Νέες περιπέτειες για την μεγάλη επένδυση των 25 εκατ. ευρώ στην Κρητηνία που έχει «παγώσει»

• Ανα­ζη­τεί­ται ο πέμ­πτος επεν­δυ­τής που θα κλη­θεί να πα­λέ­ψει με το τέρας της ελ­λη­νι­κής γρα­φειο­κρα­τί­ας! • «Σέρ­νε­ται» από το 2016 το πρω­το­πο­ρια­κό project της πρό­τυ­πης του­ρι­στι­κής μο­νά­δας υγεί­ας

Απο­χω­ρεί μετά από επτά χρό­νια τα­λαι­πω­ρί­ας και ανα­μο­νής και ο τέ­ταρ­τος με­γα­λο­ε­πεν­δυ­τής από το πρω­το­πο­ρια­κό project στην πε­ριο­χή «Αμαρ­τος» της Κρη­τη­νί­ας, που αφορά στην κα­τα­σκευή πρό­τυ­πης του­ρι­στι­κής μο­νά­δας υγεί­ας.

Όπως απο­κα­λύ­πτει σή­με­ρα η «δη­μο­κρα­τι­κή», το project της Αμάρ­του τί­θε­ται πλέον σε νέα βάση αφού ανα­ζη­τεί­ται νέος επεν­δυ­τής, μετά την από­φα­ση του Ισ­ραη­λι­νού με­γι­στά­να να απο­σύ­ρει το εν­δια­φέ­ρον του.

Μετά από επτά χρό­νια και ατε­λεί­ω­τη γρα­φειο­κρα­τία η εμπό­λε­μη κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί στο Ισ­ρα­ήλ, έδρα­σε κα­τα­λυ­τι­κά στην από­φα­σή του να ανα­ζη­τή­σει άλλον επεν­δυ­τή για να συ­νε­χι­στεί το έργο που ξε­κί­νη­σε το 2016 (!) και ακόμα βρί­σκε­ται στο στά­διο του σχε­δια­σμού. Όχι επει­δή δεν υπήρ­χε εν­δια­φέ­ρον από τους επεν­δυ­τές αλλά επει­δή τα εμπό­δια έκαμ­ψαν τις αντο­χές τους.

Ως γνω­στόν, ο με­γα­λο­ε­πεν­δυ­τής της πρό­τυ­πης του­ρι­στι­κής μο­νά­δας υγεί­ας κα­τά­γε­ται και δια­μέ­νει στο Ισ­ρα­ήλ και παρά την μετ’ εμπο­δί­ων δια­δρο­μή της επέν­δυ­σης των τε­λευ­ταί­ων ετών εξαι­τί­ας των δαι­δα­λω­δών γρα­φειο­κρα­τι­κών δια­δι­κα­σιών με τις οποί­ες έχει έρθει αντι­μέ­τω­πος, ήταν απο­φα­σι­σμέ­νος να προ­χω­ρή­σει στην επέν­δυ­ση.

Ο πό­λε­μος που μαί­νε­ται ωστό­σο, έδρα­σε κα­τα­λυ­τι­κά στην από­φα­ση του με­γα­λο­ε­πεν­δυ­τή να απο­χω­ρή­σει και πλέον ανα­ζη­τεί­ται άλλος επεν­δυ­τής που θα ανα­λά­βει το έργο.

Η προ­σπά­θεια ξε­κί­νη­σε το 2016 και έκτο­τε έχει πε­ρά­σει από… σα­ρά­ντα κύ­μα­τα. Ο αρ­χι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός της επέν­δυ­σης ήταν 25 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ σε μια πε­ρί­ο­δο μά­λι­στα που οι επεν­δύ­σεις στη χώρα μας είναι το με­γά­λο ζη­τού­με­νο για την ενί­σχυ­ση της οι­κο­νο­μί­ας.

Μο­νά­δα – Πρό­τυ­πο

Στη μο­νά­δα θα μπο­ρούν να δια­μέ­νουν ασθε­νείς που βρί­σκο­νται στο με­τεγ­χει­ρη­τι­κό στά­διο της θε­ρα­πεί­ας σο­βα­ρών προ­βλη­μά­των υγεί­ας. Γε­νι­κά, όλα όσα συ­νο­δεύ­ουν τη συ­γκε­κρι­μέ­νη επέν­δυ­ση θα είναι πρω­το­πο­ρια­κής εφαρ­μο­γής και ανα­μέ­νε­ται να προ­κα­λέ­σουν το εν­δια­φέ­ρον τόσο του επι­στη­μο­νι­κού, όσο και του τε­χνι­κού κό­σμου, κα­θι­στώ­ντας τη μο­νά­δα ση­μείο ανα­φο­ράς και θέ­το­ντας την πε­ριο­χή στο χάρτη του του­ρι­σμού υγεί­ας και ευ­ε­ξί­ας.

