Γιάννης Παππάς: «Η ιστορία δεν συγχωρεί τον εμπαιγμό» 

Άρθρο στην εφη­με­ρίδα ΝΕΑ του ΣΚ

Το νομο­σχέ­διο που καθιε­ρώ­νει την επι­στο­λική ψήφο στις Ευρω­ε­κλο­γές και τα εθνικά δημο­ψη­φί­σματα ψηφί­στηκε από τη Βουλή χωρίς όμως την τρο­πο­λο­γία που προ­ϋ­πέ­θετε την καθιέ­ρωσή της και στις Εθνικές Εκλογές, για τους Έλληνες του εξω­τε­ρι­κού. Η τρο­πο­λο­γία για την επι­στο­λική ψήφο στις Εθνικές Εκλογές κατα­ψη­φί­στηκε, καθώς δεν συγκέ­ντρωσε τις 200 που απαι­τού­νταν. Ειδι­κό­τερα, σε σύνολο 299 ψήφων συγκέ­ντρωσε συνο­λικά 158 θετικές ψήφους, την κατα­ψή­φι­σαν 135 βου­λευ­τές και έξι δήλωσαν παρών. Οι βου­λευ­τές ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ άλλαξαν θέση από τη συζή­τηση στις αρμό­διες κοι­νο­βου­λευ­τι­κές επι­τρο­πές μέχρι και την ψηφο­φο­ρία. Η Πλεύση Ελευ­θε­ρίας δήλωσε «παρών».

Είναι ένα μέτρο εμβά­θυν­σης της Δημο­κρα­τίας, είναι η ύψιστη έκφραση του Δημο­κρα­τι­κού πολι­τεύ­μα­τος και δηλώνει την ύπαρξη του έθνους των Ελλήνων. Ο οικου­με­νι­κός Ελλη­νι­σμός ενσω­μα­τώ­νε­ται τρόπον τινά στη μητέρα πατρίδα. Οι άνθρω­ποι που είναι μακριά μπορούν να νιώσουν και να έρθουν πιο κοντά μας.

Αυτό όμως όχι ολο­κλη­ρω­μένο γιατί η αντι­πο­λί­τευση απο­φά­σισε έτσι και προ­τί­μησε να δει το δέντρο αντί για το δάσος.

Τι έκανε με λίγα λόγια η αντι­πο­λί­τευση; Απο­φά­σισε να προ­τι­μή­σει τον εμπαιγμό αντί για μία μεγάλη ιστο­ρική αλλαγή. Απο­φά­σισε να χωρίσει τους Έλληνες σε πολίτες δύο κατη­γο­ριών. Από τη μία τους πολίτες που μπορούν να ψηφί­σουν και από την άλλη σε εκεί­νους που δεν τους επι­τρέ­πε­ται. Το ακόμα χει­ρό­τερο ποιο είναι; Ότι ένας πολίτης που ζει στο εξω­τε­ρικό και έχει δικαί­ωμα ψήφου θα μπορεί να έχει λόγο για το τι κάνει η Ελλάδα στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο αλλά όχι στο Εθνικό Κοι­νο­βού­λιο. Με απλά λόγια θα μπορεί να απο­φα­σί­σει για τους Έλληνες που θα ψηφί­σουν μία ευρω­παϊκή οδηγία στην Ευρω­βουλή αλλά όχι για τους Έλληνες που θα εγκρί­νουν την ενσω­μά­τωσή της στο εθνικό Δίκαιο. 50 χρόνια μετά τν απο­κα­τά­σταση της Δημο­κρα­τίας, κάποιοι αρνή­θη­καν με τη στάση τους την απά­λειψη κάθε εμπο­δίου για τη συμ­με­τοχή στην εκλο­γική δια­δι­κα­σία. Και το επι­χεί­ρημα στην περί­πτωση του ΠΑΣΟΚ ήταν να περι­μέ­νουμε 50 χρόνια όπως στη Γερ­μα­νία.

Τελικά ο Πρό­ε­δρος της Βουλής, Κων­στα­ντί­νος Τασού­λας, όταν έλεγε για «ανα­βάλ­λο­ντες» και «καταγ­γέλ­λο­ντες» που μέχρι σήμερα εναλ­λάσ­σο­νταν στην εξουσία είχε δίκιο και ο ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ έγιναν και καταγ­γέλ­λο­ντες και ανα­βάλ­λο­ντες. Η Νέα Δημο­κρα­τία του Κυριά­κου Μητσο­τάκη απο­φά­σισε να συνο­μι­λή­σει με την ιστορία απέ­να­ντι στους Έλληνες του εξω­τε­ρι­κού για την διευ­κό­λυνση των από­δη­μων να συμ­με­τέ­χουν στις εθνικές εκλογές με επι­στο­λική ψήφο. Η ιστο­ρική αυτή ευκαι­ρία χάθηκε και η εξέλιξη υπο­νο­μεύ­τηκε από τον φόβο μιας εντύ­πω­σης που μπορεί να δημιουρ­γη­θεί σε ελά­χι­στους για ελά­χι­στο χρόνο. Χάθηκε από όσους προ­τί­μη­σαν τον εμπαιγμό αλλά ξέχασαν ότι η ιστορία δεν συγ­χω­ρεί.