ΣΥΡΙΖΑ Δωδ/σου: “Η εργατική Πρωτομαγιά είναι ημέρα – σύμβολο”

Η Πρω­το­μα­γιά ήταν, είναι και θα είναι ημέρα σύμβολο της εργα­τι­κής τάξης, ημέρα από­δο­σης τιμής για τους ηρω­ι­κούς αγώνες των εργα­ζο­μέ­νων. Είναι ημέρα πάλης για τη βελ­τί­ωση των αμοιβών και των συν­θη­κών εργα­σίας, για μια καλύ­τερη ζωή των εργα­ζο­μέ­νων.

Ταυ­τό­χρονα, είναι μια μέρα έκφρα­σης της θέλησης της εργα­τι­κής τάξης να συνε­χί­σει να βαδίζει στο δρόμο αυτών των ηρωικών αγώνων, χάρη στους οποίους κατα­κτή­θη­καν πολλά.

Η φετινή Πρω­το­μα­γιά δεν μοιάζει με όλες τις άλλες. Η κυβέρ­νηση εξυ­πη­ρε­τώ­ντας τα σχέδια των λίγων και οικο­νο­μικά ισχυρών προ­σπα­θεί να αξιο­ποι­ή­σει την παν­δη­μία του κορω­νοϊού για να επι­τε­θεί στους εργα­ζό­με­νους και σε όλους τους κοι­νω­νικά ασθε­νέ­στε­ρους. Οι κατα­κτή­σεις στις οποίες ανα­φερ­θή­καμε παρα­πάνω κιν­δυ­νεύ­ουν από τους στόχους των κυρί­αρ­χων ελίτ και του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού.

Η κυβέρ­νηση της ΝΔ, υλο­ποιεί τις επι­τα­γές του ΣΕΒ και αφαιρεί το ένα μετά το άλλο όσα εργα­σιακά δικαιώ­ματα απέ­μει­ναν ή κερδήθηκαν-αποκαταστάθηκαν μετά το τέλος της μνη­μο­νια­κής περιό­δου και δια­μορ­φώ­νει ένα εφιαλ­τικό πλαίσιο εργα­σια­κών σχέσεων.

Ενδει­κτικά για τη φύση αυτού του νέου τοπίου ανα­φέ­ρουμε τα παρα­κάτω:

· Οι εργο­δό­τες έχουν τη δυνα­τό­τητα να μη δηλώ­νουν σε καθη­με­ρινή βάση την εργασία στο σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ», αλλά εκ των υστέρων στο τέλος του μήνα. Σε συν­θή­κες υπο­βάθ­μι­σης της λει­τουρ­γίας και του ρόλου της Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας (ο Κ. Μητσο­τά­κης προ­ε­κλο­γικά την είχε χαρα­κτη­ρί­σει ως εμπόδιο στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα) η ρύθμιση αυτή ανοίγει το δρόμο για την κατα­κό­ρυφη άνοδο της μαύρης και ανα­σφά­λι­στης εργα­σίας.

· Οι εργο­δό­τες έχουν τη δυνα­τό­τητα να απο­φα­σί­ζουν μονο­με­ρώς το αν η επι­χεί­ρηση θα λει­τουρ­γεί όλο ή τον μισό μήνα, τοπο­θε­τώ­ντας κατά βούληση το προ­σω­πικό τους σε συν­θή­κες εκ περι­τρο­πής εργα­σίας. Επίσης, μπορούν να μετα­κι­νούν τους εργα­ζό­με­νους τους από τη μια επι­χεί­ρηση ενός Ομίλου σε μια άλλη και, να απο­φα­σί­ζουν, και πάλι μονο­με­ρώς, να εφαρ­μό­ζουν την τηλερ­γα­σία έχοντας τους εργα­ζό­με­νους στη διάθεση τους για δουλειά ότι ώρα θέλουν.

Παράλ­ληλα, οι επι­χει­ρή­σεις έχουν απαλ­λα­γεί από την υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λουν το Δώρο Πάσχα στην ώρα του.

