλλάξει ο Αστικός Κώδικας και να επέλθει ισότητα των ανδρών και των γυναι­κών, να γίνει το ΑΣΕΠ, να δημιουρ­γη­θούν τα ΚΕΠ, να εισέλ­θει η Κύπρος στην ΕΕ, να γίνουν τα μεγα­λύ­τερα έργα υπο­δο­μής στη χώρα και τόσα άλλα.

Όλα τα παρα­πάνω , καθί­στα­νται εκ των πραγ­μά­των γεγο­νότα που πρέπει να γίνουν από όλους απο­δε­κτά για να εξε­λι­χθεί με ομαλό τρόπο η πολι­τική ζωή και για να μάθουμε να ζούμε με την απλή ανα­λο­γική που ορθώς και ανε­ξαρ­τή­τως των λόγων που την επι­βάλ­λουν , προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Να μάθουμε να εξορ­κί­ζουμε και να κατα­δι­κά­ζουμε ότι κρί­νουμε κακό, αλλά να μην ισο­πε­δώ­νουμε τα πάντα χωρίς ίχνος λογικής.

Η Απλή ανα­λο­γική απαιτεί για να κυβερ­νη­θεί με ομαλό τρόπο η χώρα , κόμματα με ξεκά­θα­ρες θέσεις και ταυ­το­χρό­νως κόμματα που είναι έτοιμα να κάνουν τις ανα­γκαίες υπο­χω­ρή­σεις για το κοινό καλό. Οι συμ­μα­χι­κές κυβερ­νή­σεις για να σταθούν θέλουν ειλι­κρι­νείς συμ­μά­χους, χωρίς κου­το­πο­νη­ριές και χωρίς πισω­μα­χαι­ρώ­ματα.

Στην κατεύ­θυνση αυτή, ο χώρος του κέντρου, ο χώρος του Δημο­κρα­τι­κού Σοσια­λι­σμού, οφείλει όχι απλώς να είναι έτοιμος, αλλά να είναι και όσο πιο ισχυρός γίνεται. Γι’ αυτό το λόγο οι πρω­το­βου­λίες της κας Γεν­νη­ματά και οι προ­θέ­σεις του Γ.Παπαν­δρέου, πρέπει να συνα­ντη­θούν και με τις προ­θέ­σεις του Σταύρου Θεο­δω­ράκη, όλων των άλλων δυνά­μεων της κεντρο­α­ρι­στε­ράς και γιατί όχι και τις δυνά­μεις της Ένωσης Κεντρώων. Αν αυτό επι­τευ­χθεί, ο μεγάλος κερ­δι­σμέ­νος θα είναι η πολι­τική ζωή και κατ’ επέ­κταση η χώρα. Ας το ευχη­θούμε και ας προ­τρέ­ψουμε τους πρω­τα­γω­νι­στές όχι απλώς να μην ολι­γω­ρή­σουν , αλλά και να εξα­ντλή­σουν κάθε περι­θώ­ριο. Μονα­δι­κός κερ­δι­σμέ­νος, θα είναι η πατρίδα μας.”