Μπλόκο σε γονικές παροχές για χρέη προς το Δημόσιο

Τα χέρια των γονιών που θέλουν να μετα­βι­βά­σουν στα παιδιά τους ακίνητα δένει η Εφορία στην περί­πτωση ύπαρξης ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών προς το Δημόσιο, ακόμα και αν αυτές έχουν υπαχθεί σε ρύθμιση η οποία εξο­φλεί­ται κανο­νικά. Για να ξεπε­ρά­σουν τον σκόπελο των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών και να ολο­κλη­ρω­θεί η μετα­βί­βαση, είναι ανα­γκα­σμέ­νοι να βάλουν υποθήκη είτε το ακίνητο που μετα­βι­βά­ζουν είτε κάποιο άλλο περιου­σιακό τους στοι­χείο, προ­κει­μέ­νου η εξό­φληση της οφειλής να θεω­ρεί­ται «δια­σφα­λι­σμένη».

Τα περι­στα­τικά δια­πλη­κτι­σμών φορο­λο­γου­μέ­νων και εφο­ρια­κών είναι καθη­με­ρινά από τις αρχές του έτους, καθώς όσοι θέλουν να μετα­βι­βά­σουν με γονική παροχή ή δωρεά ακίνητά τους και έχουν ληξι­πρό­θε­σμη ρυθ­μι­σμένη οφειλή, η οποία εξυ­πη­ρε­τεί­ται κανο­νικά, δεν θέλουν να βάλουν υποθήκη.

Η φορο­λο­γική νομο­θε­σία που ισχύει όμως δεν είναι με το μέρος τους. Με τη νέα απόφαση για τη χορή­γηση απο­δει­κτι­κού φορο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας, την οποία έστειλε στις Εφορίες στις 27 Δεκεμ­βρίου 2013 ο γενικός γραμ­μα­τέας Δημο­σίων Εσόδων Χάρης Θεο­χά­ρης, ορί­ζε­ται ότι για τη χορή­γηση απο­δει­κτι­κού ενη­με­ρό­τη­τας ο αιτών πρέπει σωρευ­τικά:

n να μην έχει ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές βεβαιω­μέ­νες στη Φορο­λο­γική Διοί­κηση ή να τις έχει τακτο­ποι­ή­σει κατά νόμιμο τρόπο με ανα­στολή είσπρα­ξης ή με ρύθμιση τμη­μα­τι­κής κατα­βο­λής και

n να έχει υπο­βά­λει όλες τις φορο­λο­γι­κές δηλώ­σεις της τελευ­ταίας πεντα­ε­τίας.

Με βάση τις δια­τυ­πώ­σεις αυτές, πολλοί φορο­λο­γού­με­νοι θεωρούν ότι εφόσον έχουν ρυθ­μι­σμένη οφειλή μπο­ρο­ούν να πάρου τη φορο­λο­γική ενη­με­ρό­τητα και να μετα­βι­βά­σουν κανο­νικά τα ακίνητά τους.

Οπως είναι γνωστό, όταν υπάρχει ληξι­πρό­θε­σμη οφειλή και γίνεται μετα­βί­βαση ακι­νή­του, η Εφορία παρα­κρατά από το τίμημα μετα­βί­βα­σης το σύνολο των οφει­λό­με­νων φόρων.

Το ζήτημα γεν­νά­ται όταν υπάρχει ληξι­πρό­θε­σμο χρέος, αλλά δεν υπάρχει τίμημα μετα­βί­βα­σης για να κρα­τή­σει η ΔΟΥ τα χρω­στού­μενα.

Σε αυτή την περί­πτωση, οι εφο­ρια­κοί απαι­τούν υποθήκη ακι­νή­του για να ξεμπλο­κά­ρουν τη μετα­βί­βαση, ερμη­νεύ­ο­ντας την παρά­γραφο 5 του άρθρου 3 της από­φα­σης Θεοχάρη. Σύμφωνα με αυτή, «στην περί­πτωση της μετα­βί­βα­σης ακι­νή­του ή της σύστα­σης εμπράγ­μα­του δικαιώ­μα­τος επ’ αυτού χωρίς τίμημα, δεν χορη­γεί­ται απο­δει­κτικό ενη­με­ρό­τη­τας, εφόσον η είσπραξη της οφειλής δεν είναι δια­σφα­λι­σμένη».

Ο ΦΟΡΟΣ ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ. Εν τω μεταξύ, το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών φαί­νε­ται να βρί­σκε­ται κοντά στη λύση του προ­βλή­μα­τος που είχε ανα­κύ­ψει με τον υπο­λο­γι­σμό του φόρου υπε­ρα­ξίας και οδήγησε στην απόφαση των συμ­βο­λαιο­γρά­φων να κάνουν αποχή από την υπο­γραφή συμ­βο­λαίων.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες από πηγές των συμ­βο­λαιο­γρά­φων, έχει συμ­φω­νη­θεί με την ηγεσία του υπουρ­γείου ο υπο­λο­γι­σμός του φόρου υπε­ρα­ξίας κατά τις μετα­βι­βά­σεις ακι­νή­των να γίνεται από τη ΔΟΥ του πωλητή και όχι από τον συμ­βο­λαιο­γράφο.

Οι συμ­βο­λαιο­γρά­φοι θα είναι υπεύ­θυ­νοι μόνο για την παρα­κρά­τηση του φόρου κατά την υπο­γραφή των συμ­βο­λαίων και την απόδοσή του στο Δημόσιο.

Τις επό­με­νες ημέρες ανα­μέ­νε­ται να εκδοθεί σχετική απόφαση, όπως και η διευ­κρι­νι­στική εγκύ­κλιος για τον τρόπο υπο­λο­γι­σμού της τιμής κτήσης ακι­νή­των και κατ’ επέ­κταση και του φόρου υπε­ρα­ξίας, ο οποίος επι­βάλ­λε­ται στη διαφορά ανάμεσα στην τιμή κτήσης και την τιμή πώλησης με συντε­λε­στή 15%.