Εκθεση-χαστούκι της Διεθνούς Αμνηστίας για τις απωθήσεις μεταναστών: Ελλάδα, σύνορο ελπίδας και φόβου

Ενα τέλος στην «παρά­νομη και ντρο­πια­στική», όπως τη χαρα­κτη­ρί­ζει, απώθηση των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών ζητά να μπει η Διεθνής Αμνη­στία. Σε μία έκθεση-καταπέλτη για την Ελλάδα γίνεται αναφορά για «απα­ρά­δε­κτη» μετα­χεί­ριση που έχουν αυτοί οι άνθρω­ποι στα σύνορα της χώρας.

Στην έκθεση με τίτλο «Ελλάδα: Σύνορο Ελπίδας και Φόβου» ζητά από την Ευρω­παϊκή Ενωση να επι­βλη­θούν κυρώ­σεις στην Ελλάδα, γιατί δεν έχει εξα­λεί­ψει ακόμη αυτή την τακτική της απώ­θη­σης των μετα­να­στών που φτάνουν στα σύνορά της.

«Η μετα­χεί­ριση των προ­σφύ­γων και των μετα­να­στών στα σύνορα της Ελλάδας είναι απα­ρά­δε­κτη. Πάρα πολύ συχνά, αντί να βρουν άσυλο, αντι­με­τω­πί­ζο­νται με βία και εκφο­βι­σμό. Υπάρ­χουν περι­πτώ­σεις που τους έγδυσαν, τους έκλεψαν τα υπάρ­χο­ντά τους, ακόμα και τους σημά­δευαν με τα όπλα πριν τους απω­θή­σουν στην άλλη πλευρά των συνόρων, στην Τουρκία», δήλωσε ο Τζoν Νταλ­χού­σεν, Διευ­θυ­ντής του Προ­γράμ­μα­τος για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, όπως ανα­φέ­ρει το «Βήμα».

«Οι άνθρω­ποι που πραγ­μα­το­ποιούν αυτές τις απω­θή­σεις είναι κρατικά όργανα. Επο­μέ­νως, οι ελλη­νι­κές αρχές φέρουν ακέραιη την ευθύνη για τις ενέρ­γειές τους. Οι αρχές πρέπει να ανα­γνω­ρί­σουν ανοιχτά την παρά­νομη και συχνά επι­κίν­δυνη πρα­κτική των απω­θή­σεων και να δια­σφα­λί­σουν τον τερ­μα­τι­σμό της» υπο­γράμ­μισε.

Οι απω­θή­σεις απο­τε­λούν παρά­νομη απέλαση μιας ομάδας ανθρώ­πων χωρίς να εξε­τα­στούν οι ατο­μι­κές τους περι­στά­σεις και στε­ρώ­ντας τους τη δυνα­τό­τητα να ζητή­σουν άσυλο και απα­γο­ρεύ­ο­νται ρητά από το ελλη­νικό, το ευρω­παϊκό και το διεθνές δίκαιο, τονίζει στη σχετική της ανα­κοί­νωση η Διεθνής Αμνη­στία.

Μεταξύ Σεπτεμ­βρίου 2012 και Απρι­λίου 2014, η Διεθνής Αμνη­στία μίλησε με 148 μετα­νά­στες και πρό­σφυ­γες για τις τραυ­μα­τι­κές -και συχνά βίαιες- εμπει­ρίες τους στην προ­σπά­θεια να εισέλ­θουν στην Ελλάδα. Σχεδόν οι μισοί είπαν ότι είχαν απω­θη­θεί από την Ελλάδα στην Τουρκία, κάποιοι πάνω από μία φορά.

Δύο αδελφές, που διέ­φυ­γαν από τον πόλεμο στη Συρία, περιέ­γρα­ψαν στη Διεθνή Αμνη­στία τη μετα­χεί­ριση στην οποία υπο­βλή­θη­καν οι ίδιες και 40 άλλοι, από Ελληνες αστυ­νο­μι­κούς αφού διέ­σχι­σαν τα σύνορα με την Τουρκία.

Είπαν ότι άνδρες που φορού­σαν μαύρες κου­κού­λες και μαύρες ή σκούρες μπλε στολές τούς έβαλαν σε πλα­στι­κές βάρκες και τους μετέ­φε­ραν στην άλλη πλευρά του ποταμού Εβρου, πίσω στην Τουρκία. «Οι αστυ­νο­μι­κοί μας έβριζαν και μας έσπρω­χναν. Μας παρέ­δω­σαν σε ανθρώ­πους που φορού­σαν μαύρες κου­κού­λες και μαύρες ή σκούρες μπλε στολές. Εκείνοι μας πήραν τα χρήματα και τα δια­βα­τή­ρια. Μετά, κατά ομάδες, μας πήγαν με μικρές βάρκες απέ­να­ντι στην τουρ­κική πλευρά χωρίς τίποτα άλλο παρά τα ρούχα που φορού­σαμε», είπε η μία από αυτές.

Οι τρέ­χου­σες πολι­τι­κές στις Βρυ­ξέλ­λες, την πρω­τεύ­ουσα της ΕΕ, κλίνουν έντονα προς την απο­τροπή και την πρόληψη της παρά­τυ­πης μετα­νά­στευ­σης αντί για την παροχή προ­στα­σίας σε όσους τη χρειά­ζο­νται, σημειώ­νει η Διεθνής Αμνη­στία.

Καθώς η Ευρώπη χτίζει ψηλό­τερα τείχη, οι πρό­σφυ­γες και οι μετα­νά­στες παίρ­νουν ολοένα πιο επι­κίν­δυ­νες δια­δρο­μές. Μόνο στο Αιγαίο, του­λά­χι­στον 188 άνθρω­ποι, μεταξύ των οποίων παιδιά και βρέφη, πνί­γη­καν ή αγνο­ού­νται μεταξύ Αυγού­στου 2012 και Μαρτίου 2104.

«Η Ελλάδα είναι ένα κράτος στην πρώτη γραμμή του Φρου­ρίου Ευρώπη, και παρ’ όλο που τα κράτη έχουν το προ­νό­μιο να ελέγ­χουν τα σύνορά τους, αυτό ποτέ δεν πρέπει να γίνεται με κόστος τις ζωές και την ασφά­λεια εκείνων που απε­γνω­σμένα ανα­ζη­τούν προ­στα­σία ή απλώς μια καλύ­τερη ζωή» δήλωσε ο Τζον Νταλ­χού­σεν.

Πηγή: iefimerida.gr