Γιάννης Σταυλάς: Το κέντρο της πόλης στην “εντατική”

Ακού­γε­ται απί­στευτο αλλά είναι πραγ­μα­τι­κό­τητα:Κατά τη διάρ­κεια του τρι­μή­νου της του­ρι­στι­κής αιχμής (Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος), περισ­σό­τερα από 45.000 ενοι­κια­ζό­μενα αυτο­κί­νητα κυκλο­φο­ρούν καθη­με­ρινά στο νησί μας. Αν συνυ­πο­λο­γί­σου­με­τα­κάθε λογής οχήματα των μόνιμων κατοί­κων και επι­χει­ρή­σεων, το νούμερο προ­σεγ­γί­ζει τονα­πί­στευτο αριθμό των 140.000. Από αυτά το 70% περίπου κινού­νται στο βόρειο τρίγωνο, και

γύρω στις 50.000 συνω­στί­ζο­νται καθη­με­ρινά στην πόλη, μετα­τρέ­πο­ντας το διοι­κη­τικό, οικο­νο­μικό και πολι­τι­στικό κέντρο της σε ένα τερά­στιο πάρ­κινγκ – ένα τοπίο όπου κυριαρ­χού­ντα μεταλ­λικά κου­φά­ρια αυτο­κι­νή­των και ο θόρυβος.

Η πολυ­συ­ζη­τη­μένη μελέτη «Κυκλο­φο­ρια­κές ρυθ­μί­σεις της πόλης Ρόδου» δεν δίνει

ικα­νο­ποι­η­τι­κές λύσεις στο ομο­λο­γου­μέ­νως τερά­στιο πρό­βλημα. Συγκε­κρι­μένα:

1ον δεν γίνεται αναφορά για ρύθμιση της κυκλο­φο­ρίας γύρω από τη Μεσαιω­νική Πόλη(Μ.Π.)

2ον δεν προ­τεί­νει κυκλι­κούς κόμβους στον ιστό της πόλης

3ον εστιά­ζει σε υπό­γειους χώρους στάθ­μευ­σης σε Πλα­τείες Ρίμινι, Ελευ­θε­ρίας, ΑντιναυάρχουΙωαννίδη και Ενυ­δρείο, που εκτός από πανά­κρι­βες κατα­σκευές, δεν δίνουν ικα­νο­ποι­η­τι­κή­λύση όσον αφορά τη χωρη­τι­κό­τητα

4ον δεν υπο­δει­κνύει σύγ­χρο­νες πρα­κτι­κές για τη δέσμευση, έλεγχο και πληρωμή των θέσε­ων­στάθ­μευ­σης στο κέντρο.

Η καθαί­ρεση του αυτο­κι­νή­του από την κορυφή των επι­λο­γών του πολίτη απο­τε­λεί μονό­δρομο για τη βελ­τί­ωση της εικόνας της πόλης. Κεντρικό ρόλο σε κάθε σχε­δια­σμό­ε­πι­βάλ­λε­ται επι­τέ­λους να απο­κτή­σουν ο άνθρω­πος, κάθε ηλικίας και μορφής κίνησης, ταΜέσα Μαζικής Μετα­φο­ράς, και βέβαια η οδική ασφά­λεια. Από τον βαθμό ικα­νο­ποί­η­σης του στόχου αυτού αξιο­λο­γεί­ται η επάρ­κεια των υπηρεσιώντηςΔημοτικής αρχής. «Σκε­φτείτε καθαρά για να γίνει απλό» έλεγε ο αλη­σμό­νη­τος Steve Jobs της Apple.

