Οι καθυστερήσεις στην υλοποίηση του έργου της νέας Μαρίνας Ρόδου προκάλεσαν αντιδικία με μισθωτή

Η καθυ­στέ­ρηση στην ολο­κλή­ρωση του ανα­πτυ­ξια­κού έργου στην Νέα Μαρίνα Ρόδου εξαι­τίας των γνωστών οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τώ­πιζε και πλέον της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού, εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί «αγκάθι» για την εικόνα του νησιού, ενώ πλέον φαί­νε­ται να έχει δυσμε­νείς συνέ­πειες και σε επι­χει­ρη­μα­τίες που έχουν επεν­δύ­σει μεγάλα ποσά προσ­δο­κώ­ντας την προ­σέλ­κυση πελα­τείας υψηλών απαι­τή­σεων.

Μία από αυτές τις υπο­θέ­σεις θα εξε­τά­σει το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου όπου κατα­τέ­θηκε προχθές αγωγή από μία εται­ρεία που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στην Νέα Μαρίνα κατά της ανώ­νυ­μης εται­ρείας.

Σύμφωνα με την αγωγή, η ενά­γουσα εται­ρεία έχει μισθώ­σει από το 2017 και για 12 έτη ένα εκ των κατα­στη­μά­των με το μηνιαίο μίσθωμα να ανέρ­χε­ται σήμερα στο ποσό των 2.300 ευρώ.

Κίνητρο για την μίσθωση από την ενά­γουσα εται­ρεία ήταν ότι η εκμι­σθώ­τρια με δαπάνες της, θα επένδυε άμεσα σε υπο­δο­μές και έργα στη μαρίνα, ώστε να προ­σελ­κύ­σει υψηλού επι­πέ­δου πελα­τεία, όπως πολλά ακόμη εμπο­ρικά κατα­στή­ματα, πάρκα, κλει­στές πισίνες, συνε­δριακό κέντρo, yaght club και δωμάτια δια­μο­νής. Ωστόσο, όπως εκθέτει η ενά­γουσα, η πραγ­μα­τι­κό­τητα ήταν δια­φο­ρε­τική καθώς μέχρι σήμερα δεν έχει υλο­ποι­η­θεί από την ενα­γό­μενη το σχέδιο της μαρίνας, δεν υπήρξε δια­φή­μιση για την προ­σέλ­κυση ντόπιων πολιτών, δεν πραγ­μα­το­ποί­ησε κάποια εκδή­λωση για την προ­σέλ­κυση του κόσμου, κάποια σημεία του λιμένα είναι ημιτελή με απο­τέ­λε­σμα να δίνεται η αίσθηση της εγκα­τά­λει­ψης, ενώ παράλ­ληλα παρου­σιά­ζο­νται προ­βλή­ματα και δυσλει­τουρ­γίες λόγω πλημ­με­λών κατα­σκευών και η ενα­γό­μενη εται­ρεία αντι­με­τω­πί­ζει και κάποιες εκκρε­μό­τη­τες οικο­νο­μι­κής φύσεως.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει η ενά­γουσα εται­ρεία έχει προβεί σε δαπάνες περίπου 12.000 ευρώ προ­κει­μέ­νου να δια­μορ­φώ­σει κατάλ­ληλα το μίσθιο και να το κατα­στή­σει έναν ιδιαί­τε­ρης αισθη­τι­κής και ποιό­τη­τας πολυ­τελή χώρο, έχει δια­φυ­γό­ντα κέρδη ποσού άνω των 133.000 περίπου, ενώ πλην των ανωτέρω ποσών με την αγωγή της αιτεί­ται και το ποσό των 100.000 ευρώ ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για την ηθική βλάβη που έχει υποστεί.

Δια­τεί­νε­ται ειδι­κό­τερα η ενά­γουσα εται­ρεία ότι είχε λάβει την υπό­σχεση και τη δια­βε­βαί­ωση από την αντί­δικο ότι ο του­ρι­στι­κός λιμένας Ρόδου, στον οποίο εντάσ­σε­ται το μίσθιο είναι υψηλής αισθη­τι­κής, εναρ­μο­νι­σμέ­νος στα πολι­τι­σμικά χαρα­κτη­ρι­στικά της πόλης της Ρόδου, και ότι θα προ­σφέ­ρει υπη­ρε­σίες υψηλής ποιό­τη­τας στους πελάτες και επι­σκέ­πτες αυτού, οι οποίοι κατά τεκ­μή­ριο έχουν εκλε­πτυ­σμέ­νες προ­τι­μή­σεις και αυξη­μένα εισο­δή­ματα.

Ωστόσο, ήδη από τον Ιούνιο του 2017 δια­πί­στωσε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ότι η ενα­γό­μενη δεν ήταν συνεπής, αφού υπήρχαν καθυ­στε­ρή­σεις κατά τη δια­μόρ­φωση του μισθίου, καθώς δεν είχαν εγκα­τα­στα­θεί τα κου­φώ­ματα και δεν είχε τοπο­θε­τη­θεί στο χώρο ένα παρά­θυρο. Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι λόγω προ­βλη­μά­των της μαρίνας και μη υλο­ποί­η­σης τελικά των σχε­τι­κών έργων και υπο­δο­μών από πλευράς της αντι­δί­κου, υπήρχε πολύ μικρό ενδια­φέ­ρον από σκάφη, οπότε η «υψηλού επι­πέ­δου πελα­τεία» που υπο­σχέ­θηκε ήταν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ανύ­παρ­κτη από υπαι­τιό­τητά της. Η αντί­δι­κος, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ουδέ­ποτε υλο­ποί­ησε, ως όφειλε και είχε οριστεί από τον Δήμο Ρόδου – φορέα δια­χεί­ρι­σης του έργου – το σχέδιο της μαρίνας. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι υπήρξε πλημ­με­λής κατα­σκευή και υπο­στή­ριξη με έργα του λιμένα, που έχει ως απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γεί­ται υπέρ­με­τρος κυμα­τι­σμός, δεδο­μέ­νου ότι το προ­στα­τευ­τικό τείχος είναι ανο­λο­κλή­ρωτο.

Η ενά­γουσα ανα­φέ­ρε­ται διε­ξο­δικά στα προ­βλή­ματα της ενα­γό­με­νης με την Τράπεζα Eurobank Ergasias και τονίζει ότι την 11η Φεβρουα­ρίου 2020 η εται­ρεία ΕΥΠΡΑΞΙΣ FSI ΑΕΔΑΔΠ της γνω­στο­ποί­ησε ότι δια­χει­ρί­ζε­ται αυτή πλέον την απαί­τηση, η οποία μετα­βι­βά­στηκε στην αλλο­δαπή εται­ρεία με την επω­νυ­μία Palisades Greek Holdings LLC και επέβαλε εκ νέου συντη­ρη­τική κατά­σχεση εις χείρας τους. Υπο­στη­ρί­ζει ότι, όχι μόνο δεν συντε­λέ­στη­καν τα έργα των χερ­σαίων και θαλάσ­σιων εγκα­τα­στά­σεων του του­ρι­στι­κού λιμένα και οι υπο­δο­μές που είχε ευαγ­γε­λι­στεί η αντί­δι­κος, αλλά λόγω της κατά­σχε­σης των λογα­ρια­σμών της, «ρήμαξαν» και όσα έργα είχαν γίνει, για τα οποία δεν υπήρξε καμία συντή­ρηση.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Μηνάς Τσέρκης.