· Όλα αυτά ισχύουν τη στιγμή που η απο­ζη­μί­ωση όσων εργα­ζο­μέ­νων ανε­στάλη η ισχύς των συμ­βά­σεων τους ανέρ­χε­ται στο ύψος των 533 ευρώ, ενός ποσού δηλαδή που είναι αδύ­να­τον να εξα­σφα­λί­σει την αντα­πό­κριση των εργα­ζο­μέ­νων στις υπο­χρε­ώ­σεις τους.

· Ακόμα πιο ζοφερό είναι το τοπίο που δια­μορ­φώ­νουν οι κυβερ­νη­τι­κές πολι­τι­κές για τους άνερ­γους συμπο­λί­τες μας. Θυμί­ζουμε ότι τα δύο τρίτα του κατα­λό­γου του ΟΑΕΔ των μακρο­χρό­νια ανέργων (περίπου 336.000) δεν θα πάρουν το βοήθημα των 400 ευρώ.

Αν σε όλα αυτά προ­σθέ­σουμε

· την κυβερ­νη­τική απόφαση για την άρση της προ­στα­σίας της πρώτης κατοι­κίας μέσα στο καλο­καίρι,

· την ανυ­παρ­ξία πολι­τι­κών ενί­σχυ­σης του ΕΣΥ και των εργα­ζο­μέ­νων σε αυτό (παρά τις συν­θή­κες της παν­δη­μίας),

· την υπο­βάθ­μιση της δημό­σιας Παι­δείας και την κατα­στροφή του περι­βάλ­λο­ντος που θα προ­κύ­ψουν αν υπερ­ψη­φι­στούν σε λίγες μέρες στην Βουλή τα σχετικά κυβερ­νη­τικά νομο­σχέ­δια,

· την ανα­με­νό­μενη κατα­κό­ρυφη άνοδο της ανερ­γίας από την βαθιά κρίση του του­ρι­στι­κού κλάδου και των υπο­λοί­πων τομέων της Οικο­νο­μίας, που όλα δεί­χνουν πως η υπο­λει­τουρ­γία τους θα συνε­χι­στεί για καιρό,

· την απότομη καθί­ζηση της τοπικής οικο­νο­μίας στις του­ρι­στι­κές περιο­χές όπως τα Δωδε­κά­νησα, οι οποίες χωρίς ειδική μέριμνα απει­λού­νται με εργα­σιακό και επι­χει­ρη­μα­τικό αφα­νι­σμό

ανα­δει­κνύ­ε­ται η προ­φα­νής ανάγκη για ταξική ενότητα των εργα­ζο­μέ­νων και όλων των κοι­νω­νικά ασθε­νέ­στε­ρων, με στόχο την απο­τροπή των αντερ­γα­τι­κών νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρων επι­διώ­ξεων και την υιο­θέ­τηση πολι­τι­κών για τη στήριξη των εργα­ζο­μέ­νων και των μικρο­με­σαίων. Πολι­τι­κών σαν αυτές που περι­γρά­φο­νται στο πρό­γραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που είναι γνωστό με τον τίτλο ΜΕΝΟΥΜΕ ΟΡΘΙΟΙ.

Στο πρό­γραμμα αυτό, μεταξύ άλλων, προ­τεί­νο­νται:

· Στήριξη του Εθνικού Συστή­μα­τος Υγείας με 1 δισ. επι­πλέον χρη­μα­το­δό­τηση – 4.000 μόνιμες προ­σλή­ψεις υγειο­νο­μι­κού προ­σω­πι­κού – επαρκή μέτρα προ­στα­σίας για τους ανθρώ­πους της πρώτης γραμμής – κεντρι­κός έλεγχος των εργα­στη­ρια­κών ελέγχων – ειδική μέριμνα για ευά­λω­τες κατη­γο­ρίες του πλη­θυ­σμού.

· Επέ­κταση της προ­στα­σίας της πρώτης κατοι­κίας μετά τον Απρίλιο του 2020 και απα­γό­ρευση πλει­στη­ρια­σμών μέχρι το τέλος του έτους.

· Άμεσα μέτρα για την κοι­νω­νική πρόνοια και αλλη­λεγ­γύη ύψους 300 εκατ. ευρώ με αύξηση κατά 50% των ανα­πη­ρι­κών επι­δο­μά­των και του Κοι­νω­νι­κού Εισο­δή­μα­τος Αλλη­λεγ­γύης.

· Ειδικό επίδομα κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης με τη μορφή μερί­σμα­τος (που μπορεί να δοθεί σε δύο φάσεις) ύψους 1,5 δισ. ευρώ για να καλυ­φθούν εργα­ζό­με­νοι σε επι­σφα­λείς θέσεις εργα­σίας -τα γνωστά μπλο­κά­κια, εργό­σημα κλπ- αλλά και μη επι­δο­τού­με­νοι άνεργοι, περίπου 1,7 εκατ. δικαιού­χοι.

· Πλήρης κάλυψη μισθού, ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών και δώρου Πάσχα των εργα­ζο­μέ­νων του ιδιω­τι­κού τομέα και επι­δό­τηση των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών και αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νων με ποσό ίσο με το 1/12 του περ­σι­νού τους εισο­δή­μα­τος για κάθε μήνα μέχρι τα τέλη τα Μαΐου. Ύψος παρέμ­βα­σης 8,5 δισ. ευρώ

· Ανα­στολή κατα­βο­λής του συνόλου των φορο­λο­γι­κών υπο­χρε­ώ­σεων για έξι μήνες.

· Πάγωμα των δανεια­κών οφειλών και άλλων τρα­πε­ζι­κών υπο­χρε­ώ­σεων για όσο διαρκεί η υγειο­νο­μική κρίση.

· Πρό­γραμμα μη επι­στρε­πτέας ενί­σχυ­σης ύψους 3 δισ. ευρώ για μικρές και μεσαίες επι­χει­ρή­σεις που δεν έχουν πρό­σβαση στον Τρα­πε­ζικό δανει­σμό με κρι­τή­ρια το τζίρο τους και τους απα­σχο­λού­με­νους.

· Επι­τά­χυνση εκτα­μί­ευ­σης των πλη­ρω­μών του προ­γράμ­μα­τος δημο­σίων επεν­δύ­σεων.

· Πρό­γραμμα “Ηρακλής” για τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις με παροχή εγγυ­ή­σεων από το ελλη­νικό δημόσιο ύψους 12 δισ. ευρώ ώστε να ενι­σχυ­θεί η ρευ­στό­τητα τους στην περίοδο της κρίσης.

Η κυβέρ­νηση της ΝΔ απέρ­ριψε αυτά τα μέτρα, επι­λέ­γο­ντας να κινηθεί σε αντί­θετη κατεύ­θυνση με περίσ­σευμα ανευ­θυ­νό­τη­τας, καθώς επι­χει­ρεί να μετα­τρέ­ψει την κρίση σε ευκαι­ρία για να νομο­θε­τεί δίχως έλεγχο και λογο­δο­σία, για να προ­ω­θή­σει μια σκληρή ανα­διάρ­θρωση στην αγορά εργα­σίας και στην οικο­νο­μία και για να προ­χω­ρή­σει σε σκαν­δα­λώδη δια­χεί­ριση των δημό­σιων πόρων.

Αυτές οι αντερ­γα­τι­κές και αντι­κοι­νω­νι­κές πολι­τι­κές επι­λο­γές δεν πρέπει να περά­σουν.

Πρέπει να ηττη­θούν και η φετινή «δια­φο­ρε­τική» 1η Μαΐου μετα­φέ­ρει, ίσως περισ­σό­τερο από ποτέ τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες, το νόημα αυτής της Ημέρας, δηλαδή τη συσπεί­ρωση στον αγώνα και την πάλη για τη δια­φύ­λαξη, επέ­κταση και εδραί­ωση των εργα­τι­κών δικαιω­μά­των.

Το Γραφείο Τύπου.-