“Τα ελάφια της Ρόδου έχασαν τον φυσικό τους χώρο – Το ελάφι και οι πεταλούδες της Ρόδου χρειάζονται τον άνθρωπο για να επιβιώσουν την επόμενη μέρα”

Το πλατώνι της Ρόδου, το όμορφο ελάφι που θεω­ρεί­ται σύμβολο του νησιού, αλλά και οι πετα­λού­δες που απο­τε­λούν πόλο έλξης για τους επι­σκέ­πτες δοκι­μά­ζο­νται επίσης λόγω των πυρ­κα­γιών. Πολλά από αυτά στε­ρού­νται πλέον του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος τους και προ­σπα­θούν να επι­βιώ­σουν έξω από αυτό. Οι κάτοι­κοι της Ρόδου και εθε­λο­ντές βρί­σκο­νται στο πλευρό τους και όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Προ­στα­σίας Περι­βάλ­λο­ντος της Ρόδου, Δημή­τρης Γρη­γο­ριά­δης, θα χρεια­στεί ο ανθρώ­πι­νος παρά­γο­ντας να τα βοη­θή­σει να επι­βιώ­σουν τα επόμενα χρόνια που θα είναι δύσκολα.

Το διάσημο πλατώνι τη Ρόδου, το σήμα κατα­τε­θέν του νησιού, στο­λί­ζει τα δάση του και απο­τε­λεί μέρος της παρά­δο­σής του. Σύμφωνα με τον Σύλλογο Προ­στα­σίας Περι­βάλ­λο­ντος της Ρόδου είναι ένα από τα λίγα είδη ελαφιών της Ευρώπης που δια­σώ­θη­καν μέχρι σήμερα. Δύο αγάλ­ματα ελαφιών, ένα αρσε­νικό και ένα θηλυκό, τοπο­θε­τη­μένα πάνω σε κίονες, βρί­σκο­νται και κοσμούν τις δύο πλευρές της εισόδου του παλιού λιμα­νιού της πόλης. Αυτή τη στιγμή τα μέλη του συλ­λό­γου προ­σπα­θούν να βοη­θή­σουν τα ελάφια και άλλα ζώα που έχουν ανάγκη στο νησί.

«Παραγ­γεί­λαμε μία ποσό­τητα τροφής κατάλ­λη­λης για τα ελάφια γιατί ξέρετε δεν τρώνε τα πάντα και γι΄αυτό ο κόσμος δεν θα πρέπει να τους ταΐζει τα πάντα. Η κατάλ­ληλη τροφή με βάση τις υπο­δεί­ξεις των κτη­νιά­τρων, με ευθύνη του Δασαρ­χείου Ρόδου, δια­νέ­με­ται στα ελάφια. Σε πρώτη φάση θα πρέπει να φρο­ντι­στεί ο πλη­θυ­σμός που έχει βγει μέσα από το δάσος, με τροφή και νερό. Γι’ αυτό υπάρχει μια μεγάλη κινη­το­ποί­ηση, δεν είμαστε μόνο εμείς που το κάνουμε, υπάρ­χουν και άλλες οργα­νώ­σεις που κάνουν το ίδιο. Ο στόχος είναι τις πρώτες ημέρες, που είναι πολύ δύσκο­λες, να δώσουμε τροφή και νερό», τονίζει μιλώ­ντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Δημή­τρης Γρη­γο­ριά­δης.

