Βασίλης Κορκίδης: «Ανοδικές οι τάσεις της ελληνικής οικονομίας»

Κύριε Κορκίδη, εδώ και ένα χρόνο οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ αυξά­νο­νται. Παρά την μείωση του πλη­θω­ρι­σμού στην Ελλάδα τον Μάρτιο οι τιμές των τρο­φί­μων, του αλκοόλ και του καπνού συνέ­χι­σαν να αυξά­νο­νται. Ποιες είναι οι αιτίες της αύξησης των τιμών; Τι μπορεί να γίνει κατά την εκτί­μησή σας;

Οι τιμές των τρο­φί­μων στην Ελλάδα και σε όλες τις 27 χώρες της Ε.Ε. δια­τη­ρού­νται στα ύψη και κατα­γρά­φουν μηνιαίως μεγα­λύ­τε­ρες αυξή­σεις από τις τιμές των άλλων ομάδων προ­ϊ­ό­ντων, συμ­βάλ­λο­ντας περισ­σό­τερο στον ευρω­παϊκό πλη­θω­ρι­σμό.

Σύμφωνα με τα προ­κα­ταρ­κτικά στοι­χεία της Eurostat, η μείωση του πλη­θω­ρι­σμού στην Ελλάδα τον Μάρτιο ήταν στο 5,4% σε ετήσια βάση, από 6,5% τον Φεβρουά­ριο, και οφεί­λε­ται στη μείωση των τιμών ενέρ­γειας κατά 14,7%, ενώ αντί­θετα οι τιμές των τρο­φί­μων, του αλκοόλ και του καπνού συνέ­χι­σαν να αυξά­νο­νται με διψήφιο ποσοστό 11,8%, έναντι αύξησης 12,2% τον Φεβρουά­ριο.

Αντί­στοιχα στις χώρες της ευρω­ζώ­νης, ο πλη­θω­ρι­σμός μειώ­θηκε στο 6,9% από 8,5%, με την απο­κλι­μά­κωση να οφεί­λε­ται επίσης στις τιμές ενέρ­γειας, οι οποίες μειώ­θη­καν 0,9% έναντι αύξησης 13,7% τον Φεβρουά­ριο, ενώ οι τιμές σε τρόφιμα, αλκοόλ και καπνό συνέ­χι­σαν να αυξά­νο­νται και μάλιστα με ταχύ­τερο ρυθμό 15,4% έναντι 15% τον Φεβρουά­ριο.

Την ίδια χρονική συγκυ­ρία, ο Ο.Π.Ε.Κ. ανη­συ­χώ­ντας από τη συνε­χι­ζό­μενη πτώση των τιμών του πετρε­λαίου, σε σχέση με την περσινή χρονιά που το πετρέ­λαιο ήταν πολύ φθη­νό­τερο για τις βιο­μη­χα­νι­κές χώρες, απο­φά­σισε τη μείωση της παρα­γω­γής πετρε­λαίου, προ­κα­λώ­ντας άνοδο των τιμών των καυ­σί­μων και δια­σπορά ανα­τι­μη­τι­κών τάσεων σε ολό­κληρη την αγορά. Ανα­λυ­τές εκτι­μούν, πως η μείωση θα οδη­γή­σει την τιμή του βαρε­λιού κοντά στα 100 δολάρια, με τα σενάρια για τις επι­πτώ­σεις στον πλη­θω­ρι­σμό και στα επι­τό­κια να δια­τη­ρούν την ανιούσα.

Επί της ουσίας ο μεγα­λύ­τε­ρος κίν­δυ­νος είναι η είσοδος σε ένα σπιράλ χωρίς τέλος, όπου η ανα­τρο­φο­δό­τηση του πλη­θω­ρι­σμού, μέσω των καυ­σί­μων, και ενώ υπάρχει ήδη υψηλός πλη­θω­ρι­σμός των τρο­φί­μων, θα οδη­γή­σει πιθα­νό­τατα σε πιο επι­θε­τι­κές αυξή­σεις επι­το­κίων για την ανά­σχεσή του.

