Suddeutsche Zeitung: Η λιτότητα δεν είναι πλέον λύση

Αν η οικο­νο­μική ανά­πτυξη βρι­σκό­ταν σε συνάρ­τηση με το μέγεθος των περι­κο­πών δαπανών και την αύξηση της φορο­λο­γίας, τότε η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι πρω­τα­θλή­τρια της ανά­πτυ­ξης, εκτιμά ένας αρθρο­γρά­φος της Suddeutsche Zeitung, ο οποίος εξηγεί γιατί η λιτό­τητα και μόνο δεν είναι λύση στα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα της χώρας.

Σύμφωνα με τον Οργα­νι­σμό Οικο­νο­μι­κής Συνερ­γα­σίας και Ανά­πτυ­ξης (ΟΟΣΑ), η Ελλάδα έχει κάνει περισ­σό­τε­ρες μεταρ­ρυθ­μί­σεις από την Ιρλαν­δία, την Ισπανία και την Πορ­το­γα­λία. Όπως ανα­φέ­ρει ο αρθρο­γρά­φος, τα τελευ­ταία πέντε χρόνια οι Έλληνες έχουν δει τους μισθούς τους να μειώ­νο­νται κατά 20% κατά μέσο όρο, την αγο­ρα­στική τους δύναμη να μειώ­νε­ται κατά ένα τέταρτο, ενώ παράλ­ληλα οι κρα­τι­κές δαπάνες περιο­ρί­στη­καν κατά ένα τρίτο. Μετά τις μειώ­σεις στους μισθούς, η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της Ελλάδας βελ­τιώ­θηκε κατά 25%, περισ­σό­τερο από αυτή της Ιρλαν­δίας. Όμως όλα αυτά δεν βοή­θη­σαν και πολύ τη χώρα και πλέον εγεί­ρε­ται το ερώτημα αν τα πολύ αυστηρά προ­γράμ­ματα λιτό­τη­τας ωφελούν πραγ­μα­τικά.

Τώρα, όπως επι­ση­μαί­νει ο αρθρο­γρά­φος σύμφωνα με το ΑΠΕ, η Αθήνα σίγουρα πρέπει σίγουρα να προ­χω­ρή­σει σε περαι­τέρω μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Δεν έχει ξεκα­θα­ρι­στεί όμως ακόμη το είδος και η ποσό­τητα των μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Διότι, όπως εξηγεί, κάθε περι­κοπή δαπανών και αύξηση φόρων σημαί­νει ότι κάποιος χάνει χρήματα, τα οποία πλέον δεν θα μπορεί να ξοδέψει. Με αυτό τον τρόπο χάνει έσοδα και το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών και δημιουρ­γεί­ται ένας φαύλος κύκλος.

Βέβαια αυτό δεν σημαί­νει ότι η Αθήνα θα πρέπει να λάβει ελευ­θέ­ρας να μην κάνει τίποτε. Η επι­τυ­χία των μεταρ­ρυθ­μί­σεων εξαρ­τά­ται προ­φα­νώς από τη δοσο­λο­γία, τη χρονική στιγμή και το σωστό μέσο για κάθε χώρα.

Αυτό που χρειά­ζε­ται η Ελλάδα, εκτιμά ο αρθρο­γρά­φος της Suddeutsche Zeitung, είναι μια και­νούρ­για αρχή μετά την ολο­κλή­ρωση του παλαιού προ­γράμ­μα­τος στα τέλη Ιουνίου. Μέχρι τότε, τόσο η Ελλάδα όσο και οι πιστω­τές της θα πρέπει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν τον χρόνο για να εξε­τά­σουν ποια μέτρα θα ωφε­λή­σουν πραγ­μα­τικά την οικο­νο­μική ανά­πτυξη και ποια υιο­θε­τή­θη­καν απλώς και μόνο για να υπάρ­ξουν περι­κο­πές δαπανών. Όπως υπο­γραμ­μί­ζει, ακόμα και οι περι­κο­πές είναι ένα είδος τέχνης.

Εξάλλου σημειώ­νει ότι όσο πιο γρήγορα περάσει στην ανά­πτυξη η ελλη­νική οικο­νο­μία, τόσο περισ­σό­τερα από τα χρήματά τους θα δουν να τους επι­στρέ­φο­νται οι πιστω­τές της χώρας.