Nαρκομανείς Aνώνυμοι: Eκεί που η θέληση και η αλληλεγγύη ειναι ισχυρότερες από την εξάρτηση

Στον καιρό της παν­δη­μίας, δοκι­μά­στη­καν οι ανθρώ­πι­νες αντοχές και ανοχές, οι σχέσεις με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό μας, η κοι­νω­νική συνοχή, η επι­κοι­νω­νία και όλα όσα γνω­ρί­ζαμε ως δεδο­μένα ανα­τρά­πη­καν ίσως για πάντα.

Ο καθένας μας κλήθηκε να δώσει τον δικό του αγώνα και να ανα­με­τρη­θεί κυρίως με τον εαυτό του, χωρίς να γνω­ρί­ζουμε πόσο τελικά μάς έχει επη­ρε­ά­σει η δοκι­μα­σία που άλλαξε τον ρου της ιστο­ρίας…

Η «δημο­κρα­τική», αφου­γκρα­ζό­μενη πάντα τις κοι­νω­νι­κές ανάγκες, συμ­με­τείχε σε μια από τις δια­δι­κτυα­κές συνα­ντή­σεις του Οργα­νι­σμού «Ναρ­κο­μα­νείς Ανώ­νυ­μοι» παρα­κο­λου­θώ­ντας την αξιο­θαύ­μα­στη προ­σπά­θεια των συμ­με­τε­χό­ντων να στη­ρί­ξουν ο ένας τον άλλον σε μια περίοδο που η ανθρώ­πινη επαφή δοκι­μά­στηκε σκληρά.

Οι συμ­με­τέ­χο­ντες «ναρ­κο­μα­νείς σε ανάρ­ρωση», μοι­ρά­στη­καν μαζί μας τις εμπει­ρίες τους, τις αγωνίες τους αλλά και το επί­τευγμα να παρα­μέ­νουν «καθαροί» σε ένα θολό τοπίο τεί­νο­ντας χείρα βοη­θείας σε όποιον επι­θυ­μεί να βρει άκρη για να βγει από τον κόσμο των εξαρ­τή­σεων, χωρίς προ­ϋ­πο­θέ­σεις, χωρίς ονο­μα­τε­πώ­νυμα, χωρίς οικο­νο­μικό αντάλ­λαγμα.

Ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζει η κατά­θεση ψυχής του Ανα­στάση από τη Ρόδο, ο οποίος ανα­φέ­ρει ότι και στο νησί μας, όπως και στην υπό­λοιπη χώρα, στη διάρ­κεια της παν­δη­μίας αυξή­θη­καν τα περι­στα­τικά και περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι ζήτησαν τη βοήθειά του.

Ανα­στά­σης, Ρόδος: «Εχω γίνει κι εγώ καλύ­τε­ρος άνθρω­πος…»

Ο φόβος σε ένα μικρό νησί όπως η Ρόδος, είναι να δια­τη­ρη­θεί η ανω­νυ­μία. Οτι­δή­ποτε συζη­τεί­ται, ακού­γε­ται, μένει μέσα στο δωμάτιο που συνα­ντιό­μα­στε. Αυτό βέβαια εξαρ­τά­ται από τον καθένα ξεχω­ρι­στά, ωστόσο στη Ρόδο το δωμάτιο λει­τουρ­γεί γύρω στα 10 χρόνια και δεν έχει διαρ­ρεύ­σει κάποιο προ­σω­πικό στοι­χείο, ούτε έχει εκτεθεί κάποιος άνθρω­πος, ούτε έχουν ανα­πα­ρα­χθεί οι προ­σω­πι­κές ιστο­ρίες του καθενός.

Προ­στα­τεύ­ουμε το χώρο μας και τα μέλη μας και προ­σπα­θούμε να στη­ρί­ξουμε ο ένας τον άλλον σε κάθε τι που προ­κύ­πτει. Δύο φορές την εβδο­μάδα γίνο­νται οι συνα­ντή­σεις στη Ρόδο, ωστόσο στην περίοδο του κορω­νοϊού αυξή­θη­καν σε τρεις και γίνο­νται δια­δι­κτυακά καθώς αυξή­θη­καν και οι ανάγκες για στήριξη.

