Αποφάσεις ετήσιας Γενικής Συνέλευσης 2020 του Ιατρικού Συλλόγου Ρόδου

Την Τετάρτη 26 Φεβρουα­ρίου 2020 και ώρα 18.00 πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η Τακτική Γενική Συνέ­λευση του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου στο αμφι­θέ­α­τρο του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, όπου συζη­τή­θη­καν τα θέματα που απα­σχο­λούν τα μέλη του Συλ­λό­γου μας.

Μετά από πολύωρη συνε­δρί­αση και τις τοπο­θε­τή­σεις των παρι­στα­μέ­νων μελών του Συλ­λό­γου μας απο­φα­σί­στη­καν τα κάτωθι:

Είναι επι­βε­βλη­μένη η δημιουρ­γία μια Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας απο­κλει­στικά και μόνο για τα νησιά μας, καθότι δια­πι­στώ­νε­ται ότι τα πολλά προ­βλή­ματα που παρου­σιά­ζο­νται είναι ανέ­φι­κτο να αντι­με­τω­πι­σθούν από την σημε­ρινή 2η Υ.ΠΕ. Πειραιά και νήσων Αιγαίου.

Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου:

Το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου λει­τουρ­γεί σε βασικά του τμήματα με μεγάλη έλλειψη Ιατρι­κού και Νοση­λευ­τι­κού προ­σω­πι­κού:

Συγκε­κρι­μένα:

Αναι­σθη­σιο­λο­γικό τμήμα: Υπη­ρε­τούν μόνο 3 (τρεις) ιατροί και δεν μπορεί να δια­σφα­λι­στεί η εύρυθμη λει­τουρ­γία των χει­ρουρ­γείων. Στο ισχύον οργα­νό­γραμμα του Νοσο­κο­μείου Ρόδου υπάρ­χουν 10 (δέκα) θέσεις αναι­σθη­σιο­λό­γων ενώ στην τελευ­ταία προ­κή­ρυξη που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη προ­κη­ρύ­χτη­καν μόνο 2 (δύο) θέσεις. Επι­ση­μαί­νουμε ότι το Γ.Ν. Ρόδου είναι το μεγα­λύ­τερο νοσο­κο­μείο του Αιγαίου και πραγ­μα­το­ποιού­νται πάνω από 4.000 χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις ετησίως. Είναι επι­βε­βλη­μένη η από­σπαση του­λά­χι­στον δύο αναι­σθη­σιο­λό­γων, μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία διο­ρι­σμού των νέων επι­με­λη­τών Β.

· Παι­δια­τρική κλινική: Υπη­ρε­τούν 2 (δύο) ειδι­κευ­μέ­νοι ιατροί και άλλοι 2 Παι­δί­α­τροι συμ­με­τέ­χουν μόνο στις εφη­με­ρίες από το Κέντρο Υγείας Ρόδου. Να σημειώ­σουμε ότι η Παι­δια­τρική κλινική δια­θέ­τει 20 (είκοσι) κλίνες και έχει αυξη­μέ­νες ανάγκες νοση­λείας έχοντας στην ευθύνη της, την παρα­κο­λού­θηση των νεογνών, τα τακτικά εξω­τε­ρικά ιατρεία καθώς και την εξέταση των φιλο­ξε­νού­με­νων παιδιών από άλλες χώρες. Από τα στα­τι­στικά των τελευ­ταίων ετών επι­βε­βαιώ­νε­ται πως 6.500 -7.000 παιδιά εξε­τά­ζο­νται στα εξω­τε­ρικά ιατρεία και περίπου 1.000 παιδιά νοση­λεύ­ο­νται κατ’ έτος.

· Μονάδα Εντα­τι­κής Θερα­πείας (Μ.Ε.Θ.): Δια­πι­στώ­νε­ται μεγάλη ανα­γκαιό­τητα για την ανά­πτυξη και πλήρη λει­τουρ­γία και των 8 (οκτώ) δια­θέ­σι­μων κλινών στη ΜΕΘ, γιατί αυτή τη στιγμή λει­τουρ­γούν μόνο 6 (έξι). Επι­τα­κτική ανάγκη στη ΜΕΘ είναι η αύξηση του νοση­λευ­τι­κού προ­σω­πι­κού, ειδικά την περίοδο που υπάρχει ο κίν­δυ­νος να αυξηθεί η νοση­ρό­τητα λόγω και του κορω­νοϊού. Για να συμβεί αυτό πρέπει να διο­ρι­σθεί με επεί­γου­σες δια­δι­κα­σίες το απαι­τού­μενο προ­σω­πικό (ιατρικό και νοση­λευ­τικό).

· Τμήμα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών (Τ.Ε.Π.): Θεω­ρούμε επι­βε­βλη­μένη την αυτο­νό­μηση του Τ.Ε.Π. όπως άλλωστε αυτό προ­βλέ­πε­ται από τη νομο­θε­σία και η οποία παρα­μέ­νει ανε­φάρ­μο­στη. Η στε­λέ­χωση των Τ.Ε.Π. πρέπει πρω­τί­στως να είναι από ειδι­κευ­μέ­νους ιατρούς σε 24ωρη συνεχή βάση. Ενί­σχυση του ΤΕΠ με εξι­δει­κευ­μένο νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό.

Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντίδα Υγείας.

Το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα στα μικρά νησιά είναι η έλλειψη μόνιμων ειδι­κευ­μέ­νων ιατρών οι οποίοι πρέπει να είναι σε θέση να αντι­με­τω­πί­σουν τις βασικές ανάγκες των πολιτών στην Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντίδα Υγείας.

· Κανένα νησί χωρίς ειδι­κευ­μένο ιατρό.

· Τα οικο­νο­μικά κίνητρα δεν είναι αρκετά προ­κει­μέ­νου να στε­λε­χω­θούν οι πρω­το­βάθ­μιες δομές υγείας από ιατρικό προ­σω­πικό στα μικρά νησιά. Απαι­τού­νται επι­πλέον μέτρα τα οποία θα μπο­ρού­σαν να βοη­θή­σουν τους για­τρούς προ­κει­μέ­νου αυτοί να απο­φα­σί­σουν να υπη­ρε­τή­σουν σε κάποιο νησί. Θεω­ρούμε πως πρέπει να δημιουρ­γη­θούν οι συν­θή­κες εκείνες που θα αυξή­σουν την ασφά­λεια των ιατρών στην άσκηση των καθη­κό­ντων τους.

· Οι ειδι­κευ­μέ­νοι νέοι γιατροί με ειδι­κό­τητα σχετική με την Π.Φ.Υ. θα πρέπει να υπη­ρε­τούν υπο­χρε­ω­τικά σε νησιά ή στις δυσπρό­σι­τες περιο­χές για μια διετία του­λά­χι­στον, προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σουν σχετική εμπει­ρία που να απο­δει­κνύ­ε­ται μετά από μοριο­δό­τηση τους, για να συνε­χί­σουν να υπη­ρε­τούν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (πρω­το­βάθ­μιο ή δευ­τε­ρο­βάθ­μιο) σε μεγα­λύ­τερο αστικό κέντρο.

· Η πρόληψη και η αντι­με­τώ­πιση των χρονίων νοση­μά­των γίνεται απο­σπα­σμα­τικά με την συμβολή εθε­λο­ντι­κών και μη κυβερ­νη­τι­κών οργα­νώ­σεων και γιατρών απο­σπα­σμέ­νων από τη Ρόδο.

· Παρά τις σημα­ντι­κές δαπάνες που έχουν γίνει κατά καιρούς για προ­μή­θεια εξο­πλι­σμών τηλεϊ­α­τρι­κής, οι τελευ­ταίοι δεν έχουν αξιο­ποι­η­θεί κατάλ­ληλα.

· Η τηλεϊ­α­τρική μέχρι στιγμής εφαρ­μό­ζε­ται απο­σπα­σμα­τικά και δεν απο­δί­δει το απαι­τού­μενο θετικό απο­τε­λέ­σμα σε ιατρούς και ασθε­νείς. Προ­τεί­νουμε δημιουρ­γία δικτύου συμ­βε­βλη­μέ­νων ιατρών στη Ρόδο σε συνερ­γα­σία με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σουμε την άμεση επι­κοι­νω­νία των ιατρών που υπη­ρε­τούν στα νησιά αυτά με το εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό της Ρόδου δια­φό­ρων ιατρι­κών ειδι­κο­τή­των, για να καθο­δη­γούν τους ιατρούς σχετικά με τον τρόπο αντι­με­τώ­πι­σης των δύσκο­λων και σύν­θε­των παθή­σεων. Μέχρι σήμερα η λει­τουρ­γία της τηλεϊ­α­τρι­κής είναι συν­δε­δε­μένη με ιατρούς που υπη­ρε­τούν μόνο σε δευ­τε­ρο­βάθ­μιες δομές Υγείας. Θεω­ρούμε εσφαλ­μένη την τακτική αυτή, διότι είναι αδύ­να­τον ο πολυά­σχο­λος ιατρός του Ε.Σ.Υ. να επι­βα­ρύ­νε­ται επι­πρό­σθετα και με αυτά τα καθή­κο­ντα.

· Προ­τεί­νουμε τη δημιουρ­γία ΕΚΑΒ νησιω­τι­κής Ελλάδας με σκοπό την επο­πτεία και τη δια­σύν­δεση μονάδων υγείας και τον απόλυτο έλεγχο στις δια­κο­μι­δές τόσο των επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών όσο και την μετα­φορά από και προς τα νησιά ασθενών που έχουν ανάγκη άμεσης περί­θαλ­ψης. Η νησιω­τική περιοχή μας παρου­σιά­ζει τις περισ­σό­τε­ρες δια­κο­μι­δές από και προς τα νοσο­κο­μεία της και είναι επι­βε­βλη­μένη η δημιουρ­γία μιας διοι­κη­τι­κής δομής με εκτε­λε­στική και οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια.

