Δήμαρχος Πάτμου στο Δ.Σ. της ΚΕΔΕ: Μη νόμιμη η διεκδίκηση ιδιωτικών περιουσιών από το Δημόσιο!

Τις πε­ριου­σί­ες των κα­τοί­κων των ακρι­τι­κών Αρ­κιών, που απο­τε­λούν ση­μείο ανα­φο­ράς για την άγονη γραμ­μή του Αι­γαί­ου με ιδιαί­τε­ρη γε­ω­πο­λι­τι­κή θέση και τα οποία προ­σπα­θεί με κάθε τρόπο να «γκρι­ζά­ρει» η Τουρ­κία, υπε­ρα­σπί­στη­κε χθες στην ΚΕΔΕ ο δή­μαρ­χος Πά­τμου κ. Ελευ­θέ­ριος Πέ­ντες κατά την ει­σή­γη­σή του.

Όπως προ­κύ­πτει από το ρε­πορ­τάζ της «δη­μο­κρα­τι­κής», ο δή­μαρ­χος Πά­τμου κατά την ει­σή­γη­σή του στη συ­νε­δρί­α­ση του Δ.Σ. της ΚΕΔΕ κα­τέρ­ρι­ψε τους ισχυ­ρι­σμούς του Δη­μο­σί­ου και κά­λε­σε το σώμα να λάβει από­φα­ση ώστε να παύ­σει οποια­δή­πο­τε δια­δι­κα­σία διεκ­δί­κη­σης των ακι­νή­των των Αρ­κιών, και της Πά­τμου από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο.

Ει­δι­κό­τε­ρα, σύμ­φω­να με τον κ. Ελευ­θέ­ριο Πέντε, η με αριθ­μό 188/2021 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου (την οποία χει­ρί­στη­κε για λο­γα­ρια­σμό του Δήμου ο δι­κη­γό­ρος κ. Απο­στο­λάς) επι­σφρα­γί­ζει το δι­καί­ω­μα του Δήμου Πά­τμου με τη μνεία ότι ο Δήμος εκ­μί­σθω­νε τις επί­δι­κες εκτά­σεις, κα­τα­σκεύ­α­ζε πε­ρι­φρά­ξεις και μαν­δρό­τοι­χους, φύ­τευε δέν­δρα και γε­νι­κά τις φρό­ντι­ζε χωρίς να ση­μειω­θεί κά­ποια αντί­δρα­ση από τη Μονή. Επί­σης, στην ίδια από­φα­ση επι­ση­μαί­νε­ται ότι το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο ου­δέ­πο­τε κα­τέ­στη κύ­ριος των ιδιο­κτη­σιών για τις οποί­ες η Ιερά Μονή απέ­κτη­σε δια των χρυ­σο­βού­λων.

«Από τα ανω­τέ­ρω προ­κύ­πτει ότι το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο στε­ρεί­ται νο­μί­μου ερεί­σμα­τος για τη διεκ­δί­κη­ση των ακι­νή­των επί των Αρ­κιών, και ει­ση­γού­μαι προς το σώμα τη λήψη από­φα­σης ώστε να παύ­σει οποια­δή­πο­τε δια­δι­κα­σία διεκ­δί­κη­σης των ακι­νή­των των Αρ­κιών και της Πά­τμου από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο», ανέ­φε­ρε ο δή­μαρ­χος απευ­θυ­νό­με­νος προς το σώμα.

«Επι­θυ­μώ να εκ­φρά­σω τις ευ­χα­ρι­στί­ες μου προς το Σώμα, κα­θό­τι το μεί­ζον αυτό πρό­βλη­μα, συ­ζη­τεί­ται πλέον σε επί­πε­δο συλ­λο­γι­κό, απο­κτά φωνή, λαμ­βά­νει τις δια­στά­σεις που πρέ­πει να λάβει, προσ­δο­κώ­ντας ότι θα ανα­τρέ­ψει την ήδη πα­γιω­μέ­νη αντί­λη­ψη περί διεκ­δι­κή­σε­ων από πλευ­ράς Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου στα ακρι­τι­κά νησιά μας. Όπως γνω­ρί­ζε­τε, το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο επί σει­ράν ετών ξε­κί­νη­σε δια­δι­κα­σί­ες διεκ­δί­κη­σης και ανα­γνώ­ρι­σης της κυ­ριό­τη­τας επί ακι­νή­των στην Πάτμο και στην πε­ριο­χή των Αρ­κιών. Οι αγω­γές αυτές στρέ­φο­νται και κατά ιδιω­τών αλλά και κατά του Δήμου. Στην πε­ρι­φέ­ρεια του Δήμου Πά­τμου, όπου υπά­γο­νται η νήσος Αρ­κιοί και η νήσος Μά­ρα­θος, δεν υπήρ­ξαν ποτέ δη­μό­σιες γαίες, κατά την έν­νοια του Οθω­μα­νι­κού δι­καί­ου, ώστε αυτές να πε­ριέλ­θουν κατά δια­δο­χή από το ιτα­λι­κό στο Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο», επε­σή­μα­νε με­τα­ξύ άλλων ο κ. Πέ­ντες.

Επι­πλέ­ον έκανε γνω­στό ότι τόσο στη νήσο Αρ­κιοί όσο και στη νήσο Μά­ρα­θο, από αμνη­μο­νεύ­των ετών αλλά και μετά την εν­σω­μά­τω­ση της Δω­δε­κα­νή­σου με την Ελ­λά­δα, ο Δήμος Πά­τμου εκ­μί­σθω­νε τα δη­μο­τι­κά του ακί­νη­τα σε δη­μό­τες του ει­σπράτ­το­ντας δι­καί­ω­μα βο­σκής, αλλά και στην προ­έ­χου­σα νη­σί­δα των Αρ­κιών είχε πα­ρα­χω­ρή­σει σε άστε­γους και άπο­ρους δη­μό­τες του, κα­τοί­κους αυτής, εξή­ντα ακί­νη­τα ιδιο­κτη­σί­ας του, προ­κει­μέ­νου να συ­νε­χί­σουν να κα­τοι­κούν σ’ αυτή.