Για την Ελλάδα οι εξε­λί­ξεις στο πετρε­λαϊκό έρχο­νται σε μια χρονική συγκυ­ρία κατά την οποία ο πλη­θω­ρι­σμός τον Μάρτιο, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ακο­λου­θεί πτωτική πορεία με τις τιμές των καυ­σί­μων επί της ουσίας να έχουν συμ­βά­λει στην απορ­ρό­φηση πλη­θω­ρι­στι­κών πιέσεων που όμως συνε­χί­ζουν στα τρόφιμα.

Ο κίν­δυ­νος από την εκτό­ξευση του βαρε­λιού είναι διπλός, καθώς αφ’ ενός η αύξηση στις τιμές της βεν­ζί­νης και του πετρε­λαίου στην αντλία θα οδη­γή­σει πιθα­νό­τατα σε αύξηση του κόστους δια­κί­νη­σης των προ­ϊ­ό­ντων και πρώτων υλών και αφ’ ετέρου θα αλλάξει τα δεδο­μένα και στην τιμή της ενέρ­γειας.

Τα νέα δεδο­μένα αυξά­νουν λοιπόν τις ανη­συ­χίες στο οικο­νο­μικό πεδίο.

Το ενδε­χό­μενο να δια­τα­ρα­χθεί περαι­τέρω το ισο­ζύ­γιο προ­σφο­ράς και ζήτησης στα επι­σι­τι­στικά κατα­να­λω­τικά προ­ϊ­ό­ντα είναι ορατό και οι επι­πτώ­σεις από το σπιράλ που δημιουρ­γούν οι τιμές των καυ­σί­μων καθιστά αδύνατο, προς ώρας, να προσ­διο­ρι­στεί η διάρ­κεια του υψηλού δείκτη τιμών κατα­να­λωτή των τρο­φί­μων σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Η ανοδική πορεία των λια­νι­κών τιμών των τρο­φί­μων στην Ελλάδα και στην Ευρω­ζώνη έχει διά­φο­ρες εξη­γή­σεις. Κατ’ αρχάς, σύμφωνα με τις εκτι­μή­σεις του ΔΝΤ, οι διε­θνείς τιμές αύξησαν κατά έξι ποσο­στιαίες μονάδες τις λια­νι­κές τιμές των τρο­φί­μων το 2022, εξη­γώ­ντας ένα μεγάλο μέρος των αυξή­σεων. Δεύ­τε­ρον, υπάρχει σημα­ντική χρονική καθυ­στέ­ρηση όσον αφορά το πέρασμα των αυξή­σεων ή μειώ­σεων των διεθνών τιμών λια­νι­κής, η οποία εκτι­μά­ται από 6 έως 12 μήνες.

Τρίτον, οι εγχώ­ριες τιμές επη­ρε­ά­ζο­νται σε σημα­ντικό βαθμό από τη φύση της παρα­γω­γής των αγρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στική η μελέτη του ΔΝΤ για τις τιμές των λιπα­σμά­των που δείχνει ότι κάθε μετα­βολή στις τιμές τους επη­ρε­ά­ζει άμεσα τις διε­θνείς τιμές των σιτηρών και άλλων βασικών αγαθών σε ετήσια βάση.

Το πανευ­ρω­παϊκό παρά­δοξο της αύξησης και δια­τή­ρη­σης των υψηλών τιμών στο κλάδο των τρο­φί­μων ανα­μέ­νε­ται να μας ταλαι­πω­ρή­σει για όσο χρονικό διά­στημα διαρκεί ο ρώσο-ουκρανικός πόλεμος, στην «αυλή» της Ευρώπης

Οδεύ­ο­ντας προς τις εθνικές εκλογές, πόσο σημα­ντικό είναι να έχει η χώρα μας, πολι­τική στα­θε­ρό­τητα και για ποιους λόγους; Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Έχω επι­ση­μά­νει πως η ελλη­νική επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα χρειά­ζε­ται ένα απλό και προ­βλέ­ψιμο περι­βάλ­λον, ώστε να μπορεί να δια­χει­ρι­στεί την ακρί­βεια, που πυρο­δο­τεί η παγκό­σμια ενερ­γειακή κρίση, με την μικρο­με­σαία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα να έχει και τη μεγα­λύ­τερη ανάγκη στή­ρι­ξης από την κυβέρ­νηση που θα προ­κύ­ψει.