Στό­χος της μο­νά­δας είναι η ανα­ζω­ο­γό­νη­ση και η ευ­ε­ξία, κάτι που προσ­δί­δει αξία και ιδιαι­τε­ρό­τη­τα σε αυτή την επέν­δυ­ση σε πα­νελ­λή­νιο επί­πε­δο. Το έργο αυτό το έχει αγκα­λιά­σει η το­πι­κή κοι­νω­νία που προ­σβλέ­πει σε αυτό για την έντα­ξη της νο­τιο­δυ­τι­κής Ρόδου στον του­ρι­στι­κό χάρτη. Μά­λι­στα, η έμ­φα­ση που θα δοθεί στη δια­τρο­φή με το­πι­κά προ­ϊ­ό­ντα και στην ανά­δει­ξη της το­πι­κής πα­ρά­δο­σης, θα έχει θε­τι­κά οφέλη σε πολ­λούς το­μείς της οι­κο­νο­μί­ας.

Ο αρ­χι­κός σχε­δια­σμός ήταν η επέν­δυ­ση που θα υλο­ποι­η­θεί από την εται­ρεία ΑΜΑΡ­ΤΟΣ ΟΙ­ΚΟ­ΛΟ­ΓΙ­ΚΗ Α.Ε. να εκτεί­νε­ται σε 48,16 στρέμ­μα­τα με δυ­να­μι­κό­τη­τα 135 δω­μα­τί­ων με 296 κλί­νες.

Στον πε­ρι­βάλ­λο­ντα χώρο του ξε­νο­δο­χεί­ου ο σχε­δια­σμός ήταν να κα­τα­σκευα­στούν χώροι άθλη­σης και ανα­ψυ­χής με γή­πε­δο τένις, αμ­φι­θέ­α­τρα, παι­δό­το­πος και δια­δρο­μές πε­ρι­πά­του. Μά­λι­στα, λόγω έλ­λει­ψης κε­ντρι­κού απο­χε­τευ­τι­κού δι­κτύ­ου προ­βλέ­πε­ται η κα­τα­σκευή ιδιω­τι­κής μο­νά­δας επε­ξερ­γα­σί­ας λυ­μά­των με επα­να­χρη­σι­μο­ποί­η­ση των επε­ξερ­γα­σμέ­νων υγρών, προς άρ­δευ­ση χώρων πρα­σί­νου. Στη μο­νά­δα θα μπο­ρούν να δια­μέ­νουν ασθε­νείς που βρί­σκο­νται στο με­τεγ­χει­ρη­τι­κό στά­διο της θε­ρα­πεί­ας σο­βα­ρών προ­βλη­μά­των υγεί­ας. Ωστό­σο όλα αυτά, επα­να­σχε­διά­στη­καν στο πλαί­σιο της νέας με­λέ­της προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει η με­γά­λη επέν­δυ­ση στο επό­με­νο στά­διο, αυτό της έναρ­ξης των ερ­γα­σιών.

Οι πτέ­ρυ­γες φι­λο­ξε­νί­ας του κτη­ρί­ου επα­να­σχε­διά­στη­καν από την αρχή και από επτά έγι­ναν δέκα μι­κρό­τε­ρες συμ­πτυγ­μέ­νες σε σχέση με το αρ­χι­κό σχέ­διο, με το κε­ντρι­κό κτή­ριο, τα εστια­τό­ρια και την πι­σί­να να πα­ρα­μέ­νουν τα ίδια.

Η σύλ­λη­ψη της ιδέας έγινε από έναν Ισ­ραη­λι­νό, επώ­νυ­μο για­τρό, ο οποί­ος, όπως έγινε γνω­στό, σχε­δί­α­ζε για αρ­κε­τό καιρό το όλο εγ­χεί­ρη­μα. Η επι­λο­γή της το­πο­θε­σί­ας προ­έ­κυ­ψε τυ­χαία και απο­δί­δε­ται σε τα­ξί­δι ανα­ψυ­χής με ιστιο­πλοϊ­κό σκά­φος που πραγ­μα­το­ποί­η­σε στην πε­ριο­χή αυτή ο για­τρός. Το σκά­φος πέ­ρα­σε ανοι­κτά από τη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή της Κρη­τη­νί­ας και αμέ­σως κέρ­δι­σε το εν­δια­φέ­ρον του.

Ο ση­με­ρι­νός επεν­δυ­τής, είναι ο τέ­ταρ­τος κατά σειρά που έχει εκ­δη­λώ­σει εν­δια­φέ­ρον να επεν­δύ­σει τα χρή­μα­τά του στο project της Κρη­τη­νί­ας.

Ηδη έχουν προη­γη­θεί άλλοι τρεις επεν­δυ­τές που εγκα­τέ­λει­ψαν την προ­σπά­θεια, με­τα­ξύ των οποί­ων μια εται­ρεία-κο­λοσ­σός από το Ισ­ρα­ήλ που επεν­δύ­ει σε και­νο­τό­μα projects και ένας Ελ­λη­νας με­γα­λο-για­τρός που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στην Ελ­βε­τία, ωστό­σο ερ­χό­με­νοι αντι­μέ­τω­ποι με το τέρας της γρα­φειο­κρα­τί­ας, εγκα­τέ­λει­ψαν την προ­σπά­θεια απο­γοη­τευ­μέ­νοι.

Η αρ­χι­κή πρό­θε­ση ήταν οι ερ­γα­σί­ες να ξε­κι­νή­σουν τον Σε­πτέμ­βριο του 2017 ωστό­σο λόγω της γρα­φειο­κρα­τί­ας και των ρυθ­μών χε­λώ­νας που ακο­λου­θού­νται στην Ελ­λά­δα, το χρο­νο­διά­γραμ­μα… ξε­χεί­λω­σε κα­τα­γρά­φο­ντας κα­θυ­στέ­ρη­ση ήδη επτά ετών.

Το STOP από την Αρ­χαιο­λο­γία

Θα πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι συ­νο­λι­κά η Αρ­χαιο­λο­γία δέ­σμευ­σε χώρο 1.100 τ.μ. αφού στη διάρ­κεια των εκ­σκα­φών εντο­πί­στη­καν αρ­χι­τε­κτο­νι­κά κα­τά­λοι­πα αγρο­τι­κής εγκα­τά­στα­σης των πρω­το­βυ­ζα­ντι­νών χρό­νων και ευ­ρή­μα­τα που πι­στο­ποιούν ότι η πα­ρα­γω­γή του λα­διού και του κρα­σιού έχει με­γά­λη πα­ρά­δο­ση στην πε­ριο­χή και το Κε­ντρι­κό Αρ­χαιο­λο­γι­κό Συμ­βού­λιο έκρι­νε απα­ραί­τη­το να συ­νε­χι­στεί η ανα­σκα­φι­κή έρευ­να στον τομέα Β.

Να ση­μειω­θεί ότι έχει προη­γη­θεί η τμη­μα­τι­κή έγκρι­ση της με­λέ­της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σε­ων για τους το­μείς Α και Γ της μο­νά­δας, που πε­ρι­λαμ­βά­νουν το κε­ντρι­κό κτή­ριο και την κο­λυμ­βη­τι­κή δε­ξα­με­νή, αντι­στοί­χως.

Η έγκρι­ση για τον τομέα Β, ήρθε με με­γά­λη κα­θυ­στέ­ρη­ση και ήδη είχε πα­ρέλ­θει ένα με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα που «δο­κί­μα­σε» τις αντο­χές του επεν­δυ­τή, ο οποί­ος πα­ρό­λα αυτά δεν το έβαλε κάτω.

Οι πτέ­ρυ­γες φι­λο­ξε­νί­ας του κτη­ρί­ου επα­να­σχε­διά­στη­καν από την αρχή και από επτά έγι­ναν δέκα μι­κρό­τε­ρες συμ­πτυγ­μέ­νες σε σχέση με το αρ­χι­κό σχέ­διο, με το κε­ντρι­κό κτή­ριο, τα εστια­τό­ρια και την πι­σί­να να πα­ρα­μέ­νουν τα ίδια.