Στη συ­νέ­χεια ανα­φέρ­θη­κε σε μια σειρά από απο­φά­σεις που δι­καιώ­νουν τη στάση του Δήμου Πά­τμου αλλά και των κα­τοί­κων των Αρ­κιών, και ει­δι­κό­τε­ρα:

-Σύμ­φω­να με την υπ` αριθμ. 21399/19/7/1947 από­φα­ση του Στρα­τιω­τι­κού Διοι­κη­τή Δω­δε­κα­νή­σου (ΦΕΚ 48/26-7-1947) ορί­στη­κε ότι τα ως άνω νησιά ανή­κουν στο Δήμο Πά­τμου.

-Με το άρθρο 12 παρ. 1 του Ν. 2100/1952 ορί­στη­κε ότι « Ακί­νη­τα εν Δω­δε­κα­νή­σω πε­ριελ­θό­ντα εις το Δη­μό­σιον εκ δια­δο­χής του ιτα­λι­κού τοιού­του ….. πα­ρα­χω­ρού­νται εις την κυ­ριό­τη­τα των οι­κεί­ων Δήμων, αυ­το­δι­καί­ως δυ­νά­μει του πα­ρό­ντος και άνευ άλλης τινός δια­τυ­πώ­σε­ως». Έτσι με το ως άνω άρθρο του Ν. 2100/1952 επι­στρά­φη­καν και απο­δό­θη­καν στο δήμο Πά­τμου δη­μο­τι­κές εκτά­σεις, με­τα­ξύ των οποί­ων και οι ευ­ρι­σκό­με­νες στη νήσο Αρ­κιοί, όπως και στη νήσο Μά­ρα­θο.

-Με την υπ`αριθμ. 88331/12/12/1949 από­φα­ση του Γε­νι­κού Διοι­κη­τή Δω­δε­κα­νή­σου της Δ/νσης Εσω­τε­ρι­κών ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι οι ερη­μο­νη­σί­δες Δω­δε­κα­νή­σου ανή­κουν στους Δή­μους που υπά­γο­νται.

Επι­πλέ­ον όπως είπε, το έτος 1959 ο Δήμος Πά­τμου σε εκτέ­λε­ση σχε­τι­κής εγκυ­κλί­ου δια­τα­γής της Νο­μαρ­χί­ας Δω­δε­κα­νή­σου υπέ­βα­λε στη Νο­μαρ­χία Δω­δε­κα­νή­σου κα­τά­στα­ση με την ακί­νη­τη πε­ριου­σία του Δήμου στην οποία συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν η νήσος Αρ­κιοί μετά των πα­ρα­κει­μέ­νων αυτής νη­σί­δων, που εκ­μί­σθω­νε ο Δήμος εφαρ­μό­ζο­ντας τέλος βο­σκής.

-Με το ν. 3800/1957 (άρθρο 18) το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο πα­ρα­χώ­ρη­σε στο Δήμο Πά­τμου κατά πλή­ρες δι­καί­ω­μα κυ­ριό­τη­τος, νομής και κα­το­χής τις νη­σί­δες «1) Τρα­κο­νή­σι 2) Αγία Θέκλα 3) Αγιο­γερ­γω­νή­σι- Σκλά­βες 4) Ανυ­δρος (άπα­σαι παρά την νήσον Πά­τμον), 5) Κα­λό­βο­λος 6) Μα­κρο­νή­σι 7) Ψα­θο­νή­σι, 8) Τσού­κα, 9) Τσου­κά­κι, 10) Αβά­φτι­στο, 11) Σμη­νε­ρο­νή­σι, 12) Κο­μα­ρο­νή­σι, 13) Ερι­φού­σα, 14) Σπα­λα­θο­νή­σι, 15) Αγρε­λού­σα και 16) Μα­νώ­λη-νησιά (άπα­σαι παρά το συ­γκρό­τη­μα των νη­σί­δων Αρ­κιών, αί­τι­νες κα­τοι­κού­νται)». Το γε­γο­νός ότι δεν συ­μπε­ριε­λή­φθη­σαν στην πα­ρα­πά­νω διά­τα­ξη η νήσος Αρ­κιοί και η νήσος Μά­ρα­θος κα­τα­δει­κνύ­ει ότι ήδη οι νήσοι αυτές, οι οποί­ες κα­τοι­κού­νταν, είχαν πα­ρα­χω­ρη­θεί στο δήμο Πά­τμου με το ν. 2100/1952.

-Σύμ­φω­να με την υπ`αριθμ. 43/13-3-1974 από­φα­ση της Πρω­το­βάθ­μιας Επι­τρο­πής Κτη­μα­το­λο­γί­ου του Δήμου Πά­τμου που συ­γκρο­τή­θη­κε νό­μι­μα με από­φα­ση του νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου, κα­ταρ­τί­στη­κε το κτη­μα­το­λό­γιο του Δήμου Πά­τμου, στο οποίο συ­μπε­ριε­λή­φθη ως πε­ριου­σια­κό του στοι­χείο με αριθ­μό κτή­μα­τος 42 το «Σύ­μπλεγ­μα ερη­μο­νη­σί­δων (βο­σκό­το­ποι μετά καλ­λιερ­γη­σί­μου εκτά­σε­ως) που κεί­ται στο Δήμο Πά­τμου στην το­πο­θε­σία Αρ­κιοί Πά­τμου».