Όπως λέει, το βασικό μέλημα του ανθρώ­που θα πρέπει να είναι αυτή τη στιγμή η ανα­γέν­νηση της φύσης στη Ρόδο όσο το δυνατόν γρη­γο­ρό­τερα, ώστε να μπο­ρέ­σουν τα ελάφια να επι­στρέ­ψουν στον φυσικό τους χώρο. Δια­φο­ρε­τικά, όπως λέει ο κ. Δημη­τριά­δης θα κατα­στεί δύσκολη η επι­βί­ωση τους και η συμ­βί­ωση τους με τον άνθρωπο στο νησί. «Τα ελάφια θα είναι δύσκολο να επι­στρέ­ψουν στον χώρο τους γιατί εκεί δεν υπάρχει τροφή και νερό. Είναι πολύ δύσκολο να επι­στρέ­ψουν αυτή τη στιγμή. Τώρα έχουν βρει κατα­φύ­γιο σε κάποιες περιο­χές που δεν έχουν καεί. Έχουν μετα­κι­νη­θεί πλέον εκτός από αυτά που ατυχώς κάηκαν ή τραυ­μα­τί­στη­καν θανά­σιμα. Μακρο­πρό­θε­σμα τα ελάφια θα πρέπει να επι­στρέ­ψουν στο ενδιαί­τημά τους, δηλαδή το φυσικό τους περι­βάλ­λον που είναι το δάσος. Και αυτό είναι δύσκολο να γίνει γιατί θα πρέπει να φρο­ντί­σουμε να ανα­γεν­νη­θεί το δάσος και να υπάρχει και νερό. Αυτά είναι τα δύο βασικά που θα δώσουν στα ελάφια τη δυνα­τό­τητα να επι­στρέ­ψουν στο δάσος. Πρέπει να βοη­θή­σει ο άνθρω­πος στην ανα­γέν­νηση του δάσους κάτι που θα χρεια­στεί πάνω από δύο χρόνια. Αν και σύμφωνα με την εμπει­ρία μου η χαμηλή βλά­στηση συνήθως επα­νέρ­χε­ται ακόμα και την επόμενη ή και την μεθε­πό­μενη χρονιά. Τα δέντρα είναι το δύσκολο να επα­νέλ­θουν. Και τα ελάφια χρειά­ζο­νται δάσος. Αν δεν βρουν το δάσος θα παρα­μεί­νουν εκτός κάτι που θα δημιουρ­γή­σει προ­βλή­ματα γιατί θα πάνε σε καλ­λιέρ­γειες, σε κήπους και σε αγρο­κτή­ματα. Και τότε θα υπάρχει κίν­δυ­νος για τα ελάφια από τους ανθρώ­πους. Δυστυ­χώς, το έχουμε δει πολλές φορές αυτό. Κάποιος που βλέπει ένα ελάφι να βρί­σκε­ται στις καλ­λιέρ­γειες μπορεί να το σκο­τώ­σει, να το τραυ­μα­τί­σει ή να του φερθεί άσχημα. Επο­μέ­νως, θεωρώ ότι είναι καθήκον μας να βοη­θή­σουμε τα ελάφια να ξανα­γυ­ρί­σουν στο σπίτι τους», επι­ση­μαί­νει.

Αν και αυτή τη χρονιά η διάσημη Κοιλάδα με τις Πετα­λού­δες που προ­σελ­κύει χιλιά­δες του­ρί­στες κάθε χρόνο δεν βρέθηκε στο επί­κε­ντρο των πυρ­κα­γιών, εμμέσως και οι πετα­λού­δες επη­ρε­ά­ζο­νται. Ο κ. Γρη­γο­ριά­δης εξηγεί: «Με τις πετα­λού­δες είναι ακόμα πιο σύνθετο το θέμα. Έρχο­νται στην κοιλάδα των πετα­λού­δων για συγκε­κρι­μένο χρονικό διά­στημα. Από 15 Ιουνίου μέχρι περίπου 15 Σεπτεμ­βρίου. Μετά μετα­να­στεύ­ουν και ενα­πο­θέ­τουν τα αυγά τους σε περιο­χές έξω από την κοιλάδα. Αυτή όμως, η περιοχή μπορεί να είναι μια περιοχή, η οποία τώρα κάηκε. Και εκεί αρχίζει ένα πρό­βλημα, το οποίο θα πρέπει να δούμε πώς εξε­λίσ­σε­ται, δηλαδή να δούμε οι πετα­λού­δες τι πορεία θα ακο­λου­θή­σουν, πού θα πάνε να ενα­πο­θέ­σουν τα αυγά τους, με άλλα λόγια ο βιό­το­πος τους που κάηκε με τι θα αντι­κα­στα­θεί. Η δικιά μου προ­σω­πική εκτί­μηση είναι ότι θα υπάρξει έμμεσα κάποιος αντί­κτυ­πος στις πετα­λού­δες. Και εδώ η απά­ντηση στο πρό­βλημα είναι η προ­στα­σία των βιο­τό­πων, του­λά­χι­στον να μην κατα­στρα­φούν και άλλες περιο­χές. Θα πρέπει να προ­στα­τεύ­σουμε αυτές τις περιο­χές που μπορεί να απο­τε­λέ­σουν ένα κατα­φύ­γιο για τις πετα­λού­δες. Η πετα­λούδα μόλις ενα­πο­θέ­σει τα αυγά της πεθαί­νει. Στη συνέ­χεια το αυγό θα γίνει σκου­λήκι, θα γίνει κου­κούλι και μετά θα γίνει πάλι το τέλειο έντομο που θα πάει στην κοιλάδα. Για να μην δια­σπα­στεί αυτός ο κύκλος θα πρέπει να δώσουμε στην πετα­λούδα το περι­θώ­ριο να φτάσει στον χώρο όπου θα ενα­πο­θέ­σει τα αυγά της».

