Από τη Νέα Αριστερά ανακοινώθηκαν τα εξής:
1η Μάη:Από την εμβληματική εξέγερση των εργατών στο Σικάγο το 1886 μέχρι τους 200 της Καισαριανής το 1944, τιμούμε τους αγώνες εκείνων που έδωσαν τη ζωή τους για δικαιώματα και ελευθερία, ενάντια στην εκμετάλλευση.
140 χρόνια μετά την εξέγερση των εργατών στο Σικάγο, η εργατική τάξη βρίσκεται αντιμέτωπη με τις μεγάλες παγκόσμιες προκλήσεις, που συνθέτουν ένα δυσοίωνο μέλλον για ολόκληρη την ανθρωπότητα: Εκρηκτική αύξηση των ανισοτήτων, αποδόμηση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, εργοδοτική αυθαιρεσία, καταστροφή του περιβάλλοντος και στροφή στην πολεμική οικονομία. Από τη συνεχιζόμενη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στην Παλαιστίνη, μέχρι τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις σε Λίβανο και Ιράν, ο πόλεμος αποτελεί πλέον μια τραγική απειλή.
Την ίδια στιγμή, η παγκόσμια ελίτ συσσωρεύει όλο και περισσότερο πλούτο και δύναμη, με την κοινωνική πλειοψηφία να οδηγείται στην εξαθλίωση. Η πραγματικότητα αυτή δεν είναι μακριά από την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα. Φτωχοποίηση, στήριξη των καρτέλ και της κερδοσκοπίας, μείωση του πραγματικού εισοδήματος των πολιτών είναι μόνο μερικά από όσα σκιαγραφούν την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό, άλλωστε, δείχνουν τα στοιχεία της Eurostat, με την Ελλάδα να βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ε.Ε. μαζί με την Βουλγαρία σε ό,τι αφορά την αγοραστική δύναμη.
Συγχρόνως, η φορολογική πολιτική εντείνει τη λεηλασία των εργαζομένων και των χαμηλών εισοδημάτων, μέσα από υψηλούς έμμεσους φόρους, την ώρα που ο μεγάλος πλούτος μένει ουσιαστικά στο απυρόβλητο. Τα θηριώδη πλεονάσματα χτίζονται πάνω στις ανάγκες της κοινωνίας και επιστρέφεται μόνο ένα ελάχιστο μέρος με τη μορφή επιδομάτων. Άλλωστε, τα υπερπλεονάσματα του κ. Μητσοτάκη προκύπτουν από το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει μετατρέψει την ακρίβεια σε δημοσιονομική ευκαιρία, γεμίζοντας τα δημόσια ταμεία μέσω της έμμεσης φορολογίας.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η ουσιαστική φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, των υπερκερδών και των ολιγοπωλίων δεν είναι απλώς ένα αίτημα· είναι προϋπόθεση για κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοπρεπή ζωή. Ταυτόχρονα, είναι αναγκαία η μείωση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης, αφού αποτελούν κοινωνικά άδικους φόρους επιβαρύνοντας δυσανάλογα τα χαμηλότερα εισοδήματα.
Όμως, ο κόσμος της εργασίας έρχεται αντιμέτωπος και με τη συστηματική διάλυση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Οι νόμοι της κυβέρνησης της ΝΔ προωθούν την ακραία εντατικοποίηση και την ελαστικοποίηση της εργασίας. Είναι το 13ωρο, η εργασιακή επισφάλεια και οι απλήρωτες υπερωρίες που διαλύουν τις ζωές των εργαζομένων, αλλά και η απουσία ελέγχων της τήρησης των κανόνων υγείας και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους από κοινού με την απαξίωση του ΣΕΠΕ που οδηγούν σε εργατικά δυστυχήματα όπως στη «Βιολάντα». Και την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση «καυχιέται» για την δήθεν επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, όταν διαμορφώνει ένα ακόμη δυσμενέστερο πλαίσιο στον τομέα της εργασίας ήδη από το 2019.