Παράλ­ληλα, αυξή­θη­καν και τα μέλη αλλά έχουμε κι εμείς οι ίδιοι ανάγκη για να περισ­σό­τερη υπο­στή­ριξη αυτό το διά­στημα. Στη Ρόδο, 10 άτομα παρα­κο­λου­θούν το πρό­γραμμα. Προ­σω­πικά είμαι 11 χρόνια. Ο αριθμός των ατόμων που συμ­με­τέ­χουν στις συνα­ντή­σεις αυτή την περίοδο, είναι ο μεγα­λύ­τε­ρος αριθμός που είχαμε ως ενεργή ομάδα. Όλα αυτά τα χρόνια, έχουν περάσει συνο­λικά περισ­σό­τερα από 70 άτομα από το πρό­γραμμα εδώ στη Ρόδο. Τώρα και οι 10 που κάνουμε τις συνα­ντή­σεις είμαστε καθαροί για πολλά χρόνια.

Στο δωμάτιό μας έρχο­νται ναρ­κο­μα­νείς και από άλλα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου. Η ομάδα καλύ­πτει και τα άλλα νησιά του νομού.

Ειδικά στα νησιά, είναι πιο δύσκολο να απευ­θυν­θεί κάποιος για να ζητήσει βοήθεια, ωστόσο εμείς δια­σφα­λί­ζουμε την ανω­νυ­μία και μπο­ρούμε να καλύ­ψουμε αυτή την ανάγκη του. Το να βοηθάμε τους άλλους μάς δίνει όχι μόνο χαρά αλλά και δύναμη να συνε­χί­σουμε τη δια­δρομή μας η οποία είναι δύσκολη αλλά έχει και πολλές χαρές. Εγώ άλλαξα και ως άνθρω­πος, άλλον Ανα­στάση θα βλέπατε πριν από 11 χρόνια άλλον βλέπετε σήμερα. Κι αυτό έγινε μέσα από τα 12 βήματα του προ­γράμ­μα­τος. Εχει γεμίσει η καθη­με­ρι­νό­τητά μου με αξίες και αρχές, έχω μάθει να αγαπώ τον άνθρωπο, να νοιά­ζο­μαι, να βοηθάω. Εχω γίνει κι εγώ καλύ­τε­ρος άνθρω­πος…

Μανώλης, Αθήνα: «Είμαστε εδώ για να βοη­θή­σουμε»

Πρό­σφατα γιόρ­τασα τα 8α γενέ­θλια της ανάρ­ρω­σής μου. Μοι­ρά­στηκα την ελπίδα μου, την πίστη μου, την εμπει­ρία μου όλης αυτής της δια­δρο­μής. Σε ένα φυσικό περι­βάλ­λον υπό φυσιο­λο­γι­κές συν­θή­κες, θα υπήρχαν γλυκά, μουσική, όλα όσα γίνο­νται σε ένα πάρτι γενε­θλίων… Λόγω κορω­νοϊού, αρκε­στή­καμε στη δια­δι­κτυακή μας συνά­ντηση. Είναι αυτές οι μικρές και μεγάλες νίκες, από τις οποίες παίρνει δύναμη κι εκείνος που ακόμα μετράει μέρες στο πρό­γραμμα…