Για την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, η ανά­δειξη μιας κυβέρ­νη­σης που θα προ­χω­ρή­σει ακόμα πιο γρήγορα, ακόμα πιο τολμηρά, ακόμα πιο απο­φα­σι­στικά τις τομές στην οικο­νο­μία, προ­βάλ­λει αδήριτη, ενώ είναι προ­φα­νές ότι ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός κόσμος απεύ­χε­ται το ενδε­χό­μενο ακυ­βερ­νη­σίας, που θα επι­δρούσε αρνη­τικά στην οικο­νο­μική ανά­πτυξη, αλλά και θα εξέθετε «ανε­ξέ­λεγ­κτα» τη χώρα στις δια­θέ­σεις των αγορών, οι οποίες έχουν στρέψει το ενδια­φέ­ρον στην τροπή που θα λάβει η εκλο­γική δια­δι­κα­σία.

Εκ του γεγο­νό­τος το ευκταίο θα είναι να προ­κύ­ψει αυτο­δύ­ναμη κυβέρ­νηση. Η οικο­νο­μία έχει ανάγκη από ρεα­λι­στι­κές και εφαρ­μό­σι­μες ιδέες. Το μόνο που δεν έχει ανάγκη είναι από πισω­γυ­ρί­σματα σε εποχές που πλή­ρω­σαν ακριβά χιλιά­δες επι­χει­ρή­σεις και νοι­κο­κυ­ριά.

Η του­ρι­στική περί­ο­δος ξεκί­νησε σε πολλές περιο­χές της χώρας και υπό­σχε­ται καλά απο­τε­λέ­σματα και κέρδη. Μπορεί ο του­ρι­σμός, να απο­τε­λέ­σει μοχλό ανά­πτυ­ξης για την Ελλάδα και πώς θα πρέπει να αξιο­ποι­η­θεί κατά την άποψή σας;

Τα «ισχυρά χαρτιά» της οικο­νο­μίας ως γνωστόν είναι η ναυ­τι­λία των Ελλήνων και ο του­ρι­σμός. Δύο δρα­στη­ριό­τη­τες με εξαι­ρε­τικά μεγάλη συμβολή σε αυτό που νοούμε ως επι­χει­ρη­μα­τικό και κοι­νω­νικό γίγνε­σθαι. Και εφέτος, ο του­ρι­σμός θα συμ­βά­λει καθο­ρι­στικά στην ενί­σχυση της οικο­νο­μίας, στη στήριξη της μέσης ελλη­νι­κής επι­χεί­ρη­σης που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον του­ρι­σμό και στην ανά­πτυξη της χώρας.

Σε αυτή την συγκυ­ρία, όπου οι του­ρι­στι­κές ροές επα­να­κάμ­πτουν μετά την απο­δρομή της παν­δη­μίας, θα πρέπει να στρέ­ψουμε την προσοχή μας στους δύο τομείς που συν­θέ­τουν τον θαλάσ­σιο του­ρι­σμό.

Δηλαδή στην κρουα­ζιέρα και στο yachting.

Ας δούμε την κρουα­ζιέρα. Σύμφωνα με τα στοι­χεία κάθε του­ρί­στας κρουα­ζιέ­ρας ξοδεύει συνήθως περισ­σό­τερα από 400 ευρώ στο λιμάνι επι­βί­βα­σης, ενώ το ποσό που ξοδεύ­ουν στα λιμάνια που επι­σκέ­πτο­νται κατά την κρουα­ζιέρα εκτι­μά­ται ότι είναι του­λά­χι­στον 100 ευρώ ανά επιβάτη.

Πέρυσι, από τα 87 κρουα­ζιε­ρό­πλοια που λει­τουρ­γού­σαν στην Ελλάδα τα 47 είχαν λιμάνι επι­βί­βα­σης (homeporting) στην ελλη­νική επι­κρά­τεια (54%). Είναι προ­φα­νές ότι το homeporting απο­φέ­ρει τα μεγα­λύ­τερα οικο­νο­μικά οφέλη σε κάθε προ­ο­ρι­σμό. Δεν πρέπει να δια­λά­θει της προ­σο­χής μας το γεγονός ότι 6 στους 10 ταξι­διώ­τες κρουα­ζιέ­ρας επι­στρέ­φουν τα μέρη που επι­σκέ­φτη­καν στο πλαίσιο μιας κρουα­ζιέ­ρας, για μεγα­λύ­τερη διαμονή.

Αυτό δημιουρ­γεί ευκαι­ρίες για τις τοπικές επι­χει­ρή­σεις να ανα­πτυ­χθούν και να εμπο­ρεύ­ο­νται τα προ­ϊ­ό­ντα και τις υπη­ρε­σίες τους σε νέα, ευρύ­τερα ακρο­α­τή­ρια. Πέραν αυτού, ο εφο­δια­σμός, η συντή­ρηση και ο ανε­φο­δια­σμός με καύσιμα των πλοίων είναι, φυσικά, επι­πλέον όλων αυτών και έχει ως απο­τέ­λε­σμα περισ­σό­τε­ρες θέσεις εργα­σίας στα λιμάνια επι­βί­βα­σης. Από την άλλη πλευρά. Στην Ελλάδα, το οικο­νο­μικό όφελος με στοι­χεία για το 2021 ξεπέ­ρασε το 1 δισε­κα­τομ­μύ­ριο ευρώ, ενώ δημιούρ­γησε περισ­σό­τε­ρες από 15.000 θέσεις εργα­σίας στη χώρα.

Στην Ελλάδα σήμερα, τα οικο­νο­μικά οφέλη από τους του­ρί­στες που φθάνουν στις ελλη­νι­κές ακτές με κρουα­ζιε­ρό­πλοια είναι ήδη υψη­λό­τερα από ό,τι το 2019. Από την άλλη πλευρά οφεί­λουμε να ανα­θε­ω­ρή­σουμε τάχιστα και την πολι­τική που ακο­λου­θού­σαμε στο yachting. Στο ερώτημα αν η Ελλάδα μπορεί να γίνει το νέο Yachting Home Port παγκο­σμίως, η απά­ντηση είναι μονο­λε­κτική…

Ναι. Αλλά κάτω από μία σειρά προ­ϋ­πο­θέ­σεις, που θα έπρεπε να έχουν ήδη συζη­τη­θεί με γνώμονα την ανά­πτυξη του συγκε­κρι­μέ­νου τομέα του θαλάσ­σιου του­ρι­σμού και ήδη σχε­δια­στεί οι κατάλ­λη­λες πολι­τι­κές που θα στη­ρί­ξουν την Ελλάδα προ­κει­μέ­νου να κατα­στεί το νέο Yachting Home Port παγκο­σμίως. Δεν μένει χρόνος για συζη­τή­σεις, αλλά χρειά­ζε­ται να γίνουν άμεσες παρεμ­βά­σεις για να δημιουρ­γη­θεί ένα δόκιμο περι­βάλ­λον παρα­μο­νής και φιλο­ξε­νίας με υψηλά στάνταρ, προ­σαρ­μο­σμένα, μάλιστα, στις ανάγκες για παροχή υπη­ρε­σιών υψηλού επι­πέ­δου. Κατά συνέ­πεια, άμεσα οφεί­λουμε να βρούμε το μείγμα εκείνο της παροχής υπη­ρε­σιών υψηλών προ­δια­γρα­φών στις μαρίνες και της παρου­σί­α­σης των χαρα­κτη­ρι­στι­κών εκείνων που θα δημιουρ­γή­σουν την διάθεση στο κοινό του Yachting να εξε­ρευ­νή­σει την νησιω­τική χώρα ξανά και ξανά…

Την ίδια στιγμή το Υachting πρέπει να «απο­ε­νο­χο­ποι­η­θεί», καθώς έχει εσφαλ­μένα κατα­χω­ρη­θεί ως μια μορφή του­ρι­σμού για υπε­ρυ­ψηλά εισο­δή­ματα και άστοχα ότι δεν προ­σφέ­ρει τίποτα στις τοπικές κοι­νω­νίες. Υπάρ­χουν μελέτες που απει­κο­νί­ζουν ευκρι­νώς την συνει­σφορά του τομέα στις τοπικές οικο­νο­μίες, αλλά και γενι­κό­τερα στον του­ρι­σμό και την εθνική οικο­νο­μία.