A. ΣΤΑΘΜΕΥΣΗ

Στο κέντρο πρέπει να ρυθ­μι­στεί επει­γό­ντως η στάθ­μευση. Όπως σε πολλές ευρω­παϊ­κές πόλεις, μπορεί να χωρι­στεί σε τέσ­σε­ρις ζώνες δια­φο­ρε­τι­κού­χρώ­μα­τος: πράσινο, πορ­το­καλί, κόκκινο και μαύρο. Η πράσινη ζώνη είναι ένας ελεύ­θε­ρος και απε­ριό­ρι­στος χώρος στάθ­μευ­σης που βρί­σκε­ται στα περί­χωρα της πόλης, ενώ η πορ­το­καλί ζώνη είναι ένας χώρος επί πληρωμή που­βρί­σκε­ται γύρω από το διοι­κη­τικό, εμπο­ρικό και πολι­τι­στικό κέντρο. Εδώ ο μέγι­στος χρόνος στάθ­μευ­σης είναι 4 ώρες και 15 λεπτά, με τιμή π.χ. 1,50 ευρώ την ώρα. Από την άλλη, η κόκκινη ζώνη, που βρί­σκε­ται στο υπερ­κέ­ντρο της Ρόδου, είναι μια­πε­ριο­χήμε υψη­λό­τερη χρέωση, π.χ. 3,50 ευρώ την πρώτη ώρα και 5 για τη δεύτερη και τρίτη.

Τέλος, στη μαύρη ζώνη απα­γο­ρεύ­ε­ται αυστηρά η στάθ­μευση, με χρήση δαγκά­νας ήγε­ρα­νούσε παρά­νο­μες σταθ­μεύ­σεις. Αξίζει να σημειω­θεί ότι οι ζώνες επί πληρωμή πρέπει να γίνο­νται δωρεάν από Δευτέρα έως Σάββατο το βράδυ, π.χ. από τις 23:00 έως τις 09:00, καθώς και τιςΚυριακές και τις αργίες. Η κατα­νό­ηση αυτών των ζωνών θα βοη­θή­σει να επι­λέ­ξει κανείς την­κα­λύ­τερη επιλογή στάθ­μευ­σης στη Ρόδο σύμφωνα με τις ανάγκες του.

Εφαρ­μο­γές, όπως το “Parkimeter” στο Μπορντό, διευ­κο­λύ­νουν αφά­ντα­στα πολίτες και επι­σκέ­πτες για το σκοπό αυτό. Σε αυτή τη δια­δι­κτυακή εφαρ­μογή δίνει κανείς τη διεύ­θυν­ση­προ­ο­ρι­σμού, την ημέρα και τις ώρες στάθ­μευ­σης, π.χ. Τρίτη 30 Αυγού­στου από 11:00έως12:30, και προ­τεί­νε­ται η βέλ­τι­στη θέση στάθ­μευ­σης και χρέωση. Επίσης δίνεται η δυνα­τό­τητα κρά­τη­σης θέσης στάθ­μευ­σης, κατα­γρά­φο­ντας τον αριθμό κυκλο­φο­ρίας τουο­χή­μα­τος και πλη­ρώ­νο­ντας το τίμημα από το κινητό ή το tablet. Ο έλεγχος διε­νερ­γεί­ται πανεύ­κολα από κινού­μενο όχημα το οποίο σκα­νά­ρει τους αριθ­μού­ςκυ­κλο­φο­ρίας. Η αύξηση χώρων στάθ­μευ­σης σε περιο­χές εμπο­ρι­κού ή του­ρι­στι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος λύνεται σήμερα με σύν­θε­τες μεταλ­λι­κές κατα­σκευές. Η επιλογή αυτή επι­κρα­τεί διότι η πτυ­χή­της σχέσης κόστους / απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας είναι θεμε­λιώ­δους σημα­σίας.