Το επό­με­νο με­γά­λο στοί­χη­μα ήταν η έκ­δο­ση της οι­κο­δο­μι­κής άδειας. Η ολο­κλή­ρω­ση των ανα­σκα­φών στον τομέα Β΄συ­νέ­πε­σε με την πε­ρί­ο­δο του κο­ρω­νοϊ­ού που όλα είχαν πα­γώ­σει. Η πε­ραι­τέ­ρω κα­θυ­στέ­ρη­ση ήταν δε­δο­μέ­νη και ήρθε να προ­στε­θεί στην ήδη με­γά­λη πε­ρί­ο­δο τα­λαι­πω­ρί­ας κατά την οποία ο επεν­δυ­τής είχε βάλει ήδη βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δ», τα χρή­μα­τα που έβαλε από την τσέπη του για μια επέν­δυ­ση που ήταν στον «αέρα» ανήλ­θαν σε 1,5 εκατ. ευρώ (!) εκ των οποί­ων αρ­κε­τά δια­τέ­θη­καν για τις ανά­γκες των ανα­σκα­φι­κών ερ­γα­σιών τα οποία πε­ριε­λάμ­βα­ναν ημε­ρο­μί­σθια ερ­γα­τών, τα έξοδα δια­τρο­φής τους, τα καύ­σι­μα και τα μη­χα­νή­μα­τα τα οποία χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για τις ερ­γα­σί­ες.

Η πο­λιορ­κία των Τούρ­κων

Σύμ­φω­να με ασφα­λείς και απο­λύ­τως δια­σταυ­ρω­μέ­νες πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», ο με­γα­λο­ε­πεν­δυ­τής δέ­χθη­κε πρό­τα­ση από Τούρ­κους επι­χει­ρη­μα­τί­ες να εγκα­τα­λεί­ψει την προ­σπά­θεια στη Ρόδο και να επεν­δύ­σει τα χρή­μα­τά του για την κα­τα­σκευή της ίδιας μο­νά­δας στην «Ατ­τά­λεια» (!) προ­σφέ­ρο­ντάς του γη και ύδωρ για να αλ­λά­ξει τα πλάνα του και να εγκα­τα­λεί­ψει την Ελ­λά­δα!

Τούρ­κοι επι­χει­ρη­μα­τί­ες που πα­ρα­κο­λου­θούν με εν­δια­φέ­ρον την πο­ρεία του έργου στην Κρη­τη­νία, αλλά και που έχουν αντι­λη­φθεί πλή­ρως την και­νο­το­μία της επέν­δυ­σης, σε μια πε­ρί­ο­δο που ο του­ρι­σμός Υγεί­ας κερ­δί­ζει συ­νε­χώς έδα­φος, τον προ­σέγ­γι­σαν και του πρό­τει­ναν συ­νερ­γα­σία για την κα­τα­σκευή της μο­νά­δας απο­θε­ρα­πεί­ας στην Ατ­τά­λεια, επι­ση­μαί­νο­ντας μά­λι­στα ότι δεν πρό­κει­ται να συ­να­ντή­σει γρα­φειο­κρα­τι­κές εμπλο­κές, σε αντί­θε­ση με όσα αντι­με­τω­πί­ζει στην Ελ­λά­δα, δεί­χνο­ντας απο­λύ­τως κα­τα­το­πι­σμέ­νοι για την πο­ρεία του έργου και τις δυ­σκο­λί­ες υλο­ποί­η­σής του.

Ο ίδιος δεν δέ­χθη­κε την πρό­τα­ση, εκτι­μώ­ντας ότι από την στιγ­μή που οι με­λέ­τες της μο­νά­δας έγι­ναν από την αρχή, ακο­λου­θώ­ντας τις υπο­δεί­ξεις της Αρ­χαιο­λο­γί­ας, το έργο θα προ­χω­ρού­σε, ωστό­σο με­σο­λά­βη­σε η παν­δη­μία και τόσο οι συ­ζη­τή­σεις όσο και η πο­ρεία του έργου, πά­γω­σαν.

Επι­πλέ­ον, πρό­κει­ται για ένα έργο με κοι­νω­νι­κό αλλά και με πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό πρό­ση­μο, που θα αλ­λά­ξει τη φυ­σιο­γνω­μία όχι μόνο της δυ­τι­κής πλευ­ράς του νη­σιού αλλά ολό­κλη­ρης της Ρόδου και θα απο­τε­λέ­σει ση­μείο ανα­φο­ράς για την Ελ­λά­δα, καθώς πρό­κει­ται για μια και­νο­τό­μο επέν­δυ­ση σε κάθε επί­πε­δο.

Πλέον, για το project, ανα­ζη­τεί­ται πέμ­πτος επεν­δυ­τής με… γερό στο­μά­χι, που θα το ανα­λά­βει για να πε­ρά­σει στο στά­διο της υλο­ποί­η­σης.