Ηλε­κτρο­νική Συντα­γο­γρά­φηση:

· Η χρη­σι­μό­τητα των θερα­πευ­τι­κών πρω­το­κόλ­λων είναι αμφι­σβη­τή­σιμη καθότι είναι χρο­νο­βόρα και σε αρκετές περι­πτώ­σεις πολύ­πλοκη. Επι­πρό­σθετα ο ιατρός καθί­στα­ται αντι­πα­ρα­γω­γι­κός καθώς ασχο­λεί­ται περισ­σό­τερο με τον υπο­λο­γι­στή παρά με τον άρρωστο.

Ο βασικός στόχος της εφαρ­μο­γής τους, ήταν η μείωση της φαρ­μα­κευ­τι­κής δαπάνης και από τα στα­τι­στικά δεδο­μένα έως τώρα, φαί­νε­ται ότι απέτυχε.

· Τα θερα­πευ­τικά πρω­τό­κολλα για να έχουν νόημα ύπαρξης, πρέπει να δια­σφα­λί­ζουν την εγκυ­ρό­τητα των παρα­μέ­τρων και των εργα­στη­ρια­κών τιμών που εισά­γο­νται.

· Κατάρ­γηση των υπο­χρε­ω­τι­κών χρο­νι­κών ορίων στα θερα­πευ­τικά πρω­τό­κολλα.

· Αιτού­μα­στε την αλλαγή του τρόπου συντα­γο­γρά­φη­σης των θερα­πειών διότι την θεω­ρούμε λαν­θα­σμένη και πρέπει άμεσα να απο­κα­τα­στα­θεί. Συγκε­κρι­μένα, ο Ε.Ο.Φ. αδειο­δο­τεί την κυκλο­φο­ρία σκευα­σμά­των με την εμπο­ρική ονο­μα­σία (περίπου 7.000 σκευά­σματα), ο ιατρός συντα­γο­γρα­φεί με εμπο­ρική ονο­μα­σία που απο­τυ­πώ­νε­ται στην συνταγή ως δρα­στική ουσία και ο φαρ­μα­κο­ποιός παρα­δί­δει ότι έχει δια­θέ­σιμο στο φαρ­μα­κείο του με εμπο­ρική ονο­μα­σία, με

απο­τέ­λε­σμα να υπάρχει η αμφι­βο­λία από τους ασθε­νείς αν έλαβαν την προ­τει­νό­μενη θερα­πεία από τον ιατρό τους.

Αιτού­μα­στε το τέλος αυτής της δια­δι­κα­σίας που έχει ως απο­τέ­λε­σμα την δια­τά­ραξη της σχέσης ιατρού – ασθενή.

Προ­τεί­νουμε:

Κατάρ­γηση της εμπο­ρι­κής ονο­μα­σίας των κυκλο­φο­ρού­ντων και απο­ζη­μιού­με­νων σκευα­σμά­των από τον ΕΟΠΥΥ και να δίδο­νται στα πρότυπα άλλων χωρών (π.χ. Η.Π.Α., Γερ­μα­νίας ή Σου­η­δίας) δηλαδή μόνο με την δρα­στική ουσία και σε αριθμό δισκίων που ορί­ζε­ται από την θερα­πεία του ιατρού.

Εναλ­λα­κτικά, προ­τεί­νουμε την συντα­γο­γρά­φηση της εμπο­ρι­κής ονο­μα­σίας απο­κλει­στικά από τον ιατρό, χωρίς την δυνα­τό­τητα αλλαγής από τον φαρ­μα­κο­ποιό, για να μην υπάρχει σύγχυση στην θερα­πεία που πρέπει να ακο­λου­θή­σει ο ασθενής.

Μουσείο Ιατρι­κής Ιστο­ρίας:

Είμαστε στη δια­δι­κα­σία συλ­λο­γής εκθε­μά­των και ολο­κλή­ρω­σης των απαι­τού­με­νων εργα­σιών για την λει­τουρ­γία του Μου­σείου, το οποίο θα απο­τε­λέ­σει για εμάς ένα σημα­ντικό κομμάτι για τη δια­τή­ρηση της μνήμης και της ιστο­ρίας των ιατρών και των δομών υγείας του τόπου μας.

Για το χώρο του παλιού νοσο­κο­μείου:

Δια­πι­στώ­νε­ται η πολυ­ε­τής εγκα­τά­λειψη των κτι­ρια­κών εγκα­τα­στά­σεων του παλιού νοσο­κο­μείου Ρόδου. Απο­τε­λεί μείζον πρό­βλημα ασφά­λειας της “Στέγης” του Ι.Σ.Ρ. και της περιου­σια­κής κατά­στα­σης του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου. Επι­βάλ­λε­ται η άμεση φύλαξη του χώρου καθώς και ο καθα­ρι­σμός τόσο του εσω­τε­ρι­κού, όσο και του περι­βάλ­λο­ντος χώρου. Παράλ­ληλα πρέπει οι φορείς της περιο­χής μας να συνα­πο­φα­σί­σουν για την ορι­στική αξιο­ποί­ηση του συνο­λι­κού συγκρο­τή­μα­τος, το οποίο παρα­μέ­νει έρμαιο βαν­δα­λι­σμών και έκνομων πράξεων.