Ενας χρόνος χωρίς τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη

Του Γ. Χαρα­λα­μπό­που­λου

Συμπλη­ρώ­θηκε ένας χρόνος από το θάνατο του μεγάλου Ευπα­τρίδη πολι­τι­κού Κων­στα­ντί­νου Μητσο­τάκη.

Κάθε ημέρα που περνά, η απώλεια του και η απουσία του γίνεται πιο αισθητή.

Στις κρί­σι­μες περι­στά­σεις που περνάμε, η φωνή του απε­δεί­χθη πολύ χρήσιμη.

Οι Έλληνες, στη συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία έκλαψαν ή και με τη βουβή σιωπή τους τίμησαν πέρυσι σαν χθες τον Μεγάλο Πολι­τικό.

Εν όψει και των σημε­ρι­νών περι­στά­σεων , θυμή­θη­καν τις νου­θε­σίες του, τις με πολλή παρ­ρη­σία λογικές απόψεις του για το νοι­κο­κύ­ρεμα των οικο­νο­μι­κών, για την ανάγκη να ζούμε χωρίς πολλά δανεικά. Είχε μανία με το νοι­κο­κύ­ρεμα.

Οι χρήστες του δια­δι­κτύου, εύκολα θα βρουν ομιλίες του από το 1986 του­λά­χι­στον με τέτοιες νου­θε­σίες.

Το 1994 έλεγε στη Βουλή ότι <<αν συνε­χί­σουμε έτσι, δεν είναι μακριά η στιγμή που η Ελλάδα θα ανα­γκα­σθεί να κατα­φύ­γει ικέτης στο Δ.Ν.Τ.>>(όπου έναντι φωτο­γρα­φία).

Τότε δεν δώσαμε μεγάλη σημασία στα τρία αυτά γράμ­ματα: ΄΄Δ.Ν.Τ.΄΄.

Τη σημασία τους τη νιώσαμε λίγα χρόνια αργό­τερα μέχρι σήμερα και κανείς δε γνω­ρί­ζει μέχρι πότε.

Πάντα έτσι συνέ­βαινε με τον Κώστα Μητσο­τάκη…

Εκείνος προ­έ­βλεπε πράγ­ματα που θα συμβούν στα επόμενα 20-30 χρόνια.

Εμάς όμως μας ένοιαζε μόνο το σήμερα!

Είχε άραγε εκείνος ευθύνη που δεν κατέ­βηκε στο επίπεδό μας ή εμείς που δεν μπο­ρέ­σαμε να αρθούμε στο ύψος του και να κατα­λά­βουμε τις σωστές και προ­φη­τι­κές απόψεις του;

Από το 1990 είχε προ­γραμ­μα­τί­σει ΄΄α­πο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σει­ς΄΄ και άλλες και­νο­τό­μες μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Είχε μάλιστα ορίσει τον Ανδρέα Ανδρια­νό­πουλο ως Υπουργό απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων.

Οι παλαιοί θα θυμού­νται πόσο πολε­μή­θηκε και εκ των έσω γι’αυτές τις προ­ω­θη­μέ­νες πολι­τι­κές.

Τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις αυτές τώρα μας τις επι­βάλ­λουν άλλοι με δυσβά­στα­χτους όρους.

Πίστευε στην αλήθεια , όσο κόστος και αν είχε. Η ευθύ­τητα, η ανάληψη ευθυνών, η ικα­νό­τητα που είχε να δια­γνώ­σει το δέον γενέ­σθαι άμεσα και χωρίς πολλή σκέψη, η θέληση του για συνερ­γα­σία με όλους και η αποφυγή άσκοπων συγκρού­σεων , τοπο­θε­τώ­ντας πάνω απ’όλα το εθνικό συμ­φέ­ρον, ήταν τα κύρια χαρα­κτη­ρι­στικά του.

Σκληρός και δύσκο­λος μεν πολι­τι­κός αντί­πα­λος, πλην χωρίς λαϊ­κι­σμούς, χωρίς προ­σβο­λές και λάσπη προ­σω­πι­κού χαρα­κτήρα.

Μέλημα του πάντα η Εθνική συμ­φι­λί­ωση.

Σε ηλικία μόλις 25 ετών εργά­σθηκε για την Εθνική συμ­φι­λί­ωση στην Κρήτη και με τη συνερ­γα­σία του με τους τότε υπευ­θύ­νους του ΕΑΜ στην Κρήτη απε­φεύ­χθη ο Εμφύ­λιος στο νησί.

Είχε επίσης μανία με την ανά­πτυξη της Ελλάδος και με την επιλογή των αρίστων για συνερ­γα­σία στη Διοί­κηση, ανε­ξαρ­τή­τως των κομ­μα­τι­κών πεποι­θή­σεων καθενός.

Ως Υπουρ­γός Συντο­νι­σμού, αλλά και αργό­τερα ως Πρω­θυ­πουρ­γός , ήταν γνώστης των προ­βλη­μά­των της κάθε περιο­χής.

Ρωτούσε πάντα για την του­ρι­στική κίνηση της Ρόδου και της Δωδε­κα­νή­σου, την οποία αγα­πούσε ιδιαί­τερα.

Είναι κρίμα που οι Έλληνες δεν άκουσαν τις συμ­βου­λές και τις απόψεις του Κων­στα­ντί­νου Μητσο­τάκη, όταν έπρεπε.

Αν το 1993 του είχαν δώσει άλλη μια ευκαι­ρία, η Ελλάδα σήμερα θα ήταν σε καλύ­τερη θέση.

Ο θρήνος για την απώλεια του πέρυσι, ίσως να ήταν ένα είδος στε­να­χώ­ριας και ιδιό­τυ­πης μετά­νοιας για την αδικία προς τον Μεγάλο Πολι­τικό , αδικία όμως ,που έβλαψε όλους εμάς και δυστυ­χώς ήταν αργά πλέον να διορ­θω­θεί!

Η μόνη ελπίδα και ευχή είναι να μην εξα­κο­λου­θή­σουμε δια­πράτ­το­ντας το ίδιο ΄΄ε­ξα­μαρ­τεί­ν΄΄ , θύματα πάλι του λαι­κι­σμού. Θα έχουμε γίνει ΄΄σο­φό­τε­ροι΄΄.

Και αυτό ίσως θα είναι το καλύ­τερο μνη­μό­συνο στη μνήμη του.

Γεώρ­γιος Αντ.

Χαρα­λα­μπό­που­λος