Να λοιπόν μια καλή επεν­δυ­τική ευκαι­ρία…..πολύ ποιο απο­δο­τική από την κατα­σκευή και άλλων κλινών στην ήδη κορε­σμένη Ρόδο. Μια επέν­δυση που απαιτεί τη σύμπραξη δημο­σί­ου­που δια­θέ­τει τα οικό­πεδα, με ιδιώτες επι­χει­ρη­μα­τίες που δια­θέ­τουν τα κεφά­λαια και πλε­ο­νε­κτούν στη δια­χεί­ριση. Το μέσο κόστος κατα­σκευής ενός πολυώ­ρο­φου πάρ­κινγκ ανέρ­χε­ται σε 3.000 μέχρι και 10.000ευρώ ανά θέση στάθ­μευ­σης. Τοπικές συν­θή­κες, παρά­γο­ντες άνεσης και αισθη­τι­κής και τομέ­γε­θος των πρό­σθε­των εγκα­τα­στά­σεων, όπως π.χ. βεν­ζι­νά­δικα, πλυ­ντή­ρια αυτο­κι­νή­των, περί­πτερα κλπ., συμ­βά­λουν στο κόστος κατα­σκευής.

Ένα κτίριο στάθ­μευ­σης αυτο­κι­νή­των 550 θέσεων απαιτεί οικό­πεδο 32mX 83mκαι στοι­χί­ζει από 1.650.000 μέχρι 5.500.000 Ευρώ. Αν υπο­θέ­σουμε, λοιπόν, ότι κατά τη θερινή περί­ο­δοη­κάθε θέση στάθ­μευ­σης μπορεί να απο­φέ­ρει συντη­ρη­τικά γύρω στα 20 Ευρώτην ημέρα, αυτό σημαί­νει: 550 θέσεις Χ 20 Ευρώ/ημέρα Χ 200 μέρες τον χρόνο = 2.200.000 Ευρώ

Η από­σβεση, δηλαδή, μιας τέτοιας επέν­δυ­σης μπορεί να ολο­κλη­ρω­θεί μέσα σε 2-3 χρόνια. Περι­με­τρικά της Μεσαιω­νι­κής Πόλης υπάρ­χουν αρκετές επι­λο­γές χωρο­θέ­τη­σης τέτοιων­κτι­ρίων. Με γνώμονα το δημόσιο συμ­φέ­ρον μπορούν να υπερ­κε­ρα­στούν τυχόν γρα­φειο­κρα­τι­κές δυσκο­λίες.

B. ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

Κίνητρα χρήσης λεω­φο­ρείων ΡΟΔΑ

1. Μηνιαίες ή και ετήσιες κάρτες για μόνι­μους κατοί­κους – σε τιμή έκπληξη

2. Εκπτω­τι­κές κάρτες για μαθητές, φοι­τη­τές, ένοπλες δυνά­μεις, συντα­ξιού­χους, ΑΜΕΑκ.λ.π3. Υπη­ρε­σιακό λεω­φο­ρείο για μετα­κί­νηση Δημό­σιων Υπαλ­λή­λων στους χώρους εργα­σίας στο­κέ­ντρο Italias-Akantias 2Parkhouse

4. Προ­σαρ­μογή συχνό­τη­τας δρο­μο­λο­γίων ανάλογα με τις ώρες αιχμής. Σε ώρες πρό­σβα­ση­ςκαι απο­χώ­ρη­σης εργα­ζο­μέ­νων από τις δου­λειές τους, συχνό­τητα ανά 10 λεπτά, π.χ. 07:00- 09:00, 13:30 – 15:30, 16:30 – 18:00 και 20:30 – 21:30

5. Αυτό­ματη ακύρωση εισι­τη­ρίου με ηχητικό σήμα, (βλέπε παρά­δειγμα Σεβίλλη)

6. Ένταξη των Δημό­σιων Χερ­σαίων Μετα­φο­ρών στο συνο­λικό δίκτυο μετα­φο­ρών, μου­σεί­ων­και αξιο­θέ­α­των της πόλης, με εφαρ­μογή City Pass. Φτάνουν πια οι πει­ρα­μα­τι­σμοί με ημί­με­τρα. Σε πολλές Ευρω­παϊ­κές πόλεις εφαρ­μό­ζο­νται

πολύ καλές πρα­κτι­κές που μπορούν να υιο­θε­τη­θούν στην πόλη μας.