“Η κυβέρνηση απαλλοτριώνει τα ταμειακά διαθέσιμα Δήμων και φορέων του δημοσίου για να βγει στις αγορές”

“Μία ακόμα πολι­τική απάτη”

O Tομεάρχης Του­ρι­σμού της Νέας Δημο­κρα­τίας, κ. Μάνος Κόν­σο­λας, έκανε την ακό­λουθη δήλωση:

«Η περιο­ρι­σμένη έξοδος στις αγορές, μόνο με πεντα­ε­τές ομόλογο, απαιτεί ενέχυρα και εγγυ­ή­σεις από τις αγορές, από τη στιγμή, μάλιστα, που όλοι γνω­ρί­ζουν ότι η ελλη­νική οικο­νο­μία δεν στέ­κε­ται στα πόδια της.

Η κυβέρ­νηση του κ. Τσίπρα για να παίξει το συγκε­κρι­μένο προ­ε­κλο­γικό χαρτί, έπρεπε να δώσει αυτές τις εγγυ­ή­σεις. Τις έδωσε απαλ­λο­τριώ­νο­ντας τα ταμειακά δια­θέ­σιμα δήμων και φορέων.

Ουσια­στικά, ζούμε μια επα­νά­ληψη του πρώτου εξα­μή­νου του 2015, όταν στα πλαίσια της «περή­φα­νης» δια­πραγ­μά­τευ­σης, η κυβέρ­νηση «σκού­πιζε» τα απο­θε­μα­τικά του δημο­σίου.

Χθες, την ίδια στιγμή που η κυβέρ­νηση ανα­κοί­νωνε την έξοδο στις αγορές με το πεντα­ε­τές ομόλογο, ο Αν. Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, κ. Χου­λια­ρά­κης, με τη μέθοδο του  «απο­φα­σί­ζο­μεν και δια­τάσ­σο­μεν», υπο­χρε­ώ­νει τους Δήμους και όλους τους φορείς του δημο­σίου να μετα­φέ­ρουν τα ταμειακά τους δια­θέ­σιμα σε ειδικό λογα­ρια­σμό στην Τράπεζα της Ελλάδας.

Η κυβέρ­νηση αρπάζει ό, τι έχουν στο ταμείο τους Δήμοι και φορείς του δημο­σίου και τους επι­τρέ­πει να δια­τη­ρούν ταμειακά δια­θέ­σιμα μόνο για τις ανάγκες 15 ημερών.

Τους απειλεί, μάλιστα, με καθαί­ρεση αν δεν συμ­μορ­φω­θούν.

Γιατί γίνεται αυτό;

Για τον απλού­στατο λόγο ότι για να αντλή­σει η κυβέρ­νηση 1,5 δις από το ομόλογο πεντα­ε­τούς διάρ­κειας, οι αγορές θέλουν εγγυ­ή­σεις. Και η εγγύηση της κυβέρ­νη­σης δεν είναι η καλή πορεία της οικο­νο­μίας, που δεν υπάρχει, αλλά η αρπαγή των ταμεια­κών δια­θε­σί­μων των δήμων.

Πρό­κει­ται για μία ακόμα πολι­τική απάτη αφού:

– Έξοδος στις αγορές, με βιώσιμα χαρα­κτη­ρι­στικά, μπορεί να γίνει μόνο με δεκα­ε­τές ομόλογο και με χαμηλό επι­τό­κιο που θα επι­βε­βαιώ­νει ότι υπάρχει εμπι­στο­σύνη στην Ελλη­νική οικο­νο­μία. Και τέτοια έξοδος δεν μπορεί να γίνει.

– Η αρπαγή των ταμεια­κών δια­θε­σί­μων δήμων και φορέων του δημο­σίου, δημιουρ­γεί προ­βλή­ματα στη δια­χεί­ριση των οικο­νο­μι­κών τους, αλλά και στην υλο­ποί­ηση έργων και δράσεων. Ουσια­στικά, με αυτό τον τρόπο, η κυβέρ­νηση στερεί τη ρευ­στό­τητα και από την αγορά και την πραγ­μα­τική οικο­νο­μία».