Βλέπει ότι υπάρχει τρόπος να τα κατα­φέ­ρει και είμαστε εδώ να τον βοη­θή­σουμε σε αυτή τη δια­δρομή. Η μεγα­λύ­τερη επι­τυ­χία ενός ναρ­κο­μανή στην ανάρ­ρωση, είναι να μείνει μια ημέρα καθαρός, αυτό που δεν μπο­ρού­σαμε να κάνουμε πριν… Ζούμε μόνο για το σήμερα, γιατί κανείς δεν μπορεί να βάλει μακρο­χρό­νιο στόχο. H δια­δρομή δεν έχει τέλος. Κάθε μέρα προ­σπα­θούμε να γίνουμε καλύ­τε­ροι άνθρω­ποι κι αυτό έχει να κάνει με την ιδιο­συ­γκρα­σία του καθενός, το ΝΑ δεν έχει ταβάνι. Εδώ δεν υπάρ­χουν υπο­χρε­ώ­σεις μόνο προ­τρο­πές, δεν επι­βάλ­λουμε σε κανέναν τίποτα…

Κων­στα­ντίνα, Θεσ­σα­λο­νίκη: «Εχουμε δομήσει ένα πολύ δυνατό αλλη­λο­ϋ­πο­στη­ρι­κτικό πλαίσιο»

Το στοι­χείο της επαφής, της αδελ­φό­τη­τας, της συντρο­φιάς είναι εκείνο που για εμάς είναι η ουσία και των 12 βημάτων και του προ­γράμ­μα­τος των Ναρ­κω­μα­νών Ανω­νύ­μων. Βρι­σκό­μα­στε, γινό­μα­στε μια παρέα, έχουμε δομήσει ένα πολύ δυνατό αλλη­λο­ϋ­πο­στη­ρι­κτικό πλαίσιο και τηλε­φω­νικά και δια ζώσης, το οποίο επλήγη σημα­ντικά από τον απο­κλει­σμό λόγω της καρα­ντί­νας. Κι αυτό έχει τονώσει την ανάγκη μας για επαφή. Ενας ακόμα λόγος που έχουν αυξηθεί τα άτομα στις δια­δι­κτυα­κές ομάδες είναι γιατί είναι πιο εύκολο να συγκρο­τη­θούν οι ομάδες μέσω της τεχνο­λο­γίας.

Δεν είναι εύκολα μετρή­σιμο το πόσοι μπαί­νουν και πόσοι βγαί­νουν, διότι δεν κρατάμε στοι­χεία, δεν έχουμε κατα­στά­σεις. Είμαστε ναρ­κο­μα­νείς σε ανάρ­ρωση και όλα γίνο­νται σε εθε­λο­ντική βάση. Εκτός από αυτά που λαμ­βά­νουμε ως μέλη μιας ομάδας, υπάρχει έντονη και η διάθεση για προ­σφορά… Δεν μας απα­σχο­λεί το τι ή πόσο έπαιρνε κάποιος ή ποιες ήταν οι δια­συν­δέ­σεις του, τι έχει κάνει στο παρελ­θόν, ποια είναι η οικο­νο­μική του κατά­σταση αλλά μόνο τι θέλει να κάνει για το πρό­βλημά του και πώς μπο­ρούμε να βοη­θή­σουμε.

Θανάσης, Αθήνα: «Ο καθένας έχει τον δικό του λόγο για την παρα­μονή του στην ομάδα»

Είναι γεγονός ότι κατα­γρά­φε­ται αύξηση στην περίοδο του covid, ωστόσο σε πρώτο χρόνο δεν μπο­ρούμε να γνω­ρί­ζουμε τους λόγους για τους οποίους συμ­βαί­νει αυτό, μόνο να συμπε­ρά­νουμε μπο­ρούμε. Κι από τα συμπε­ρά­σματα προ­κύ­πτει ότι όντως υπάρχει αύξηση. Ο καθένας παρα­μέ­νει για δια­φο­ρε­τι­κούς λόγους στην ομάδα. Αλλοι βρί­σκουν σημεία επαφής και ταύ­τι­σης με άλλα μέλη, άλλοι μένουν γιατί γίνο­νται μέρος μιας ομάδας και νιώθουν ότι ανήκουν κάπου, άλλοι γιατί στη μεγάλη βιβλιο­γρα­φία που δια­θέ­τουμε από ναρ­κο­μα­νείς για ναρ­κο­μα­νείς παίρ­νουν απα­ντή­σεις που τους καλύ­πτουν, κάποιοι μένουν γιατί νιώθουν ωραία να προ­σφέ­ρουν… Ο υπο­στη­ρι­κτι­κός κύκλος που δημιουρ­γεί­ται είναι ισχυρός και διευ­ρύ­νε­ται πέρα από τη βασική μας ανάγκη να μεί­νουμε καθαροί. Εχει καλυ­τε­ρεύ­σει η ζωή μας, αλλά ο καθένας έχει το δικό του λόγο να επι­κα­λε­στεί για την παρα­μονή του στην ομάδα.