Ο κ. Γρη­γο­ριά­δης υπο­στη­ρί­ζει ότι μόλις απο­μα­κρυν­θεί εντελώς ο κίν­δυ­νος από τις πυρ­κα­γιές θα πρέπει να γίνει μια κατα­γραφή των ζημιών έτσι ώστε να εκπο­νη­θεί ένα λεπτο­με­ρές και απο­τε­λε­σμα­τικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Φ. Δουλ­γκέρη

«Πρέπει να βοη­θή­σει ο άνθρω­πος στην ανα­γέν­νηση του δάσους κάτι που θα χρεια­στεί πάνω από δύο χρόνια. Αν και σύμφωνα με την εμπει­ρία μου η χαμηλή βλά­στηση συνήθως επα­νέρ­χε­ται ακόμα και την επόμενη ή και την μεθε­πό­μενη χρονιά. Τα δέντρα είναι το δύσκολο να επα­νέλ­θουν. Και τα ελάφια χρειά­ζο­νται δάσος. Αν δεν βρουν το δάσος θα παρα­μεί­νουν εκτός κάτι που θα δημιουρ­γή­σει προ­βλή­ματα γιατί θα πάνε σε καλ­λιέρ­γειες, σε κήπους και σε αγρο­κτή­ματα. Και τότε θα υπάρχει κίν­δυ­νος για τα ελάφια από τους ανθρώ­πους. Δυστυ­χώς, το έχουμε δει πολλές φορές αυτό. Κάποιος που βλέπει ένα ελάφι να βρί­σκε­ται στις καλ­λιέρ­γειες μπορεί να το σκο­τώ­σει, να το τραυ­μα­τί­σει ή να του φερθεί άσχημα. Επο­μέ­νως, θεωρώ ότι είναι καθήκον μας να βοη­θή­σουμε τα ελάφια να ξανα­γυ­ρί­σουν στο σπίτι τους», επι­ση­μαί­νει.

#φωτιες #ροδος #ελαφια #μωρο #σωθηκε 🙏❤️ pic.twitter.com/cWjUPksNuK

— Empty The Cages Athens (@EmptyTheCages_) July 26, 2023

«Με τις πετα­λού­δες είναι ακόμα πιο σύνθετο το θέμα»

Αν και αυτή τη χρονιά η διάσημη Κοιλάδα με τις Πετα­λού­δες που προ­σελ­κύει χιλιά­δες του­ρί­στες κάθε χρόνο δεν βρέθηκε στο επί­κε­ντρο των πυρ­κα­γιών, εμμέσως και οι πετα­λού­δες επη­ρε­ά­ζο­νται.

Ο κ. Γρη­γο­ριά­δης εξηγεί: «Με τις πετα­λού­δες είναι ακόμα πιο σύνθετο το θέμα. Έρχο­νται στην κοιλάδα των πετα­λού­δων για συγκε­κρι­μένο χρονικό διά­στημα. Από 15 Ιουνίου μέχρι περίπου 15 Σεπτεμ­βρίου. Μετά μετα­να­στεύ­ουν και ενα­πο­θέ­τουν τα αυγά τους σε περιο­χές έξω από την κοιλάδα. Αυτή όμως, η περιοχή μπορεί να είναι μια περιοχή, η οποία τώρα κάηκε. Και εκεί αρχίζει ένα πρό­βλημα, το οποίο θα πρέπει να δούμε πώς εξε­λίσ­σε­ται, δηλαδή να δούμε οι πετα­λού­δες τι πορεία θα ακο­λου­θή­σουν, πού θα πάνε να ενα­πο­θέ­σουν τα αυγά τους, με άλλα λόγια ο βιό­το­πος τους που κάηκε με τι θα αντι­κα­στα­θεί. Η δικιά μου προ­σω­πική εκτί­μηση είναι ότι θα υπάρξει έμμεσα κάποιος αντί­κτυ­πος στις πετα­λού­δες. Και εδώ η απά­ντηση στο πρό­βλημα είναι η προ­στα­σία των βιο­τό­πων, του­λά­χι­στον να μην κατα­στρα­φούν και άλλες περιο­χές. Θα πρέπει να προ­στα­τεύ­σουμε αυτές τις περιο­χές που μπορεί να απο­τε­λέ­σουν ένα κατα­φύ­γιο για τις πετα­λού­δες. Η πετα­λούδα μόλις ενα­πο­θέ­σει τα αυγά της πεθαί­νει. Στη συνέ­χεια το αυγό θα γίνει σκου­λήκι, θα γίνει κου­κούλι και μετά θα γίνει πάλι το τέλειο έντομο που θα πάει στην κοιλάδα. Για να μην δια­σπα­στεί αυτός ο κύκλος θα πρέπει να δώσουμε στην πετα­λούδα το περι­θώ­ριο να φτάσει στον χώρο όπου θα ενα­πο­θέ­σει τα αυγά της».

Ο κ. Γρη­γο­ριά­δης υπο­στη­ρί­ζει ότι μόλις απο­μα­κρυν­θεί εντελώς ο κίν­δυ­νος από τις πυρ­κα­γιές θα πρέπει να γίνει μια κατα­γραφή των ζημιών έτσι ώστε να εκπο­νη­θεί ένα λεπτο­με­ρές και απο­τε­λε­σμα­τικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα.