Η αποκέντρωση είναι στάση ζωής όχι θεωρία

Άρθρο του αντι­δη­μάρ­χου Λινδίων-Νότιας Ρόδου και υπο­ψή­φιου δημο­τι­κού συμ­βού­λου με την παρά­ταξη «Ρόδος, Δύναμη Πολιτών» Μιχάλη Παλαιο­λό­γου

Όσο πορευό­μα­στε προς τις εκλογές, όλο και περισ­σό­τερο ακού­γε­ται από υπο­ψή­φιους δημάρ­χους και συμ­βού­λους η ανάγκη της απο­κέ­ντρω­σης, της ανά­πτυ­ξης των χωριών και της αξιο­ποί­η­σης της υπαί­θρου. Σαφώς και πρό­κει­ται για μια ανα­γκαιό­τητα που θα πρέπει επι­τέ­λους να εξε­τα­σθεί σε μια πιο διευ­ρυ­μένη βάση και να προ­σαρ­μο­στεί τις ανάγκες που επι­τάσ­σει η εποχή.

Η θεωρία όμως από την πράξη, και σε αυτή την περί­πτωση, απέχει έτη φωτός. Παρα­κο­λουθώ υπο­ψή­φιους δημάρ­χους να επι­σκέ­πτο­νται τα χωριά μας, να υπό­σχο­νται, να δια­βε­βαιώ­νουν, να δεσμεύ­ο­νται και προ­βλη­μα­τί­ζο­μαι για το τι τελικά γνω­ρί­ζουν για όλα όσα λένε.

Τα προ­βλή­ματα είναι γνωστά και εμείς τόσο ως δημο­τική αρχή με δήμαρχο τον Στάθη Κου­σουρνά, τα είχαμε από την πρώτη στιγμή ανα­δεί­ξει και για πολλά από αυτά παλέ­ψαμε, βρήκαμε λύσεις, χωρίς όμως καμία ουσια­στική βοήθεια από το κεντρικό κράτος αλλά εκ των έσω. Μεταξύ μας και με όποιο τρόπο μπο­ρούσε να συμ­βάλ­λει ο καθένας.

Πέρα από την ιδιό­τητά μου ως εν ενερ­γεία δημο­τι­κού συμ­βού­λου και υπο­ψή­φιου δημο­τι­κού συμ­βού­λου με την παρά­ταξη του «Ρόδος, Δύναμη Πολιτών» του Φώτη Χατζη­διά­κου, είμαι πρώτα απ΄ όλα Νοτιο­ρο­δί­της. Έχω τις ίδιες αγωνίες και ανη­συ­χίες με τους κατοί­κους των χωριών της Νότιας Ρόδου, μοι­ρα­ζό­μα­στε τις ίδιες σκέψεις, αντι­με­τω­πί­ζουμε τα ίδια ζητή­ματα, βιώ­νουμε την ίδια καθη­με­ρι­νό­τητα.

Εμείς λοιπόν, που έχουμε κάνει πράξη την απο­κέ­ντρωση και δεν περιο­ρι­ζό­μα­στε σε θεωρίες αλλά στη­ρί­ζουμε έμπρα­κτα τον τόπο μας, ξέρουμε ότι πολλοί από τους υπο­ψή­φιους δημάρ­χους που έρχο­νται στα χωριά μας, δεν θα ξανα­πε­ρά­σουν μέχρι τις επό­με­νες εκλογές. Δεν γνω­ρί­ζουν τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα, παρά μόνο μέσα από επι­γραμ­μα­τικά σημειώ­ματα που τους έδωσαν για να έχουν κάτι να μας πουν όταν έρχο­νται για περιο­δείες.

Ως άνθρω­πος που γνωρίζω τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες της Νότιας Ρόδου, θεώρησα ότι είναι καθήκον και υπο­χρέ­ωσή μου να είμαι ξανά υπο­ψή­φιος δημο­τι­κός σύμ­βου­λος. Δεν είναι ίδιες οι ανάγκες και τα προ­βλή­ματα όλων των δημο­τι­κών ενο­τή­των. Είναι λοιπόν απα­ραί­τητο, για κάθε περιοχή να υπάρ­χουν εξει­δι­κευ­μέ­νες προ­τά­σεις που θα ικα­νο­ποιούν τις ανάγκες κάθε χωριού ξεχω­ρι­στά και της δημο­τι­κής ενό­τη­τας συνο­λικά.

Ο υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος Ρόδου Φώτης Χατζη­διά­κος είναι από τους λίγους πολι­τι­κούς που όλα αυτά χρόνια που πολι­τεύ­ε­ται, ήταν πάντα δίπλα μας και πάντα κοντά στις ανάγκες μας. Αυτός ήταν ο βασικός λόγος που απο­φά­σισα να συμπο­ρευτώ μαζί του, γιατί ξέρει το νησί της Ρόδου και τις ανάγκες του καλύ­τερα από τον καθένα.

Η απο­κέ­ντρωση δεν θα πρέπει να είναι μια πρόταση που θα περι­λαμ­βά­νε­ται μέσα στα προ­γράμ­ματα των παρα­τά­ξεων για να γεμίσει κενές σελίδες. Η απο­κέ­ντρωση είναι πράξεις, είναι έργα, είναι ανά­πτυξη, έχει ανθρώ­πινη υπό­σταση, είναι απόφαση ζωής.

Δεν μπορούν όσοι δεν έχουν ζήσει στα χωριά και δεν έχουν αντι­με­τω­πί­σει τις δυσκο­λίες να κατα­νο­ή­σουν τις δια­φο­ρε­τι­κές ανάγκες και τα ιδιαί­τερα ζητή­ματα που καλού­μα­στε να αντι­με­τω­πί­σουμε εμείς που όλοι κάναμε πράξη την απο­κέ­ντρωση, εδώ και πολλά χρόνια.

Γι΄αυτό είναι απα­ραί­τητο, να δώσετε ψήφο εμπι­στο­σύ­νης στην παρά­ταξή μας «Ρόδος, Δύναμη Πολιτών» και σε μένα τη δύναμη να συνε­χίσω να αγω­νί­ζο­μαι για τα κοινά μας προ­βλή­ματα και τους κοινούς μας στόχους. Γιατί όλοι μαζί μπο­ρούμε να τα κατα­φέ­ρουμε και θα τα κατα­φέ­ρουμε.