Ιωάννης, Πάτρα: «Ζούμε ελεύ­θε­ροι στην κοι­νω­νία, κυνη­γάμε τα όνειρά μας, κάνουμε σχέσεις, φίλους»

Υπάρχει ελευ­θε­ρία, υπάρχει αγάπη. Και η δική μου εμπει­ρία λέει ότι όπου υπάρχει επιβολή δυσκο­λεύ­ουν πολύ τα πράγ­ματα. Οι κοινές μας εμπει­ρίες, φέρνουν απο­τέ­λε­σμα. Εγώ διάλεξα το ΝΑ διότι υπάρχει πνευ­μα­τική εξέλιξη. Οσο δου­λεύ­εις το πρό­γραμμα, προχωρά. Εμείς ζούμε ελεύ­θε­ροι στην κοι­νω­νία, κυνη­γάμε τα όνειρά μας, κάνουμε σχέσεις, φίλους.

Είναι ένα ταξίδι που δεν σταματά. Είχα δοκι­μά­σει κι άλλα προ­γράμ­ματα, αλλά αυτό που με βοήθησε ήταν το ΝΑ, εδώ βρήκα το λιμάνι μου… Το πρό­γραμμά μας, σου δίνει το δικαί­ωμα της επι­λο­γής. 14 χρόνια είμαι στο πρό­γραμμα, αλλά όλο αυτό έγινε με μια μέρα τη φορά και τη στήριξη των μελών μεταξύ μας. Κι αυτό που κάνουμε σήμερα, να μιλάμε μεταξύ μας, να ενη­με­ρώ­σουμε κι άλλους που ίσως ενδια­φέ­ρο­νται να παρα­κο­λου­θή­σουν το πρό­γραμμα, είναι κάτι σημα­ντικό για εμάς. Γιατί προ­σφέ­ρουμε στο κοι­νω­νικό σύνολο. Γεμίζει η ψυχή μας προ­σφέ­ρο­ντας γιατί ένας άνθρω­πος που κάνει χρήση ναρ­κω­τι­κών μόνο παίρνει, δεν έχει μάθει να δίνει… Μέσα από αυτά που θα γράψετε ίσως ένας ναρ­κο­μα­νής στη Ρόδο, ή οπου­δή­ποτε αλλού θα βρει το δρόμο του, κι αυτό για εμάς είναι το ωραιό­τερο συναί­σθημα προ­σφο­ράς.

Το πρό­γραμμα των  Ναρ­κο­μα­νών Ανω­νύ­μων

Στην Ελλάδα Ομάδες ΝΑ λει­τουρ­γούν σε 18 πόλεις, της ηπει­ρω­τι­κής καθώς και της νησιω­τι­κής επι­κρά­τειας, με περισ­σό­τε­ρες από 120 συγκε­ντρώ­σεις εβδο­μα­διαίως.