Μετά την κρίση που δημιούρ­γησε η παν­δη­μία του κορω­νοϊού, η αγορά μπο­ρούμε να πούμε ότι επα­νήλθε στην κανο­νι­κό­τητα – αλλά με ποιες παρα­μέ­τρους;

Ναι, η αγορά επα­νήλθε στην κανο­νι­κό­τητα. Πολλές μικρές επι­χει­ρή­σεις που ανέ­λα­βαν την ευθύνη επα­νεκ­κί­νη­σης της αγοράς έδωσαν νικη­φόρα μάχη, ανα­κτώ­ντας την εμπι­στο­σύνη των κατα­να­λω­τών. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι στην περίοδο της παν­δη­μίας μέρος του κατα­να­λω­τι­κού κοινού εξοι­κειώ­θηκε με την ψηφιακή τεχνο­λο­γία, χάρη στην οποία «ανα­κά­λυψε» το e-εμπόριο.

Κατά συνέ­πεια, ο εμπο­ρι­κός κόσμος θα πρέπει να αξιο­ποι­ή­σει την τάση αυτή που δια­μορ­φώ­θηκε για να κρα­τή­σει το πελα­τειακό δυνα­μικό, το οποίο επι­λέ­γει να κάνει αυτού του είδους shopping therapy. Η ψηφιο­ποί­ηση είναι μια δια­δι­κα­σία δυνα­μική που σχε­τί­ζε­ται όχι μόνο με την επι­βί­ωση των επι­χει­ρή­σεων, αλλά και με την ανά­πτυξη της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τάς τους. Ωστόσο, σήμερα όπου οι πλη­θω­ρι­στι­κές πιέσεις είναι ισχυρές με το ενερ­γειακό να παρα­μέ­νει ασαφές, η στήριξη της οικο­νο­μίας που κατά­φερε η κυβέρ­νηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη δια­σφά­λισε ένα περι­βάλ­λον κανο­νι­κό­τη­τας για τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις και τα νοι­κο­κυ­ριά. Ασφαλώς δεν ξεχνάμε πως το 2023 είναι μια κρίσιμη εκλο­γική χρονιά, που, λόγω του εκλο­γι­κού νόμου, το πιθα­νό­τερο είναι να μας οδη­γή­σει σε διπλές εκλογές και σε ένα «διά­στημα ανα­μο­νής» 40 ημερών. Άγνωστη, επίσης, παρα­μέ­νει η διάρ­κεια της προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου, που έχει ήδη ξεκι­νή­σει και που ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός κόσμος, απαιτεί από τα πολι­τικά κόμματα αυτο­συ­γκρά­τηση για την αποφυγή προ­ε­κλο­γι­κής πλειο­δο­σίας, επι­θυ­μεί τη δια­τή­ρηση της δημο­σιο­νο­μι­κής στα­θε­ρό­τη­τας, ανα­μέ­νει την επι­στροφή στην επεν­δυ­τική βαθμίδα και ζητά τη συνεχή στήριξη της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας. Σαφώς και οφεί­λουμε να εκτι­μή­σουμε, όχι μεμο­νω­μένα και απο­σπα­σμα­τικά, αλλά αθροι­στικά και συν­δυα­στικά, τα μέτρα στή­ρι­ξης της κοι­νω­νίας και οικο­νο­μίας, που όμως οφεί­λουν να συνε­χι­στούν, για όσο χρεια­στεί, σε μία επίσης δύσκολη χρονιά, που τρέχει με νέες προ­κλή­σεις, αλλά ίδιες αβε­βαιό­τη­τες.