Η ομάδα της Ρόδου υπάρχει από το 2011 και πραγ­μα­το­ποιεί τις συγκε­ντρώ­σεις της στο παλιό νοσο­κο­μείο Ρόδου, Ερυθρού Σταυρού 3 κάθε Πέμπτη και Σάββατο στις 20:00 και κάθε πρώτο Σάββατο του μήνα οι συγκε­ντρώ­σεις είναι ανοι­χτές για επι­σκέ­πτες (μη ναρ­κο­μα­νείς) ωστόσο στην περίοδο του κορω­νοϊού οι συνα­ντή­σεις γίνο­νται δια­δι­κτυακά. Οι Ναρ­κο­μα­νείς Ανώ­νυ­μοι παρέ­χουν μια δια­δι­κα­σία ανάρ­ρω­σης και ένα δίκτυο αλλη­λο­βο­ή­θειας, που συν­δέ­ο­νται μεταξύ τους. Ένα από τα μυστικά της επι­τυ­χίας του ΝΑ είναι η θερα­πευ­τική αξία που ανα­δει­κνύ­ε­ται όταν ναρ­κο­μα­νείς δου­λεύ­ουν με άλλους ναρ­κο­μα­νείς. Τα μέλη μοι­ρά­ζο­νται τις επι­τυ­χίες και τις δυσκο­λίες τους στην προ­σπά­θειά τους να υπερ­βούν τον ενεργό εθισμό και να ζήσουν μια δημιουρ­γική ζωή χωρίς ναρ­κω­τικά, εφαρ­μό­ζο­ντας τις αρχές που εμπε­ριέ­χο­νται στα Δώδεκα Βήματα και τις Δώδεκα Παρα­δό­σεις του ΝΑ. Αυτές οι αρχές είναι ο πυρήνας του προ­γράμ­μα­τος ανάρ­ρω­σης των Ναρ­κο­μα­νών Ανω­νύ­μων.

Δεν υπάρ­χουν υπο­χρε­ω­τι­κές συνει­σφο­ρές ή συν­δρο­μές προ­κει­μέ­νου να είναι κανείς μέλος. Τα περισ­σό­τερα μέλη συνει­σφέ­ρουν τακτικά στις συγκε­ντρώ­σεις μικρά ποσά, ώστε να καλύ­πτο­νται έξοδα που προ­κύ­πτουν, όπως είναι το ενοίκιο για το χώρο μιας ομάδας. Στην Ελλάδα γίνο­νται σε μηνιαία βάση παρου­σιά­σεις και ομάδες σε σωφρο­νι­στικά ιδρύ­ματα (Θήβα, Κορυ­δαλ­λός, παλιό­τερα Διαβατά) και κρατικά/ιδιω­τικά θερα­πευ­τικά κέντρα.

Ως οργα­νι­σμός, το ΝΑ δεν προ­σλαμ­βά­νει επαγ­γελ­μα­τίες συμ­βού­λους ή θερα­πευ­τές και δεν δια­θέ­τει κλι­νι­κές ή χώρους στέ­γα­σης. Επι­πλέον, δεν παρέχει επαγ­γελ­μα­τικό προ­σα­να­το­λι­σμό, νομική και οικο­νο­μική βοήθεια ή ψυχια­τρι­κές και ιατρι­κές υπη­ρε­σίες.

Το ΝΑ έχει μία μόνο απο­στολή: να παρέχει ένα περι­βάλ­λον όπου ναρ­κο­μα­νείς μπορούν να βοη­θή­σουν ο ένας τον άλλο να στα­μα­τή­σουν τη χρήση και να βρουν ένα νέο τρόπο ζωής. Πρω­ταρ­χι­κός σκοπός της ύπαρξης του προ­γράμ­μα­τος είναι η μετα­φορά του μηνύ­μα­τος πως κάτι τέτοιο είναι δυνατό να γίνει με την συμ­με­τοχή στις ομάδες αυτο­βο­ή­θειας, τη θερα­πευ­τική δια­δι­κα­σία των 12 Βημάτων και την προ­σφορά Υπη­ρε­σιών.

Πλη­ρο­φο­ρίες για το ΝΑ – www.na.org.

Τηλ. Αττικής:

210-3474777

Τηλ. Β. Ελλάδος:

2310-625355

www.na.greece.gr